แบ่งๆกันอยู่ แล้วโลกเราจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะ
 

แอ๋วแอ๋ว ...แมวอ้วนบนระเบียง

แอ๋วแอ๋ว...เสียงใครน้า ใครมาร้องเรียกอยู่ตรงนี้

จะมีใคร้ ถ้าไม่ใช่ แอ๋วแอ๋ว


2-3 ปีที่แล้วโน้น ตู๋สังเกตเห็นแอ๋วแอ๋ว ชอบเดินทอดน่อง เดินไปเรื่อยๆ นอนเล่นตามสนามบ้านของเพื่อนบ้านในละแวกใกล้เคียงที่ไม่ได้เลี้ยงหมา

แต่ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ ร้องทักเหมียวๆบ้างบางครั้ง

ต่อมา เมื่อเบนจี้มาเป็นลูกแม่ตู๋ เริ่มมีเพื่อนแมวมาทักทายเบนจี้ตามหน้าต่างบ้าง นั่งบนรั้วบ้านบ้าง

เพื่อนบางรายก็เกเร วิ่งเข้ามาตบเบนจี้ (เช่น ไอ้จ้ม...แล้วจะกล่าวถึงตอนหน้า ) บางรายก็มาเฝ้าริมหน้าต่าง ขอข้าวกินบ้าง ตบมุ้งลวดแหย่บ้าง ( เช่น ไอ้หวาด...หายหน้าไปนานแล้ว )

แต่สำหรับ แอ๋วแอ๋ว แม้จะเคยมาเยี่ยมเยียนทักทายเมื่อตอนเบนจี้มาอยู่ใหม่ๆ แต่ก็หายหน้าไปเป็นปี 2 ปี


เมื่อ 2-3 เดือน มานี่เอง ที่แอ๋วแอ๋วไม่ไปไหนแล้ว ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ระเบียงห้องนอนเรียบร้อย

ตู๋คิดว่า แอ๋วๆเป็นแมวของเพื่อนบ้านเหมือนไอ้หวาด และไอ้จ้มนี่แหละ ป่านนี้เจ้าของจะคิดถึงมั่งหรือเปล่าไม่รู้

ตอนที่เริ่มสนิทสนมกัน ตู๋จับแอ๋วๆมาส่องก้น เดาว่าแอ๋วๆน่าจะเป็นตัวผู้ที่ไข่หายไปแล้ว แต่ลุงข้างบ้านฟันธงให้ ตัวเมียแน่นอน ซักพักข้างบ้านเริ่มเดากันใหญ่ ตัวเมียและกำลังท้องแก่

เพราะแอ๋วๆมากินข้าวทุกวัน วันละหลายๆรอบ แอ๋วๆจึงอ้วนเอาๆ


ตู๋อยากสิ้นสงสัยว่าแอ๋วๆเป็นตัวผู้ลงพุง หรือตัวเมียท้องแก่กันแน่ จึงพาไปให้สัตวแพทย์ประจำดูให้

คุณหมอบอกว่า แอ๋วๆเป็นตัวผู้ที่ทำหมันแล้ว อายุประมาณ 5 ขวบ

เห็นม้า...ไม่เชื่อเค้า

จากนั้นคุณหมอก็ฉีดวัคซีนพิษสุนัขบ้าให้แอ๋วๆ 1 เข็ม

ร้องเรียก แอ๋วแอ๋ว...แล้วแอ๋วแอ๋วก็มา

ตุ้มต๊ะ ตุ้มตุ้ย ส่ายพุงอ้วนๆ มาอย่างเร็วเท่าที่แมวอ้วนตัวหนึ่งจะทำได้


ตู๋กับแฟน ชอบแอ๋วๆมาก เพราะแอ๋วๆเป็นแมวขี้อ้อน สุภาพ น่ารัก นิสัยดี ผิดกับเบนจี้ลิบลับ

พ่อมักจะด่าเบนจี้ เอาแอ๋วๆมาเปรียบเทียบกับเบนจี้ ทำให้เบนจี้น้อยใจอยู่บ่อยๆ ทีแรกพ่อก็คิดว่าแอ๋วๆเป็นตัวเมีย พ่อก็ยิ่งชอบใจ เพราะพ่อชอบลูกสาว และพอรู้ความจริงว่า แอ๋วๆเป็นผู้ชาย พ่อก็บ่นใหญ่ หาว่าแอ๋วๆน่ารักน้อยลงกว่าเดิมครึ่งหนึ่ง ซึ่งแอ๋วๆว่ามันไม่ยุติธรรมเลย ที่พ่อจะเอากระจู๋มาตัดสินแบบนี้



ตอนแรกๆ แอ๋วๆก็วนเวียนอยู่แถวหน้าบ้าน บนรั้วบ้าง อาศัยนอนใต้ท้องรถเพื่อนบ้านแถวนี้ ตู๋เองก็กลัวว่า ซักวันแอ๋วๆต้องแบนเป็นกล้วยปิ้ง หรือ ไม่ก็โดนพี่หมาแถวนี้กัดเอาแน่

ตู๋จึงเรียกให้แอ๋วๆขึ้นไปอยู่บนระเบียงห้องนอนที่อยู่ด้านหน้าบ้าน

ตู๋เอากล่องใส่เบาะเก่าๆของพี่หมา ใช้เสื้อยืดเก่าๆมาหุ้มเบาะ เอาเสื้อเก่าๆมาเย็บติดกับทางเข้ากล่องเป็นม่านกันลมกันยุง ทำเป็นที่นอนให้แอ๋วๆ

วางชามข้าวและน้ำให้เป็นที่ประจำ แต่วางส้วมไว้ข้างล่าง เผื่อว่าแอ๋วๆปวดอึฉี่ แต่แอ๋วๆก็แอบไปใช้บริการสวนบ้านลุงบ่อย จนตู๋กลัวว่าซักวันลุงจะเขวี้ยงอึลอยมา



แอ๋วๆเคยเป็นแมวผอมๆ จมูกเขรอะ หูเต็มไปด้วยขี้หู

ตู๋ก็เช็ดตัว แคะหู แปรงขนให้ทุกวัน จนเดี๋ยวนี้แอ๋วๆ หล่อ และขนนุ่มนิ่ม หอมได้อย่างสบายใจ

ตู๋อนุญาตให้แอ๋วๆเล่นกับเบนจี้ได้ หลังจากที่ให้เบนจี้ไปฉีดวัคซีนคุ้มกันเอดส์แมวเพิ่มอีก 1 อย่าง ( นอกจากวัคซีนสารพัดอย่างที่เคยฉีดปกติ )

เบนจี้เป็นแมวที่ไม่มีสมาคมกับแมวตัวอื่น จะเล่นแต่กับป้าเจี๊ยบและพี่แตงโมเท่านั้น เวลามีเพื่อนแมวมาใกล้ๆ เบนจี้ แฟร่ใส่ แล้ววิ่งไปซ่อน

กับแอ๋วๆ เบนจี้ยอมอยู่ใกล้ๆ แต่ก็ยังไม่ยอมเล่นด้วย คอยเดินตามดมก้นแอ๋วๆ บางทีก็วิ่งไปตบหัวแอ๋วเล่น ซึ่งแอ๋วๆก็ได้แต่ทำตัวห่อๆ นั่นยิ่งทำให้แม่ตู๋รักแอ๋วๆมากขึ้น

ตอนนี้พ่อยังไม่ใจอ่อนที่จะให้แอ๋วๆเข้ามาเป็นสมาชิกในบ้านเต็มตัว เพราะพ่อกำลังเหนื่อยใจเรื่องสุขภาพพี่หมาแก่ๆในบ้าน พ่อยังไม่อยากเหนื่อยใจกับแมวแก่ๆอีกตัว

แต่แม่รู้นะแอ๋วๆ วันหนึ่ง พ่อต้องยอมแพ้กับความน่ารัก แสนดีของหนู






 

Create Date : 29 มกราคม 2553    
Last Update : 4 มีนาคม 2553 16:19:16 น.
Counter : 693 Pageviews.  

ยัยลาย...จากหมา ก็กลายเป็นไก่

ยัยลาย---> ไลล่าจัง 555



หลังจากดำหรี่ ไปสวรรค์แล้ว ผู้ที่เสียใจที่สุด ย่อมไม่ใช่ใครนอกจากยัยลาย

ตั้งแต่เล็กจนแก่ เข้าวัยกลางหมา ยัยลายมีดำหรี่คอยดูแลปกป้อง ด้วยอุปนิสัยขี้กลัว ไม่ไว้วางใจใคร ซ้ำร้ายยังเคยถูกจับไปทิ้งกลางป่าอีก ทำให้ยัยลายเป็นหมาที่มีสภาพจิตไม่ค่อยปกติสุข คือ หวาดระแวง ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ใครเดินมาใกล้จะเดินหนี หรือพยายามมุดแอบตรงที่ใกล้ที่สุด

เมื่อดำหรี่จากไป ยัยลายมีอาการหนักมาก ไม่กิน ไม่เดิน นอนซุ่มอยู่ใต้ท้องรถบ้าง ใต้ศาลาบ้าง แววตาของยัยลายนั้นหมดอาลัยตายอยากเลยทีเดียว

ยัยลายจะถูกรังแกตลอด ทั้งยัยนวล และหมาตัวอื่นที่มีเจ้าของปล่อยออกมาเดินในสวนหมู่บ้าน

ทุกวัน นอกจากจะเอาข้าวไปให้ตามปกติ ตู๋ต้องเอาเบตาดีนติดไปด้วย คอยใส่ยาแผลที่เกิดจากการถูกรังแก

ช่วงปลาย กค. ฝนเริ่มตกชุก และหนักมากขึ้นเรื่อยๆ อาการยัยลายยิ่งน่าสมเพช ยัยลายนอนตากฝนอยู่ใต้ศาลา ที่เป็นแอ่งน้ำฝนไหลลงมารวมกัน ไม่ยอมลุกหนีน้ำ นอนแช่อยู่อย่างนั้น

พอยัยลายไม่สบาย ตู๋ก็ต้องหายาแก้ไข้ แก้อักเสบให้กิน พอเห็นว่าฝนตก ก็ออกมาดูว่ายัยลายไปหลบฝนหรือเปล่า ทำให้ตู๋ไม่สบายใจมาก จะเอายังไงดีกับลาย

ใจตู๋อยากเอาลายเข้าบ้าน แต่ก็คิดแล้วกลุ้ม เพราะยัยลายมันจะปรับตัวได้เหรอ ยัยลายมันไม่เอาใครเลย

แต่เอาเถอะ ตู๋คิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้วว่า ถ้ายัยลายจะรักใครซักคน นั่นต้องเป็นตู๋ งั้นตู๋จะปล่อยให้ยัยลายมีชีวิตที่หมดอาลัยแบบนี้เหรอ

ดังนั้นทุกวันตอนเย็น ตู๋จะอุ้มยัยลายขาชี้ตัวแข็ง เข้าบ้าน เช้ามาก็ปล่อยออกไปอยู่ในสวนหมู่บ้านเหมือนเดิม นั่นทุลักทุเลและปวดหลังปวดเอวมาก เพราะถึงยัยลายจะตรอมใจอยู่ แต่ยัยลายไม่ได้ผอมลงซักขีด

ตอนแรกๆยัยลายกลัวจนฉี่ราด ไม่เข้าใจ จะเอากรูไปไหน อย่ามายุ่งกับกรู

แต่ผ่านไปได้ 1 อาทิตย์ ยัยลายก็ตัดสินใจแล้วว่า กรู เอ๊ย หนูอยากอยู่ในบ้านแม่จ้ะ

แต่ยังมีปัญหาอยู่ ยัยลายเข้าบ้านมาก็จริง แต่ไม่สามารถเข้ากับพี่ๆหมาตัวอื่นๆได้เลย มุดอยู่ใต้ท้องรถอย่างเดียว พี่หมาก็ไม่ให้ความร่วมมือ เห่าไล่ยัยลายอย่างกับหมูกับหมา

ตู๋ก็ต้องคิดๆๆๆๆ แล้วก็ ปิ๊ง...ยัยลายมันเป็นหมาอินเหนิดร์ อยู่ตรงไหนก็อยู่ตรงนั้น นอนจนพื้นเป็นหลุม ขยับตัวน้อยมาก

เอาวะ ขับรถออกไปซื้อสุ่มไก่ขนาดใหญ่ ที่พอจะวางได้ในโรงรถ

แล้ว สุ่มไก่ก็กลายเป็นบ้านทรายทองของพจลาย





ยัยลาย ชอบอกชอบใจกับสุ่มไก่ของตัวเองมาก รู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าของเต็มที่ ใครเข้าใกล้สุ่มเธอไม่ได้เลย จากหมาขี้แหย ก็กลายเป็นอีเสือขี้งก เห่าไล่ใครก็ตามที่เข้าใกล้ในระยะ 1 เมตร

ตู๋ก็ซื้อตาข่ายพลาสติกมาเย็บคลุม 1 ชั้น แล้วก็มีผ้ามุ้งอย่างหรู คลุมกันยุงอีกชั้น

พ่อมักจะเดินมาถามยัยลายที่สุ่มไก่บ่อยๆ ว่า " ออกไข่หรือยัง "

ถึงวันนี้ ( 28 มค. 2553 ) ยัยลายก็อยู่กับแม่มาได้ 6 เดือนแล้ว เปลี่ยนชื่อเรียกเล่นๆให้อายเพื่อนบ้านเป็น ไลล่า






 

Create Date : 28 มกราคม 2553    
Last Update : 28 มกราคม 2553 13:58:04 น.
Counter : 637 Pageviews.  

เจ้าดำหรี่ หมารักอิสระ

เรื่องนี้เขียนเมื่อวันที่ 6 ก.ค.2552

วันนี้เป็นวันที่ต้องเสียน้ำตาให้กับหมาตัวหนึ่ง ขอบันทึกไว้เป็นอนุสรณ์ให้เจ้าดำหรี่ หมารักอิสระ ตัวนี้

เจ้าดำหรี่


รูปนี้ถ่ายเมื่อประมาณปลายปี 2550

เมื่อ 5 ปีก่อน เจ้าดำหรี่เป็นลูกหมาตัวเล็กๆวิ่งอยู่ในไซท์ก่อสร้างหมู่บ้าน ที่ตู๋ไปดูบ้านอยู่เป็นประจำเกือบทุกวัน

เจ้าดำหรี่มีพี่ๆน้องๆอีกประมาณ 4 ตัว ที่ยังอยู่ด้วยกันจนถึงวาระสุดท้ายก็ยัยลาย


ดำหรี่ กับ ลาย

ที่เรียกดำหรี่ เพราะว่าเมื่อตอนที่ดำหรี่ยังเป็นลูกหมา ดำหรี่กัดกะใครไม่รู้ แต่มีแผลฉีกที่หนังตาล่าง-บนข้างซ้าย นั่นทำให้ดำหรี่มีตาหรี่ๆ เหมือนผู้ร้ายในหนัง

ดำหรี่มีนิสัยแตกต่างจากหมาตัวอื่นที่เคยเจอ ดำหรี่ไม่เคยยอมให้กอด ตู๋ทำได้เพียงแค่ยื่นมือออกไป ดำหรี่จะเอาหน้าเข้ามาถูเอง ถ้าจะขอลูบหัว ต้องรอให้ดำหรี่อารมณ์ดีสุดๆเสียก่อน

ถึงยังงั้น ไม่เคยมีสักครั้งที่ดำหรี่จะแสดงอาการก้าวร้าวใส่ แค่ไม่ยอมให้ถูกตัวง่ายๆ

แต่สำหรับคนอื่นๆ ไม่มีทางเลยที่จะเข้าใกล้ได้ ดำหรี่ระวังตัวมากกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน

ชีวิตของดำหรี่ในช่วงแรก ลุ่มๆดอนๆ พอดำหรี่เริ่มโตเป็นหนุ่ม ทางกรรมการหมู่บ้านเริ่มกำจัดหมาอิสระที่เกิดตามไซท์ก่อสร้างออกไปให้หมด ตามวิสัยของคน ที่ไม่เห็นสิ่งมีชีวิตไหนๆ มีคุณค่าเท่าพวกของตัวเอง

พ่อแม่และพี่น้องของดำหรี่ ถูกกำจัด หายไป เหลือแต่ดำหรี่ กับ ลาย พี่น้องครอกเดียวกันเท่านั้น

จำได้ว่า ช่วงนั้น ตู๋ย้ายเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านแล้ว เป็นหลังที่ 2 ที่สร้างเสร็จแล้วเข้ามาอยู่เลย ทุกวัน ตู๋ต้องแอบไปข้างๆหมู่บ้าน ซึ่งเป็นป่าหญ้า ที่ตรงนั้น ดำหรี่กับลาย นอนแอบอยู่ วันไหนฝนตก ทั้ง 2 ตัวจะลอดรั้วเข้าไปในหมู่บ้าน หาบ้านที่ยังอยู่ในระหว่างก่อสร้าง ใช้หลบฝน

คือ ต้องหลบๆซ่อนๆ คอยหนีคนมาไล่จับ เพื่อไม่ให้มีชะตากรรมเช่นเดียวกับพ่อแม่และพี่น้องตัวอื่นๆ

นั่นทำให้ดำหรี่มีบุคลิกที่หวาดระแวง ไม่ไว้ใจหมานุษย์หน้าไหน แม้แต่หมานุษย์ที่บุกป่าเอาข้าวมาให้กินทุกวันคนนี้

ต่อมาชีวิตของดำหรี่และลายเริ่มไม่ต้องหลบซ่อนมากนัก เพราะหมานุษย์ยอดนักกำจัดหมา ไปคิดทำอย่างอื่นต่อ ดำหรี่และลาย ก็มาขออาศัยร่มไม้ของสวนส่วนกลาง ใต้ท้องรถคนในหมู่บ้าน

ก็อยู่แบบนี้มาเป็นปี วันหนึ่ง หมานุษย์กลุ่มนั้นนึกขึ้นมาได้ ว่ากรูยังกำจัดหมาไม่หมดนี่หว่า เกะกะลูกตากรูนัก จึงวางแผนกำจัดด้วยการวางยาเบื่อ แต่ยังโชคดีอยู่บ้าง ที่ในกลุ่มหมานุษย์จอมวางแผน มีธรรมะ ไม่ฆ่าเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง แผนจึงเปลี่ยน เป็นจ้างคนเก็บขยะ เอากระสอบมาใส่หมาไปทิ้งให้พ้นลูกตาหมานุษย์

ตอนนั้น มีหมาอิสระ 4 ตัว ดำหรี่ กับ ลาย และ เจ้านิล กับ ยัยนวล

นิลกับนวล เดิมเป็นหมาของคนสวนประจำหมู่บ้าน ก็เลี้ยงแบบบุฟเฟ่ต์ หาให้กินมั่ง กินข้าวหมานุษย์ตู๋มั่ง

เมื่อคนสวนประจำหมู่บ้าน ย้ายตามโครงการเพื่อไปสร้างหมู่บ้านใหม่ ก็ทิ้งเจ้านิล กับยัยนวลไว้ให้เป็นมรดกแก่ยามหมู่บ้าน

ย้อนมาถึงแผนการชั่วร้ายต่อ หมาที่ตกเป็นเหยื่อมี 2 ราย จริงๆ มีแค่ยัยลายตัวเดียว เจ้านิลนั้นลักษณะดี สวย สง่า คนเก็บขยะตั้งใจเอาไปเลี้ยงเอง

ยัยลายนั้น เป็นหมาที่มีลักษณะพิการ ขาหลังไม่เท่ากัน เดินกระยึกกระยัก หน้าตาเหมือนตัวไฮยีน่า เป็นหมาที่จ๋องๆ ขี้กลัว ใครเข้ามาใกล้ ตัวจะงอ หงอ หมอบให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยัยลายจึงเป็นเหยื่อที่ง่ายที่สุด

ยัยลายถูกจับใส่กระสอบ หายไปกับรถขยะ

วันรุ่งขึ้น เมื่อตามหายัยลายกับนิลไม่เจอ ตู๋เริ่มโวยวายตามหา จนรู้เรื่องแผนชั่ว จึงโทรศัพท์ตามจิกคนเก็บขยะ ถามหาหมาที่ถูกจับไป และได้รู้ว่า เจ้านิลนั้น ดึงเชือกที่ล่ามไว้ที่บ้านคนเก็บขยะขาด และหนีหายไป

ส่วนเจ้าลาย ถูกเอาไปทิ้งในป่ารกร้างห่างไกลชุมชน คือ กะให้ตายนั่นแหละ....ชั่ว

ทั้งวัน ตู๋ขับรถจากบ้าน ออกนอกเมืองไปหายัยลาย และนิล ร้องเรียก จนเสียงแหบเสียงแห้ง ขับมาจนสุดทางของถนนที่ตัดเข้าไปในป่าละเมาะ พอเลี้ยวรถกลับ หมดหวังที่จะหาต่อไป มองไปข้างหน้า เห็นยัยลายยืนจังก้า เนื้อตัวเต็มไปด้วยมดดำ และโคลน ยัยลายตัวสั่น ไม่รู้ว่าสั่นเพราะดีใจที่เห็นตู๋ หรือ สั่นเพราะความกลัว ที่ถูกทิ้งให้อยู่ในป่าตัวเดียวทั้งคืนและทั้งวัน

ตู๋อุ้มยัยลายขึ้นรถ พยายามตามหานิล เพราะอาจจะโชคดีอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่หนังน้ำเน่า นิลจากไป โดยไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

กลับมาถึงหมู่บ้าน ตู๋ไปร้องห่มร้องไห้ อ้อนวอน เหมือนยัยบ้าสติแตกกับกลุ่มหมานุษย์จอมวางแผน สรุปว่า ตู๋ต้องรับผิดชอบทุกอย่างที่หมาอิสระทุกตัวทำ (... เออ กรูทำอยู่แล้ว เมิงไม่ต้องมาบอก )

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตู๋เสียค่าจ้างคนสวนเดือนละ 300 เพื่อดูแลเก็บขี้หมาของคนที่ไม่รับผิดชอบปล่อยหมาตัวเองออกมาขี้ วันละกระสอบ แม่มเอ๊ย หมา แค่ 4 ตัว ขี้เป็นกระสอบ


เหลือหมา 3 ตัว ดำหรี่ ลาย และยัยนวล

จากนั้นหมาทั้ง 3 ก็อยู่กันอย่างปลอดภัย ตราบเท่าที่หมานุษย์นักวางแผนชั่วทำเป็นลืมๆว่ามีสิ่งมีชีวิตอื่นร่วมหมู่บ้าน ขอบคุณมาก(ว่ะ)

-----------------

เรื่องเศร้าวันนี้ (6 ก.ค.2552 )

ทุกเช้า และ เย็น ตู๋จะออกไปผิวปากเรียก ดำหรี่และลาย ที่สวน ( ส่วนยัยนวลจะนอนอืดรอที่ป้อมยาม ) เพื่อมากินข้าว ตอนเช้ามีนมกล่องให้ ดำหรี่กินเก่งมาก กินของตัวเองเสร็จ จะรอจังหวะยัยลายเผลอ เข้ามาจัดการซะ

เช้าวันอาทิตย์ ตู๋เรียกผิวปากเท่าไหร่ ดำหรี่ก็ไม่มา ซึ่งผิดนิสัยเห็นแก่กินของดำหรี่มาก ยัยลายก็ดูจ๋อยยิ่งกว่าที่เคยจ๋อย เดินมาดมๆข้าว แล้วก็ไม่กิน นั่งอยู่อย่างนั้น

เดินไปถามยาม ก็บอกว่า ไม่เห็นดำหรี่ตั้งแต่เช้าแล้ว ปกติดำหรี่จะวิ่งไล่ทักทายคนส่งหนังสือพิมพ์ แต่วันนี้ไม่มีเลย

ตู๋กังวลมาก เพราะไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ดำหรี่ไม่เคยพลาดข้าวซักมื้อ เกิดอะไรขึ้นกับดำหรี่แน่ๆเลย ตู๋ขี่จักรยานออกไปนอกหมู่บ้าน ถามตามไซท์ก่อสร้างของหมู่บ้านใกล้ๆ ใจนึกว่า จะจับดำหรี่ไปกินหรือเปล่า ขี่ไปเลียบสายเอเชียใกล้บ้าน ก็มองดูข้างทางไป กลัวว่าจะเห็นดำหรี่นอนตาย แต่ก็ต้องหาให้เจอ จะดีหรือร้ายก็ต้องรู้

เช้าจนถึงเย็น ไม่มีวี่แววของดำหรี่ ตู๋ออกปั่นตามหาอีกรอบในเส้นทางเดิม ไปตามชุมชนที่มีหมาอยู่เยอะๆใกล้ๆกัน ก็ไม่เจอ

คืนวันอาทิตย์ ก่อนนอนก็ทำใจแล้ว ว่าดำหรี่คงจากไปไม่มีวันกลับ แต่อธิษฐานขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ได้รู้ด้วยว่าดำหรี่อยู่ที่ไหน จะเอากลับมาฝังในที่ๆดำหรี่เกิดและโตมา

เช้า รีบออกไปเรียกหมามากินข้าว แน่นอน ดำหรี่ไม่มา แต่วันนี้ไม่ออกตามหาแล้ว กลับเข้าบ้าน สักชม. คนสวนมาแจ้ง ว่าเจอดำหรี่แล้ว นอนตายอยู่ข้างศาลพระภูมิในสวนด้านหน้าหมู่บ้าน ( อยู่ในหมู่บ้าน ) นี่เอง

ตู๋ถอนหายใจด้วยความกังวลใจนั้นหายไปแล้ว เจอแล้วลูก แม่จะไปรับลูกนะดำหรี่

พบว่าดำหรี่นอนตาย ขึ้นอืด สัณนิษฐานว่า ดำหรี่น่าจะถูกงูพิษกัด ตั้งแต่คืนวันเสาร์แล้ว

บริเวณที่ดำหรี่นอนตายนั้น อยู่ถัดไปจากซอกหินที่ยัยนวลนอนอืดทุกวัน มีต้นไม้พุ่มเตี้ยตัดเป็นแนวกั้นไว้เท่านั้นเอง....ยัยนวลนะยัยนวล บอกแม่ซักนิดก็ไม่ได้ว่าดำหรี่ตายอยู่ข้างเตียงเธอ

ตู๋จ้างคนสวน ให้ฝังดำหรี่อย่างสมเกียรติ ที่หมาตัวหนึ่งพึงจะได้รับ คนสวนคนนี้เป็นคนดีที่ตู๋นับถือน้ำใจมาก เป็นคนรักหมา เอ็นดูยัยนวลมาก มีอะไรเหลือกินก็แบ่งให้ยัยนวลตัวเดียว ซึ่งเราตกลงกันว่า หากเกิดอะไรขึ้น ยัยนวลจะได้รับอุปการะจากคนสวนเพื่อหลบภัยจากหมานุษย์

--------------------


ข้อความนี้ แม่ขอมอบให้ดำหรี่ หมานักสู้รักอิสระ

ถึงเจ้าจะเกิดมาอย่างหมาเดรัจฉาน แต่เจ้าก็เป็นที่รักของแม่นะคนดี ขอให้เจ้าไปสู่ที่ๆดีที่สุด ถ้าจำเป็นต้องเกิดมาใหม่ ขอให้เจ้ามีชีวิตที่ดี อย่าได้เกิดมาเป็นหมาจรจัดที่ไม่มีใครต้องการแบบนี้เลย

แม่จะรัก และคิดถึงเจ้าเสมอ ดำหรี่

--------------------


พี่น้องคู่ซี้ ดำหรี่ ยัยลาย



#696969




 

Create Date : 28 มกราคม 2553    
Last Update : 28 มกราคม 2553 13:02:53 น.
Counter : 339 Pageviews.  

เบนจี้....บ้าแต่น่ารัก

แม่ตู๋ต้องขอเรียบเรียงความคิด ทำสติให้อยู่กับเนื้อกับตัวอีกนิด เพื่อเม้าท์ลูกสุดท้องสุดเฮี้ยว เปรี้ยว แสบ ให้ฟัง

เบนจี้ , ไอ้ตี๋อ้วน , โซ้ยตี๋ , เฮ้ย , เมิงนี่ ...ชื่อที่ถูกเรียก ตามระดับความรุนแรงของความกวงติง


แน่น้อน...ป๋มหล่อสุดในบ้านฮับป๋ม

วันที่ 16 สค. 2550 ประมาณเที่ยงตรง หลังจากที่ขับรถไปส่งแฟนที่ที่ทำงาน ก็ขับรถกลับบ้าน ขณะที่อยู่บนสะพานกลับรถตรงทางเข้าเมืองอยุธยา หน้าสายเอเชีย

ตาเหลือบไปเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ช่วงแว้บเดียว ก่อนจะถึงจุดสูงสุดของสะพาน แน่ใจว่าเป็นลูกแมวตัวเล็กจ้อยสีเหลือง กำลังนอนหมอบ อยู่ในช่องราวสะพาน

ในใจนั้น ซวยแล้ว ถ้าลูกแมวขยับอีกนิดเดียว ตกลงไปเบื้องล่างไม่ต่ำกว่า 10 เมตร หรือถ้ากระโดดลงมาบนถนนก็แบนเพราะรถมาเรื่อยๆไม่ขาดสาย

ตัดสินใจขับรถหนีไปให้เร็วที่สุด ... 555 ไม่ช่าย

ตัดสินใจขับเลยไปกลับรถวกมาอีกที ภาวนาว่า ถ้ามีบุญกรรมต่อกัน ขอให้กลับมาเจอเจ้าลูกแมวอยู่ที่เดิม

เนื่องจากช่วงกลับรถตรงนี้ ต้องไปอ้อมไกล คือ กลับรถสายเอเชีย ผ่านโลตัส เข้าไปกลับรถหน้าตลาดแกรนด์อีกครั้ง กว่าจะถึงจุดเดิม ประมาณ 5 นาที

โชคดีมากๆ ที่ไม่มีรถตามมาเลยช่วงที่จอดแอบริมถนนบนสะพาน วิ่งไปตะครุบเจ้าลูกแมว ที่ทำหน้าตาตื่นอยู่

จับขึ้นรถปุ๊บ เจ้าลูกแมวโวยวาย...กรูจะนั่งเล่นชมวิว มาจับกรูทำไมวะ...แง้วๆๆๆๆๆ





เบนจี้เริ่มเริ่มมีเนื้อมีหนังอย่างรวดเร็ว เพราะกินอาหารหมาล้างปากหลังกินอาหารแมว "พี่ๆเซ็ง น้องเบนจี้กินจุ ชิกหัยเลย "...พี่เจี๊ยบ

แต๋วสุดๆ... เบนจี้สมัยยังเป็นนาตาลี


เมื่อขับรถมาถึงถนนส่วนที่ปลอดภัย ก็เอาเจ้าลูกแมวตัวจ้อยมาสำรวจ ตัวกะเปี๊ยก น่าจะเป็นตัวเมียนะ มีปุ่มเล็กๆเหมือนจุ๋มจิ๋มอันน้อยๆ ขนกระหรอมกระแหรม หนวดถูกตัดสั้นเกือบกุด

อืม...เจ้าถูกตัดหนวดแล้วเอามาทิ้ง หรือ เจ้าหลงมาเองกันแน่

ที่บ้านก็มีแต่หมา เอาไงดีเรา อืม ลูกของเพื่อนบ้าน ชื่อน้องมาย เคยเลี้ยงแมว แต่แมวตายไปแล้ว เย็นนี้น่าจะลองเอาไปยัดเยียดน้องมายดูถี

ในรถมีอาหารหมาอยู่ 1 กล่อง เปิดฝาเอาไว้ เจ้าลูกแมว กระโดดลงไปในกล่อง กินอย่างหิวโหย จึงรีบขับรถกลับบ้าน หาน้ำและอาหารหมาให้เจ้าลูกแมวกินประทังไปก่อน

เช็ดเนื้อเช็ดตัวจนดูสะอาดสะอ้าน อุ้มเข้าบ้าน พี่หยิกกรี๊ดกร๊าด " เฮ้ย แมว...ลุย " เห่ากันเอาเป็นเอาตาย แต่เจ้าลูกแมวไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย อยู่ในวงแขนตู๋อย่างสงบนิ่งทีเดียว อืม นี่มันเก่ง หรือ มันกำลังช้อคเนี่ย

พอพักให้ลูกแมวหายเหนื่อย จับขึ้นรถอีกรอบ พาไปหาคุณหมอเจ้าประจำ ช่วยตรวจสุภาพทั่วไป และแนะนำวิธีการดูแล หมอบอกโอเชฮ่ะ ดูแล้วไม่น่าจะมีโรคอะไร ถ่ายพยาธิ แล้วก็นัดมาฉีดวัคซีนให้อีก 2 อาทิตย์

ก่อนกลับ แวะร้านขายของสำหรับหมาแมว ซื้ออาหารลูกแมว สร้อยลูกปัด 2 - 3 เส้น ทรายส้วมแมว กระบะทราย ที่ตักอึ

ตอนเย็น รีบไปปะเหลาะน้องมาย แต่แป่วววว คุณแม่น้องมายไม่ให้เลี้ยง เพราะแมวตัวเก่าที่ตายไป เป็นโรคตาย ทำให้หมดค่ารักษาไปเป็นหมื่น คุณแม่ยังใช้หนี้หมอไม่หมด เอ๊ย ยังเข็ดอยู่

สรุป น้องมายโบกมือบ๋ายบาย เจ้าลูกแมว

เอาไงดีล่ะ หนูก็มาแปลงร่างกลายเป็นหมาซะนะ หลอกพ่อ กับพี่ๆ ถ้าเรา 2 คนไม่บอก คงไม่มีใครรู้หรอกว่าหนูเป็นแมว

และแล้ว เจ้าลูกแมวน้อย ก็มีชื่อใหม่เพราะพริ้งว่า " น้องนาตาลี "...ตอนนั้นน้องฟ้ากำลังดังค่ะ


ตอนเล็กๆ ขี้เหร่มากกกก




ตอนเริ่มน่ารัก แม่ก็เที่ยวเอารูปเบนจี้ไปแปะที่โน่นที่นี่


เบนจี้กินเก่งมากๆ แม่จะวางอาหารเม็ดวันละ 1 ถ้วย เป็นบุฟเฟ่ต์ตั้งไว้ เบนจี้จะเดินไปกินเอง ทุกๆ 2 ชม. กินทีละนิดละหน่อย บางทีก็เดินไปกินของพี่หมา

มื้อเย็นแม่จะให้เบนจี้กิน อาหารเปียก ชากรูเม่ต์ ครึ่งถาด ก็ประมาณซัก 2 ชต. มื้อเย็นนี่ เบนจี้จะรู้เวลามาก เดินเข้าครัวไปรอแม่ ร้องแง้วๆ ถ้าแม่ไม่เดินไป ก็เดินมาตาม ถ้าแม่ยังไม่สนใจอีก เบนจี้จะกัดแม่ที่ข้อเท้ามั่ง หน้าแข้งมั่ง จนกว่าแม่จะใจอ่อน

เรื่องกัด นี่ แม่คิดว่าเบนจี้จะกัดเฉพาะคนที่เบนจี้รักมากๆ เพราะเบนจี้ไม่เคยกัดพ่อ กัดยาย หรือ ใครที่มาที่บ้าน เบนจี้จะกัดแต่แม่คนเดียวเท่านั้น แขนแม่เป็นรอยขีดๆ เหมือนคนเสี้ยนยา เวลาแม่ออกนอกบ้าน ต้องใส่เสื้อแขนยาว อายคนเค้า ขาไม่ต้องพูดถึง ขาสั้นเอามาทำผ้าขี้ริ้วให้หมด



พ่อกับเบนจี้ เริ่มมาสนิทกันเพราะความที่พ่อชอบดูบอล ทุกคืนที่พ่อนั่งดูบอล เบนจี้จะไม่ยอมไปนอน เบนจี้ชอบที่จะดูบอลเป็นเพื่อนพ่อ

ตอนแรกพ่อหงุดหงิดมาก เพราะเบนจี้ไม่ได้นั่งดูบอลเหมือนชาวบ้านทั่วไป เบนจี้จะกระโดดขึ้นไปบนตู้ทีวี นั่งหน้าจอ เอามือเตะลูกบอลที่กลิ้งไปมาไปด้วย พ่อก็ร้องด่าเบนจี้ไปพลาง เชียร์บอลไปพลาง

แต่พอวันไหน แม่เอาเบนจี้เข้าไปเล่นในห้องนอน พ่อต้องดูบอลคนเดียว พ่อกลับคิดถึงไอ้แมวบ้าที่นั่งเขี่ยลูกบอลหน้าทีวี พ่อบอกว่า ดูไม่สนุกเลย ถ้าไม่ได้ดูไปด่าเบนจี้ไป


หนูชักจะเขินแระ แม่ชมหนูเกินปาย...

ก๊าซซซซ...เบนจี๋ซิลล่า...


กลางคืน เบนจี้จะตาแป๋วมาก เดินไปนั่งริมหน้าต่างที่มีชั้น หรือ โต๊ะวางอยู่ระดับที่เบนจี้สามารถมองออกไปได้ ชั้นล่างบ้าง ชั้นบนบ้าง ตามแต่ว่า เพื่อนแมว หรือ สิ่งมีชีวิตตอนกลางคืนจะมาทางไหน

ช่วงที่เบนจี้เริ่มเป็นหนุ่ม แม่เองก็อยากจะเอาเบนจี้ไปตัดป๋องแป๋งจะแย่ แต่คุณหมอนะฮะ แนะนำแกมบังคับว่า ควรรอให้เบนจี้ครบขวบเสียก่อน ป้องกันผลข้างเคียงเกี่ยวระบบท่อปัสสาวะที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในแมวที่จู๋และป๋องแป๋งยังไม่สมบูรณ์เต็มที่

เบนจี้จึงมีเพื่อนแมวสาวๆ และหนุ่มๆ แวะเวียนมาโปรยเสน่ห์อยู่เสมอ กลางคืนเพื่อนร้องแง้วมาที เบนจี้ก็ อ้ะหง่าวววววว อะวาย ไม่อาว อาว เสียงฟังดูขนลุกขนพอง

ประมาณตี 3 ของคืนวันพระจันทร์เต็มดวง พ่อกำลังเล่มเกมส์ออนไลน์อย่างเมามัน เบนจี้ก็ป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ เบนจี้เดินไปหยุดที่หน้าประตูมุ้งลวด มองออกไปหน้าบ้าน แล้วทันใดนั้น

เบนจี้ก็ร้องออกมาเสียงกังวาล " ครายยยยยย มา...." พ่อสะดุ้งสุดตีน ขนบนหัวลุกชัน เอาแล้วโว้ยยยย...

เบนจี้ก็ต่อว่า " ม่ายยยย อาว "

พ่อรีบปิดคอม ขึ้นไปนอนทันที ปล่อยให้เบนจี้คุยกับไอ้ตัวที่มาอยู่ผู้เดียว

เช้ามา พ่อก่นด่าเบนจี้ให้แม่ฟัง ทำพ่อเสียเส้น อยากจะลุกไปเตะซะ

เบนจี้ร้องหง่าวๆ โวยวายอยู่เป็นเดือน จนถึงวันนัดเฉือนป๋องแป๋ง

เมื่อเบนจี้ถูกคุณหมอนะฮะตัดป๋องแป๋งเรียบร้อยโรงเรียนตุ๊ดตู่ เบนจี้ก็เลิกร้องเสียงแปลกๆ มีแค่ อาว ไม่อาว แอะ แง้ว...เชยๆเหมือนแมวทั่วไป


รูปชุดหลังเฉือนป๋องแป๋ง

ร่อแร่ ร่อแร่

หลังทำวันแรก ป๋องแป๋งบวม แม่คิดว่า หมอตัด หรือ เสริมให้ กันแน่
โหลๆ จานแม่อยู่ไหน มารับจานลูกที
แม่จ๋า ไมมันหวิวๆ เบาโหวงๆพิกลกั๊บ


ความซนของเบนจี้

ช่วงที่เบนจี้อยู่ในช่วงเด็กจะเปลี่ยนเป็นวัยรุ่น เบนจี้ซนมาก เรียกว่า ซนชิบหาย กระโดดไปตรงนู้น ตรงนี้ ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กัดทำลายทุกอย่าง ตรงซอกต่างๆเบนจี้จะชอบเป็นพิเศษ โดยเฉพาะซอกหลังทีวี หลังคอม ที่มีสายไฟระโยงระยาง

เบนจี้เคยกระโดดขึ้นโต๊ะคอม แล้วถีบมอนิเตอร์กระเด็นตกโต๊ะ กระโดดถีบทีวีที่โชคดีว่าทีวีอยู่ชิดกำแพง จึงแค่หงายพิงกำแพง

เวลาเบนจี้คึก เบนจี้จะแปลงกายเป็นกระรอกขนฟู เดินธรรมดาไม่ได้ ต้องเดินกึ่งกระโดดตะแคงข้าง ทำเท้าโหย่งๆ เหมือนเต้นบัลเล่ต์ หางจะชี้ฟู หลังก็ฟู

วิ่งไล่กวดพี่หมา ไล่ตบก้น ตบหัว ใครนอนอยู่ก็จะกระโดดถีบ หรือกระโดดทับแล้วดีดตัวออก

ใครนอนอยู่บนโซฟา เบนจี้จะค่อยๆหมอบกระดื๊บๆไปใกล้ แล้วกระโดดจ๊ะเอ๋ตะปบหน้า

ช่วงที่เบนจี้ซนเทพ จะมีแต่เสียง " เฮ้ย" " นี่ " "เมิงนี่ " "ไอ้ตี๋" เป็นระยะๆ ประเดี๋ยวก็เฮ้ย เดี๋ยวก็ นี่ ไม่ได้หยุดปากเลย

ช่วงแรก แม่ไม่เข้าใจ เวลาเบนจี้ซน ทำของพินาศ แม่ตีเหมือนที่แม่สอนพี่หมา แต่ใช้กับเบนจี้ไม่ได้เลย พูดดีๆ กราบเท้าก็แล้ว ซัดผัวะก็แล้ว

สุดท้าย ช่างแม่ง เมิงอยากทำอะไรทำไป

ไม่น่าเชื่อ เบนจี้มันก็เลิกไปเอง


แปลงร่างเป็นสไปเดอร์แมว มุ้งลวดเป็นรอยแหกเป็นทาง ยุงเข้ากันมาเป็นฝูงๆ พอเบนจี้เริ่มโต ก็เลิก แม่จึงถอดมุ้งลวดชั้นล่างเกือบทุกบานเอาไปซ่อม บานละ 70.-

เบนจี้กำลังตั้งกระทู้ชมตัวเอง ที่พันทิปห้องแมวอยู่

รูปชุด เบนจี้กับพี่แตงโม


...เฮ้ย ป๋องแป๋งกรู...

...เห็นยังไอ้แตงหมู ว่า ครายหย่าย...ฮี่ฮี่




 

Create Date : 07 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 28 มกราคม 2553 14:25:25 น.
Counter : 641 Pageviews.  

น้องรุ้ง...อดีตน้องหมาหาบ้าน ค่ายแม่ติ๋ม ใบมอส

น้องรุ้ง รุ้งศรี มณีเด้ง ( ศิษย์ผู้น้อง ของเจ๊มืดศรี มณีเด้ง )

รูปน้องรุ้ง เมื่อวันที่ 15 กค.2550 รูปนี้คุณติ๋ม/ใบมอส ถ่ายวันที่ออกจาก รพ.สวนหลวง ก่อนมาส่งที่บ้านค่ะ


น้องรุ้ง เป็นน้องหมาสามขา ที่ได้รับมอบจากโครงการหาบ้านให้หมาล้อตที่ 13 ของคุณติ๋ม

ความเป็นมาของน้องรุ้งจากคำบอกเล่าของคุณติ๋ม มีว่า

น้องรุ้งเป็นลูกหมาอยู่ในตลาดสวนพลู เป็นตลาดที่มีรถไฟวิ่งผ่ากลาง

น้องรุ้งถูกรถไฟชน บดขยี้ขาหลังข้างซ้าย และส่วนของหาง กว่าจะถึงมือแม่ติ๋มใบมอส น้องรุ้งก็ทนทุกข์ทรมานอยู่พอสมควร



น้องรุ้งถูกนำเข้าโครงการช่วยเหลือบัญชีฉุกเฉิน ของกลุ่มเพื่อนพันทิป ห้องจตุจักร ที่มีแม่ติ๋มใบมอสเป็นโต้โผ

น้องรุ้งได้รับการรักษา ด้วยการผ่าตัดขาหลังข้างซ้ายและส่วนหางทิ้งเกือบทั้งหมด ที่ รพ.สวนหลวง



เมื่อแผลหาย น้องรุ้งก็เข้าโครงการหาบ้าน น้องรุ้งได้รับเลือกไปเลี้ยงจากน้องคนหนึ่งที่เป็นสมาชิกโต๊ะจตุจักร แต่บังเอิญที่ว่า น้องคนนั้นไม่ได้รับไปเลี้ยงเอง เอาไปให้อีกต่อ

ไม่นานนัก น้องรุ้งต้องกลับมาอยู่ที่รพ.สวนหลวง เข้าโครงการหาบ้านรอบต่อไป เนื่องจากผู้รับเลี้ยงไม่นิยมหมาที่มีลักษณะพิการ รวมทั้งไม่ได้ต้องการรับเลี้ยงด้วยเองตั้งแต่แรก

เมื่อน้องรุ้งกลับเข้าโครงการหาบ้านรอบใหม่ ล้อตที่ 13 แม่ตู๋เองก็เศร้าใจที่น้องรุ้งต้องกลับมาหาบ้านอีกรอบ

จึงคุยกับพ่อ ว่าสงสารน้องหมาตัวนี้จัง ร่างกายไม่สมบูรณ์ คงหาคนรับเลี้ยงยาก น้องรุ้งคงต้องอยู่ในกรงที่รพ.สวนหลวงต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด



เราจึงตกลงใจจะรับน้องรุ้งเป็นลูกคนใหม่

ปล.รูปในกระทู้นี้ แม่ติ๋ม ใบมอสเป็นผู้ถ่ายไว้ ถ่ายที่ รพ.สวนหลวงทั้งหมด

......................

น้องรุ้งกับบ้านใหม่ ที่จะอยู่ตลอดไปชั่วอายุขัย



เย้ๆๆๆ บ้านหนูเอง วิ่งสำรวจก่อนนะก๊ะ

ตอนบ่ายของวันที่ 15 กค. 2550 แม่ติ๋มใบมอส กับน้องแคท Puzzy cat ขับรถมาส่งน้องรุ้งถึงบ้านแม่ตู๋ที่อยุธยา

แรกเห็น น้องรุ้งเป็นหมาตัวเล็กๆ แกรนๆ ตัวเบาโหวงเลย ขนที่หน้ามีขาวแซมๆ ขนบริเวณหลังดูยาวกว่าส่วนอื่น

น้องรุ้งไม่ได้เดิน แต่กระโดดเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆ น้องรุ้งมีแววตาแจ่มใส ดูรู้ว่าน้องรุ้งเป็นหมาที่มองโลกในแง่ดี พักเดียว น้องรุ้งก็คุ้นกับแม่ใหม่ ยอมให้อุ้ม ให้กอด เหมือนน้องรุ้งจะรู้ดีอยู่แล้ว ว่าควรทำตัวแบบไหนให้แม่ใหม่ประทับใจ

แม่จับน้องรุ้งสำรวจ เห็นว่า น้องรุ้งสะอาดสะอ้าน เห็บหมัดไม่มี หูก็เอี่ยมอ่อง จึงปล่อยให้น้องรุ้งทำความรู้จักกับพี่ๆตัวใหญ่ได้ทันที มีป้าดำ ป้าเล็ก ลุงบาว พี่จิ๊งและเจ๊มืด



พี่ๆเค้าจะเอาไงกับหนูก๊ะ

แน่นอน รุ่นพี่ต้องแอ๊คท่าวางก้ามเล็กน้อยเป็นธรรมดา แต่ก็แป๊บเดียว น้องรุ้งเดินไปทั่วสวน โดยมีพี่ๆผลัดกันเดินดมก้น ลุงบาวกระดี๊กระด๊ามากเป็นพิเศษ ส่ายก้นอะโลฮ่าโชว์น้องรุ้ง จนเจ๊มืดหมั่นไส้ ทำตาขวางๆที่ตาแก่อยากมีเมียสาว ( อีกตัว )

โอเคผ่านด่านแรก น้องรุ้งอยู่กับพี่ๆหมาใหญ่ได้สบายใจแม่แล้ว

จากนั้น แม่ก็ต้อนพี่หมาใหญ่เข้าบ้าน พาพี่หยิกมาให้น้องรุ้งรู้จัก แน่นอน พี่ลิซ่ามีปัญหา พี่ลิซ่าเห่าน้องรุ้งอย่างบ้าคลั่งซัก 5 นาที จากนั้นก็ก็เริ่มเข้าไปดมก้นน้องรุ้ง เช่นเดียวกับพี่โจ พี่เจี๊ยบและแตงโม แตงโมก็เหมือนบาว กระดี๊กระด๊าสุดๆ เลียปากแผลบๆ มาแล้วสาวเอ๊าะๆ



หมาใหม่อีกแระ บ่นๆๆๆๆๆ ...ยัยดำ

อืม กลิ่นใช้ได้...พี่โจ

กรี๊ดๆๆๆ หม่อมแม่ก๋า หญิงเล็ก เอ๊ย ลิซ่า ไม่ยอมก้ะ

2 คืนแรก แม่ให้น้องรุ้งนอนในห้องโถงรับแขกชั้นล่าง เตรียมน้องรุ้งให้คุ้นเคยกับบ้านใหม่ และพี่ๆทุกตัว

คืนที่ 3 แม่เอาน้องรุ้งไปนอนกับพี่หมาใหญ่ในห้องหมา ก็ผ่านฉลุย

ช่วงแรกๆ พ่อกับแม่ค่อนข้างกังวล ว่าน้องรุ้งจะใช้ชีวิตลำบาก ไม่มีความสุขเท่าหมาที่มีร่างกายสมบูรณ์

แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่ ดูเหมือนน้องรุ้งไม่แคร์สื่อ ไม่แคร์อะไรเลย น้องรุ้งมีความสุข สนุกสนาน ร่าเริง เหมือนกับหมาน้อยทั่วไป


จ๊ะเอ๋

หลังจากการบำรุงด้วยอาหาร และนม กล้ามขาทั้ง 3 ของน้องรุ้งใหญ่ และแข็งแรงมากๆ

แม่จ๋า ไอ้นี่กินยังไงก๊ะ


น้องรุ้งชอบมะม่วงกับข้าวโพดย่างที่สุดเลยก๊ะ

คนจ๋วยจ๋า ขอพี่บาวคำนึงซี่ น่านะ...

เรารักกันไม่ช่ายเหรอ ทำไมไม่แบ่งให้พี่บ้าง

มีบ้างที่แม่มองแววตาของน้องรุ้ง แม่เห็นร่องรอยความเสียหายในจิตใจจากประสบการณ์โหดร้ายในอดีต แม่นึกจินตนาการถึงความเจ็บปวดที่น้องรุ้งเคยได้รับ แม่จึงร้องไห้ แต่ก็ปาดน้ำตาทิ้งไป เพราะน้องรุ้งมีชีวิตใหม่ร่วมกับพ่อแม่และพี่น้อง ในบ้านหลังนี้แล้ว

เราจะชดเชยความเจ็บปวด ทำให้ชีวิตที่เหลืออยู่และเพิ่งเริ่มต้นของน้องรุ้ง เป็นชีวิตที่มีความสุข เท่าที่หมาตัวหนึ่งควรจะได้รับ

ถึงวันนี้ น้องรุ้งอยู่กับเรามา 2 ปีกว่าแล้ว ทุกวันน้องรุ้งเป็นเด็กดี น่ารัก ว่านอนสอนง่าย มีอะไรให้แม่ต้องขำ ชื่นใจอยู่เสมอ

น้องรุ้งเป็นที่รักของพี่ๆ โดยเฉพาะเจ๊มืด และลุงบาว

ช่วงแรก เจ๊มืดอิจฉาน้องรุ้งมาก คอยแต่จะขู่ ไม่ยอมให้น้องรุ้งเล่นสนุกๆ แต่ไม่นาน ทั้ง 2 ก็กลายเป็นคู่หู เวลานอน น้องรุ้งชอบมานอนเบียดเจ๊มืด คงเพราะเจ๊มืดตัวอุ่นๆ

แต่เวลาเล่น น้องรุ้งชอบเล่นกับลุงบาวมากกว่า ที่ชอบมากคือ กัดทึ้งขาหลังลุงบาว ราวกับอยากจะให้ลุงบาวเหลือ 3 ขาเท่าตัวเอง กัด แล้วก็ยกสะบัดๆ ลุงบาวเอง สนุกสนานกับน้องรุ้งมาก น้องรุ้งทำให้ลุงบาวลืมแก่ เล่นกัน คุยกันกระหนุงกระหนิง วี้ด วิ่ว สุดๆ

น้องรุ้งชอบกินนมเย็นมากๆ แม่บำรุงน้องรุ้งเต็มที่ เผื่อขาที่หายไปจะงอกออกมาใหม่ 555

ตอนนี้น้องรุ้ง นน.เพิ่มขึ้น กล้ามเนื้อที่ขาแข็งแรง เป็นมัดๆ น้องรุ้งวิ่งเร็วมากๆ แล้วก็ชอบวิ่งมากด้วย

เวลามีขนม หรือ นมเย็น น้องรุ้งจะกระโดดขาเดียว ตัวลอยสูง ดึ๋งๆๆๆๆๆ กระโดดไปเรื่อยๆจนกว่าแม่จะวางชามให้กิน...น่าร้ากกกกก

สุขภาพทั่วไปน้องรุ้งแข็งแรงดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง


หนวดยาวๆของน้องรุ้ง มีไว้ให้แม่ดึง เวลาน้องรุ้งขุดดิน หรือ กัดที่นอน

อยากกินขาหมู...อั้มๆ


หงิก...อิ่มแล้วหงิก

คุยอะไรกันจ๊ะ


หากคุณจะเลี้ยงหมาแมวสักตัว ก่อนจะคิดเสียเงินเพื่อซื้อหมาแมว ได้โปรดเข้าไปดูหมาแมวด้อยโอกาสที่ต้องการพ่อ แม่ ต้องการเจ้าของ ที่เวบพันทิป ห้องจตุจักร

จะเสียเงินซื้อความรักทำไม ในเมื่อคุณจะได้ความรักฟรีๆ รักที่ไม่มีขอบเขต รักที่ผู้จะรักคุณตอบนั้น ต้องการความรัก ความเมตตาจากคุณเล็กน้อยเท่านั้นเอง

ก่อนจะควักเงินออกจากกระเป๋า คลิกเข้าไปที่

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/

แล้วคุณจะเจอหมาแมวอีกมากมาย ที่รอโอกาสครั้งที่สอง หรือ ครั้งสุดท้าย เพื่อชีวิตใหม่ของพวกเขาอยู่




 

Create Date : 07 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 7 พฤศจิกายน 2552 9:27:38 น.
Counter : 908 Pageviews.  

1  2  3  
 
 

joeymydear
Location :
พระนครศรีอยุธยา Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม้ไม่เคยหวัง แต่ก็ไม่เคยผิดหวัง กับความรักที่หมาแมวมีให้
[Add joeymydear's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com