ใช้ชีวิตให้ง่ายๆ แบบที่เราเป็น...อย่าไปดัดจริต..ทำชีวิตให้มันยุ่งยากเลยค่ะ......
Group Blog
 
<<
มกราคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
3 มกราคม 2553
 
All Blogs
 
ชีวิตที่ผ่านไปในปี 2552



พอจะขึ้นปีใหม่......


ก็ทำให้เจ้........นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้.....น่ะสิ


เพราะว่า...


ปีใหม่ปีที่แล้ว.........เจ้.....ฉลองปีใหม่ในโรงพยาบาล


กับพี่สาวทั้งสองคน..............



ยืนมองคนอื่นฉลองปีใหม่......อยู่ที่ระเบียงหลังห้องในโรงพยาบาล...


อย่างเศร้า........


บ้านเจ้.....มีสามสาว.........เจ้เป็นน้องคนเล็ก....


และแน่นอนฮะ.....เอาแต่ใจตัวสุดๆ ตามแบบฉบับน้องคนเล็ก


เหตุที่ต้องฉลองปีใหม่ในโรงพยาบาล.....เพราะว่าพี่คนกลาง


ผ่าตัดด่วน..........อยู่ไอซียู....ไม่รู้สึกตัว


เราทุกคนในครอบครัว..........รู้สึกว่าเป็นปีใหม่ที่หดหู่มาก


หารอยยิ้มบนใบหน้าของแต่ละคนในบ้านไม่ได้เลย





พอมาปีนี้...



พี่คนกลางอาการดีขึ้นมาก............ขยับตัว...ทำกายภาพได้แล้ว


อย่างน้อยก็ดีขึ้นมาก............เป็นสัญญาณที่ดีขึ้นของบ้านที่มีคนป่วย


แค่นี้ทุกคนก็มีความสุขแล้วค่ะ.................


คอยประคองเค้าให้ทำกายภาพ..............กันต่อไป




พี่สาวคนโต......โทรมาสวัสดีปีใหม่...ตอนเวลา 0.00 น.



เจ้.......เกือบน้ำตาไหล..........ตอนพี่บอกว่า...


" ปีนี้ดีกว่าปีที่แล้วเนาะ.......เราไม่ต้องฉลองกันที่โรงพยาบาลอีกแล้ว....ปีใหม่นี้คงมีไรดีกว่าปีที่แล้ว "



หลังจากวางสายจากพี่สาว...........ก็ทำให้เจ้...นึกถึงรายละเอียดหลายอย่างในชีวิตของเจ้...........


ว่า.........ตลอดปีที่ผ่านมา......มีไรเปลี่ยนแปลงกับตัวเจ้บ้าง



ไม่ค่อยอยากเชื่อดวงนะคะ.............แต่จำได้ว่าปีที่แล้วครบรอบสิบปีของการทำงานพอดี


เคยดูดวงก่อนเข้าทำงานที่ล่าสุดที่ลาออกมา...........เค้าทำนายว่า



" เราจะทำงานที่นี่แค่สิบปีเท่านั้น...........หลังจากนั้นชีวิตจะเปลี่ยนแปลงมากๆ จากหน้ามือเป็นหลังมือ...........แต่การเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี ซึ่งเราเองจะชอบกับการเปลี่ยนแปลงนี้ด้วย "


ยอมรับว่าตอนที่เงื่อนเวลา..............มันมาครบสิบปี.......กังวลมากๆ


ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับกูวะ.........แต่คิดว่ามีแน่ๆ........


เพราะชีวิตช่วงนั้นแปลกๆ พิกล.......


ปี 2552 ที่ผ่านมา.....


มีทั้งสุขและทุกข์....เกิดขึ้นกับตัวเจ้.....


บางอย่างถาโถมเข้ามาหนักหน่วง.............จนถ้าหากเรากำลังใจไม่ดี


อาจล้มทั้งยืนได้.........


เรื่องแรก....


พี่สาวคนกลางเจ็บหนัก...........ก้ำกึ่งระหว่างเป็นกับตาย


หมอปากหมา.........เจ้าของไข้....บอกคุณแม่ว่าเค้าไม่อยู่กับเรานะให้คุณแม่ทำใจ


เราพยายามรักษาทุกวิถีทางที่เราทำได้............จนปัจจุบันเค้ายังอยู่และอาการดีขึ้นเรื่อย


ที่สำคัญ...........เงินที่ใช้ในการรักษาพี่คนกลาง........


เป็นเงินเก็บของเจ้เองล้วนๆ.........ที่หามาจากน้ำพักน้ำแรง



เรื่องที่สอง


เจ้.......สอบเรียนต่อปริญญาเอก..........ติดดดด


แบบที่ตั้งใจ...............และหวังไว้มานานว่าอยากเรียนต่อมาก


เป็นการสอบติดด้วยความสามารถของตัวเองล้วนๆ......


ภูมิใจชิบหายเลยว่ะ..............มีคนอิจฉาชีวิตส่วนตัวเยอะมาก


โดยตัวเจ้เอง.......ไม่ทราบว่ากูมีไรให้พวกมึงอิจฉาวะ...............


อิจฉา....จนลามไปถึงการแกล้งปัดแข้งปัดขาเล็กๆ ในการทำงาน


เอ....ท่าจะไม่เล็กนะ...........แกล้งจนไม่ได้ขั้นปีนึงเลยอ่ะ....


กูจำได้นะมึง............ใครทำกูอ่ะ


สะใจด้วย............พวกเห็บหอย..........อึ้ง....เงียบกริบเลย


เพราะเจ้....ไม่ได้บอกใครว่ามาสอบเรียนต่อ.............เห็นอีกที


เจ้....เอาผลประกาศที่เค้าส่งเป็นจดหมายืนยัน.........ไปยื่นให้ดู


ว่ากูสอบติดเว้ย................มีไรป่าว


สมอง........อ่ะมีไม๊.............พวกเมิ้งงงงง





เรื่องที่สาม


ผลสืบเนื่องมากสอบเรียนปริญญาเอกติด


ทำให้ต้องมาเรียน..............ความอิจฉาริษยาไม่เข้าใครออกใคร


การปัดแข้งปัดขา.............กลั่นแกล้งมีทุกที่.......


ดูนะว่า........ว่าเค้าทำยังไง................



ก็ทำงี้ไง.........


ขอทุนเรียนต่อ.........เหี้ยพวกนี้ก็.....ไม่ส่งเรื่องออกไป



เจ้......มารู้ตอนหมดเวลาพิจารณาทุนแล้ว......ว่า........



ไม่มีเอกสารของเจ้เข้าที่ประชุม......โห...........สราดดดดดดดดด


พอพิจารณาทุนไม่ทัน..............ยังไง....กูก็จะเรียนวะ.......



เลยทำเรื่องขอลาเรียนไม่รับเงินเดือน...........แม่งซะเลย......



และพอขอลาเรียนไม่รับเงินเดือน......ไม่ส่งหนังสือออก.......


หาหนังสือลาเรียนของเจ้ไม่เจอ............แม่งไม่รู้....ว่าพวกเหี้ยพวกนี้..........เอาไปหมกตรงไหน


หญิงใจเด็ด..........แบบเจ้...........มีหรือจะท้อ



กู..............ลาออกแม่งซะเลย


ให้รู้กันไปว่า............ไม่ได้ทุนกูจะเรียนไม่ได้



เรื่องที่สี่


ชีวิตการเป็นนักศึกษาปริญญาเอกแบบเต็มเวลา..............โคตรดี


คิดถูกจริงๆ...........ที่ลาออกมาเรียนหนังสือ


โลกข้างนอกมันกว้างใหญ่แบบนี้เองนี่น๊ออออ


ได้รับโอกาส.............จากอาจารย์...........ที่ให้ความเอ็นดูเรา


ได้มีโอกาส.................ที่ได้ทำงานแปลก....และดี.......


ซึ่งถ้าเราอยู่ที่เดิม.................ไม่มีวันได้ทำ


ได้เจอเพื่อนที่เรียนด้วยที่ดีมากๆ .... จะหาแบบนี้ได้อีกไม๊..........ยังไม่รู้เลย


และที่สำคัญ...........ได้อยู่เชียงใหม่.........เมืองที่ใครๆ ก็อยากมาอยู่


" หลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตเรา.......เราไม่ได้กำหนดเอง.....เราเหมือนถูกกำหนดให้ทำ.....เรามีหน้าที่เป็นเพียงผู้เล่นเท่านั้น.........ในเมื่อเราเป็นเพียงผู้เล่น....ในฐานะนักแสดง....เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด...เท่าที่เราจะทำได้...."


ขอบคุณความช่วยเหลือ..........

ขอบคุณน้ำใจ...และไมตรี...ของลูกศิษย์....เพื่อนๆ และพี่ๆ....ที่มีให้กัน


ขอขอบพระคุณคณาจารย์ทุกท่าน.......ที่มอบโอกาสอันแสนอันยิ่งใหญ่ และให้ความเอ็นดูในตัวศิษย์ที่แสนแก่นแก้วคนนี้...


ขอบพระคุณจริงๆ......ค่ะ


และในปีใหม่.........ปี 2553 นี้....


เจ้พร้อมแล้ว......จะเดินขึ้นหน้าไปสู่ความสำเร็จ........สู้เว้ยยยยยยยยย


Create Date : 03 มกราคม 2553
Last Update : 3 มกราคม 2553 0:02:56 น. 1 comments
Counter : 425 Pageviews.

 
ชีวิตเจ้ เป็นผู้หญิงแกร่งจิงๆ เน้ เอ้า เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไป ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่


หวัดดีปีใหม่เน้อ



โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:12:58:27 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อาเจ้ของน้องๆ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




ไป..ไป..มา..มา..ระหว่างกรุงเทพฯ-เชียงใหม่
เป็นหญิงสาวแสนซน.. แก่นเซี้ยว... เปรี้ยวซ่า... อารมณ์ดี... มีการศึกษาสูง.. ชอบชีวิตโสด.. ไม่แคร์สื่อ... เป็นอาเจ้ฯ เพราะชอบดูแลน้องๆ ใช้ชื่อนี้ไม่มีไรมากหรอกค่ะ เพราะ..น้องมันเรียก
New Comments
Friends' blogs
[Add อาเจ้ของน้องๆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.