ตอนที่ 1 รู้จักกันก่อนค่ะ

สวัสดีทุกๆคนที่หลงเข้ามาในBlog นี้ค่ะ เข้ามาเขียนเพราะแรงยุของลูกสาวและน้องๆหลายคน กับคำถามที่ว่า

“ดูแลตัวเองยังไงไม่ให้แก่”

ก็ไม่เชิงว่าไม่แก่นะเพียงแต่แม่ยี่หวายังรู้สึกสดชื่นกับชีวิตอยู่อย่างมากๆจนลืมไปเลยว่าตัวเองแก่แล้ว

เอาเป็นว่าแม่ยี่หวามีนิยามชีวิตว่า

“จะแก่อย่างสบาย จะตายอย่างสงบ”ค่ะ

แม่ยี่หวาเป็นแม่ของเด็กผู้หญิงคนนึงที่จริงก็ไม่เด็กแล้ว แต่เนื่องจากว่าเธอไม่ยอมโต แม่ยี่หวาเคยถามว่าทำไม?

“กลัวแม่แก่ กลัวแม่ตาย”คำตอบที่เสียดแทงใจค่ะ

ชิชะ..ฉันยังออกเด้งมาหาว่าฉันแก่

แต่ในความจริงของชีวิตอายุมันไม่เคยหยุดรอใครนะ ต่อให้เราไม่ยอมรับมันยังไง เช้อะ..มันก็ไม่เคยยอมไปจากเรา(หน้าด้านนิ)

แต่เอาเป็นว่ายังไงๆก่อนแก่ ก่อนตายแม่ยี่หวาก็จะขอยื้อ ยื้อและยื้อค่ะ

ก็เพราะยังอยากอยู่เป็นเพื่อนลูก

มาดูความจริงกันค่ะ

แม่ยี่หวาอายุ50++++ แล้ว

น้องหนูอายุ16 ก็ไม่แปลกเนอะ ถ้าลูกจะกลัวแม่หลีกลี้หนีหน้าไปเสียก่อน

แต่เดี๋ยวๆๆ แม่ยี่หวาไม่แก่นะคะขอบอกแม่ยี่หวายังมีความรู้สึกเหมือนดอกบานไม่รู้โรยอยู่ค่ะ

แม่ยี่หวาเป็นนักสู้ชีวิตค่ะ(ไม่ใช่แบกข้าวสารนะคะ)

มีโรคประจำตัวหลายอย่างแบบว่าแบกติดตัวมาตั้งแต่ลืมตาดูโลกมั้ง

แล้วมันก็รักษาไม่หายอาจจะเพราะว่าเกิดมาในตอนที่ป๊าแม่อายุมาก สุขภาพไม่ได้แข็งแรงแล้วแต่ไม่เคยโทษใครนะ เพราะแค่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อกับแม่นี่ ถือว่าบุญสุดๆแล้ว

แม่ยี่หวาเป็นเด็กไม่แข็งแรงค่ะป่วยมันตาปีตาชาติ แต่โชคดีค่ะ ป๊าแม่รักมาก ก็มันขี้โรคไง มีชีวิตแบบ ป่วยก็นอนหายก็ซน เกือบตายก็หลายครั้ง

โตมาได้แบบทุเรศทุรังค่ะ แต่มีป๊ากับแม่คอยบำรุงบำเรอด้วยสารพัดยาบำรุงก็ไม่คิดหรอกนะคะว่าทุกอย่างที่ได้รับ จะซึมซับมาอยู่ในตัวแม่ยี่หวา

เอาเป็นว่าวันนี้แม่ยี่หวาเป็นคนเจ็บที่ไม่ป่วยลั๊ลลาไปได้เรื่อยๆ

มีความสุขกับการถ่ายทอดสารพัดความรู้ที่มีในด้านดูแลสุขภาพให้ลูกค่ะ

เข้าครัวทำอาหารที่ลูกอยากทาน

ออกกำลังกาย ในรูปแบบที่ตัวเองชอบ

อ่านหนังสือที่อยากอ่าน

ดูหนังฟังเพลงจากนักร้องคนโปรด และทำงานที่ตัวเองยังต้องทำอยู่ค่ะ


ถ้าใครสนใจblog แม่ยี่หวา กับความรู้ที่คนแก่จะมีให้ หรือมีคำถาม

แม่ยี่หวายินดีตอบนะคะวันนี้สวัสดีค่ะ




Create Date : 30 สิงหาคม 2555
Last Update : 30 สิงหาคม 2555 20:39:48 น.
Counter : 485 Pageviews.

5 comments
  
มาเยี่ยมชมบล็อกวันแรกก่อนค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีคำถามเลยคะ
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 30 สิงหาคม 2555 เวลา:19:18:10 น.
  
...ตามคนข้างบนมาครับ...^^
โดย: นายวันวัน วันที่: 30 สิงหาคม 2555 เวลา:21:20:26 น.
  
มาส่งข่าวค่ะ

เมื่อเช้าลองวัดพุงดู เพราะกางเกงเริ่มหลวมนึดนึง ปรากฏว่าลดลงไปครึ่งนิ้ว

ขอบคุณสำหรับท่าโยคะลดพุงนะคะ

แต่เรื่องวิ่ง ยังวิ่งไม่ถนัดเหมือนเดิมค่ะ เพราะไม่ได้วิ่งทุกวัน อยากวิ่งทุกวัน แต่ไม่มีเวลาเพราะกิจกรรมเยอะค่ะ ไปเข้าคลาสที่ฟิตเนสอาทิตย์ละ 6 วัน ขี่จักรยานอาทิตย์ละสองวัน หน้าร้อนต้องทำกับข้าวเกือบทุกวัน เพราะออกไปทำที่ระเบียงหลังบ้านได้ อาหารไทยกลิ่นแรงค่ะ เดี๋ยวถึงหน้าหนาวก็เป็นเวรทำกับข้าวของคนข้างตัว
โดย: จอย ตาตี่ วันที่: 31 สิงหาคม 2555 เวลา:22:58:26 น.
  
ยินดีด้วยค่ะ ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ ถึงสิ้นปีคงลดได้เยอะอยู่นะคะ
โดย: สาวเอยจะบอกให้ วันที่: 7 กันยายน 2555 เวลา:16:57:58 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 14 มีนาคม 2560 เวลา:17:32:30 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สาวเอยจะบอกให้
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]



แม่ยี่หวาเป็น สว. คนหนึ่ง ที่เคยทุกข์ทรมานเนื่องจากสุขภาพที่ย่ำำแย่มาตลอดตั้งแต่เด็กจนถึงวัยสาว เสียเวลาและเงินทองมากมาย
แล้ววันหนึ่งแม่ยี่หวาก็ุลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเอง มาเป็นนักกีฬาค่ะ วิ่ง วิ่งและวิ่ง หลังจากนั้นชีวิตก็เปลี่ยน เลิกกินยา เลิกป่วย แต่กว่าจะเป็นอย่างนี้ก็ต้องใช้เวลานะคะ
นอกจากออกกำลังกายแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่อยากจะบอกคือ การใช้หลักโภชนาการ ในการดูแลสุขภาพควบคู่กันไปด้วยค่ะ
บล็อกที่เขียนส่วนหนึ่งเป็นการเล่าเรื่องชีวิตและประสบการณ์ของตัวเอง กับการใช้อาหารเป็นยา การใช้สมุนไพรในการดูแลตัวเองเบื้องต้น
หวังว่าจะมีคนเข้ามาอ่านและนำไปใช้บ้าง ไม่รังเกียจที่จะูถูกเรียกว่า พี่ ป้า หรือ ยาย ค่ะ
New Comments