เพราะคิดถึง...จึงออกเดินทาง
|
|||||||||||||
การกลับมาอัพเดทอีกครั้ง เป็นไงมั่งอ่ะ เวลา 6 ปี อันมีค่าถูกใช้ไปอย่างหนักหน่วงกับงาน งาน และงาน ชีวิตที่เคยลื่นไหลไปโน่นมานี่อยู่ไม่ติดที่ เริ่มนิ่งๆ จนปีหลัง ๆ ตกตะกอน... ..เป็นก้อนกลมๆปุ๊กลุก ตามพุง ตามขาแขน ช่างน่ากลัวเสียนี่กระไร T-T เคยไหม รู้สึกว่าเพิ่งจะศุกร์ไปแหม่บๆ อะไรเนี่ยะ วันศุกร์อีกแล้ว!! แล้วจะไม่ให้เฉียดใกล้หลักสี่เข้าไปทุกทีได้อย่างไร ..... บางคนอาจจะยิ่งป้ายิ่งเรื่องเยอะ แต่สำหรับชั้นยิ่ง สว กลับยิ่งเพิ่มความชิลล์ให้กับตัวเอง จากที่เคยใส่ใจกับรายละเอียดรอบข้างก็เริ่มเลอะๆเลือนๆบ้างในความทรงจำ เหลือไว้แต่สิ่งที่จำเป็น สิ่งที่เป็นหน้าที่ สิ่งที่มีสาระ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยยึดติดกับอะไรเลย ปล่อยผ่านได้ก็ผ่าน แม้แต่คำนินทา ด่าเสียดสี ที่เคยปรี๊ดๆ ยอมไม่ได้เมื่อก่อนโน้น เดี๋ยวนี้ก็..ช่างแม่ม่ ความสุขไม่ได้เพิ่มขึ้นตามวัยหรอกนะ แต่เป็นเพราะรู้สึกว่า ความทุกข์มันเพิ่มมากขึ้นกว่าสมัยวัยเยาว์ การทำตัวเยอะ จึงเท่ากับเพิ่มภาระทุกข์ให้กับตัวเอง เยอะแค่บางเรื่องก็เพียงพอแล้ว ปล.1 เปิดบล๊อกเข้ามาอีกครั้งเห็นวันที่ในบล๊อกเกำปี 2550 แล้วตกใจน่ะ ปล.2 ที่ตกใจก็คือนับตั้งแต่วันที่คุณไม่อยู่ ก็ไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้นได้นานๆอีกเลย ปล.3 ใช่ย่ะ ชั้นยังโสด ชิส์!! ปล.3
|
lady_icy
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?] lady_icy ข้าหลวงน้อยเมืองส้มโอหวานข้าวสารข้าวลูกสาวอร่อย..(อุ้ย!) ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ชอบเดินทางเป็นชีวิตจิตใจ มีคติประจำตนว่า "ไปได้ทุกหนถ้ามีคนชวน" ~อิอิ ฝากตัวด้วยเจ้าค่ะ Group Blog Friends Blog
Link |
||||||||||||
| Pantip.com
| PantipMarket.com
| Pantown.com
| © 2004 BlogGang.com
allrights reserved.
|
|||||||||||||
ขอบคุณที่แวะทักนะคะ