รู้จักกันก่อนค่ะ [ตอนที่ 2]

การดูแลและบำรุงบำเรอตัวเองไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะไม่ว่าใครๆก็อยากมีสุขภาพที่ดี ปราศจากโรคภัยและที่สำคัญคือดูอ่อนเยาว์สดใสอยู่เสมอ

หนทางที่จะนำเราไปสู่จุดหมายที่มุ่งหวังมีหลากหลายวิธีค่ะทั้งการใช้ยา การทำศัลยกรรม หรือการใช้สารเคมีต่างๆทั้งกินทั้งทาแต่วิธีที่แม่ยี่หวาเลือกคือวิถีธรรมชาติค่ะ เพราะธรรมชาติให้ทั้งความปลอดภัยปราศจากผลข้างเคียงใดๆ ประหยัด หาง่าย และเปี่ยมไปด้วยคุณค่า

อาจจะเป็นเพราะวัยเริ่มต้นชีวิตของแม่ยี่หวาอยู่กับธรรมชาติสายลม แสงแดด พอมีกระแสการหวนกับไปสู่ธรรมชาติฮอตฮิตขึ้นมา แม่ยี่หวาก็เลยอินเทรนก่อนใครๆค่ะเพราะใช้ชีวิตแบบที่ว่านี้มาครึ่งอายุพอดี บางครั้งก็รู้สึกขอบคุณตัวเองนะใช่ค่ะ ถ้าไม่รู้สึกขอบคุณตัวเองแล้วจะขอบคุณใคร เพราะถ้าเราไม่เริ่มต้นรู้สึกอยากดูแลตัวเองแล้ว หรือรู้สึกว่าสภาพร่างกายเราแย่แล้วเราก็คงไม่นึกอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองแน่ๆไม่มีใครอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองจากความสุขสบายและความเคยชินที่มีอยู่ในชีวิตหรอกค่ะ

ลองคิดดูนะคะนอนดึก ดูหนัง แชท ไปผับหรืออื่นๆอีกมากมาย ตื่นสาย อาหารมื้อด่วนอาหารไขมันสูง เอาเป็นว่าอาหารประเภทตามใจปาก และ..........ทั้งหมดที่เคยทำคุณจะต้องหยุดทำ แล้วปรับเปลี่ยนเป็นชีวิตที่มีวินัย นอนหัวค่ำตื่นเช้า ออกกำลังกายรับอากาศบริสุทธิ์ ทานอาหารที่มีประโยชน์ถูกหลักโภชนาการ แทนอาหารตามใจปาก ซึ่งสำหรับคนบางคนถือเป็นเรื่องที่ถึงขั้นทรมานเลยทีเดียว

แต่คุณรู้มั้ยว่าแค่การตื่นเช้า รับอาการบริสุทธิ์ และออกกำลังกายสามารถเปลี่ยนแปลงสุขภาพร่างกายของคุณได้มากขนาดไหน และการดูแลด้านอาหารการกินของคุณเองมีประโยชน์กับตัวคุณเองมากแค่ไหนเพราะอาหารไม่ใช่แค่สิ่งที่ทำให้เราอิ่มท้องหรือทำให้ร่างกายเจริญเติบโตเท่านั้น แต่ยังดูแลทั้งภายในภายนอกอาหารบางสำรับสามารถบำบัดบรรเทาหรือรักษาโรคบางโรคได้และทำให้รู้สึกอ่อนเยาว์ขึ้นได้อีกครั้ง

วันที่ตัวแม่ยี่หวาลุกขึ้นเปลี่ยนแปลงตัวเองนั้นแม่ยี่หวาไม่ได้ทำเพื่อตัวเองค่ะ อาจมีปฐมบทจากการป่วยของตัวเองจนต้องหยุดทำงานเพื่อรักษาตัวแต่ตัวแปรสำคัญคือเป็นช่วงเวลาที่ป๊าเริ่มเป็นเบาหวานเริ่มรับการรักษาและต้องควบคุมอาหารค่ะ แล้วป๊าของแม่ยี่หวาเป็นพ่อครัวชั้นเทพทีเดียวส่วนฝีมือของแม่ก็ชิดซ้ายไปตามระเบียบ เมื่อป๊าทำอาหารเก่ง อร่อย แล้วป๊าก็เป็นคนกินเก่ง การต้องคุมอาหารของป๊าจึงเป็นอะไรที่แม่ยี่หวาแทบประสาทเสียตัวเองก็ทำไม่เป็นสักอย่าง หุงข้าวยังไม่เป็นเลย เมื่อป๊าป่วย จะตกหนักอยู่ที่แม่ แต่แม่ยี่หวาก็ทนให้แม่ทำกับข้าวให้คนทั้งบ้าน แล้วยังต้องแยกสำรับของป๊าอีกไม่ได้ เลยขออาสาหัดทำกับข้าวให้ทุกคนแทนแม่

ก็....เมื่อป๊าต้องกินอาหารที่ไม่อร่อยแล้วพวกเราทุกคนในบ้านก็ต้องทนกินอาหารที่ไม่อร่อยเหมือนกันสินั่นคืออาหารจากแม่ครัวหัดใหม่อย่างแม่ยี่หวาเองค่ะ ฮ่าๆๆ



Create Date : 10 กันยายน 2555
Last Update : 10 กันยายน 2555 19:49:27 น.
Counter : 396 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สาวเอยจะบอกให้
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]



แม่ยี่หวาเป็น สว. คนหนึ่ง ที่เคยทุกข์ทรมานเนื่องจากสุขภาพที่ย่ำำแย่มาตลอดตั้งแต่เด็กจนถึงวัยสาว เสียเวลาและเงินทองมากมาย
แล้ววันหนึ่งแม่ยี่หวาก็ุลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเอง มาเป็นนักกีฬาค่ะ วิ่ง วิ่งและวิ่ง หลังจากนั้นชีวิตก็เปลี่ยน เลิกกินยา เลิกป่วย แต่กว่าจะเป็นอย่างนี้ก็ต้องใช้เวลานะคะ
นอกจากออกกำลังกายแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่อยากจะบอกคือ การใช้หลักโภชนาการ ในการดูแลสุขภาพควบคู่กันไปด้วยค่ะ
บล็อกที่เขียนส่วนหนึ่งเป็นการเล่าเรื่องชีวิตและประสบการณ์ของตัวเอง กับการใช้อาหารเป็นยา การใช้สมุนไพรในการดูแลตัวเองเบื้องต้น
หวังว่าจะมีคนเข้ามาอ่านและนำไปใช้บ้าง ไม่รังเกียจที่จะูถูกเรียกว่า พี่ ป้า หรือ ยาย ค่ะ
New Comments