@ ~~ ภีมภีมกระเตาะกระแตะ ~~ @

9 March 2011

น้องภีมวัยเตาะแตะ

หม่ามี้ ไม่ได้เขียนไดอารี่ให้น้องภีมตั้งหลายเดือนแล้ว วันนี้รวบยอดเลยละกันนะค้าบลูก

ตั้งแต่น้องภีมครบขวบ หม่ามี้ก็เริ่มไปสบายตัว มีน้องของหนูอยู่ในพุงของหม่ามี้อีกคน ถึงจะเหนื่อยจะเพลียยังไง หม่ามี้ยิ่งอยากอุ้ม อยากกอด น้องภีมจอมซนของหม่ามี้มากขึ้น เพราะหม่ามี้กลัวว่า ถ้าหม่ามี้ตัวอ้วนกลมมะหร่าย จะอุ้ม จะพาน้องภีมเที่ยวไม่ไหวอะซิ

วัยขวบ (12 เดือน) ของน้องภีม สร้างความโกลาหลมากขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยลูก หม่ามี้ กะปะป๊าต้องไปเรียนหนังสือวันเสาร์ อาทิตย์ น้องภีมก็ต้องไปอยู่กะอากง อาม่า ด้วยความใจดีของอากง จะต้องพาน้องภีมกะอาม่า ไปช็อปปิ้งแทบทุกวัน น้องภีมวัยเริ่มเดินได้ จะช่วยเข็นรถเข็นในห้างทุกคัน ไม่ว่าจะอาม่า หรือคนอื่นที่เดินช็อปกันอยู่ หนูเข็นรถให้เค้าทุกคันเลยลูก แถมเป็นขาประจำร้าน 7-11 อีก หนูเดินทุกซอย หยิบจับของสีสันสวย ๆ ทุกอย่าง วัน ๆ นึง เข้า 7-11 เป็น 10 รอบจนพนักงานในร้านจำน้องภีมได้เลยค้าบ

มาเรื่องความสามารถของเด็ก 16 เดือน (1.4 ขวบ) ของ “น้องภีม” กันซะหน่อย (เอาเท่าที่หม่ามี้นึกออกนะลูก)


วิ่งได้เร็วกว่าอาม่า ชอบหนีลงจากรถเข็นแล้ววิ่งหนีให้อาม่าวิ่งไล่จับ


เล่นบอลได้อึดกว่าปะป๊า เป็นนักฟุตบอลตัวจิ๋วของหมู่บ้านเดอะวิลล่าเลยลูก


ท่อง กอ ไก่ ว่า ก๊อก ไก่


ท่อง 1-5 หม่ามี้ “1 , 2 , 3” น้องภีมต่อ “จี่”, อ้า” คือ หนึ่ง สอง สาม ไม่ท่อง จะเอาแต่ จี่ กะ อ้า แค่ 2 ตัว


ชอบดูรถบรรทุก หรือรถเมล์ แล้วชี้นิ้วบอกว่า “หญ่าย” (แววดีนะลูก ชอบรถเมล์ โตขึ้นทำอาชีพไรเนี่ย)


เมตตาสัตว์ ให้อาหารปลาทุกวัน ไม่ว่าปลาที่บ้านหรือที่ทะเลสาบ ก้มหน้าซะตัวกลม ๆ จะตกลงไปในน้ำอยู่แล้ว (ป้ายติดว่า “น้ำลึก 4 เมตร” แล้วปลาคราฟแต่ละตัว ใหญ่กว่าน้องภีมตั้งเยอะ ตกลงไปจะเหลืออะไรเนี่ยลูก)


พัดลม สวิตส์ไฟ ทีวี น้องภีมสามารถเปิด-ปิด วันนึงเป็นร้อยรอบได้ ทำเจ๊งให้หมดบ้านเลยลูก จะได้ให้ปะป๊าซื้อใหม่เน้อ..อิอิ


เริ่มจะถีบจักรยาน 3 ล้อได้แล้ว แต่บังคับพวงมาลัยไม่เป็นนะ เลี้ยวไปเลี้ยวมา ไม่ตรงทางซะที


เรียกอาม่าว่า “หม่า”, เรียกปะป๊าว่า “ปะ ป๊า” , เรียกอากงว่า “กัง” , เรียกอี๊ออยว่า “ออย” , เรียกย่า ปู่ได้หมด ยกเว้น หม่ามี้คนเดียว…. T_T เรียกได้แม้กระทั่ง หมาจร ที่ชื่อ “เหมย”


ชอบแกล้งหัวเราะ ให้ตาเป็นเส้นตรง (เพื่อนบ้านชอบบอกว่า หนุ่มเกาหลี)


หยอดบล๊อคอันที่เหลี่ยมน้อย ๆ ได้แล้ว (วงกลม กะ สี่เหลี่ยม)


ชอบดูซีดีเพลง ก.ไก่ , ชอบฟังเพลงติ๊งต๊องที่หม่ามี้ร้องให้ฟังก่อนนอน แล้วร้องตามบางคำด้วย (ตกลงจะนอนหรือจะร้องเพลง)


ฯลฯ นึกไม่ออกละ

ตอนน้องภีม 15 เดือน (หลังตรุษจีน) อากงเป็นไข้ อาม่าก็ไม่สบายเข้าไปนอนเล่นโรงบาล 3 วันน้องภีมก็ติดไข้มา เลยเป็นไข้ครั้งแรก ปะป๊าตกใจ จะพาไปหาหมอตอน 4 ทุ่ม แต่หม่ามี้ว่าไข้ต่ำ ๆ เช็ดตัวก็น่าจะได้นา แค่ 2 วันหนูก็หาย ไม่ต้องหาหมอไรเลย เก่งมาก เก่งกว่าอาม่าอีกเน้อ

น้องภีมยังต้องใช้บริการ “หม่ามี้เอ๋บาร์เบอร์” เหมือนเดิมนะค้าบ เพราะลิงตัวน้อยอยู่ไม่สุกเลย หม่ามี้เอากรรไกรซอยผมหมา มาซอยผมน้องภีม ให้ปะป๊าอุ้มหนู ออกมาก็หล่อไม่เบาเหมือนกันนะลูก

น้องภีมเริ่มเรียนรู้การที่มีน้องตัวเล็กนอนอยู่ในพุงหม่ามี้แล้ว ใครถามว่าน้องอยู่ไหน น้องภีมจะชี้มาที่พุงหม่ามี้แล้วบอกว่า “น้อง” มีอยู่คืนนึง ในห้องนอนหนู ปะป๊าเข้ามาถอดเสื้อ น้องภีมเห็นพุงกลม ๆ ของปะป๊าปุ๊บน้องภีมชี้ที่พุงปะป๊าแล้วพูดทันทีว่า “น้อง” -_-‘ พอหม่ามี้ถามว่ารักน้องไม๊ น้องภีมจะจุ๊บที่พุงหม่ามี้ น้องตัวเล็กออกมาน้องภีมต้องช่วยเลี้ยงน้องนะลูก

ช่วงนี้น้องภีมจะออเซาะเป็นพิเศษ ถ้าถามว่า “รักปะป๊าไม๊ค้าบ” น้องภีมจะเดินไปจุ๊บแก้มปะป๊า จุ๊บเสดมีบริการเช็ดน้ำลายที่แก้มให้ด้วย ก่อนขึ้นนอน ก็ต้องหอมปะป๊า กะอาม่า แล้วจะไม่ให้ปะป๊าหลงน้องภีมได้ยังไงล่ะลูก

พอหม่ามี้พุงเริ่มใหญ่ขึ้น หม่ามี้ก็อุ้มน้องภีมไม่ค่อยจะไหวแล้ว เหนื่อยง่าย ลุกยากขึ้น ช่วงนี้ปะป๊าเลยต้องรับภาระเป็นเพื่อนเล่นกะน้องภีมคูณสองแทนหม่ามี้ด้วย น้องภีมเป็นเด็กดี ไม่ค่อยดื้อซักเท่าไหร่ พูดด้วยก็เข้าใจ แต่จะทำตามรึเปล่าก็อีกเรื่องนึงนะ แค่นี้ปะป๊าของหนูก็หลงลูกรักคนนี้ จนไม่ลืมหูลืมตาแล้วค้าบ

ขอพระคุ้มครองให้น้องภีมแข็งแรง เป็นเด็กดี รักนู๋สุดดวงใจนะลูก แก้วตาดวงใจของหม่ามี้ กะปะป๊า