,●,ღ,, เมื่อไรจะมีครายรู้ ,,ღ,●,








บนโต๊ะตัวหนึ่ง มีจิ๊กซอว์กระจัดกระจายอยู่เต็มเกลื่อนกลาด
ยังไม่มีชิ้นไหนถูกปะติดปะต่อกัน
ที่มุมโต๊ะด้านหนึ่ง จิ๊กซอว์สองตัวนอนสงบนิ่งอยู่ใกล้ๆกัน
ลวดลายของทั้งสองเป็นสีฟ้าอ่อนของท้องฟ้ายามเช้าเหมือนกัน
คล้ายๆว่าจะเป็นจิกซอว์ที่อยู่ข้างกันในรูปที่สมบูรณ์

จิ๊กซอว์ทั้งสองตัวจึงค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าหากัน
เริ่มหมุนตัวช้าๆ พยายามหามุมที่จะประสานกับอีกฝ่ายให้เป็นหนึ่งเดียวกัน
ใช้ส่วนเว้าของเรา ไปสอดรับกับส่วนโค้งของเขา
หาส่วนเว้าแหว่งของเขา มารับส่วนป้านเทอะทะของเรา.....
ทั้งคู่พยายามอยู่อย่างนั้น......

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า
จิ๊กซอว์ทั้งสองพยายามอย่างมากที่จะต่อกันให้สนิท มุมแล้วมุมเล่าที่ลองปรับ
เหลี่ยมแล้วเหลี่ยมเล่าที่พยายามประสาน
ไม่มีครั้งไหนจะต่อกันได้อย่างสนิทไร้ช่องว่างส่วนเกินเลย
สุดท้าย จิ๊กซอว์ตัวที่ใหญ่กว่าจึงยอมแพ้
เคลื่อนตัวจากไป
จิ๊กซอว์ตัวเล็กกว่าร้องเรียกด้วยเสียงโศกเศร้า


"เธอจะไปไหน ฉันทำผิดอะไรเหรอ
เธอถึงต้องจากฉันไป ฉันไม่ดีตรงไหน
ทำไม เธอต้องยอมแพ้แบบนี้ด้วย เธอไม่สงสารฉันเลยหรือ
ไม่เสียดายวันเวลาที่เรา พยายามต่อประสานให้เป็นหนึ่งเดียวกันหรือ"


จิ๊กซอว์ตัวใหญ่หันกลับมาด้วยสีหน้าปวดร้าว เอ่ยเสียงเรียบ

"ทำไมเธอถึงคิดว่าเธอทำผิด การที่เราต่อกันเป็นชิ้นเดียวไม่ได้
มันไม่ใช่ความผิดของเธอ ไม่ใช่ความผิดของฉัน
เพียงเพราะว่าเราไม่ได้เป็นจิกซอว์ที่ถูกออกแบบ มาให้อยู่ข้างกันก็เท่านั้น
และฉันก็กำลังยอมรับมันด้วยความเจ็บปวด....
ฉันเสียใจที่ทำเธอบอบช้ำจากการที่เราพยายามดัดตัวเองให้ประสานกับอีกฝ่าย
แต่ก็รู้ใช่ไหม ว่าฉันก็บอบช้ำไม่ต่างกับเธอเลย
เวลาและความพยายามของเรามัน ไม่สูญเปล่าไปหรอก
เพราะอย่างน้อย มันก็ทำให้เรารู้ว่าส่วนโค้งของเรามันโค้ง แค่ไหน
ส่วนเว้าของเรามันลึกเท่าไหร่
และเราควรจะหาจิ๊กซอว์รูปร่างแบบไหน มาเติมเต็มช่องว่างที่เราขาดไป
ร้องไห้อยู่ตรงนั้นเถิด และทิ้งความโศกเศร้าทั้ง หมดไว้ตรงนั้น
เมื่อเธอแข็งแรงดีแล้ว
เธอจงตามหาจิ๊กซอว์ตัวที่ถูกสร้างมาอยู่ ข้างๆเธออย่างแท้จริง
ถึงวันนั้นเธอคงเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดในวันนี้"


จิ๊กซอว์ตัวใหญ่จากไปแล้ว แต่เรื่องราวยังดำเนินต่อไป
ร่องรอยบอบช้ำและเสียงร้องไห้ของตัวจิกซอว์มากมาย ยังคงแว่วมาจากทั่วทุกจุดบนโต๊ะ........

สุดท้ายแล้ว จิ๊กซอว์ของภาพชื่อความรักนี้จะถูกประกอบเป็นรูปที่สมบูรณ์สวยงามได้หรือไม่ ..... ไม่มีใครรู้
และถึงตอนนี้ จิ๊กซอว์ตัวเล็กผู้น่าสงสารตัวนั้น จะเข้าใจสิ่งที่จิ๊กซอว์ตัวใหญ่พูดหรือยัง ..... ไม่มีใครรู้
ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของจิ๊กซอว์ตัวใหญ่ทั้งหมดคือความจริงหรือเป็นเพียงข้อแก้ตัว ..... ยิ่งไม่มีใครรู้


..... เมื่อไหร่จะมีใครรู้ .....










Create Date : 17 สิงหาคม 2550
Last Update : 17 สิงหาคม 2550 0:20:27 น.
Counter : 594 Pageviews.

7 comments
ตะพาบๆ กม.ที่ 315 "รางวัลปลอบใจ" nonnoiGiwGiw
(23 พ.ย. 2565 11:34:47 น.)
No. 1144 เที่ยวแบบบ้าน ๆ @ Yangon ย่านคนอังกฤษ ไวน์กับสายน้ำ
(21 พ.ย. 2565 05:23:49 น.)
นกขี้ระแวง Rain_sk
(20 พ.ย. 2565 02:44:20 น.)
No. 1143 เที่ยวแบบบ้าน ๆ @ Yangon อาหารการกิน ไวน์กับสายน้ำ
(18 พ.ย. 2565 05:49:03 น.)
  
อืม..............
โดย: นู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:2:19:07 น.
  
นู๋ญ่า คงตามหา ไม่เจอหรอกจ้ะ
คุณนัทจ๋า...

เพราะนู๋ญ่าคิดว่า ตัวเองคือจิ๊กซอที่
เข้าคู่กะอะไรไม่ได้เลยอ่ะ..อิอิ
ดูอาภัพ พิกลเนอะ...

เพลงเพราะเช่นเดิม ไปนอนก่อนเด้อ ฝันดีจ้ะ..
พรุ่งนี้ไปมาใหม่จ้ะ...
โดย: นู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:2:28:54 น.
  
อืม......รู้เมื่อไหร่แล้วบอกด้วยนะคะ


ปล. เรื่องของความรักระหว่างคน 2 คน ไม่มีสิ่งใดที่เรียกว่าถูกหรือผิด มีแค่ว่าใช่หรือไม่ใช่ก็เท่านั้นเอง

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ใช่ เราก้แค่ตามหาคนที่ใช่ต่อไป... ก็เท่านั้นเอง
โดย: Yui IP: 125.24.163.168 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:2:31:13 น.
  
เรียนคุณเจ้าของบล๊อก

ได้อ่านเรื่องราวของคุณแล้วรู้สึกประทับใจอยากนำเอาไปเผยแพร่ในเว็บไซต์ที่ตัวเองดูแลอยู่คะ รบกวนช่วยติดต่อกลับทางเมล์ sonata128@hotmail.com ด้วยนะคะ
โดย: nok (^o^) v IP: 58.10.80.17 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:11:14:14 น.
  
เดี๋ยวเค้ามาอ่านนะนัทจัง ทำงานก่อนแป๊ปๆๆๆ


มาจองที่ไว้ก่อน

เฮ้ออออออออ ยุ่งเป็นบ้าเลยช่วงนี้
โดย: v < I > W < a > N IP: 58.10.167.194 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:15:13:04 น.
  
ประทับใจ
โดย: Aui_haui วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:16:26:45 น.
  
ชอบค่ะ... ชอบเรื่องนี้นะคะ
โดย: aquaworld วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:19:01:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Ducati.BlogGang.com

Ducati
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด