first time, first item มันเกิดจากความว่างมากเกินไปในช่วงเวลาปิดเทอม ผ่านมาหนึ่งเดือน ทำวิจัยเสร็จ ทำโครงการเสร็จ ก็ถึงคิวฟุ้งซ่าน ซื้อจักรเย็บผ้ามาเป็นของเล่นคนแก่ ถามว่าเย็บเป็นมั้ย ไม่เป็น และไม่เคยคิดจะเย็บ แต่ไม่รู้เป็นบ้าอะไร อยู่ๆ อยากจะลุกขึ้นมาเย็บผ้า ได้จักรมาตั้งแต่วันอังคาร ไม่ได้แกะออกจากกล่องเลย วันนี้ตื่นเช้า ซักผ้าเสร็จ ก็ได้ฤกษ์เบิกฟ้าแกะออกมาแล้ว อ่านคู่มือหยาบๆ ดูเฉพาะหน้าที่สนใจ อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง มีรูปประกอบแต่ก็เข้าใจยากอยู่ดี โดยเฉพาะจะเอาด้ายออกมาจากกระสวยยังไง?? พยายามอยู่พักใหญ่ เหงื่อแตก หิวข้าว กินมาม่าห่อนึง ถึงฉลาดขึ้น เปิดดูยูทูปที่ฝรั่งทำเอาไว้ ฟังไม่รู้เรื่อง แต่ดูภาพตามยังเข้าใจง่ายกว่า 555 ซ้อมเย็บทีเดียว ลงมือตัดเสื้อตามแบบที่คิดว่าง่ายที่สุดเลย เริ่มจากเปิดดูแพทเทิร์นที่อยู่ในหนังสือ ให้ตายเหอะ ไม่รู้เรื่องอย่างเคย ดูรูปไม่เข้าใจ จึงอ่านแค่ว่า รอบอกเท่าไหร่ ยาวเท่าไหร่ แล้วก็กะเอาบนผ้าเลย บอกเลยว่ามั่วมากๆ ไม่มีกระดาษลอกลายด้วยนะ ตัดสดๆ เลยจ้ะ มั่นมาก เอาแค่ขอให้เป็นรูปเป็นทรงอย่างที่เห็นในรูปก็พอแล้ว เย็บเลย ครั้งแรกเย็บตรงด้วยนะ แต่มันตึงไปหน่อย ย่นนิดๆ พอครั้งที่สอง เน่ามาก 555 ต้องแงะ เย็บใหม่ ปัญหาอยู่ที่เย็บริม---ไม่รู้จะเย็บแบบไหนดี เดินเส้นธรรมดาก็ไม่แม่น เลยเลือกสามเหลี่ยม จะได้เป็นลายไปด้วย แต่ทำออกมาแล้ว เยินเชียว เย็บติดชิ้นอื่นบ้าง เย็บไม่เข้าบ้าง ทุเรศสุดๆ  จนห้าโมงเย็น ก็เสร็จ ได้เสื้อตามแบบมาหนึ่งตัว แถมอาการปวดหลังตามทันที เวรกรรม! เพราะนั่งเกร็ง ผิดท่า ก้มสนเข็มบ่อยเกินไป เนื่องจากด้ายหลุดบ่อย สายตาสั้นมองไม่ค่อยเห็นอีก ไม่มีโต๊ะดีๆ เก้าอี้ดีๆ นั่งกับพื้นแล้ววางจักรบนโต๊ะญี่ปุ่น ไม่ปวดก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว หลังเดี้ยงไปเรียบร้อยพร้อมกับผลงานชิ้นแรกในชีวิต  แล้วอย่างนี้ คิดว่าเราอยากเล่นของเล่นตัวนี้และมีผลงานชิ้นที่สองอีกมั้ยล่ะ 
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 43 คน [