One Fine Day :)
Group Blog
 
All blogs
 
"The Soundtracks of My Love" by นิ้วกลม รักที่สุดในสากลโลก

เป็นแฟนตัวอักษรของนิ้วกลมมานานนักหนาแล้ว อ่านของเค้ามาเกือบทุกเล่ม ที่ต้องบอกว่าเกือบ เพราะว่ามีทุกเล่ม แต่ยังไม่มีเวลาอ่านให้หมดเท่านั้นเอง รอมีเวลาว่างก่อนเถอะ ฮึ่ม! จะไม่ปล่อยให้มันรอดสายตาแน่ๆ


ความประทับใจมันมากมาย หลั่งไหลจนแทบจะบรรยายไม่ถูกเลย คนอะไรว้า เขียนอะไรออกมาก็ถูกใจเราไปเสียหมด นิ้วกลมเป็นนักเขียนคนแรก และยังคงเป็นคนเดียวที่เขียนหนังสือให้เรากรี๊ดได้ขนาดนี้ ไม่ว่ามันจะเป็นงานประเภทไหนแนวไหนก็ตาม


อย่างหนังสือนำเที่ยว ซึ่งเราเกลียดสุดๆ ไม่เค้ยไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้ จะสามารถหยิบหนังสือนำเที่ยวเล่มไหนขึ้นมาอ่านได้ และยิ่งไม่เคยคิดว่าหลังจากหยิบมาอ่านแล้ว ฉันจะชอบมันได้ด้วย!


ขอประกาศ ณ ที่นี้ว่าข้าพเจ้าขอมอบรางวัล ขวัญใจหมูหวานให้นักเขียนท่านนี้เลย(ได้ยินเสียงปฏิเสธแว่วๆ เค้าไม่เอาหรอก เค้ากลัวแก กร๊ากกก)


เอาล่ะ เข้าเรื่อง The soundtracks of my Love ดีกว่า

ขอประกาศ ณ ที่นี้ อีกครั้ง ว่าขอยกให้หนังสือเล่มนี้เป็นที่หนึ่งในสากลโลกที่เราเคยผ่านตามาทั้งหมด หาก "เพื่อน กูรักมึงว่ะ" เป็นหนังรักที่ดีที่สุดของ พจน์ อานนท์แล้วล่ะก็ "The soundtracks of my Love" ก็จะเป็นหนังสือรักทื่ดีที่สุด(ในสายตา)ของเรา(แต่ว่าเราไม่ได้เขียน ฮ่าๆ)


ชีวิตนี้ก็อ่านหนังสือมาเยอะอยู่ นับตั้งแต่เรื่องแรกที่คุณพ่อขาได้แนะนำให้ลูกสาวตัวน้อยคนนี้ได้รู้ว่า โลกกว้างมิได้สิ้นสุดเพียงแค่ประตูบ้านหรือขอบรั้ว และชีวิตก็มิได้ยาวแค่เพียงถนนที่ทอดจากบ้านไปโรงเรียนเท่านั้น โลกใบเล็กอันกว้างใหญ่ ผู้คนมากมายที่เราไม่รู้จัก เรื่องราวมากมายเล่าๆต่อกันมา รอที่เราจะเข้าไปฟัง เข้าไปเปิดหู เปิดตา เปิดกะลา ง่ายเพียงแค่เปิดหน้าหนังสือ


จากหนังสือชุดบ้านเล็กที่เคยอ่าน นำสู่เรื่องอื่นๆ เล่มแล้วเล่มเล่า จนมาถึงเล่มนี้...


เราไม่ได้บอกว่ามันเป็นเล่มที่ดีที่สุดในโลกนะ อ้างอย่างนั้นไม่ได้หรอก เพราะยังไม่ได้อ่านทุกเล่มในโลกสักหน่อย


แต่ว่า ณ บัดนาว นับแต่แปดขวบจนจวบปัจจุบัน นี่เป็นหนังสือรักเล่มที่ กินใจ ที่สุดที่เราเคยอ่าน


เปรียบหนังสือคืออาหาร ก็คงต้องบอกว่า หนังสือเล่มนี้อร่อยถูกปากเรา เพราะส่วนผสมเข้ากันได้ลงตัวกับเรา


*หนึ่ง นี่คือหนังสือรัก เราชอบอ่านเรื่องความรัก เรื่องความสุข อ่านอะไรก็ได้ให้เป็นสุข


*สอง นี่คือผลงานของนักเขียนในหัวใจของเรา บุคคลที่ไม่ว่าจะลากปากกาเป็นตัวบ้าบออะไร จะเขียนเอาตัว ฆ ฏ ฐ ฒ มาใช้แทนตัวอักษรปกติ หรือจะใช้ สระ อะ แทนสระอา มุกแปลกต่างๆนานาที่สรรหามาเขียน เราก็พร้อมจะกระโจนเข้าไปพยักหน้า เป็นลูกคู่ เห็นด้วย เป็นปี่เป็นขลุ่ยยังกะเป็นแฟนคลับระดับเทพ ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่ามันจะชอบอะไรได้ขนาดนั้น สิ่งที่เค้าเขียน สิ่งที่เค้าคิด หลายๆ อย่าง มันตรงกับที่เราคิด หลายๆครั้งมันก็เกินกว่าที่เราคิด จนต้องร้อง โห!! มันมีแบบนี้ด้วยเหรอวะ??


สาม พี่แกเขียนเรื่องรักในความจริง นี่สำคัญมากนะ เพราะว่าหลังจากน้ำตาตกใน (แน่นอนว่า ฉันไม่มีวันเสียน้ำตาให้คนไร้ค่าที่ไม่เห็นค่าของเรา)กับรักมาหลายหน คุณพี่นิ้วกลมได้ปลุกศรัทธาที่เรามีกับความรักขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
ทำให้เกิดความหวังใหม่ ที่มิใช่พรรคการเมือง (ไม่ขำ -*-) ว่าสักวัน เราอาจจะเป็นคนโชคดีคนนั้น หรืออาจจะทำให้ใครบางคน กลายเป็นคนโชคดีขึ้นมาได้เหมือนกัน


สี่ เราสัมผัสได้ถึงความจริงใจ ที่จะถ่ายทอดออกมา ความจริงใจอันเกิดจากความรักล้วนๆ คนอะไรก็ไม่รู้ เขียนให้ตัวเองเป็นพระเอกก็ได้ แถมยังไม่ได้พระเอก "ทำมะดาๆ" นะคะ เค้าดูเป็นพระเอก อืมม์ จะเรียกว่าในฝันก็คงไม่ผิดอะไรนัก ก็แหม ในนิยายรัก เราจะต้องการอะไรมากไปกว่ารักที่จริงใจล่ะ? พอเรื่องนี้มันเป็นเรื่องจริง มันก็เลยดูสมบูรณ์แบบ โห เกิดมาก็เพิ่งเคยอ่านไป อิจฉาไปก็คราวนี้แหละ ยิ่งฟังเพลง "ทฤษฎีสีชมพู" ซึ่งเขาไปทำเพลงกับแสตมป์ 7th scene ด้วย แล้วยิ่งตาร้อนไงบอกไม่ถูก


นิยายเล่มนี้ ไม่ใช่นิยายที่หวานเลี่ยน "แล้วเราก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป..." แบบนั้น จุดนั้นก็ยิ่งจับใจเราอีก เฮ้อ ในหนังสือ นิ้วกลมถามว่า เคยมั้ยที่เราเจอใครที่ทำให้เราประทับใจได้ซ้ำๆๆ ตลอดเวลา


อยากจะขอถามกลับเหมือนกันว่า เคยมั้ยที่เราเจอ(ตัวหนังสือของ)ใครแล้วก็ทำให้เราประทับใจได้ซ้ำๆๆ เรื่อยๆ ตลอดเวลา


>>> จนต้องถามตัวเองว่า ก่อนหน้านี้ เธอหายไปอยู่ที่ไหนมา??----------------------------------------------------------------

"
"
"
V
ไหนๆ ก็เขียนถึงนิ้วกลมแล้ว เอาที่เราเคยเขียนถึงเราในสเปซมาลงด้วยดีกว่า
(จาก สเปซค่ะ)

10 ตุลาคม 2550
อีกแล้ว
ฉันตกหลุมรัก(อีกครั้ง)แล้วล่ะ

โน...โน...โน
ต้องดักเอาไว้ก่อน
คราวนี้ ไม่ได้ไปตกหลุมรักนักดนตรีที่ไหนหรอกนะ
ไม่ได้บ้าคลั่งดาราหน้าตาดีด้วย
แล้วก็ไม่ได้กรี๊ดรุ่นพี่คนไหนเลยจริงจริ๊ง


อีกอย่างนะ
คนโชคร้ายคนนั้น ที่ฉันตกหลุมรัก
ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าเขาสักครั้งเลยละค่ะ

อ้าว??
ฮะๆ ได้ยินตัวอะไรร้องอ้าวๆแถวนี้แฮะ
นายจะถามว่า แล้วอิฉันไปตกหลุมรักเขาเข้าได้ยังไงใช่ม้า

รักเพราะคำเล่าลือ?
หรือเพราเพื่อนกรั๊ด ฉันกรี๊ดด้วย?
เป็นหนุ่มคลีโอ?
เป็นพระเอกในนิยาย?
หรือว่าเป็นเจ้าชายสูงศักดิ์พลัดถิ่นอย่างแงซาย?


ฮะแอ้ม! กรุณาอย่าเดามั่วซั่วกันต่อไป

อิฉันในฐานะนักหัดเขียนตัวเล็กคนหนึ่ง จะขอประกาศว่า ที่รักแต่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตานั้น เป็นเพราะ
อิฉันหลงรักตัวหนังสือของผู้ชายคนนั้นค่ะ



งานของใคร?
ทำไมถึงหลงรัก?

อ๊ะๆ ได้ยินนะ ว่าแอบถามเรากันอยู่ในใจน่ะ
ใจเย็นๆ จะเล่าให้ฟังเดี่ยวนี้แหละ

ใช่ว่าไม่เคยอ่านงานของเขามาก่อน
เคยน่ะมันเคยแน่
เวลาซื้ออะเดย์ คอลัมน์เขาจะเป็นคอลัมน์แรกสุดที่พลิกอ่านด้วยซ้ำไป
ตื่นเต้นว่า เดือนนี้ เขาจะมามุกไหน(อีก)วะ

...หึหึ แต่ตอนนี้ไม่ได้อ่านอะเดย์แล้วล่ะ หึหึ...



เมื่อวาน ดึกๆหน่อย ไม่มีอะไรทำ
หยิบผลงานรวมเล่มของเขาคนนั้นมาอ่าน
แล้วก็โดนกระแทกอย่างจัง!
ก็ใช่ว่าจะไม่เคยอ่านแล้วกระแทกใจอย่างนี้
หากปกติอ่านทีละหน้าในนิตยสาร แรงก็ย่อมมีน้อยกว่าอ่านหนังสือรวมเล่มจริงป่ะ?

ทุกหน้าที่พลิกผ่าน ตัวอักษรที่เรียงรายมีอานุภาพมหาศาลจนหัวใจดวงน้อยๆนี้มิอาจต้านทานไหว
รัก(ตัวหนังสือของ)เขาเข้าแล้ว ...จริงๆ


อ่านคำอุทิศที่หน้าปก
ก็เพิ่งได้รู้ว่า ผู้ชายคนนี้ ...."นิ้วกลม"
เขาเป็นศิษย์เก่าบดินทรเดชาซะด้วย
ไม่น่าเชื่อว่า เรามีบางอย่างเชื่อมถึงกันด้วย!



p/s
ฉันเขียนเหมือนคนโรคจิตเลย 55+
นิ้วกลมมาเห็นเข้าก็คงกลัวแหงๆ
เด็กอะไรวะ โรคจิตชะมัด เขียนพร่ำเพ้อเป็นบ้าเป็นบอ
แต่ฉันไม่กลัวหรอกเพราะเขาคงไม่เข้ามาอ่านในนี้แน่ๆ ไม่มีทางแจ๊กพอตขนาดนั้น
อีกอย่าง คนเรามันก็โรคจิตด้วยกันคนละอย่างสองอย่างอยู่แล้วนี่
...แล้วฉันจะกลัวไปทำไม



Create Date : 05 เมษายน 2551
Last Update : 7 เมษายน 2551 0:20:05 น. 7 comments
Counter : 123 Pageviews.

 
อยากบอกว่า ปุ๊กก็มีพฤติกรรมเหมือนเจ้าของบล็อกค่ะ คือมีผลงานของนิ้วกลม (เกือบ) ทุกเล่ม (ขาดแค่ นวนิยายมีมือ) แต่ดองไว้อยู่ (เนปาล กับ นั่งรถไฟ)

อ่านตอนนิ้วกลมอกหักแล้วสงสารอยากดามอก แต่พออ่านตอนนิ้วกลมสมหวัง หมั่นไส้ อิจฉาตาร้อน ...

ตอนนี้ อ่าน ณ อยู่ค่ะ เกินครึ่งเล่มแล้ว ชอบมากๆ โดยเฉพาะตอนเสื้อเบอร์ 11


โดย: hiroko วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:20:21:29 น.  

 
หุๆๆ

ตอนนี้มีครบเกือบทุกเล่มแล้วเหมือนกัน (น่าจะครบนะ เพราะงานหนังสือล่าสุด เราไปเก็บมาหมดแล้ว)

ชอบตัวหนังสือของนิ้วกลมเช่นกันค่ะ

เราว่าเค้าเป็นผู้ชายฉลาดที่น่ารักน่ะค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:17:37:01 น.  

 


โดย: หนังสือมือสอง (AngelTomorrow ) วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:22:36:24 น.  

 
....เป็นคนหนึ่งที่หลงรักตัวหนังสือของนิ้วกลม มากกกก ยิ่งตอนที่ไปเนปาล รู้ได้ว่าอยากไปเองบ้าง ชอบมาก แล้วเรื่อง The soundtract of miy love ยิ่งน่ารักน่าหยิกไปกันใหญ่ อ่านแลเวมัน คิกขุยังไงไม่รุ้ ^O^ ....


โดย: .. ตัวหนอน IP: 202.28.180.202 วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:15:52:44 น.  

 
Mashala มาชาล่า


โดย: Mashala มาชาล่า (mlmboy ) วันที่: 11 ธันวาคม 2551 เวลา:16:50:58 น.  

 








โดย: athena-th วันที่: 24 ธันวาคม 2551 เวลา:15:34:14 น.  

 
NutriLite นิวทริไลท์ Adoxy เอโดซี


โดย: mlmboy วันที่: 27 ธันวาคม 2551 เวลา:8:24:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หวานจ๋อยหยอด
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กผู้หญิงหน้ากลมชื่อหวานแต่เปรี้ยว
รักจะมองโลกผ่านเลนส์สีกุหลาบ
รักงานเขียนมากกว่าอะไร
รักคนไข้...หรือเปล่านะ?
รักและแคร์เพื่อนๆรอบตัว
รักครอบครัวที่สุด
Friends' blogs
[Add หวานจ๋อยหยอด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.