I call it Destiny You call it Love...
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
18 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 

(Fic Shinhwa) เรื่องเล่าของเจ้าหญิง 14 The end











หลังจากปาร์ตี้เลิกรา มินอูขอตัวกลับบริษัท เพราะต้องไปทำงานต่อ ดงวานเลยขอติดรถไปลงที่บ้าน ส่วนจอนจินกะฮเยซอง เข้านอนกันเรียบร้อยแล้ว คราวนี้ฮเยซองไม่ยอมเก็บกวาดสถานที่เหมือนเคยด้วย เพราะเค้าหวังที่จะเปิดโอกาสให้เอริคกะแอนดี้ได้อยู่ปรับความเข้าใจกัน (แต่จอนจินดันขัดขึ้นก่อนเดินเข้าห้องว่า ผมรู้น่า ว่าพี่น่ะขี้เกียจมากกว่า และก็โดนฮเยซองตบหัวไปทีเพราะความรู้มากนั่นเอง) ตอนนี้เลยมีแค่ 2 ชีวิตที่ช่วยกันเก็บกวาด แอนดี้ยืนล้างจานตรงอ่างล้างจาย และเอริคที่ลำเลียงถ้วยชามและแก้วน้ำมาไว้ในครัวให้อีกคนล้าง


เอริค: นายจะนอนก่อนก็ได้นะแอนดี้ เดี๋ยวชั้นเก็บเอง นายเหนื่อยไม่ใช่เหรอ ต้องเตรียมกับข้าวตั้งแต่บ่าย
แอนดี้: ไม่เป็นไรหรอกฮะ พี่นั่นแหละไปนอน เดินทางมาไกลไม่เหนื่อยเหรอ

แอนดี้พูดน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่แค่นั้น ก็สามารถทำให้เอริคยิ้มแก้มปริด้วยคิดว่าอย่างน้อย คนพูดนั้นก็ยังเป็นห่วงตัวเองบ้างเหมือนกัน

เอริค: เห็นหน้านายชั้นก็หายเหนื่อยแล้ว

น้องน้อยของเราได้แต่ก้มหน้าลงอมยิ้มกับจานในมือ ไม่ให้อีกคนได้สังเกตเห็น และเมื่อเอริคเคลียร์สถานที่ด้านนอกเสร็จ ก็เข้ามาในครัวดึงจานในมือของแอนดี้ออกเพื่อมาจัดการล้างต่อ

เอริค: มา นายน่ะ ล้างมือซะ แล้วนั่งให้กำลังใจชั้นอยู่ตรงนี้ก็พอ

เอริคจับมืออีกคนเปิดก๊อกล้างฟองออกจากมือ พลางใช้เสื้อตัวเองเช็ดมือแอนดี้ให้แห้ง แล้วอุ้มแอนดี้ไปวางไว้บนซิ้งค์ใกล้ๆ อ่างล้างจาน แอนดี้น้อยก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร ได้แต่นั่งดูเอริคไป พลางอมยิ้มในท่าทีที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ก็เอริคล้างจานน่ะ มันแปลกมั้ยล่ะ แม้ว่าสปาเก็ตตี้เมื่อเช้าจะแปลกกว่าก็เหอะ เวลานี้จึงมีแค่เพียงเสียงน้ำไหลจากก๊อกน้ำ ที่ดังผ่านเข้ามาในหู ฟังดูก็รื่นรมย์ไปอีกแบบ

.........
.....
...
เอริค: ชั้นไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ชั้นรู้ว่าชั้นผิด ชั้นไม่อยากทำให้นายเสียใจ แต่สุดท้าย นายก็ต้องร้องไห้เพราะชั้นแทบทุกครั้ง ชั้นมันนิสัยแย่จริง ๆ

เอริคเอ่ยเสียงเบา ทั้ง ๆ ที่มือยังคงล้างจานไปเรื่อย ๆ มองจากมุมนี้ สายตาที่ทอดลงมองต่ำของคนตรงหน้า มันช่างดูเศร้าจับใจ แอนดี้นึกอยากเข้าไปกอดเค้า และบอกเค้าให้เค้ารับรู้ว่า ตัวเองให้อภัยเค้าได้ทุกอย่างเสมอ ไม่ว่าจะร้องไห้กี่ครั้ง ไม่ว่าจะช้ำใจกี่หน แต่การมีเอริคอยู่ใกล้ตัว นี่คือพรที่วิเศษที่สุดแล้ว และเค้าก็นึกเสมอ ที่อยากให้พรประการนี้ ติดอยู่กะตัวเค้าตลอดไป

เอริค : คราวนี้ชั้นจะไม่ขอร้องให้นายหายโกรธหรอกนะ ชั้นจะยอมให้นายเฉยเมยชั้นจนกว่านายจะพอใจก็ได้ ถ้านายต้องการแบบนั้น
แอนดี้: ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกฮะ .... ... แต่นี่คือสัญญาสุดท้าย พี่จะให้ผมได้มั้ย

เอริคเงยหน้ามามองแอนดี้ทันที

แอนดี้ : พี่สัญญากับผมนะ ว่าพี่จะไม่จากผมไปไหนอีก ถ้าพี่ไปไหน ผมจะไปกับพี่ด้วย แค่นี้ ...สัญญาได้มั้ย

เอริคเผยอยิ้มอย่างดีใจเป็นที่สุด เค้ายื่นมือไปยังก๊อกน้ำล้างฟองออกมือ เช็ดมันลวก ๆ กับเสื้อยืดที่ใส่ และเดินเข้าไปหาอีกคนที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม สองมือของเค้า โอบกอดร่างเล็กไว้หลวม ๆ สายตาคม ๆ มองอย่างลึกซึ้งเข้าไปในตาของอีกคนอย่างมีความหมาย แทนคำขอบคุณทั้งหมด

เอริค: นั่นเป็นสิ่งที่ชั้นต้องทำอยู่แล้ว ชั้นไม่อยากจากหัวใจตัวเองไปไหนแล้ว นายรู้มั้ย มันทรมาณเหลือเกิน ตลอดเวลาที่ไม่มีนายน่ะ ชีวิตมันก็ไม่สนุกเลย
แอนดี้ใช้สองมือเค้าโอบรอบคออีกฝ่ายบ้าง แม้จะขัดเขินอยู่ซักหน่อย แต่ก็เป็นสิ่งที่หัวใจสั่งให้ทำ

เอริค: นั่นคือคำสัญญา ที่หากว่าชั้นทำไม่ได้ ชั้นจะยอมตายไปพร้อมกับมัน
เอริคเลื่อนหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้ๆ อีกคน สิ่งที่เค้าคิดอยากทำมาตลอด 2 ปีกว่าที่จากกัน นั่นคือรอยจูบของคน ๆ นี้ เท่านั้น แล้วริมฝีปากทั้งคู่ ก็แตะกันอย่างหวานชื่นสมกับการรอคอยอันยาวนาน แอนดี้เองแทบจะลืมหายใจ เมื่อรสหวานในปากที่คุ้นเคย ก่อให้เกิดความสุขจนแทบล้นทะลัก ใจที่เคยแข็ง ๆ ไร้ชีวิตชีวา ตอนนี้มีบางสิ่งบางอย่างมาเพิ่มเติมพลังให้ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เค้าทั้งคู่ก็รู้อยู่แก่ใจว่า นี่...คือความรัก ความรักที่ใคร ๆ ก็ล้วนแล้วแต่ถวิลหา และเค้าก็เป็นคนโชคดี ที่พานพบกับมัน ..



...แต่บ้านนี้มันเป็นอะไรกันซักอย่าง ทุกคนล้วนแต่มีนิสัยสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่นกันทั้งนั้น

จอนจิน : พี่ฮะ เค้าคืนดีกันแล้ว เราไปนอนเหอะ ผมน่ะง่วงแล้วนะ
ฮเยซอง: เดี๋ยวสิ .. แป๊บนึง

… บัดนี้ยังคงเหลือสองชีวิตที่ไม่ยอมหลับยอมนอน ยืนเกาะประตูครัวแอบรอบมองฉากหวานของเอริคและแอนดี้อยู่ตรงนี้มานานร่วมครึ่งชั่วโมง


คนนึงมีสีหน้าพอใจที่ทั้งคู่คืนดีกันได้ซักที ส่วนอีกคนง่วงนอนจะตายอยู่แล้ว
จอนจิน: พี่...ไปซะทีสิ
ฮเยซอง: เอ๊ะ นายนี่
จอนจิน : ถ้ายังไม่ไป เดี๋ยวผมจับพี่จูบตรงนี้จริง ๆ นะ เอาให้สะท้านกว่าของพี่ริคอีก จะลองมะ
ฮเยซอง: ชู้วววว เบา ๆ สิ เสียงดัง เดี๋ยวเค้าสองคนก็ได้ยินหรอก ง่วงแล้วยังจะหื่นอีก
จอนจิน: แน่ะ ไม่อยากลองจริง ๆ เหรอ
ฮเยซอง: ไอ่บ้า

ฮเยซองทำตาดุใส่คนที่ยืนยิ้มแป้นตรงหน้า ก่อนจะลากมือกันเข้าเดินหายเข้าห้องไป


.............



น้องเล็กสองคนของชินฮวา บัดนี้ได้แต่เล่นเกมส์กันไป ตีกันไปครึ่งค่อนวันในห้องนั่งเล่น กว่าที่พี่ทั้ง 3 จะกลับออกมาจากห้องประชุม ก็เป็นเวลาเกือบบ่ายแล้ว

จิน: ประชุมอะไรกันเหรอฮะ พี่ฮเยซอง นานจัง
แอนดี้: แล้วพี่เอริคล่ะฮะ ยังไม่มาเหรอ
มินอู : เอริคอยู่ในห้องประชุมน่ะ เดี๋ยวมา เออ ไปกินข้าวกันที่ไหนดีวะ หิวและ หรือว่างัย
ฮเยซอง: สั่งพิซซ่ามาเลี้ยงซีอีโอเราไม่ดีเหรอ ..
แอนดี้ : ประธานซงชอบกินพิซซ่าเหรอ
ดงวาน: ไม่ใช่หรอก หุ้นส่วนใหญ่น่ะ เปลี่ยนมือแล้ว
แอนดี้: เหรอฮะ อ่าว งั้นใครคือประธานคนใหม่ล่ะฮะ แล้วประธานซงล่ะ

ยังไม่ทันจบประโยคดี เอริคก็ผลักประตู เดินทำหน้าง่วงเข้ามานอนหนุนตักแอนดี้

เอริค: หิวจัง สั่งพิซซ่าดีมะ นายอยากกินไรอ่ะแอนดี้
จอนจิน: ถามแต่แอนดี้ ผมก็หิวนะพี่เอริค
แอนดี้ : พี่ฮเยซองกะลังจะเลี้ยงพิซซ่าซีอีโอใหม่พอดีฮะ งั้นสั่งกินกันด้วยเลยก็ดีนะพี่ฮเยซอง หิวจะแย่แล้ว

ดงวานมองหน้าแอนดี้พลางอมยิ้มนิด ๆ เช่นเดียวกะฮเยซอง มินอูยังคงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เอนตัวพิงโซฟาตามองเพดานอยู่อย่างนั้น ส่วนเอริค ก็หลับตาลง แต่แค่เวลาไม่นาน ดูเหมือนว่าเค้ากำลังจะหลับจริง ๆ นั่นแหละ จนแอนดี้ต้องเขย่าตัวคนหน้าง่วงไว้ก่อน
และทันทีที่แอนดี้ปลุก เอริคก็สปริงตัวลุกขึ้น พลางคว้าข้อมือแอนดี้ให้เดินออกไปข้างนอกพร้อมกัน

แอนดี้: พี่ริคจะไปไหนเหรอฮะ พิซซ่าโทรสั่งเอาก็ได้ พี่ เดี๋ยว ๆ ๆ

เอริคยังคงเดินจูงแอนดี้ออกไปจากห้อง เดินไปเรื่อย ๆ ผ่านพนักงานและ คนอื่น ๆ ทุกคนล้วนก้มหัวคำนับ 90 องศากันทั้งนั้น ซึ่งแอนดี้ได้แต่งุนงง ปากก็บ่นไปพลาง ไม่ให้บ่นได้งัย เค้าเองน่ะ ขาสั้นนิ ดเดียว แต่อีกคนน่ะ ขายาวกว่า แถมเดินเร็วยังกะต้อนควายเข้าคอกก็ไม่ปาน

แอนดี้: พี่ฮะ ช้า ๆ จิ พิซซ่าไม่หมดเอาตอนนี้หรอก

เอริคไม่ตอบ เค้าเดินจูงอีกคนมาจนถึงห้องแต่งตัว ห้องที่แอนดี้เคยลากเค้ามานั่นแหละ แต่คราวนี้สลับกัน เป็นเอริคลากมั่ง

แอนดี้: โธ่ ทำซะตกอกตกใจ จะลากมาสารภาพรักเหรอฮะ พี่เอริค

เอริคปิดประตูตามหลัง จูงมืออีกคนให้นั่งลงตรงเก้าอี้หน้ากระจก จับบ่าให้หันหน้ามาเผชิญกัน

เอริค : ชั้นอยากหามุมสงบ ๆ คุยอะไรกะนายน่ะ
แอนดี้ : มีอะไรเหรอฮะ ซีเรียสน่าดู
เอริค: ชั้นน่ะไม่มีอะไรหรอก แต่นายน่ะแหละ นายไม่มีอะไรจะถามชั้นจริง ๆ น่ะเหรอ
.....
...
..
แอนดี้: เอ่อ .. คือว่า ความจริงผมก็มีอะไรจะถามพี่ตั้งเยอะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังงัยน่ะ
เอริค: งั้นก็ถามสิ เริ่มตอนนี้แหละ ชั้นสัญญาว่าชั้นจะตอบนายหมดทุกข้อเลย
แอนดี้: …..งั้นเหรอ ...... 2 ปีกว่าที่เราไม่เจอกัน พี่ไปทำอะไรมาบ้างฮะ พี่มินอูบอกกับผมว่าพี่ไปทำงานกับคุณพ่อพี่
เอริค: อืม ก็ใช่
แอนดี้ : เพราะผมรึเปล่า
เอริค: เปล่า ไม่ใช่เพราะนาย แต่เพื่อนายน่ะ ชั้นไม่ได้โดนบังคับนะ ชั้นเต็มใจ ก็แค่เป็นการเรียนรู้ธุรกิจ
แอนดี้: เรียนรู้ธุรกิจ เอริค มุน เนี๊ยะอ่ะนะ แล้วเป็นงัยบ้างฮะ ไอ่เรียนรู้ของพี่เนี๊ยะ
เอริค: อืม ก็ดี แม้มันจะดูไม่ค่อยเหมาะกะชั้นก็เหอะ
แอนดี้: แล้ว..เอ่อ เรื่อง ....เรื่องแต่งงานของพี่ล่ะฮะ
เอริค: ตอนนี้พ่อคงไม่บังคับอะไรชั้นมากแล้วล่ะมั้ง เพราะตลอดเวลาที่ทำงานอยู่โน่น ชั้นเป็นเด็กดีตลอดเลยนะ และที่สำคัญ พี่สาวชั้นเค้าเพิ่งคลอดหลานชายให้ท่านเชยชมก่อนชั้นกลับมาไม่นานนี่เอง ก็เลยกำลังเห่อ ไม่มีเวลาจู้จี้ชั้นอีกนานแน่ ๆ
แอนดี้: พี่ไม่ต้องกลับไปนาน ๆ แบบคราวก่อนแล้วใช่มั้ยฮะ

ถึงคำถามนี้ เล่นเอาแอนดี้แทบจะต้องกลั้นหายใจฟังคำตอบกันเลยทีเดียว

เอริค: ชั้นน่ะ อายุก็เยอะแล้ว แต่พ่อเค้ายังเห็นว่าชั้นยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง เค้าไม่รู้มั้ง ว่าลูกชายพ่อ วัน ๆ มีงานล้นมือขนาดไหน และก็เก่งน้อยกว่าใครซะมะไหร่ จิงมะ แต่ก็นั่นแหละ อาชีพนี้ เค้าก็ไม่เคยสนับสนุนอยู่แล้ว ชั้นเลยต้องพิสูจน์ให้พ่อเห็น ว่าชั้นก็น่ะ สามารถทำอะไรได้แค่ไหน คราวนี้เข้าใจมั้ย ว่าทำไมชั้นจะต้องไป
...
.....
แอนดี้มองเอริคด้วยสีหน้ากังวลใจ จนคนถูกมองเริ่มรู้สึกได้จึงคว้าเอามือแอนดี้ฉุดให้ลุกขึ้นมานั่งบนตัก พร้อมโอบกอดไว้แน่น เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้อีกฝ่ายได้รู้

เอริค : ไม่ต้องห่วงไปหรอก ก็ชั้นสัญญากะนายแล้วนี่นา จำไม่ได้เหรอ ชั้นจะไม่ไปไหนอีกแล้ว แม้ว่านายจะหมดรักชั้น ชั้นก็จะเกาะนายไม่ปล่อยเด็ดขาด (พูดพร้อมกอดแอนดี้แน่ขึ้นไปอีก ประหนึ่งว่า เค้าจะเกาะแบบนี้จริง ๆ นะ)

แอนดี้: ผมเชื่อพี่ฮะ ถ้างั้น …ผมก็ไม่มีอะไรจะถามแล้วล่ะ
เอริค: นายแน่ใจนะ

แอนดี้พยักหน้าหงึก ๆ แต่ยังไม่วายทำแก้มป่องเหลือกตาขึ้นมองเพดานทำท่านึกอีกครั้ง

แอนดี้: อืม น่าจะยังไม่มี ไม่หิวเหรอฮะ เราโทรสั่งพิซซ่ากันดีกว่า สองถาดเลยนะฮะ หิวมากเลยอ่ะ
เอริค: ได้เสมอครับผม หมาน้อยที่น่ารักของชั้นนนน ..


….

กลับมายังห้องนั่งเล่นอีกครั้ง
แอนดี้ : ว้าว ๆ ๆ น่ากินมั่ก มั่ก เริ่มเลยนะฮะ

ทันทีที่เปิดกล่องพิซซ่า คนทั้ง 6 ก็กรูกันไปยังพิซซ่าน่าตาน่ากินเหล่านั้นจนหัวแทบโขกกัน
แอนดี้: เออช่าย พี่ฮเยซองบอกว่าจะเลี้ยงท่านประธานคนใหม่นี่ฮะ เราเอาอีกถาดนั่นไปให้เค้าสิฮะ ดีมะ
ฮเยซอง: จะยกไปไหนไกลล่ะ ก็ประธานคนใหม่ของเรานั่งอยู่ข้างนายนั่นงัย
แอนดี้: อะ... อะไรนะฮะ (พิซซ่าที่กำลังจะทำท่ากลืน แทบจะติดคอแอนดี้ ทันทีที่ฮเยซองพูดจบ) ประธานคนใหม่ คือใคร พี่มินอูนี่น่ะเหรอ
มินอู : ไม่ใช่พี่หรอกแอนดี้ นั่งข้าง ๆ นายอีกข้างต่างหาก

แอนดี้หันไปมองเอริคที่ปากยังคงเคี้ยวต่อไป ไม่สนใจสิ่งรอบตัวด้วยสีหน้างง ๆ

แอนดี้: พี่เอริคของผมเนี๊ยะอ่ะนะ พี่ล้อเล่นเหรอ ซีอีโอคนใหม่ พี่เอริค เป็นไปได้งัย พี่พูดเรื่องอะไรน่ะ
ดงวาน/มินอู/ฮเยซอง : เรื่องงงงงง ....จริ๊งงงงงงงงงงงง
แอนดี้: เฮ้ย ! พี่เอริค แล้วมัยตะกี๊พี่ไม่บอกผมล่ะ พี่ ๆ ๆ หยุดกินก่อนเซ่ บอกมาเดี๋ยวนี้นะ นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ ผมงง

แอนดี้วางพิซซ่าในมือลง ก่อนออกแรงทุบไปที่แขนของอีกฝ่าย

เอริค: แอนดี้ เจ็บน๊า ก็เมื่อกี๊ชั้นถามนายไปแล้ว ว่าจะถามอะไรอีกมั้ย ก็นายบอกเองว่าไม่มีอะไรจะถาม อย่างนี้จะมาว่าชั้นไม่บอกนายได้งัยอ่ะ
แอนดี้: ไม่ใช่เหตุผลเลยอ่ะ นี่มันเรื่องสำคัญนะฮะ สำคัญกว่าเพื่อนเลย แล้วมันพี่ไม่เล่าล่ะ
เอริค: เล่าไปก็เท่านั้น ชั้นก็แค่ถือหุ้นใหญ่ อำนาจการติดสินใจยกให้เป็นของประธานซงเหมือนเดิมแหละ ชั้นน่ะ ยังอ่อนประสบการณ์ ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ
แอนดี้: ผู้ถือหุ้นใหญ่ พี่บอกว่าแค่นั้นเหรอ
เอริค: นี่นายจะเอาเหตุผลนั้นมาโกรธชั้นอีกใช่มั้ย เฮ้ย ! พวกนายน่ะ กินรอกันมั่งดิวะ

เอริคที่ห่วงว่าแอนดี้ต้องโกรธตัวเองอีกแน่ ยังมีใจหันไปห่วงของกินอยู่อีกแน่ะ

เอริค: พอเฟ้ย พอและ ๆ โน่นเลย ถาดโน้น ถาดนี้เก็บไว้ แอนดี้ยังไม่ได้กินเลย
แอนดี้: ผมก็สงสัยแล้วเชียว นี่พี่พร้อมใจกันไม่บอกผมอยู่คนเดียวเลยเหรอ

แอนดี้นั่งกอดอก มองไปยังทุกคนที่ไม่ได้รู้สึกแปลกใจหรือสะทกสะท้านอะไรกับข่าวนี้เลย แสดงว่าทุกคนรู้หมดแล้วน่ะสิ เหลือแต่เค้า

จิน: ชั้นเพิ่งรู้ตะกี๊เหมือนกันแหละ ตอนนายเดินออกไปกะพี่ริค
ดงวาน : ชั้นก็เพิ่งรู้ในห้องประชุมเหมือนกัน
ฮเยซอง: ชั้นด้วย
มินอู : ....

ทุกสายตายกเว้นเอริค ที่หันขวับไปมองมินอู เค้าได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ส่งให้ทุกคน

มินอู: ชั้นรู้นานแล้ว แต่เอริคห้ามชั้นไม่ให้บอกพวกนายนี่น่า ชั้นไม่ผิดน๊า

เค้าเลยก้มหน้ากินพิซซ่าต่อ หลบสายตาพิฆาตมารจากทุก ๆ คน

มินอู: เอาเหอะน๊า มันเป็นเรื่องน่ายินดีต่างหาก คราวนี้ชั้นต้องเป็นลูกน้องของนายและนะเอริค
มินอูหันมายิ้มกับเพื่อน ส่วนเอริคน่ะ ทำหน้าเฉยใส่ มีแค่เพียงเสียง “อืม” ผ่านมาทางลำคอ

จิน : งั้นวันนี้เราก็ต้องฉลองกันอีกน่ะสิ เย้ !!!

เอริค: นายเงียบทำมัยน่ะแอนดี้ โกรธชั้นเหรอ
แอนดี้: เปล่าหรอกฮะ ก็อย่างที่พี่มินอูบอก ว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดี งั้นต่อไปนี้ พี่ก็รวยอ่ะจิ เป็นถึงผู้ถือหุ้นใหญ่ พี่คงเลี้ยงข้าวผมได้ทุกมื้อแน่เลย ใช่มั้ยฮะ
เอริค: แน่นอน ให้ชั้นเลี้ยงนายตลอดชีวิตยังไหว
แอนดี้: งั้นพี่ต้องซื้อเกมส์ใหม่ๆ ให้เล่นบ่อย ๆ ด้วยนะฮะ
เอริค: นายโตแล้ว ยังจะเล่นเกมส์อีกเหรอ
ฮเยซอง: นายอย่าพูดอะไรน่าหัวเราะหน่อยเลย เอริค ว่าน้องน่ะ มองตัวเองบ้างป่ะ หรือว่าตอนนี้ตัวเองโตแล้ว
เอริค: อืม ก็ใช่ โตแล้ว ( เหอะๆ ๆ อย่างพวกแกรน่ะ เค้าเรียกแก่แล้วเฟ้ย)
แอนดี้: ออ พี่ฮะ วันก่อนพี่ฮเยซองให้ผมช่วยบอกพี่ด้วยว่า เลิกทำตัวขรึม ๆ ซักที มันไม่เข้ากะพี่เลย อีกอย่าง มันน่ารำคาญด้วย
เอริค: ก็แล้วถ้ามันไม่ชอบ ชั้นจะสนใจมันทำมัย นอกจากนายไม่ชอบก็ว่าไปอย่าง
ฮเยซอง: ถามจริงเหอะ อึดอัดป่ะ ที่ต้องเก็กตลอดเวลาน่ะ
เอริค: ไม่นิ ชั้นปล่าวเก็กนะ มันเป็นไปตามวัยต่างหาก ชั้นเป็นผู้ใหญ่แล้ว (ทำน้ำเสียงและสีหน้าแสดงความภาคภูมิใจเหลือเกิน แต่มือน่ะ ยังคงถือพิซซ่าไว้ทั้งสองข้าง ราวกับเด็กหวงขนม)
แอนดี้: เอาเหอะ ไม่ว่าจะเป็นงัย ตราบใดที่พี่สัญญาว่าจะซื้อเกมส์และเลี้ยงข้าวผม ผมก็ชอบทั้งนั้นแหละ
เอริค: แอนดี้ นี่นายรักชั้นจริง ๆ ใช่มั้ย (เอริคหันมาหรี่ตา ทำปากแหลม ๆ ใส่เหมือนทุกครั้ง เวลาจ้องจะจับผิดใคร)
แอนดี้: รักสิฮะ ท่านซีอีโอสุดที่รักของผม

แอนดี้หันไปจับใบหน้าของเอริคดึงหน้าเข้มเข้ามาใกล้ก่อนจะหอมแก้มเอริคแรง ๆ ทั้งซ้ายและขวา ทำเอาคนโดนหอมแก้มหัวเราะชอบใจเสียงดังลั่น

ดงวาน: พอมันดีกัน มันก็ชวนกันหวานจะกรูเลี่ยนแทนเลยวุ้ย
จิน: พี่ฮเยซองฮะ ผมจะเอาแบบนั้นมั่งอ่ะ

จินพูดแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นแอนดี้และเอริค พลางทำหน้าแบ๊ว ๆ ใส่ฮเยซองเหมือนเด็กกำลังขอของเล่น

ฮเยซอง: แบบนั้นน่ะเหรอ เอาหน้ามาสิ
จอนจินชอบใจก่อนยิ้มแป้นยื่นหน้าให้อีกฝ่าย
ฮเยซองใช้นิ้วตัวเอง ปาดซอสมะเขือเทศจากหน้าพิซซ่า แล้วป้ายไปยังแก้มที่อีกคนยื่นมาให้

ฮเยซอง: นี่แน่ะ ๆ ๆ ฮ่ะ ๆ ๆ เป็นงัย พอใจมั้ย
จิน: พี่อ่ะ เล่นงี้เหรอ

จอนจินคว้าขวดซอสมะเขือเทศใกล้ตัวพ่นไปที่ฮเยซองมั่ง ทำเอาอีกคนวิ่งหนีอุตลุด ซอสที่จอนจินพ่นดันมาโดนเอาหน้าของมินอู และกล้องของดงวานที่วางไว้ใกล้ ๆ
ดงวาน: เฮ้ย! ระวังกันหน่อยสิวะ กล้องชั้นเปื้อนหมดเลยอ่ะ ไอ่จินนี่
แล้วทั้งสี่คนก็วิ่งวันวุ่นเพื่อจะพ่นซอสใส่กัน สงครามซอสมะเขือเทศย่อม ๆ จึงเริ่มต้นขึ้น

ฮเยซอง: อย่าให้เปื้อนโซฟาซิ จินนี่ นายอ่ะ เดี๋ยวเช็ดเลย เฮ้ย ! อย่าโดนผมชั้นนะ (ฮเยซองตะโกนทั้งที่ยังแอบอยู่ตรงมุมโซฟาด้านหนึ่ง แต่ยังหนีไม่พ้นรัศมีซอสที่มินอูพ่นมาอยู่ดี)

ส่วนอีกสองคนน่ะเหรอ โน้นนน หลบอยู่มุมห้องโน้น เค้าทำอะไรกันอยู่น่ะเหรอ

แอนดี้: พี่เอริคน่ะ ปล่อยดิ ผมจะไปเล่นมั่ง
เอริค: ไม่อ่ะ ไม่เห็นหนุกเลย ชั้นอยากจุ๊บนายมากกว่า
แอนดี้: ผมหอมแก้มพี่ไปแล้วนิ
เอริค: เหมือนกันที่ไหน นี่มันจุ๊บ นั่นมันหอม ไม่เหมือนกันซะหน่อย
แอนดี้: พี่อ่ะ
เอริค: นะ เดี๋ยวเลี้ยงไอติม
แอนดี้: อืม ... งั้นก็ได้ (-- --)” (ไม่ค่อยเลยวุ้ย)

แอนดี้ยื่นปากตัวเองเข้าใกล้ปากอีกคน แต่ก่อนที่ริมฝีปากทั้งคู่จะแตะกันเท่านั้นแหละ

มินอู : ไอ่ริคคคคคคคค แกรรรร นี่แน่ะ ๆ ๆ ๆ ๆ

มินอูพ่นซอสมาทางทั้งคู่ ตอนนี้เลอะไปทั้งแก้มของเค้าและแอนดี้
เอริค: ไอ่บ้า ไม่เห็นเหรอ ว่าชั้นทำอะไรอยู่น่ะ ไอ่มินบง แกรรรรรรร


เป็นงัยกันน่ะเหรอ ก็เลอะกันไปตามระเบียบ เฮ้อ !

.........




การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของตำนาน กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้านี้ พวกเค้าทำงานกันอย่างหนัก เพื่อจะได้กลับมายืนต่อหน้าแฟน ๆ ที่เค้ารัก ตามคำที่เคยสัญญาไว้ ชินฮวาฉางโจวทุกเชื้อชาติ เฝ้ารอคอยการปรากฏตัวของพวกเค้าอย่างใจจดใจจ่อ ไม่ว่าจะกี่ปี ไม่ว่าจะยาวนานแค่ไหน ความรักความอบอุ่นและความผูกพันธ์ทั้งหลาย กลายเป็นเครื่องพันธนาการระหว่างเราไว้ทุกคนโดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญา ลูกโป่งรอวันจะถูกสูบลมเข้า เพื่อวันข้างหน้า ที่เราจะต้องส่งมันขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อม ๆ กัน แท่งไฟ รอวันโบกสะบัดให้เกิดคลื่นทะเลสีส้มอีกหน เสื้อกันฝน กำลังจะรวมตัวในเร็ววันนี้จากสีส้มจุดเล็ก ๆ กลายเป็นสีส้มที่เจิดจ้า ..... สีส้ม สีของเค้า สีของเราทุกคน

เค้าทั้ง 6 ต่างยังคงมีความสุขกับการทำงานที่ตัวเองรัก และพวกเรา ยังคงมีความสุขกับการได้รัก และสนับสนุนพวกเค้าเสมอ รอคอยเพียงสัญญาณดังขึ้นเมื่อไหร่ พวกเรา ก็พร้อมที่จะกลับไปยังตรงนั้น .... ตลอดเวลา




เรื่องเล่าของชั้น จบลงไปแล้ว ขอบคุณทุกคนมาก ที่นั่งฟังเรื่องราวจนจบ อย่างน้อย ตำนานเล่มนี้ คงให้อะไรกับคุณได้บ้าง ความรัก ความสัมพันธ์ เพื่อน คุณค่าของสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่บางทีคุณอาจเผลอมองข้ามมันไป


ชั้นเป็นเจ้าหญิง ... เจ้าหญิงที่ถือลูกโป่งและโบกแท่งไฟสีส้มแทนไม้คฑาวิเศษ ...อาจดูยาวนาน แต่มันรวดเร็วมากมายในความรู้สึก สำหรับการได้เฝ้ามองดูพวกเค้าทั้ง 6 ตำนานเล่มหนา ที่บันทึกด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคราบน้ำตา ชั้นไม่สงสัยเลยว่า ทำมัยพวกเค้าถึงได้รับความรักมามายจากแฟน ๆ นั่นเพราะพวกเค้าน่ารัก เห็นถึงความสำคัญและศรัทธาในกันและกัน รวมถึงแฟน ๆ ของพวกเค้าเอง แม้จากนี้ ชั้นจะไม่ได้ยืนอยู่ข้าง ๆ เค้าแล้ว เพราะถึงเวลาที่ชั้นต้องกลับไปยังที่ที่ชั้นจากมา แต่ไม่ว่าอย่างไร ไม่ว่าจะยาวนานไปอีกแค่ไหน ทุก ๆ ก้าว จะมีชั้นคอยมองดูพวกเค้าและก้าวไปพร้อม ๆ กัน



..พวกคุณก็ด้วยเช่นกัน ...ใช่มั้ย…


Eric Minwoo Dongwan Hyesung Junjin andy
….Shinhwa Forever ….



The end




Special thanks ..

เจ้าหญิงสีส้มเชื้อชาติไทยทุกคน สำหรับกำลังใจ และคำติชมทั้งหลาย เรามาจนร่วมกันต่อไปเหอะ ..
น้องฝน k2dy สำหรับความกระตือรือร้นที่จะอ่านฟิคของพี่ ถ้าไม่ใช่น้อง ฟิคนี้ยังคงจะหยุดนิ่งอยู่ที่ตอน 1 เท่านั้น แน่นอน ..
ขอบคุณจริง ๆ สำหรับชินฮวาทั้ง 6 ไม่เคยเสียใจ และภูมิใจมากที่ได้รัก ลิง ๆ ทุกคน ...














 

Create Date : 18 มิถุนายน 2551
49 comments
Last Update : 21 ธันวาคม 2551 22:36:34 น.
Counter : 1486 Pageviews.

 

กี๊ดดด....มาเก็บ fic ค่า ในที่สุดก็จบแล้ว เหอะ ๆ

จามีตอน special มั้ยหว่า เอาแบบเลือดพุ่งกระฉูดอ่ะ

ขอบคุณน้องพุดมั่ก ๆ สำหรับ fic น่ารัก ๆ ที่ทำมาให้พวกเราชาวส้มได้อ่านกันค่ะ

 

โดย: ekada IP: 124.120.192.254 18 มิถุนายน 2551 23:03:14 น.  

 


ถึง พี่พุด ที่รักยิ่ง

เนื่องจากว่า หนู ไปฝึกงานมา และ ต้องทำรายงานฝึกงาน และ ทำการเลือกโปรเจค จบ ที่จะต้องทำในปี4 (เป็นการเป็นงานมากก)

ทำให้หนู หายหัวไปเลย (เป็นเดือนกว่า)และ ไม่ใช่ แฟนฟิกอันดับ1 ที่เม้นฟิกคนแรกของพี่ มานานนน

จนวันนี้ คิดถึงพี่เหลือหลาย ทนไม่ไหวอีกต่อไป เลยเข้ามาเยื่ยม ปรากดว่า ฟิก มัน ล้นหลามมม มาก

ไม่พอ จบแล้วอีกด้วยยยย กรี๊ดดด

(ใจเย็นๆๆ กลับมา เป็นการเป็นงานอีกครั้งก่อน)

ดังนั้น หนูจึงต้องขอบอกว่า หนูขอ

-- แปะ โป้ง --

ไว้ตรงนี้ก่อน แล้วจะมาตามเม้น ละเอียดยิบ แบบที่ทุกทีหนูทำ (ถ้าพี่ไม่เบื่อมัน 555) แน่นอนค่ะ

ดีใจจริงๆ ไม่อยากจะเชื่อจริงๆเลยค่ะ ที่มันมาถึงวันนี้ได้ วันที่พี่ขึ้นว่า The End หลังจากที่ ทำการ เสิชเนตมั่วๆ มาเจอบล็อกพี่เข้า แล้วได้อ่านฟิก ที่พี่แต่งตั้งกะ เดือน 1 แล้วต้องมาตกใจว่า มันคือ บล็อกพี่พุด ณ Andyleefamily ที่เราเข้าอยู่ทุกวัน
ได้มาทราบซึ้ง เพราะพี่มาแต่งต่อเพื่อ หนู (เต็มๆปากไปมั้ย??)

จบตรงนี้ก่อนดีกว่า 555

พี่ต้องรอหนูนะ แล้วหนูจะมาค่อยๆทะยอย อ่าน ทะยอยเม้น ค้า จุ้บๆๆๆ

คิดถึงพี่เสมอเลยน้า ...

.
.
....

พี่แอนดี้ 555

.
.



พี่พุด ด้วยค้า อิอิ ^_^


 

โดย: k2dy IP: 125.25.129.187 18 มิถุนายน 2551 23:59:30 น.  

 

มาอ่านฟิคตอนจบด้วยคนค้าบบ
แอบใจหายนิดๆ จบแล้วหรอ...

พี่พุดเขียนดีมากๆ เลย อ่านไปนึกภาพตามไปด้วย ยิ้มจนแก้มแทบปริอยู่แล้ว

ขอบคุนพี่พุดมากเลยนะคะ ที่แต่งฟิคให้ได้อ่านกัน ^^

 

โดย: Bowiie IP: 58.64.81.62 19 มิถุนายน 2551 0:45:48 น.  

 

วันนี้ตามเข้ามาอ่านตอนจบค่ะ
ประทับใจกับเนื้อเรื่องตอนสุดท้ายมากๆเลย ..รอจนสัญญาณดังเมื่อไหร่ เราก็
พร้อมจะกลับไปยืนตรงนั้น..รู้สึกขนลุกนิดๆแฮะ

ปล.กบว่ามีตอน special ก็ดีนะคะ
แอบสงสารลุงอยากให้มีคู่บ้าง
เพราะสองคู่นั้นน่าหวานจนอิจฉามั่กๆๆ

 

โดย: keiropi IP: 125.26.123.190 19 มิถุนายน 2551 0:55:27 น.  

 

ขอบคุณน้องพุด เช่นเดียวกันสำหรับฟิคน่ารัก ๆ แบบนี้

แปลกจังทำไหม น้ำตาซึม ขนลุก

 

โดย: rattanam IP: 203.150.219.207 19 มิถุนายน 2551 12:06:55 น.  

 

ฟิคพี่พุด...ช่างซึ้งจัง

รอเรื่องใหม่55+

ปล.ของพี่พุดจบแล้ว..อีกไม่นานของเราคงจบแล้วเหมือนกัน

 

โดย: ++*WizzE*++ IP: 124.121.231.155 19 มิถุนายน 2551 17:21:37 น.  

 

ถึงว่า น้องฝนหายไป พี่รอน้องได้จ้า ...


ไม่น่าเชื่อเหมือนกันนะ ว่ามันจะยาวได้ขนาดนี้ ตั้งใจแต่แรกว่ามันคงประมาณ 3 ตอน ที่ไหนได้ ยิ่งแต่งยิ่งยาว 555


อันนี้ก็เป็นเพราะกำลังใจแรงเชียร์ของทุกคนด้วยฮะ พอเค้าอ่านเม้นของแต่ละคน ไม่ว่าจะชม หรือว่าซึ้งไปกะเรื่อง หรือว่าจะเศร้า หรือว่าจะอินก็แล้วแต่ เค้าก็ยิ้มปากแทบฉีก

ขอบคุณมาหลายหนแล้ว เบื่อกันมั่งมั้ย ถ้าไม่เบื่อ ก็ขอบคุณมาก ๆ อีกที สำหรับทุก ๆ ข้อความนะฮะ

 

โดย: พุดดิ้งของซอนโฮ 19 มิถุนายน 2551 21:07:55 น.  

 

น้องพุด ดีใจด้วยที่จบเรื่องได้แล้วนะจ๊ะ

พี่ขอบอกว่าพี่ชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยแหละ สนุก เศร้า ซึ้ง ฮา ครบหมด

เป็นกำลังใจให้เผื่อมีอารมณ์แต่งเรื่องใหม่ ๆ ออกมาอีกนะจ๊ะ

 

โดย: arce IP: 202.91.19.192 19 มิถุนายน 2551 21:58:35 น.  

 

ในที่สุดก็ถึงตอนอวสาน ยิ้มปากฉีกถึงหูกะฉากสวีท (เมื่อวานร้องไห้ วันนี้หัวเราะแระ) ว่าแต่อยากอ่านต่ออีกอ่ะจิ มาเรียกร้องตอนพิเศษด้วยก๊าบบบ หุๆๆ

 

โดย: kayzila IP: 124.120.148.218 19 มิถุนายน 2551 22:02:26 น.  

 

น้องพุด เมล์พี่ anya_an@yahoo.com

ขอโทษที่รบกวน และขอบคุณมาก ๆ จ้า (ที่จะได้บริจาคฟิกให้พี่ได้บริโภค)

 

โดย: arce IP: 202.91.19.192 19 มิถุนายน 2551 22:24:38 น.  

 

ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้ายแล้ว

ยิ้มอย่างมีความสุขกะตอนจบีที่เลอะเทอะไปด้วยซอสมะเขือเทศ (ไม่กล้าใช้ซอสพริกเพราะกลัวแซบละสิ) อ่านแล้วมีความสุข นอนหลับฝันดี

 

โดย: ket_dd IP: 58.8.120.14 19 มิถุนายน 2551 22:51:34 น.  

 

เริ่มวันใหม่ด้วยฟิคเรื่องเล่าของเจ้าหญิงตอนจบ...ช่างดีอะไรอย่างนี้...

มาชูจั๊กกูแร้หนับหนุนตอนพิเศษโด้ยคนน๊า พี่มินกะลุงกำนันยังเปลี่ยวอยู่..เอ๊ยเหงาอยู่ อยากให้ Happy กันทุก ๆคน

ขอบคุณน้องพุดมากๆ เลยน๊า

 

โดย: แม่ยกชูงแจ IP: 61.19.231.4 20 มิถุนายน 2551 9:24:57 น.  

 



กิ๊ดๆๆๆ พี่หอย แฮปปี้ น้องจ๊อยก็ดีใจ

ถ้าพี่หอยเศร้ามะไหร

จ๊อยจะเสียใจมากกว่านั้น 555

ขอบคุนฮะพี่พุดสำหรับฟิคดีๆ

 

โดย: น้องจ๊อยของพี่จิน....... IP: 117.47.26.32 20 มิถุนายน 2551 10:51:39 น.  

 

น้องพุด
พี่ไม่มีไรจะพูดอ่ะค่ะ...
รู้กันในใจนะ

 

โดย: พี่บี IP: 58.9.221.238 20 มิถุนายน 2551 17:12:11 น.  

 

อ่านจบแระ ยอดเยี่ยมอ่ะพุดสำหรับเรื่องแรก มีบทสรุปอันประทับใจด้วยนะ

งี้ก็ว่างเขียนเรื่องต่อไปแล้วดิ จะเริ่มมะไหร่อ่ะ เหอๆ

 

โดย: Rosy IP: 124.120.240.44 20 มิถุนายน 2551 20:52:21 น.  

 

เป็นฟิคเรื่องแรกที่อ่าน ประทับใจสุดๆ
พี่ว่ามันเป็นการตกผลึกชินฮวา ของน้องพุดเชียวละ
(เหอๆๆ ใช้ศัพท์ซะ แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ นะ)

เป็นกำลังใจให้มีแรงบันดาลใจใหม่ มาเขียนผลงานหนุกๆ ดีๆ อย่างนี้ต่อไปเน้อ

 

โดย: duckie IP: 124.121.16.193 21 มิถุนายน 2551 0:22:04 น.  

 

ว้าวๆๆ จบแล้ววววว.....ปรบมือให้เลยค่า แปะๆๆๆๆ

เอ๊ะขอเก็บไปนั่งอ่าน นอนอ่าน ยืนอ่าน ก่อนนะค่ะ ชอบมากๆเลย

ขอบคุณพี่พุดที่ทำให้หนูรักการอ่านมากขึ้นๆและรักเฮียๆมากขึ้นๆ ขอบคุณจริงๆจะติดตามต่อไปเรื่อยๆเลย พี่พุดสู้ๆๆ

 

โดย: เอ๊ะ IP: 202.149.25.225 23 มิถุนายน 2551 2:05:18 น.  

 


วันนี้มาพร้อมกับการเม้นตอน 5 ค่ะพี่พุด ไม่แน่ใจว่า ควรจะโพสในหน้าสุดท้ายนี่หรือ หน้าฟิกไปเลยดี เลยมาโพสที่นี้ก่อนกลัวพี่ไม่เห็นอะ


หนูชอบใจประโยคนี้ของเอริคมากมายเลยค่ะ

รีบกล้บบ้านเหอะ ชั้นชักอยากปล้ำนายกลางห้างซะและ

กรี๊ดด ริคค้าา จะทำที่ห้างไหนคะ อยากไปดูด้วยจัง ตอนดี้ โปโป๊อะค้าา อิอิ



แล้วตอนซอง มาโผล่ในจอตอนคอนดี้ที่ปุ่น มันทำเอาหนูยิ้ม แล้วแอบน้ำตารื้นขึ้นมาเลย
ไม่ไหวแล้ว แอบหลงซองแทนป๋าไปชั่นครู่อ้าา อ๊ากกก เต้นท่า love song อีกตะหากกก น่ารักไปมั้ยค้าา


ตอนดี้ตกใจที่ซองบอกวา ชอบนายไง แอนดี้ หน้าดี้แบบว่า ตลกมากเลย
ตรงไปไม๊คะซองง


ส่วนริคนี้ ใครวางหูใส่ไม่ได้เลยหรือคะ ต้องว่งก่อนอีก แถมอุตสาโทรมาเอาเรื่องอีกแหนะ เฮอะๆ สุดๆ
หมั่นไส้ๆๆ ทีตัวเองพูดจนพอใจแล้ววางใส่ดี้เชียวนะค้าาา



วันนี้อ่านจบไป 1 ตอน แต่เดี๋ยวต้องไปทำ งานกลุ่มแล้ว ไว้จะมาอ่านตอน 6 น้าค้า

ชะแว๊บบ~!!

 

โดย: แฟนฟิกอันดับ1ของพี่พุด อิอิ IP: 125.25.127.196 26 มิถุนายน 2551 17:01:39 น.  

 

โพสไว้ที่ไหนก็เห็นจ้า ^^


"ขอบคุณพี่พุดที่ทำให้หนูรักการอ่านมากขึ้นๆและรักเฮียๆมากขึ้นๆ ขอบคุณจริงๆจะติดตามต่อไปเรื่อยๆเลย พี่พุดสู้ๆๆ"
คำนี้ของน้องเอ๊ะ ฟังและปลื้มนะเนี๊ยะ

 

โดย: พุดดิ้งของซอนโฮ 26 มิถุนายน 2551 20:50:45 น.  

 



 

โดย: กำปงพิราเทวี 2 กรกฎาคม 2551 1:16:08 น.  

 

 

โดย: superss 2 กรกฎาคม 2551 3:41:48 น.  

 

 

โดย: Candydolls 2 กรกฎาคม 2551 4:38:34 น.  

 

 

โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว 2 กรกฎาคม 2551 5:52:29 น.  

 

สุขสันต์วันครบรอบวันเกิดค่ะ เจนนี่ขอให้คุณเจ้าของวันเกิดวันนี้ มีความสุขมากๆน่ะคะ คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้สมหวังดังใจปรารถนา เจริญก้าวหน้า ในหน้าที่การงานน่ะคะ เป็นที่รักใคร่ของคนรอบข้าง สุขภาพแข็งแรงตลอดปีและตลอดไปค่ะ เพี้ยง เพี้ยง เพี้ยง

ป.ล. ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าของบล็อคค่ะ ว่างๆก็แวะมาทักทายเจนนี่ได้เสมอน่ะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ



 

โดย: สาวอิตาลี 2 กรกฎาคม 2551 9:14:12 น.  

 



วันนี้เป็นวันดี
เพราะเป็นวันคล้ายเกิด
ซึ่งเป็นวันที่ได้ลืมตาดูโลกนะคะ

ขอให้มีความสุข
ขอให้สมหวัง
ขอให้มีพลังและความคิดดี ๆ
สิ่งดี ๆ หลั่งไหลเข้ามาในชีวิตไม่ขาดสายค่ะ


 

โดย: โสดในซอย 2 กรกฎาคม 2551 9:22:08 น.  

 







 

โดย: ป้าตุ้ย (amornsri ) 2 กรกฎาคม 2551 9:31:57 น.  

 



::::::: H A P P Y :: B I R T H D A Y :::::::


ขอให้มีความสุขมากๆและมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ

 

โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ 2 กรกฎาคม 2551 9:41:37 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: zalitalin 2 กรกฎาคม 2551 10:35:30 น.  

 

 

โดย: joblovenuk 2 กรกฎาคม 2551 13:29:16 น.  

 




ขอให้มีความสุขมากๆสุขภาพแข็งแรงๆนะคะ

 

โดย: sailamon 2 กรกฎาคม 2551 14:03:51 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ขออวยพรให้เจ้าของวันเกิดมีความสุขมาก ๆ นะคะ

 

โดย: sugarhoney 2 กรกฎาคม 2551 14:18:18 น.  

 




Myspace Comments @ 123glitter.com



สุขสันต์วันเกิดค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ มีสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจ ทำสิ่งใดก็ขอให้ประสบความสำเร็จค่ะ

 

โดย: แม่น้องแปงแปง (แม่น้องแปงแปง ) 2 กรกฎาคม 2551 14:33:03 น.  

 


แวะมา Say Happy Birthday!!!!! และมีเค้กวันเกิดมาฝากด้วยครับ
เอาไป 2 ก้อนเลยนะ



 

โดย: มิสเตอร์ฮอง 2 กรกฎาคม 2551 14:55:35 น.  

 

Happy Birthday นะคะ ขอให้มีความสุขมากๆ
และมีสุขภาพแข็งแรง คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้สมหวังคะ





 

โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) 2 กรกฎาคม 2551 15:27:18 น.  

 





วันนี้วันดี สุโขสุขี สวัสดีมีชัย

ให้ร่ำให้รวย ให้สวยผ่องใส ทุกข์โศกโรคภัย อย่าได้กล้ำกรายนะคะ


 

โดย: ร่มไม้เย็น 2 กรกฎาคม 2551 15:51:49 น.  

 

มีความสุขสดชื่นสมหวังในทุกทุกเรื่องนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: บ้านอุ่นรัก 2 กรกฎาคม 2551 18:45:22 น.  

 

 

โดย: เริงฤดีนะ 2 กรกฎาคม 2551 19:54:24 น.  

 

สวัสดีค่ะ..

ขอร่วมอวยพรวันเกิดก่อนนอนด้วยคนนะ

ขอให้มีความสุขมากๆในทุกๆวัน..

ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงและสมบูรณ์..

ขอให้มีรักที่สมหวังกับShinhwa..

zwani.com myspace graphic comments
Myspace Happy Birthday Comments & Graphics
HAPPY BIRTHDAY TO YOU

 

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) 2 กรกฎาคม 2551 21:19:17 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 2 กรกฎาคม 2551 21:52:04 น.  

 



 

โดย: Takaw (Takaw ) 2 กรกฎาคม 2551 22:14:01 น.  

 

น้องพุดดดด...เห็น card ที่พี่ทำให้ละยัง ทำเองชอบเอง..มีครบสามคนเลยด้วย ฮ่าาาา
แล้วเมื่อไหร่จะได้อ่านฟิคเรื่องใหม่จ๊าาา
รออ่านนะ

 

โดย: พี่บี IP: 58.9.222.20 3 กรกฎาคม 2551 19:01:24 น.  

 

Photobucket


Photobucket

 

โดย: *ตู้-แดง* 9 กรกฎาคม 2551 10:23:22 น.  

 

แวะมาขอบคุณค่ะ

 

โดย: โน๊อา IP: 58.136.117.253 17 กรกฎาคม 2551 7:37:46 น.  

 

อ่านจบแล้ว...อ่านไป ยิ้มไป...ซึ้งน้ำตาซึม....

หนุกหนามากมายเลยอ่ะพุดดี้...

จะติดตามอ่านไปเรื่อยๆ นะ...

 

โดย: เอ (powergaru ) 12 สิงหาคม 2551 15:41:59 น.  

 

ฟิคสนุกมากเลยค่ะ ได้จัยๆ

แล้วจะติดตามอ่านเรื่องต่อไปนะค่ะ XD

 

โดย: shaolin4 IP: 203.131.211.146 4 พฤศจิกายน 2551 21:55:03 น.  

 

ลืมบอกไป BG และ รูปทุกๆรูป ได้จัยมากคร่า :D

 

โดย: shaolin4 IP: 203.131.211.146 4 พฤศจิกายน 2551 21:56:07 น.  

 

ฟิคหนุกมากเลยพุด พี่อ่านรวดเดียวจบ
เลยอ่า อ่านไปกรี๊ดไป 555
รูปประกอบก้อน่าร้ากกก ไว้จะมาตามอ่านอีกจ้า ^^

 

โดย: ขิงม่วง IP: 124.122.198.164 16 ธันวาคม 2551 0:37:24 น.  

 

จบไปอีกเรื่อง สนุกดีค่ะ ขอบคุณที่แบ่งปันนะคะ แล้วก้อขอบคุณที่ให้แม่ลูกได้ลงเอยกัน นึกว่าลูกนกจะอกหักซะแล้นนนน


..พี่ยังรอ ช็อทฟิค แม่ลูกอยู่นะคะ เหอๆ...

 

โดย: ไอ้หนูลูกพ่อ IP: 58.8.39.105 21 ธันวาคม 2551 19:17:41 น.  

 

ฟิคนี้มาอ่านรวดเดียวจบ

สุดยอดค่ะพี่พุด

เป็นกำลังใจสำหรับเรื่องต่อๆไปค่ะ

 

โดย: joyandy IP: 58.8.160.176 9 มิถุนายน 2552 14:29:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พุดดิ้งของซอนโฮ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add พุดดิ้งของซอนโฮ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.