17 มีค 67 คอร์สปฏิบัติธรรมอินเดีย 27 มค - 3 กพ 67 Ep 5
             เขียนบันทึก ประสบการณ์ไปคยาต่อค่ะ การเดินทางต่างประเทศรอบนี้ได้ฝึกหัดดัดตนได้อย่างมาก
 

 

 
             ถ้าจะนับว่าขาลุย สำหรับเราก็ไม่ใช่ขาลุยสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะการนอน อย่างไรก็ขอวิเวกนอนเดี่ยว หรือ คนที่รู้ใจ ถ้าพักรวมแบบทหารหรือพักกับคนไม่รู้จักกันเลยน่าจะไม่สะดวก  ห้อง 3 คน ห้องน้ำรวม  ต้องขอให้บทัวร์ หา โรงแรม   บ ทัวร์ขอความร่วมมือ ให้พัก รร ที่อยู่ติดวัดนี้เพื่อสะดวกในการบริหารจัดการ  การทำกิจกรรม  

              แต่โชคไม่ดี ที่ รร นี้มีชื่อเสียงด้านการจัดงานแต่งงาน และช่วงที่ไปเป็นเทศกาลแต่งงาน  ทั้งคืนทั้งวันมีการเฉลิมฉลอง เสียงเพลง การแสดง จัดเต็มมาก ความดังของเสียงเราว่าน่าจะดังไปทั่วอำเภอ มันดังมากๆๆๆๆ มีการประกอบอาหารตลอดวันตลอดคืน กลิ่นอาหารแขกตลบอบอวลสอดแทรกเข้ามาทั่วห้อง ต้องขอเปลี่ยนห้องจากท้ายลมมาต้นลมห้องถูกกว่าก็ไม่เป็นไร  หาผ้ามาอุดช่องใต้ประตูค่อยยังชั่ว

             แต่ละคืนหลังจากนั่งสมาธิจนดึก แต่เสียงดนตรี ดึ่งดึ๊ดๆๆ ดังจนกระจกห้องกระเทือนทุกคืน แต่เราก็ผ่านมาได้ มันทำให้หลับช้าเพียงคืนเดียว เมื่อหมดความสนใจ จะเสียงดังขนาดไหน ไม่สนใจ ก็นอนหลับได้สบายๆ  เรื่องเสียงสอบผ่านแล้ว


 











           อาหาร เราก็ผ่านมาได้ ไม่ได้มีหลากหลายให้เลือก มีอะไรก็กินให้หายหิวจบ   อาหารอร่อยเลิศ อย่าไปหวังจะหา ที่คยาไม่มีที่ให้ซื้อ เบเกอรี่ขนมอร่อย ไม่ต้องคิดหา แม้แต่กาแฟดีๆสักแก้วยังไม่มีร้าน .. แต่วันท้ายๆพบว่าคยา ก็มีโอเอซิสอยู่ที่นึง จะเล่าตอนต่อๆไป

             ขนมหวานและเครื่องดื่มที่พอหากินได้ มีอยู่อย่างเดียว ปูรี แป้งทอดกรอบนุ่มคล้ายปลาท่องโก๋ผสมโรตี ดีกว่าไม่มีอะไรกิน  กะลัมจาย-ชาผสมเนยและนมแพะหอมหวานมัน



          ที่คยามีความล้ำ ใช้วัสดุจากธรรมชาติ จานใบไม้  รถตุ๊กๆเป็นรถไฟฟ้า  

          งานแทบทุกอย่างมีแต่ผู้ชาย ไกด์บอกอย่าเกิดเป็นชายอินเดีย เป็นเจ้าแค่วันแต่งงานวันเดียวที่เหลือเป็นบ่าว ต้องทำทุกอย่างจริงๆ



 
              ที่ได้ฝึกอย่างสาหัส จนวาระสุดท้าย  ฟ้าประทานให้มาดัดสันดานความเยอะ เกิดมาไม่เคยนั่งที่นั่งแถวสุดท้ายของเครื่อง เราก็พยายามคิด อิหยังวะ  ลูกพี่ก็ลงทะเบียนมาใกล้กัน ไมได้ที่ตรงกลาง แล้วตรูมานั่งตรงนี้คนเดียว ( ที่จริงก็พอคิดได้ว่าน่าจะจากอะไร )  มานั่งขดอยู่บ๊วยเลย พอแถวหน้าเอนมาหายใจแทบไม่ออก  ตอนเบาะหน้าปรับพนักพิงลงมา มันแคบอึดอัดเหมือนตอนเข้าเครื่อง MRI สมอง จะปรับเอนบ้าง ว้ายปุ่มหายไปไหนมีแต่รูโบ๋  พยายามหาไม้เขี่ยมาเผื่อจะกดได้ ก็ไม่เป็นผล กำลังใจคือ หันไปมองคนข้างๆ  เธอบอกอย่าพยายามเลยขามาเธอนั่งมาแล้วมันเสียหมดแล้ว โอยเธอทำไมโชคสองชั้นได้นั่งแถวบ๊วยทั้งขาไปขากลับ สุดยอด แถมพุงเธอใหญ่กว่าเราสักสองคืบ เธอยังนั่งชิลล์มาก  เราก็ต้องผ่านได้
             นอกจากที่นั่งติดหน้าต่างแถวสุดท้าย  ดุกดิกไม่ได้แล้ว  อาหารจ้ะ  อาหารคือบ๊วยอีก มาถึงเหลือแต่ vegetarian เจ้าประคุณหมูหมากาไก่ไม่มี  ในสลัดอุดมไปด้วยผักแกะฝากระดาษฟอยด์ลุ้นอาจมีของดีอยู่ข้างใน  OMG พริกผสมมาในน้ำมันแดงเชียว ทั้งเลี่ยนทั้งเผ็ด   โชคดีที่ใช้เวลาบินแค่ 3 ชม และกัปตันภูฏาณแอร์ฝีมือดีเยี่ยม บินเร็ว 2ชมครึ่ง ลงพื้นนิ่มมาก ทุกคนพยายามทำสุดฝีมือเท่าที่เป็นไปได้ สจ๊วตรูปหล่อก็กรุณาบอกคนเบาะหน้าไม่ให้เอนเบาะ
             ระหว่างรอกระเป๋าที่สนามบิน คณะจัดงานถามว่า คราวหน้าพี่จะมาอีกไหม ได้แต่ยิ้มไม่รู้จะตอบยังไง เพราะอนาคตไม่มีใครรู้  ถ้ามีคนรับดูคุณแม่ให้  ถ้าเนตไวพอจองทัน อยากมาทุกปี ปีละหลายครั้ง  เราชอบอินเดีย ชอบพุทธคยา แต่ละที่มีเสน่ห์ของเขา มีสิ่งที่ต้องใช้ความรอบคอบใช้สติและความระวัง อยู่กับคนหมู่มาก คำพูด การกระทำความคิดจากคนหลากหลายที่เขาไม่ได้รู้จักเรา ได้ฝึกตนฝึกสติ เห็นความคิด ความเคลื่อนไหวของจิต เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปในใจตัวเอง ถ้ายึดไว้ไม่ปล่อยผ่าน เราเองที่จะทุกข์ ขัดเคือง ไม่มีใครมาเป็นอะไรกับเราไปด้วย  ชีวิตเราเลือกเองจะคิดจะหยิบฉวยสุขหรือทุกข์ให้ตัวเอง  แค่รู้แล้วปล่อยผ่านไป ไม่หยิบฉวยกระโดดจับสิ่งใด ฝึกทำให้ได้ให้จริงทุกขณะ การมาก็คุ้มค่าไม่สูญเปล่า



Create Date : 17 มีนาคม 2567
Last Update : 18 มีนาคม 2567 2:54:46 น.
Counter : 464 Pageviews.

12 comments
(โหวต blog นี้) 
ภาพยนตร์สารคดี "Breaking the Cycle" toor36
(14 มิ.ย. 2567 00:11:23 น.)
No. 1275 ค้างในป่าบ้านแม่วิน เชียงใหม่ (ตอน 8) ไวน์กับสายน้ำ
(14 มิ.ย. 2567 04:35:14 น.)
พี่มิวกับน้องม่อน tanjira
(11 มิ.ย. 2567 13:39:23 น.)
"เปิดประตูผิดบาน" อาจารย์สุวิมล
(5 มิ.ย. 2567 21:09:54 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณดอยสะเก็ด, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmultiple, คุณ**mp5**, คุณtoor36

  
เจองานแต่งงานของคนอินเดีย
ผมว่าเพลงต้องดังแน่ๆ
คุณเย็นรักษาสมาธิได้ดีมากๆเลยครับ
จนเสียงดังเหล่านั้นไม่มีผลต่อการนอนหรือปฏิบัติธรรมเลย

เวลาเดินทางไปกับคนหมู่มาก
คนเหล่านั้นเหมือนเป็นบททดสอบอารมณ์
ไม่นับรวมการเดินทาง การรอคอย อาหาร บรรยากาศ
ทั้งหมดเป็นครูทางธรรมได้เลยนะครับ

เชียงใหม่มีภาคีภาคประชาชน 140 หน่วยงาน
ที่ทำงานด้านอากาศ แต่ต้องดูทางภาครัฐแล้วล่ะครับ
ว่าจะทำงานยังไงให้ได้ผลเชิงบวก
ไม่เช่นนั้นคนเชียงใหม่ก็จะต้องเจออากาศแย่ๆแบบนี้ไปอีกหลายปีเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2567 เวลา:0:06:12 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2567 เวลา:6:09:29 น.
  
ผมชอบดูปางที่แปลกตาของมหายานหรือวัชรยานครับคุณเย็น
บางปางดูเป็นเทพที่ดุร้าย มีปางยับยุ่มที่ดูเหมือนชายหญิงกอดก่ายกัน
แต่พอได้อ่านคำอธิบายจึงทราบว่าทุกภาพ ทุกรูปปั้นล้วนมีคติธรรมแฝงอยู่ทั้งสิ้น
ถ้าเราเข้าใจในแนวคิด เราจะไม่รู้สึกแปลกเลย
กลับยิ่งรู้สึกว่า อ๋อ...ที่แท้ธรรมทั้งปวง ก็ไหลไปรวมกันที่ความจริงหรือสัจจะนั่นเองครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2567 เวลา:12:10:27 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2567 เวลา:5:24:11 น.
  
อุ๊ยๆ อุ๊ย สายธรรมมะ คุณก๋า มาเม้นท์แล้ว
สายอธรรม อย่าง อ.เต๊ะ ต้องมาบ้าง ถ่วงดุลกันนะครับ 555

รร. ที่พัก ห้องรวม 3 คนนี่ คิดในแง่ดี
ก็ดีกว่านอนคนเดียว เวลาผีมาหลอก จะได้ช่วยกันตบตีผี คนละไม้ละมือสามัคคีคือพลังนะครับ 555

ส่วนที่พัก ใกล้ที่จัดงานแต่ง
หูย เป็น อ.เต๊ะ นี่แหละ บันเทิงที่สุดเลยเชียว อิอิ

คุณพี่เย็น แหงละ เอ็งมันชอบไปมั่วบ้านงาน กินฟรี เต้นฟรี ละซี้

อ.เต๊ะ ชอบดูหนังแขกมาก ดูแล้วบันเทิง ตลกดี
โดยเฉพาะ ฉากเต้นเป็นหมู่คณะ ตามถนน เข้าป่าหลบหลังต้นไม้ ขึ้นหลังคารถบัส
เสียงดนตรีละ เร้าใจจริงๆเชียว555

แล้วก็ อาหาร รร นี่ หน้าตาเหมือน อาหารไทยเลยนะครับ
ยังดีมีช้อน ส้อมให้ด้วย ไม่ต้องกินมือเค็มปะแล่มๆ555

แล้วก็ สมัยก่อน อ.เต๊ะ คิดว่า ผู้ชายอินเดียโชคดีมาก ที่ผู้หญิงมาขอแต่งงาน จ่ายสินสอดให้อีกตะหาก
ถ้าเป็นตามที่ คุณพี่เย็นว่า
งั้นขอเกิดเป็น วัว ในอินเดียน่าจะดีกว่า 555

เรื่องที่นั่งบนเครื่องบิน +อาหารนี่ คิดเสียว่า
เป็นการฝึกโยคะ +ลดความอ้วน ดีที่ยังมีสจ๊วตหล่อ ให้อารมณ์ดีบ้าง
อ.เต๊ะ มีเพื่อนเป็น สจ๊วตหลายคนเลย แต่ไม่มีซักคนที่ชอบผู้หญิงนะครับ ดูเพลินๆได้อยู่ 555

จริงๆ การเดินทางไปกับคนหมู่มากนี่ ต้องแกล้งหลับหูหลับตาบ้าง
รับแต่สิ่งดีๆ นึกถึงแต่ความตั้งใจของเราว่ามาทำอะไรนะครับ

แต่ถ้าเป็น อ.เต๊ะ ไปด้วยละก็ น่าจะแอบหนี คณะทัวร์ ไปมั่วบ้านงานแต่ง เต้นพุงกระเพื่อมกันทุกวันแน่ แฮ่555

คุณเย็น บอก ตอนนี้ ข้ามั่นใจแล้วว่า เอ็งมันสายอธรรมแน่นอน 555





โดย: multiple วันที่: 19 มีนาคม 2567 เวลา:5:27:27 น.
  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 19 มีนาคม 2567 เวลา:13:02:50 น.
  
ผมชอบคนดุ
แต่ไม่ชอบคนหยาบคายครับ
ถ้าสอนแล้วด่าแบบหยาบคาย
ผมว่าทำลายบรรยากาศในการเรียนรู้

“อีตอแหล”
ทำให้นึกถึงหลวงตา
ที่ท่านสอนสีกาคนนึงซึ่งบอกว่าตัวเองปฏิบัติธรรม
จนบรรลุแล้ว พอหลวงตาพูดคำนี้คำเดียว
จิตก็หลุดเลย 555

หลวงตามหาบัวท่านดุจริงๆครับ
เคยเห็นคลิปที่ท่านดุพระที่มาขอให้ท่านอยู่ต่อ
ทั้งที่ท่านรู้วาระว่าจะต้องละสังขารแล้ว

วันนี้คุณตัน ออกแคมเปญ
ถ้าลดเผาได้ 80 เปอร์เซนต์รับไปหมู่บ้านละแสน
มุ่งเป้าพื้นที่แม่ริม หางดง
ไม่รู้จะสำเร็จหรือไม่
แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรครับ

เชียงใหม่ปีนี้ก็อ่วมสาหัสอยู่ดี
ทั้งๆที่รู้ว่าจะต้องเจออะไร
แต่พอเราไม่ทำอะไร
ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม
ประชาชนรับกรรม สุขภาพย่ำแย่มากๆครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มีนาคม 2567 เวลา:20:06:14 น.
  
ดูแล้วไปที่นั่นได้ฝึกอะไรหลายๆ อย่างจริงๆ ครับ เรียกได้ว่าได้นำสิ่งที่ฝึกออกมาใช้ในทางปฏิบัติเลย
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 มีนาคม 2567 เวลา:21:46:17 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มีนาคม 2567 เวลา:5:14:37 น.
  
555 ดีใจที่ทำให้ คุณเย็น อารมณ์ดี หัวเราะได้นะครับ
อันนี้เป็นหน้าที่ อ.เต๊ะ อยู่แล้วทั้งในชีวิตจริงด้วย
เพราะโดยอาชีพ ต้อง สอน นศ. พบเจอ ผู้คนเยอะแยะ
คนขี้โมโห ไม่มีใครอยากคุยด้วยแน่นอนนะครับ

แล้วก็ คนรู้จัก ญาติพี่น้องก็บอกกันตลอด ว่า ชาติที่แล้ว
อ.เต๊ะ น่าจะทำบุญมาหนักฉ่ำๆ
ชาตินี้ถึง เจอะเจอแต่ คนดีๆ
เวลาลำบาก จะเจอคนมา อุปถัมภ์ ค้ำชูตลอดเลยละครับ

ตั้งแต่ไปเฝ้าพ่อ อยู่ รพ 3เดือน นี่ รู้เลยว่า
ชีวิตเรา ต้องมีสติทุกเราหายใจ ปุ๊บปั๊บนี่ อาจเป็นอะไรไปได้ง่ายๆเลยนะครับ

แล้วก็ ค่ารักษา เดี๋ยวนี้ก็แสนจะแพง เพราะหมอบอก
พ่อใช้หมอเกือบจะครบทุกหน่วย ของ รพแล้ว
ขนาดพ่อเบิกกรมบัญชีกลางได้
ยังต้องจ่ายส่วนเกินอีกหลายแสน

ถ้าไม่ได้ คุณหมอ นักร้องรูปหล่อ ใจดี ช่วยย้าย รพ
มาตอนแรก และเป็น เจ้าของไข้ แถมให้ ไลน์ เอาไว้สอบถามการรักษาอีกด่วย

อ.เต๊ะ น่าจะหมดตัว ต้องขายนาขายควาย ไปออกรายการ ปัญญาปันสุข อีกแหงๆเลยเชียวครับ 555

โดย: multiple วันที่: 20 มีนาคม 2567 เวลา:9:00:45 น.
  
ขอบคุณมากครับคุณเย็น

งานชุดนี้ผมเขียนไว้เมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว
เพิ่งมีจังหวะนำมาใช้ในบล็อกครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มีนาคม 2567 เวลา:11:43:25 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มีนาคม 2567 เวลา:6:15:01 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Mcayenne94.BlogGang.com

mcayenne94
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]

บทความทั้งหมด