If the disappointment is worth, it is that it makes me stronger
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
21 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
ผจญภัยหมื่นลี้....จากหัวไก่สู่ด้ามขวาน ตอน ปักกิ่ง - ต้าถง - มองโกลใน



ยี่สิบเอ็ดชั่วโมงล่วงผ่าน พวกเราทั้งสามก้าวเท้าเข้าสู่สถานีรถไฟฮาร์บิ๊น<哈尔滨> อีกครั้ง วันนี้สถานีรถไฟดูคับคั่งไปด้วยนักท่องเที่ยวทั่วสารทิศ ซึ่งหลั่งไหลเข้ามาร่วมงานเทศกาลน้ำแข็งที่เพิ่งเปิดขึ้นอย่างเป็นทางการ ฉันยังจำได้ดีถึงสี่คืนก่อนที่วิ่งหอบอยู่ในสถานีรถไฟแห่งนี้อย่างลนลาน แต่วันนี้กลับเหลือเวลามากมายหลายชั่วโมงให้เราเดินเล่นล่องลอยคาดเวลารอรอบรถไฟตามซอกหลืบของเมือง

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา บาจาต้องมีวันเสื่อม การเดินทางก็เช่นเดียวกันที่ต้องมีปลายทางของมัน และแล้วการเดินทางฝ่าความหนาวลบสามสิบองศาของพวกเราทั้งสามคนก็สิ้นสุดลง ปุ๊กและน๊อตตัดสินใจแยกย้ายกลับเทียนจิน <天津> ส่วนฉันเดินทางมุ่งสู่เมืองหลวง เป่ยจิง<北京> เพียงลำพังในค่ำคืนนี้ เพื่อเริ่มการเดินทางครั้งใหม่ในความหนาวที่น้อยกว่า กับเมย์ สาวห้าวคนเดิม ที่มาพร้อมกับพี่เนตร ชายก่ำยำร่างสูงใหญ่ ผู้อยากมีทริปตะลุยเมืองจีนร่วมกันก่อนกลับประเทศไทย และคนสุดท้ายเพื่อนเจ้าเก่าหน้าเดิม น๊อต ที่ขอกลับไปพักผ่อนและชำระร่างกายก่อนพบกันอีกครั้งในสองวันข้างหน้า ณ เป่ยจิง<北京>

ฉันเดินลากเท้าอยู่บนสถานีอย่างไร้จุดหมายหลังจากอำลาส่งเพื่อนทั้งสองขึ้นรถไฟ หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันมีเพื่อนร่วมทางมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกถึงความอ้างว้างเล็กน้อยเมื่ออยู่ลำพังในช่วงเวลาสั้นๆ “ฉันควรจะทำอะไร เดินไปทางไหน สนทนากับใคร ตั้งวงไพ่อย่างไรเมื่ออยู่คนเดียว” ความรู้สึกโดดเดี่ยวเริ่มก่อขึ้นมาในหัวใจลึกๆ ฉันเพิ่งตระหนักว่ามันเงียบแค่ไหน เมื่อยามต้องแบกกระเป๋าและเดินเพียงคนเดียวโดยไร้เพื่อนข้างกาย แต่ถึงกระนั้นความเหงาและการอยู่ลำพังไม่ได้หมายความว่า มันได้ตัดขาทั้งสองข้างของฉันจนไม่สามารถก้าวเดินต่อไปได้ หากว่าวันนี้ฉันรู้สึกเหงาจนก้าวไม่ออก แล้วการเดินทางอันยาวไกลที่ฝันไว้เล่า จะมาถึงได้เช่นไร “The show must go on” ฉันยังก้าวต่อไป







“กี่วันมาแล้วที่ไม่อาบน้ำ ” เกิดมาเป็นมนุษย์มายี่สิบกว่าปียังไม่เคยดองเค็มได้นานขนาดนี้มาก่อน นับจากวันปีใหม่ จวบจนวันนี้สิริรวมหกวันพอดีไม่ขาดไม่เกินเสื้อผ้าไม่เปลี่ยน แม้ร่างกายไร้กลิ่นอับชื้น แต่หัวกระบาลช่างมันเยิ้มอนาจตัวเอง ทันทีที่ฉันเหยียบเข้าพัก เหนียนชิงหลู่เตี้ยน<年轻旅店> หรือ Youth hostel ในปักกิ่ง ฉันแทบอยากสะบัดผ้าตั้งแต่ในห้องนอนวิ่งโร่ยืนแผ่ใต้ฝักบัวชูจั๊กแร้แบบโฆษณาสบู่อาบน้ำที่มีหัวฉีดสิบทิศ ทว่าสายน้ำที่ไหลออกมานั้นมันช่างร้อนจัดและปรับอุณหภูมิไม่ได้ อีกทั้งยังไหลแบบอ่อนกำลังเหมือนก็อกน้ำที่ปิดไม่สนิท จึงทำให้ฉันอาบอย่างไม่สบายเท่าไรนัก

“อาบไปเถอะ ยังดีกว่าไม่มีให้อาบ” ฉันบ่นกับตัวเองอยู่ในใจ และทนอาบน้ำร้อนเกือบชั่วโมงเพื่อชดเชยกับหกวันที่หายไป ซึ่งกว่าอาบน้ำเสร็จตัวฉันก็แดงสุกเปื่อยน่าทานพอดี








ฉันลงไปสอบถามกับพนักงานเหนียนชิงหลู่เตี้ยน<年轻旅店>เรื่องเส้นทางไปชวนตี้เซี้ย<川底下> หมู่บ้านโบราณที่อยู่ห่างจากตัวเมืองเป่ยจิง<北京> ประมานเก้าสิบกิโลเมตร ทว่าพนักงานกลับไม่สนับสนุนให้เดินทางไป เพราะเส้นทางไม่เป็นใจ หิมะเยอะ ถนนลื่น รถวิ่งยาก และบางทีไม่มีรถประจำทางกลับเข้ามาในเมือง ซึ่งหมายความว่าฉันต้องนอนค้างที่นั่นแล้วกลับมาถึงสายของวันถัดไป และอาจสมทบกับเพื่อนที่กำลังตามมาไม่ทัน ฉันนั่งครุ่นคิดและตัดสินใจกับตัวเองอยู่พักใหญ่ว่าจะยอมเสี่ยงหรือเปลี่ยนแผน พนักงานเห็นเข้าดังนั้นจึงมานั่งเป็นพรายกระซิบช่วยตัดสินใจอยู่ข้างๆ สุดท้ายฉันจึงล้มเลิกแผนการไป และเปลี่ยนจากเที่ยวหมู่บ้านชมธรรมชาติเป็นเดินเล่นพักผ่อนในเมืองเป่ยจิ่ง<北京> แทน พร้อมกับรอคอยพี่เนตรและเมย์ที่กำลังจะบินมาจากต้าเหลียน<大连>ช่วงดึกของคืนนี้ .....



Create Date : 21 มีนาคม 2554
Last Update : 21 มีนาคม 2554 23:58:12 น. 14 comments
Counter : 662 Pageviews.

 
น่าเที่ยวจังเลย ไม่ต้องไป ดูรูป ดูเล่าให้ฟังก็ยังดี


โดย: toy IP: 124.121.230.236 วันที่: 22 มีนาคม 2554 เวลา:10:36:12 น.  

 
ติดตามอ่านเรื่องเล่าเรื่องจริง ตื่นเต้นกับสิ่งที่ไปผจญมาด้วยจริงๆค่ะคุณ gutswallow
สำหรับตอนนี้อ่าแล้ว เหงาปนเศร้าไปด้วยเลยคะ
ที่ต้องอยู่ตามลำพังกะตัวเอง ต่อสู้กับอาอาศที่หนาวเย็น
ตั้ง -30 องศา อู้ววว!!! ... คงหนาวมากกก..นะค่ะ


โดย: tui/Laksi วันที่: 26 มีนาคม 2554 เวลา:11:57:41 น.  

 
เพิ่งเห็นว่าอัพแล้ว .... นี่เป็นช่วงก่อนที่ชาวคณะต้าเหลียนจะแห่กานไปเที่ยวปักกิ่งซินะเพราะ ช่วงนั้นจำได้ว่ารอพี่เนศ เหมือนกานแต่เป็นการรอการกลับจากเที่ยวกับเต็ม ... เพราะจำได้ว่า ไม่ได้เจอเต็มสิริเลย จนกลับไทย อิอิ ตอนนี้นั้น เจอแต่พี่เนศ เมย์ แล้วก็น๊อต ..... อิอิ แล้วจากนี้จะยังไงต่อนะ ...ติดตามนะคะ เพื่อนสาว


โดย: แอมมี่ ก๊าบบบ IP: 65.49.2.176 วันที่: 26 มีนาคม 2554 เวลา:21:37:03 น.  

 
ขอบคุณที่แวะเยี่ยมเยียนกันค่ะ

ไม่ได้อาบน้ำ 6 วัน ถือว่าปกติสำหรับคนที่ไปฮาร์บิ้นรึป่าวคะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:16:08:47 น.  

 
นี่คือสาเหตุที่คนอยู่เมืองหนาวถึงชอบน้ำหอมกลิ่นแรงใช่ไหมคะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:16:45:02 น.  

 
หูย...หนาวติดลบเลยหรอ..

ไปเที่ยวเอง...ไม่ใช่ตามโปรแกรมทัวร์

น่าสนุกนะคะ...


โดย: Calla Lily วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:17:46:27 น.  

 
ออกจากฮาร์บินแล้วเหรอคะ ชอบเรื่องเล่าที่ประสพมามากเลยค่ะเหมือนได้มีส่วนร่วมกับการผจญภัยไปด้วย


โดย: อะไรก็ไม่ได้ วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:18:01:02 น.  

 
อื็้อหือ.. 6 วันเลยเหรอคะ..
แต่ก็ยังดีกว่าคนที่เค้าแข่ง ECO challenge North America 10 วันไม่อาบน้ำเลย..

แล้วจะตามมาเที่ยวต่ออีกนะคะ..


โดย: VELEZ วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:19:39:20 น.  

 
ตามมาผจญภัยด้วยคนค่ะ
เป็นการเดินทางที่ทรหดอดทนจริงๆ อ่านไปลุ้นไปค่ะ

เรื่อง Eat Pray Love เคยอ่านหนังสือก่อนที่จะมาเป็นหนัง
เวอร์ชั่นหนังสือซาบซึ้งประทับใจมาก
หนังก็สนุกนะคะ จูเลีย โรเบิร์ตแสดงดี ฉากในอิตาลีสวยๆ เยอะเลยค่ะ


โดย: diamondsky วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:19:50:17 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ำๆครับ

เป็นทริปติดลบที่น่าตามไปด้วยจริงๆ..
อากาศเมืองจีนช่วงนี้คงหนาวเหน็บจริงๆ

ผมเคยอยู่ปักกิ่งในช่วงก่อนรื้อเมืองเก่าสร้างเมืองใหม่
ตอนนี้เพื่อนๆที่นั้นบอกว่าถ้ากลับไปอีกคงจำไม่ได้แล้ว..
ก็คงจริงๆเนอะ..เพราะผ่านมาเกือบ10ปีเข้าไปแล้ว

ตอนนี้นำ้อุ่นในหอพักก็ไหลเอื่อยๆ ฮีตเตอร์ก็เจอรูมเมทเกาหลีทำพังไม่ซื้อใช้อีก
ตื่นเข้าเดินลุยหิมะไปโรงเรียนหัวเฉียวปู่เสี้ยว ลุยหิมะกว่าฟุต ทรมาณสังขารจริงๆ

อยากจะสั่งอะไรก็พูดไม่เป็น ยุคนั้นไร้ภาษาอังกฤษเสมือนไม่มีถาษานี้อยู่ในโลก
เฮ้อเป็นช่วงชีวิตที่ทรมาณสุดๆ แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดีครับ



รักษาสุขภาพนะครับ..



โดย: Little Knight วันที่: 29 มีนาคม 2554 เวลา:20:44:06 น.  

 
คิดว่าเที่ยวจนลืมกันไปแระ แหมๆๆ หายไปซะนานเลยนะคะ เป็นไงบ้างสบายดีไม๊

พักนี้ไม่ค่อยได้เข้าเน็ตเหมือนกันค่ะ ยุ่งๆเหมือนเดิมเลย



โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ วันที่: 30 มีนาคม 2554 เวลา:1:06:04 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม....กล้วยไม้


โดย: แว่นแว่น (cheering ) วันที่: 30 มีนาคม 2554 เวลา:13:02:44 น.  

 
ตามมาอ่านต่อนะคะ

สำหรับเรา การได้อยู่คนเดียว ถ้าเป็นเมืองไม่น่ากลัว มันได้ทบทวนและเห็นอะไรต่ออะไรด้วยสายตาอีกแบบนะคะ

รออ่านตอนต่อเนาะ

กลับมาแล้วจ้า เลยมารายงานตัวเนาะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 31 มีนาคม 2554 เวลา:10:32:54 น.  

 
แวะมาทักทายและทายทักค่ะ

เข้ามาขอบคุณกำลังใจที่ส่งให้กันนะคะ

ขอบคุณอย่างซึ้งใจมากๆ เลยค่ะ



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 31 มีนาคม 2554 เวลา:17:29:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wanderswallow
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Custom Search
New Comments
Friends' blogs
[Add wanderswallow's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.