Khantī paramam tapo tītikkhā [Buddhist Proverbs]
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
11 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
PPU FAQ #4

มาถึงคำถามความที่สูงข้อที่ 4 ครับ คำถามนี้ตอบให้เคลียร์แบบฟันธงยาก ค่อนข้างจะเป็นนามธรรมซักนิด เพราะยังไม่พบข้อมูลชั้นที่ ๑ ที่ฟันธงลงไป

ก็ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะครับ คำถามก็ขอยกมาจากสมาชิกที่ถามมาล่าสุดเลยนะครับ


ทำไม พอมาถึงภาค 2 รพินทร์ ถึงได้เก่งขึ้นขนาดฟันแทงไม่เข้าพูดคุยกับนางไม้ได้คะ
อ่านมาหลายรอบมากๆแล้วค่ะ แต่ยังไงๆ ก็ยังติดใจอยุ่ตรงนี้มาตลอดเกือบ 10 ปีแล้ว

เพราะในภาคแรก รพินทร์ ไม่เคยใช้คาถาหรือ มีวี่แววว่าสามารถใช้คาถาอาคม อะไรได้เลย ออกจะไม่ยอมรับการมีตัวตนอยุ่ของคาถาอาคมด้วยซ้ำ

มีอยุ่ครั้งเดียวที่รพินทร์ กระทำซึ่งใกล้เคียงกับการใช้คาถามากที่สุด ก็คือ การเอา ข้าวของต่างๆในไถ้ใบเก่าที่รวบรวมของต่างๆ ที่พระให้มาบ้าง หนานอินให้มาบ้าง พ่อให้มาบ้าง ใส่ในกระบอกปืนแล้วยิงออกไปเพื่อสยบ พายุ

แต่พอมาถึงถาค 2 อยู่ๆรพินทร์ ก็กลายเป็นจอมเวทย์ หนังเหนียว ฟันแทงไม่เข้า เผาก็ไม่ตาย ถอดจิตได้ คุยกันนางไม้เจ้าป่าเจ้าเขาได้ สู้กับพวกซากฟอสซิลของมันตรัยได้

ก็เลยเกิดสงสัยว่าถ้าทำอย่างนี้ได้ ทำไมไม่ทำตั้งแต่ภาคแรกแล้วล่ะคะ

จากคุณ : CryingPanda - [ 11 พ.ย. 50 06:35:52 ]




คำตอบนี้วิเคราะห์ได้ใน ๒ แนวทางครับ คือ
๑) วิเคราะห์รพินทร์ ไพรวัลย์
๒) วิเคราะห์ผู้สร้างรพินทร์ ไพรวัลย์ หรือพูดง่ายๆ วิเคราะห์เบื้องหลังงานเขียนของ 'พนมเทียน' ครับ



๑) วิเคราะห์รพินทร์ ไพรวัลย์
๑.๑ ในการเดินทางครั้งแรก รพินทร์ได้มีท่าทีใช้คาถาอาคม หรือใช้ให้บุญคำ/แงซายทำแทน อยู่หลายครั้งด้วยกัน เท่าที่จำได้ตอนนี้ คือ
- ฤกษ์เดินทางจากหนองน้ำแห้ง/การบริกรรมเปิดป่า
- ให้คุณหญิงดารินท่องคาถาเพื่อให้ใจสงบ ตอนนั่งห้างด้วยกัน
- ตอนดารินฝันถึงเจ้าป่า รพินทร์ยังบอกว่าเป็นฝันที่ดี
- ไม่ห้ามบุญคำในการทำพิธีเรียกผีที่พุเตย
- ฤกษ์เดินทางออกจากหล่มช้าง/ทำพิธีเปิดป่า
- ไม่ห้ามแงซายให้ทำพิธีข่มนางไม้บริเวณที่มีเสือจะจ้องตะครุบคุณชายเชษฐา
- ใส่กระสุนบรรจุของพิเศษ ยิงข่มอาถรรพ์สมุนนางตะเคียน
- สนทนากับนางตะเคียน
- บริกรรมคาถาตอกทอยขึ้นไปช่วยบุญคำ ตอนหลงป่าในนิทรานคร
- ไม่ห้ามบุญคำใช้หอกไม้คลุกแพ๊ด ตอนสู้กับนางพญาพันธุมวดี
- ไม่ห้ามบุญคำใช้กระสุนคลุกแพ๊ด ตอนสู้กับมันตรัย
- บริกรรมคาถา (มีท่าทีเช่นนั้น) ยิงโป่งค่าง
- ไม่ปฏิเสธที่บุญคำบอกว่าแงซายไปลองดีกับภูต บริเวณเนินพระจันทร์
- ไม่ห้ามบุญคำใช้แพ๊ดทำให้ไฟลุกท่วมแม่มดวาชิกา

๑.๒ รพินทร์ได้อธิบายเรื่องนี้ต่อท่าทีไม่แสดงว่าตนมีคาถาอาคมให้กับบุญคำฟังว่า อย่าพูดออกไปให้คณะนายจ้างรู้ เพราะเขาเหล่านั้นมีการศึกษาสูง มักไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ ขืนเราพูดออกไปจะทำให้เขาขาดความเชื่อถือเราไปเปล่าๆ

๑.๓ รพินทร์ มักพูดตัดบทเรื่องนี้กับคณะนายจ้างว่า สติมั่น ปืนเที่ยง ก็บุกทุกป่าได้ แต่ทำอย่างไรให้สติมั่น รพินทร์ไม่ได้พูดต่อ

๑.๔ หนานอินเคยวิเคราะห์จอมพรานรพินทร์ ไพรวัลย์ไว้ในการเดินทางครั้งที่สองว่า รพินทร์เป็นจอมพรานเพราะเขามีทั้งศาสตร์ของพรานที่ร่ำเรียนมาจากบิดากับหนานไพร และศาสตร์สมัยใหม่ ผสมผสานกัน ทำให้เหนือกว่าพรานคนอื่น

๑.๕ ที่การเดินทางภาคแรกรพินทร์ไม่ค่อยใช้คาถาอาคมอย่างชัดเจน นอกจากจะเพราะไม่อยากให้คณะนายจ้างดูถูกว่างมงายแล้ว เขายังวางใจว่ามีทั้งแขนซ้ายคือบุญคำ และแขนขวาคือแงซาย คอยช่วยเหลืออยู่แล้ว เห็นได้ชัดว่าเมื่อตอนศึกไทรเซราทอปส์ ที่รพินทร์คิดว่าแงซายตายนั้น น้ำตาลูกผู้ชายถึงกับหลั่งไหลออกมา เพราะเปรียบเหมือนแขนขวาขาดลง

๑.๖ แต่ก็มีในศึกมันตรัย ทีรพินทร์ถึงกับต้องบอกกับคณะนายจ้างว่า ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่คณะกำลังจะเผชิญกับอาถรรพ์ลี้ลับ ที่เขาจำเป็นต้องพูดความจริง

๑.๗ ทีนี้ในการเดินทางครั้งหลัง รพินทร์ถึงกับรำพึงบ่อยครั้งมากว่า แงซายเอ๋ยถ้าเจ้าไม่มาช่วยในครั้งนี้ เห็นทีคณะจะพินาศสิ้น ดังนั้น รพินทร์จึงจำต้องใช้ศาสตร์ทุกสิ่งทุกอย่างออกมาอย่างเต็มกำลัง

๑.๘ อีกทั้งความเกลียดขี้หน้าคณะอเมริกันเป็นการส่วนตัว รพินทร์จึงใช้ศาสตร์อาถรรพ์เพื่อข่มคณะอเมริกันอย่างทุกครั้งที่มีโอกาส

๑.๙ อย่างไรก็ตาม การใช้ศาสตร์มืดที่บ่อยครั้งเกินไป รวมถึงความเครียดในการเดินทาง กอรปทั้งความคิดถึงคุณหญิงดารินอย่างมากมาย ก็เกิดผลร้ายกับรพินทร์หลายอย่าง เช่น การเกิดอาการอิสคีเมีย การเกิดอาการแซโดมาโคซิสต์ เป็นต้น จะเห็นว่ารพินทร์เดินทางครั้งหลังมีสภาพเหมือนคนร้อนวิชา ควบคุมตัวเองไม่ได้ในบ้างครั้ง

๑.๑๐ กล่าวโดยสรุป รพินทร์เป็นพรานที่มีความรู้ทั้งศาสตร์คาถาอาคม และศาสตร์สมัยใหม่มาตั้งแต่ต้นแล้ว เพียงแต่ไม่จำเป็นก็จะไม่ใช้ เพราะศาสตร์มืดมีคุณและโทษไปพร้อมๆกัน ดังเช่นคำกล่าวของรพินทร์เองที่บอกกับบุญคำว่า กระสุนลงอาคมเป็นของสกปรก ใช้แล้วความเที่ยงของปืนจะลดลงไป เป็นต้น

ดังนี้แล
(รู้สึกถึงกลิ่นวิชาการยังไงก็ไม่รู้)




โปรดติดตามต่อในการวิเคราะห์ข้อ ๒ ในหัวข้อถัดไปนะครับ



ขอเชิญพักฟังเพลงคลายเครียดกันก่อนครับ
เปิดเสียงให้สุดเลยนะครับ เพื่ออรรถรสในการฟัง




Create Date : 11 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 15 พฤศจิกายน 2550 18:12:33 น. 26 comments
Counter : 730 Pageviews.

 



ไม่เครียด เพราะไม่ได้เปิดลำโพง


โดย: เ จ้ า ตั ว ร้ า ย วันที่: 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:11:32 น.  

 
หูย จตร อะไรจะรวดเร็วปานวาสิฏฐีสาวปานนี้

แน่จริงอย่าฟังดิ


โดย: อุปนิกขิต วันที่: 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:22:34 น.  

 
สวัสดีค่ะ ปู่ฯ
เข้ามาอ่าน....PPU FAQ #4 ค่ะปู่ฯ ....

ฮั่นแน่....เหมือนจะเห็นแว๊ปๆๆ
อ้อจ๋า เคยนำเพลงนี้มาฝาก
แล้ว คุณ ปู่ฯ เมนต์ว่าไม่รู้สึกอารายยย เยยย แหะๆๆๆ

ปล. นู๋เปิดสุดเสียงเลยค่ะปู่ฯ ขา
อืมมม เสียงดนตรี ไพเราะมากมายเลยค่ะ ซึ้งจังค่ะ แหะๆๆ


โดย: naragorn วันที่: 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:56:01 น.  

 
อืมมม เสียงดนตรี ไพเราะมากมายเลยค่ะ ซึ้งจังค่ะ แหะๆๆ

โดย: naragorn 11 พฤศจิกายน 2550 23:56:01 น.

เอิ่ม... ปู่จะถือว่านี่เป็นคำชมนะจ๊ะ


โดย: อุปนิกขิต วันที่: 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:59:25 น.  

 
อีกนี๊สสสส นุง อ่ะค่ะ

เสียง ที่ แฝงอยู่ในเสียงดนตรีหรือเปล่าค่ะ ปู่ฯ
ที่บอกว่า คือ นวัตกรรม....


โดย: naragorn วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:02:07 น.  

 
เสียง ที่ แฝงอยู่ในเสียงดนตรีหรือเปล่าค่ะ ปู่ฯ
ที่บอกว่า คือ นวัตกรรม....

โดย: naragorn วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:02:07 น.

อันนี้ปู่โซโลคนเดียวทั้งเสียงแฝงและเสียงดนตรีครับ มี adlib (มั่ว) เล็กน้อย

รวมเรียกว่า นวัตกรรม ครับ




เรื่องของเรื่อง คือปู่ไปทำตัวเป็นเกจิกีต้าร์กับหลานอัศวินสองแควน่ะครับ เลยต้องมาลับมือซะหน่อย อิๆ


อืมมม มีแนวโน้มของกราฟว่า บล็อคหัวข้อนี้จะล้มเหลวด้านข้อมูล PPU FAQ


โดย: อุปนิกขิต วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:10:43 น.  

 
เพราะมั่ก ๆ เลยปู่ ...
แหล่มเลย ๆ ฮ่า ๆๆๆ


โดย: คุณนายขาวมณี วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:11:41 น.  

 
แหล่มจริงๆ ครับปู่ อย่างนี้งานมีตติ้งคราวหน้าต้องให้โซโล่รอบกองไฟซะแล้ว


โดย: บุรุษพเนจร วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:59:29 น.  

 
ชักอยากอ่านเรื่องนี้ซะแล้ว


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:42:29 น.  

 
ฟังไม่ได้อะปู่ นู๋ฟังไม่ได้ เลยไม่รู้เลยว่ามันแหล่มป่าว


โดย: ชบาแก้ว (peta.W ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:43:05 น.  

 
คิดถึงปู่จังเลย.. ไม่ได้แวะเวียนมาเยี่ยมปู่ตั้งหลายวัน ปู่สบายดีหรือเปล่าค่ะ


โดย: ทะเลดาว (yongwa ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:21:51 น.  

 
- ลองดูสิครับหลานหมูปิ้งฯ

- พยายามเข้าครับหลานชบา

- สบายดีครับ


โดย: อุปนิกขิต วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:24:13 น.  

 
กรีดส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พี่ นภ พรชำนิ...........อิ.....อิ

เพลงนี้ คุ้นๆๆ ที่ Blog หนึ่งน้องนางเดียว...นะคร๊าบ ปู่

ไหนว่า "ไม่รู้สึกอะไรเลย" ........


โดย: nooaoh วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:56:13 น.  

 
มารอติดตามตอนต่อไป

ปู่อย่าลืมเอาเพลงนี้ไปเล่นรอบกองไฟด้วยนะคะ


โดย: vivee_t วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:27:55 น.  

 
ปู่ฯครับ ผมไปงานมีทติ้งด้วยน้า.. อยากดูปู่เล่นรอบกองไฟครับ

ปล.ผมเปลี่ยนแบคกราวด์บล๊อกแว๊วนะครับ อิอิ


โดย: ฟาง (gumbie_narak ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:54:28 น.  

 
ฟังได้แล้วววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดพี่นภ พรชำนิ อู๊ยไม่ใช่สิ ปู่อุป...ฮ่าๆ เสียงดีเหมือนกันเนี่ยปู่ เล่นกีต้าร์ก็เสียงพริ้วเลยยยยย


โดย: ชบาแก้ว (peta.W ) วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:45:57 น.  

 
คนร้องหล่อค่ะ เสียงดีด้วย

((ขอหลังไมค์ 20 บ. นะคะ))


โดย: ~* ดาวเดือนเคลื่อนคล้อย *~ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:29:57 น.  

 
ไม่ได้เข้ามานานเลยว่างๆจะมาอ่านนะครับปู่


โดย: ปูน (poonseemen ) วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:07:38 น.  

 


โดย: โอจิ (Oji_yoyo ) วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:42:24 น.  

 
ปู่รู้สึกอบอุ่นในหัวใจมากครับ เพราะรู้ว่าจะมีคนนึงคือลูก เอ๊ย หลานดาวฯ ที่จะอยู่เคียงข้างปู่ ไม่ว่าปูจะโดนทับซ้ำถมเติม ยั่วเย้าเยาะถางถากด้วยรอยยิ้มเพียงใดก็ตาม


โดย: อุปนิกขิต วันที่: 13 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:58:46 น.  

 
ตั้ง 40 กว่าเล่ม
เอิ๊ก.ก.ก.......จะเก็บไว้ไหนอ่ะค่ะ ^ ^

เพราะรู้ว่าอ่านแล้วต้องติดแน่ๆ
เลยยังไม่อ่านสักที


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:00:15 น.  

 
มาอ่าน ๆ ....


โดย: คุณนายขาวมณี วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:12:46 น.  

 
ปู่ขา...แวะมาหาความรู้ด้วยคนค่ะ...
ขอบคุณนะคะสำหรับการวิเคราะห์แนวทางที่ ๑) การวิเคราะห์รพินทร์ ไพรวัลย์
รออ่านแนวทางที่ ๒) ต่อนะคะปู่


ปล. หุ...หุ...แต่รู้สึกว่ามนต์สะกดจากเพลงของปู่จะทรงอิทธิพลมากกว่าเรื่องที่ปู่วิเคราะห์นะเนี่ย


โดย: A-Ka-Ya วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:14:05 น.  

 
กี๊สสสสสสส..เพลงเพราะจังค่า...


โดย: ฝน วนันฯ (fon_wanan ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:17:38 น.  

 
เข้ามาฟังเพลง


โดย: เป๋าตังค์เป๋าตุง วันที่: 14 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:44:03 น.  

 
ได้ความรู้อีกเยอะครับ


โดย: kamahltew วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:33:56 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อุปนิกขิต
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




อุปนิกขิต น. คนสอดแนม, จารบุรุษ



Creative Commons License
ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย
New Comments
Friends' blogs
[Add อุปนิกขิต's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.