ตุลาคม 2562

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ไปดูมาแล้ว ละครเวที 6 มิติ เรื่องเล่าจากหิ่งห้อย Blind Experience
Blind Experience รีวิวละครเวที 6 มิติ

ละครเวที 6 มิติ . . .
บอกเลยกว่าก่อนหน้าที่จะเข้าไปดู มิกิจินตนาการไปเยอะมากเลยว่าจะออกมาเป็นแบบไหนกันนะ
แล้วต้อง " ปิดตาดู " ตลอดทั้งเรื่อง 2 ชั่วโมงเต็ม ๆ
ก็ยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ว่า จะออกมาเป็นยังไง นึกภาพไม่ออกเลยจริง ๆ
แต่ก็ตื่นเต้นด้วย เพราะเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ก็เพิ่งจะรู้ว่ามีวันนี้เองค่ะ



เป็นละครเวที Blind Experience
ที่คิดว่าเขาน่าจะอยากให้เราได้ลองรับรู้ความรู้สึกของผู้พิการทางสายตา ว่าเขาจะมองโลกเป็นแบบไหนกันนะ
ให้พวกเราได้ไปอยู่ในจุดที่รับรู้ความรู้สึกร่วมกัน
เป็น . . . อะไรที่แปลกใหม่อีกสิ่งในชีวิตที่คิดว่าโชคดีมากที่ได้มาเลยค่ะ

ครั้งนี้จัดที่ Samyan Mitrtown

พอมาถึง เราจะได้หนังสือเล่มเล็ก ๆ เกี่ยวกับละครเวทีเรื่องนี้
แล้วก็ผ้าปิดตา



เรื่อง . . . เรื่องเล่าจากหิ่งห้อย



คนที่ถือกระเป๋ามา ที่นี่มีที่รับฝากของค่ะ ( ปลอดภัย )
แนะนำว่าไม่ต้องพกอะไรเข้าไปเลย แค่มือถือหรือกล้องก็พอ

เข้ามาแล้วก็จะมีนิทรรศการเล็ก ๆ ให้เราเข้าไปลองสัมผัสดูนะ
( เผื่อเวลามาก่อนสักนิดด้วยนะคะ )



มาเริ่มที่เรื่องกลิ่น . . .
ลองปิดตา ดมกลิ่น แล้วจินตนาการไปว่า กลิ่นนี้เรารู้สึกยังไงกันนะ



ตรงนี้มีน้ำหอมอยู่หลายกลิ่นเลยค่ะ
อาจจะต้องวัดดวงกันหน่อยนะ ว่าเราจะฉีดออกมาเจอกลิ่นอะไรบ้าง
ปกติ เราฉีดน้ำหอม ก็แค่หอมแหละ เป็นกลิ่นที่เราชอบ ก็แค่นั้น
แต่ครั้งนี้ ลองคิดแตกต่างออกไปว่า กลิ่นนี้รู้สึกยังไง ความเป็นมาของกลิ่นนี้มาจากไหน
. . .
จากการสุ่มของมิกิ
กลิ่นแรก สำหรับมิกิ เหมือนกำลังอยู่ในสวนดอกไม้ สีม่วง เป็นที่ส่วนตัวที่รู้สึกมีความสุข นุ่ม ๆ พริ้ว ๆ
กลิ่นที่ 2 . . . . . . . . . สูดเข้าไปปุ๊บน้ำตาจะไหลเลยค่ะ
คือไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันคือกลิ่นอะไร เกิดมาไม่เคยเจอกลิ่นแบบนี้เลย ไม่หอม ไม่เหม็น รู้สึกไม่อยากเข้าใกล้
พอเจอกลิ่นที่ 2 ไปปุ๊บ โอเค พอละ  > . < ช็อคไปประมาณนึง ( เฉลยด้านล่างนะ ว่ากลิ่นอะไร )

แต่พอกลับมาบ้านแล้ว ก็ยังเสียดายว่า น่าจะลองให้ครบทุกกลิ่นนะ น่าจะมีกลิ่นที่น่าสนุก น่าประหลาดอีกแน่ ๆ
เป็นการรับรู้กลิ่นในแบบที่ไม่เคยคิดมาก่อนเลยค่ะ
( อันนี้เพื่อน ๆ ไปเทสน้ำหอมกลิ่นใหม่ ๆ แล้ว ลองจินตนาการแบบนี้ก็สนุกดีนะคะ )



ลองสัมผัส ลูกโลก
เอ . . . ตอนนี้เราจับอยู่ที่ส่วนไหนของโลกนะ

ลองใช้จินตนาการ ไม่สนหลักเหตุผล ความเป็นจริง
ลองคิดไปว่าเราไม่เคยเห็น ไม่เคยรับรู้มาก่อน



อ่ะ . . . เจอแล้วประเทศไทย
( อันนี้โกงเอาค่ะ เปิดตาจิ้มนะ อิ อิ )



ภาพถ่าย รูปปั้น ฝีมือของผู้พิการทางสายตา






จะว่าไปแล้ว . . . รูปทรงก็มีความเหมือนของจริงเน๊อะ

ที่จริงนิทรรศการตรงนี้ มิกิ เข้าใจว่า
ส่วนนึงผู้จัดน่าจะอยากให้เราลองประสบการณ์การจินตนาการจากการสัมผัส ว่าถ้าไม่เห็นด้วยตา แล้วเราจะคิดว่าสิ่งนี้มันจะหน้าตาเป็นยังไง
กับอีกส่วน
คืออยากให้เราเตรียมพร้อมก่อนที่จะเข้าไปชมละครค่ะ

พอจะเดินเข้าไปนั่งที่นั่งด้านใน ก็จะต้องปิดตากันตั้งแต่ด้านนอกเลย
ให้เอามือตัวเองไปจับกับศอกซ้ายของคนด้านหน้า ทีมงานบอกว่านี่เป็นวิธีให้ผู้พิการทางสายตาจับแบบถูกต้องค่ะ
นี่ก็ความรู้ใหม่นะ ก่อนนี้คิดว่าเราต้องไปจับแขนเขา หรือ ไปจูงมือเขามาตลอดเลย

ปิดตาเดินตามคนข้างหน้าเข้าไปนั่งที่นั่งของตัวเอง . . . 
เดินไป เกร็งไป กลับว่าจะสะดุด จะชนอะไรหรือเปล่า
แต่สุดท้ายก็มาถึงที่นั่งตัวเองจนได้

สัมภาระให้วางไว้ใต้เก้าอี้ ( แบบปิดตานั่งล่ะค่ะ )
มิกิก็ปิดฝากล้อง เก็บกล้อง ม้วนสาย ลงกระเป๋ากล้องแบบมองไม่เห็นนี่ล่ะ
ใช้วิธีความหาเอา อิ อิ

ตลอดระยะเวลาการแสดง ห้ามเปิดตาเด็ดขาดนะคะ
อันนี้เป็นผลดีต่อตัวเราเองนะ เพราะถ้าเราแอบดูความรู้สึกต่าง ๆ ที่เราควรจะได้รับ จะหายไปหมดเลย

ทีนี้เริ่มสงสัยกันแล้วใช่ไหมล่ะว่า
6 มิติ เนี่ย . . . เป็นยังไงบ้าง
อย่างแรกเลยคือ เราจะได้ยินเสียง
แต่ไม่ใช่มาจากทางด้านหน้า หรือ แค่บางจุดแบบดูหนัง ดูละครเวทีทั่ว ๆ ไป
แต่จะเป็นเสียงในแบบที่เหมือนเราอยู่ในเหตุการณ์นั่นจริง ๆ
ความดัง เบา ใกล้ ไกล ด้านหน้า ด้านข้าง ด้านหลัง สมจริงมาก

กลิ่น ในตอนที่ละครดำเนินเรื่องไป กลิ่นมาค่ะ . . .
เราอยู่ในเหตการณ์นั้นไปกับตัวละครด้วย

สัมผัส ของหล่น ใบไม้ร่วง ฝนตก เด็กนอนตัก โดนขู่ให้ตกใจ มีครบแบบเกินคาด
( แต่อันนี้ไม่มีอะไรละเมิดสิทธิส่วนตัว หรือทำให้เรารู้สึกไม่ดีนะคะ )

เวลา และ สถานที่ มันเหมือนเราไปอยู่ตรงนั้นกับตัวละครด้วยจริง ๆ

รส อันนี้ไม่ได้หมายความว่ามีบริการป้อนอาหารตามเนื้อเรื่องไปด้วยนะคะ 55
แต่มันหมายถึงเรารู้สึกได้ ประมาณว่าอินไปกับเขา มิกิตีความหมายว่าแบบนี้นะ

เนื้อเรื่องย่อ ๆ ( แบบย่อจริง ๆ )
หลานสาว ที่อยากจะจับหิ้งห้อยมาเก็บเอาไว้ในกล่องเป็นของตัวเอง
คุณยายที่อยากให้หลายปล่อยหิ่งห้อยให้เป็นอิสระ ด้วยการเล่านิทาน แล้วให้หลานคิดเอง
ย้อนไปในสมัยสงครามโลก มีครอบครัวนึง มีคุณพ่อ พี่ชาย น้องสาว
เป็นช่วงที่มีการปล่อยระเบิดลงมาพอดี มีทั้งความวุ่นวาย สูญเสีย
มีเหตุการณ์ที่ต้องเดินทางไกล
ระหว่างทางน้องสาวอยากเก็บหิ่งห้อยในกล่อง พี่ชายอยากให้น้องสาวปล่อย
ตกลงกันว่าถ้าไปถึงจุดหมายแล้วจะปล่อยหิ่งห้อยนะ
แล้วก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายตลอดการเดินทาง
จนในที่สุดก็ . . . ไปถึงจุดหมาย
สุดท้ายหลานคิดได้ ปล่อยหิ่งห้อยไป
( ทั้งหมดไม่มีการสปอยด์ช่วงสำคัญนะ > . < )

เพลงเพราะด้วยค่ะ อารมณ์แบบที่เสียงมาจากรอบตัวเราเลย เราอยู่ตรงนั้น อยู่กับตัวละครตอนนั้น



พอละครจบ . . . เปิดผ้าปิดตามาเราก็จะเจอภาพนี้ค่ะ



เหมือนหิ่งห้อยที่อยู่คู่กับต้นลำพู
( และต้นลำพู หลายคนน่าจะไม่เคยเห็นเหมือนมิกิ แต่เรามีต้นลำพูในจินตนาการของเราเรียบร้อยแล้ว )



ความรู้สึกตลอดเวลาที่ปิดตาดูละคร . . .
ตอนที่นั่งบนเก้าอี้ ก่อนจะเริ่มแสดง มีความสงสัยมากว่า มันจะแตกต่างจากละครเวทีทั่วไปยังไง นึกความแตกต่างไม่ออก
แต่พอเริ่มการแสดง . . . เหมือนเราโดนวาร์ปไปที่ไหนก็ไม่รู้ ( ปล่อยใจไปตามละครนะคะ ถ้าดูแบบอ๋อนี่ก็แค่ละครจะไม่ได้ฟิลแบบนี้นะ )

สำหรับมิกินะ มีทั้งความรู้สึก สดใส มีความสุข น่ารัก ตลก ตกใจ อึดอัด หดหู่ สิ้นหวัง โกรธ ไม่เข้าใจ มาครบเลย
แต่ที่รู้สึกว่าโหดมาก ๆ กับการดูคือ ต้องกัดปากกลั้นร้องไห้ > . < ส่วนน้ำตาไม่ต้องพูดถึงเน๊อะ ไม่รอดอ่ะ เละเต็มที่ปิดตา
อยากบอกคนข้าง ๆ มากว่า ไม่ไหวแล้วววว จะร้องไห้ก็เกรงใจคนอื่นเขา อิ อิ





อ่ะ . . . มาถึงตรงนี้ เฉลยกลิ่นที่บอกว่าดมแล้วช็อคไปชั่วขณะนะคะ
มันคือ " กลิ่นผี !! "
และมันเป็นกลิ่นที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ค่ะ T^T แต่ครั้งเดียวพอนะ



ด้านนอกจะมีของที่ระลึกจำหน่ายอยู่ด้วยค่ะ
หรือเราอยากจะบริจาคก็ทำได้
เราสามารถช่วยด้วยการ ร่วมเป็นอาสาสมัครเป็นทีมงานเบื้องหลัง นักแสดง เป็น พาร์ทเนอร์ สปอนเซอร์
หรือจะร่วมออกไอเดียว ความคิดเห็นก็ได้เหมือนกันนะคะ
สำหรับการแสดงในครั้งต่อไป

อืม . . . ปีหน้าถ้ามิกิจะไปเป็นอาสาสมัคร เราไปด้วยกันไหมคะ





สภาพของผ้าปิดตา . . . หลังจากดูละครจบค่ะ > . <
ควรพกกระดาษทิชชู่เข้าไปด้วยนะคะ


อันนี้เป็นทริค ดูละครเวที 6 มิติ ที่จะสนุก แล้วก็เข้าถึงในใจมากขึ้น
ก็คือ ดูแล้วปล่อยทุกอย่างไปตาม เสียง ความรู้สึก ภายในจินตนาการของเราในเวลานั้น ๆ ค่ะ
ทิ้งความจริง สิ่งที่เคยเห็น เหตุผล ความเป็นไปได้ ความกังวลทั้งหมดออกไป

เพราะว่าจินตนาการของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว
ครั้งนี้เราจะได้ดูละครในจิตนาการของเรา บรรยากาศ สภาพแวดล้อม หน้าตาตัวละคร
มันคือสิ่งที่เราเป็นคนสร้างขึ้นมา ก็เลยจะเป็นการรับรู้ที่เป็นของเราเท่านั้น
แล้วมันก็ดีมากเลย
เพราะบางครั้งเราดูด้วยตา การตีความของผู้กำกับเรื่องนั้น ๆ อาจจะไม่ตรงกับเราก็ได้



แต่ว่า . . . วันนี้มีแสดงเป็นวันสุดท้าย และ บัตร Sold Out ไปเรียบร้อยแล้ว
ก็คงต้องรอปีหน้า
แล้วละครเรื่องหน้านั้น คือ



สุดท้ายของบล็อกวันนี้ . . . คิดว่าอยากให้เพื่อน ๆ ลองให้โอกาสตัวเองได้รับประสบการณ์ใหม่ ในแบบที่เราไม่เคยรู้
หรืออาจจะไม่เคยคิดว่ามีแบบนี้อยู่เลย แล้วตรงนี้ทำให้เรารู้สึกว่าสนุก
ได้อยู่ในจุดที่สามารถ เรียนรู้ สร้างจินตนาการ ไปด้วยกันระหว่างคนตาดีและคนที่ไม่สามารถมองเห็นได้ไปด้วยกันค่ะ

รายละเอียดของปีหน้า ก็คงต้องติดตามกันจากเพจของทาง Blind Experience

https://www.facebook.com/theblindstheatrethailand

วันนี้มิกิไปแล้ว . . . เจอกันใหม่ครั้งหน้านะคะ

IG  Mikittykat
Youtube  Miki Misasaki
Twitter  MikiMisasaki
Fanpage  https://www.facebook.com/Misasaki.in.wonderland



Create Date : 13 ตุลาคม 2562
Last Update : 13 ตุลาคม 2562 15:07:29 น.
Counter : 79 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#15



Tisiny
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]



ติดต่องาน : misasaki.in.wonderland@gmail.com

วีดีโอใหม่ ❤