Home, แจ้งลิงค์เสีย-ติชม-สอบถาม ตรงนี้เท่านั้น, ตั้งเวปเป็นหน้าแรก
กลอนดอกสร้อย รำพึงในป่าช้า แปล

ผู้แต่ง พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนชีวะ)
ประวัติผู้แต่ง พระยาอุปกิตศิลปสารเกิดเมื่อวันที่ ๑๐ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๒๒ ถึงแก่กรรมวันที่ ๑๙ พฤษภาคม
พ.ศ. ๒๔๘๔ ศึกษาภาษาไทยเบื้องต้นที่วัดบางประทุนนอกธนบุรีและวัดประยูรวงศาวาสบวชเป็นสามเณรและพระภิกษุที่
วัดสุทัศน์เทพวราราม ศึกษาพระธรรมวินัย จนสอบได้เปรียญ ๖ ประโยคและศึกษาวิชาครูด้วยเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญทาง
ภาษาไทย ภาษาบาลี และวรรณคดีโบราณ เคยเป็นอาจารย์พิเศษในสถาบันการศึกษาสำคัญหลายแห่งนามปากกาของ
พระยาอุปกิตศิลปสาร ที่รู้จักกันมาก เช่น อ.น.ก. อุนิกา อนึก คำชูชีพ ม.ห.น. เป็นต้น

เกียรติคุณพิเศษของพระยาอุปกิตศิลปสาร มีดังนี้
- เป็นคนแรกที่บัญญัติคำทักทายเมื่อแรกพบกันว่า "สวัสดี" ซึ่งแปลว่า สะดวก สบายดี เพราะแต่ก่อนนี้แรกพบกัน
คนไทยไม่มีระเบียบในการใช้คำทักทาย
- เป็นนักประพันธ์ไทยคนแรกที่อุทิศโครงกระดูกให้แก่มหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์คือ ศิริราช โดยกล่าวว่า "ฉันเป็นครู
ตายแล้วขอเป็นครูต่อไป"
- เป็นคนแรกที่แต่งตำรา "สยามไวยากรณ์" หรือตำราไวยากรณ์ไทย ได้สำเร็จบริบูรณ์คือมีทั้ง อักขรวิธี วจีวิภาค วากยสัมพันธ์
์และฉันทลักษณ์ โดยอาศัยเค้าโครงเก่าของกรมวิชาการ และไวยากรณ์อังกฤษเป็นหลัก

กลอนดอกสร้อย"รำพึงในป่าช้า"


(จากภาษาอังกฤษซึ่งท่านเสฐียรโกเศศแปลให้ ข้าพเจ้าได้แต่งดัดแปลงให้เข้าธรรมเนียมไทยบ้าง)
"กถามุข"

     ดังได้ยินมา สมัยหนึ่ง ผู้มีชื่อต้องการความวิเวก, เข้าไปนั่งอยู่ ณ ที่สงัดในวัดชนบท เวลาตะวันรอนๆ, จนเสียงระฆังย่ำบอกสิ้นเวลาวัน ฝูงโคกระบือ และพวกชาวนา พากันกลับที่อยู่เป็นหมู่ๆ. เมื่อสิ้นแสงตะวันแล้ว ได้ยินเสียงจังหรีดเรไรกับเสียงเกราะในคอกสัตว์. นกแสกจับอยู่บนหอระฆังก็ร้องส่งสำเนียง.ณ ที่นั้นมีต้นไทรต้นโพธิ์สูงใหญ่ ใต้ต้นล้วนมีเนินหญ้า กล่าวคือที่ฝังศพต่างๆ อันแลเห็นด้วยเดือนฉาย. ศพในที่เช่นนั้นก็เป็นศพพวกชาวไร่ชาวนานั่นเอง. ผู้นั้นมีความรู้สึกซึ่งเยือกเย็นใจอย่างไร แล้วรำพึงอย่างไรในหมู่ศพ, ได้เขียนความในใจนั้น ออกมาสู่กันดังต่อไปนี้--
(กถามุขนี้ นาคะประทีป เรียบเรียง)

บทที่ 1.
The Curfeu tolls the Knell of parting Day,
The lowing Herd winds slowly o'er the Lea,
The Plow-man homeward plods his weary Way,
And leaves the World to Darkness and to me.

๑.
     วังเอ๋ยวังเวง หง่างเหง่ง!      ย่ำค่ำระฆังขาน
ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล      ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน
ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ      ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน
ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล      และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียว เอย.

2.
Now fades the glimmering Landscape on the Sight,
and all the Air a solemn Stillness holds,
Save where the Beetle wheels his droning Flight,
and drowsy Tinklings lull the distant Folds;

๒.
     ยามเอ๋ยยามนี้      ปถพีมืดมัวทั่วสถาน
อากาศเย็นเยือกหนาวคราววิกาล      สงัดปานป่าใหญ่ไร้สำเนียง
มีก็แต่เสียงจังหรีดกระกรีดกริ่ง!      เรไรหริ่ง! ร้องขรมระงมเสียง
คอกควายวัวรัวเกราะเปาะแปะ ! เพียง      รู้ว่าเสียงเกราะแว่วแผ่วแผ่ว เอย.

3.
Save that from yonder ivy-mantled Tow'r
The moping Owl does to the Moon complain
Of such as, wand'ring near her secret Bow'r,
Molest her ancient solitary Reign.

๓.
     นกเอ๋ยนกแสก      จับจ้องร้องแจ๊กเพียงแถกขวัญ
อยู่บนยอดหอระฆังบังแสงจันทร์      มีเถาวัลย์รุงรังถึงหลังคา
เหมือนมันฟ้องดวงจันทร์ให้ผันดู      คนมาสู่ซ่องพักมันรักษา
ถือเป็นที่รโหฐานนมนานมา      ให้เสื่อมผาสุกสันต์ของมัน เอย.

4.
Beneath those rugged Elms, that Yew-Tree's Shade,
Where heaves the Turf in many a mold'ring Heap,
Each in his narrow Cell for ever laid,
the rude Forefathers of the Hamlet sleep.

๔.
     ต้นเอ๋ยต้นไทร      สูงใหญ่รากย้อยห้อยระย้า
และต้นโพธิ์พุ่มแจ้แผ่ฉายา      มีเนินหญ้าใต้ต้นเกลื่อนกล่นไป
ล้วนร่างคนในเขตประเทศนี้      ดุษณีนอนราย ณ ภายใต้
แห่งหลุมลึกลานสลดระทดใจ      เรายิ่งใกล้หลุมนั้นทุกวัน เอย.

5.
The breezy Call of incense-breathing Morn,
the Swallow twitt'ring from the Straw-built Shed,
The Cock's shrill Clarion, or the echoing Horn,
No more shall rouse them from their lowly Bed.

๕.
     หมดเอ๋ยหมดห่วง      หมดดวงวิญญาณลาญสลาย
ถึงลมเช้าชวยชื่นรื่นสบาย      เตือนนกแอ่นลมผายแผดสำเนียง
อยู่ตามโรงมุงฟางข้างข้างนั้น      ทั้งไก่ขันแข่งดุเหว่าระเร้าเสียง
โอ้เหมือนปลุกร่างกายนอนรายเรียง      พ้นสำเนียงที่จะปลุกให้ลุก เอย.

6.
For them no more the blazing Hearth shall burn,
Or busy Housewife ply her Evening Care'
No Children run to lisp their Sire's Return,
Or climb his Knees the envied Kiss to share

๖.
     ทอดเอ๋ยทอดทิ้ง      ยามหนาวผิงไฟล้อมอยู่พร้อมหน้า
ทิ้งเพื่อนยากแม่เหย้าหาข้าวปลา      ทุกเวลาเช้าเย็นเป็นนิรันดร์
ทิ้งทั้งหนูน้อยน้อยร่อยร่อยรับ      เห็นพ่อกลับปลื้มเปรมเกษมสันต์
เข้ากอดคอฉอเลาะเสนาะกรรณ      สารพันทอดทิ้งทุกสิ่ง เอย.

7.
Oft did the Harvest to their sickle yield,
Their Furrow oft the stubborn Glebe has broke;
How jocund did they drive their Team afield!
How bow'd the Woods beneath their sturdy Stroke!

๗.
     กองเอ๋ยกองข้าว      กองสูงราวโรงนายิ่งน่าใคร่
เกิดเพราะการเก็บเกี่ยวด้วยเคียวใคร      ใครเล่าไถคราดพื้นฟื้นแผ่นดิน
เช้าก็ขับโคกระบือถือคันไถ      สำราญใจตามเขตประเทศถิ่น
ยึดหางยามยักไปตามใจจินต์      หางยามผินตามใจเพราะใคร เอย.

8.
Let not Ambition mock their useful Toil,
Their homely Joys, and Destiny obscure;
Nor Grandeur hear with a disdainful Smile,
The short and simple Annals of the Poor.

๘.
     ตัวเอ๋ยตัวทะยาน      อย่าบันดาลดลใจให้ใฝ่ฝัน
ดูถูกกิจชาวนาสารพัน      และความครอบครองกันอันชื่นบาน
เขาเป็นสุขเรียบเรียบเงียบสงัด      มีปวัตติ์เป็นไปไม่วิตถาร
ขออย่าได้เย้ยเยาะพูดเราะราน      ดูหมิ่นการเป็นอยู่เพื่อนตู เอย.

9.
The boast of Heraldry, the Pomp of Pow'r,
And all that Beauty, all that Wealth e'er gave,
Awaits alike th'inevitable hour.
The Paths of glory lead but to the Grave.

๙.
     สกุลเอ๋ยสกุลสูง      ชักจูงจิตฟูชูศักดิ์ศรี
อำนาจนำความสง่าอ่าอินทรีย์ ความงามนำให้มีไมตรีกัน
ความร่ำรวยอวยสุขให้ทุกอย่าง      เหล่านี้ต่างรอตายทำลายขันธ์
วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้น      แต่ล้วนผันมาประจบหลุมศพ เอย.

     ไม่ว่าจะเป็นคนที่เคยยิ่งใหญ่สักเพียงไหน ไม่ว่าจะมีอำนาจสักเพียงใด ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ต้องจบลงที่ความตายด้วยกันทั้งสิ้น

10.
Nor you, ye Proud, impute to these the Fault,
If Mem'ry o'er their Tomb no Trophies raise,
Where thro' the long-drawn aisle and fretted Vault
The pealing Anthem swells the Note of Praise.

๑๐.
     ตัวเอ๋ยตัวหยิ่ง      เจ้าอย่าชิงติซากว่ายากไร้
เห็นจมดินน่าสลดระทดใจ      ที่ระลึกสิ่งไรก็ไม่มี
ไม่เหมือนอย่างบางศพญาติตบแต่ง      เครื่องแสดงเกียรติยศเลิศประเสริฐศรี
สร้างสานการบุญหนุนพลี      เป็นอนุสาวรีย์สง่า เอย.

11.
Can storied Urn or animated Bust
Back to its Mansion call the fleeting Breath?
Can Honor's Voice provoke the silent Dust,
Or Flatt'ry soothe the dull cold ear of Death?

๑๑.
     ที่เอ๋ยที่ระลึก      ถึงอธึกงามลบในภพพื้น
ก็ไม่ชวนชีพที่ดับให้กลับคืน      เสียงชมชื่นเชิดชูคุณผู้ตาย
เสียงประกาศเกียรติเอิกเกริกลั่น      จะกระเทือนถึงกรรณนั้นอย่าหมาย
ล้วนเป็นคุณแก่ผู้ยังไม่วางวาย      ชูเกียรติญาติไปภายภาคหน้า เอย.

     ถึงจะทำที่ลึกหรือชื่นชมความดีของผู้ตายก็ไม่อาจทำให้ผู้ตายได้ยินได้ แต่จะเป็นคุณให้กับบรรดาญาติซึ่งยังไม่ตายไดเชิดหน้าชูตาในสังคม

12.
Perhaps in this neglected Spot is laid
Some Heart once pregnant with celestial Fire;
Hands that the Rod of Empire might have sway'd,
Or wak'd to Extacy the living Lyre.

๑๒.
     ร่างเอ๋ยร่างกาย      ยามตายจมพื้นดาษดื่นหลาม
อย่าดูถูกถิ่นนี้ว่าที่ทราม      อาจขึ้นชื่อลือนามในก่อนไกล
อาจจะเป็นเจดีย์มีพระศพ      แห่งจอมภพจักรพรรดิกษัตริย์ใหญ่
ประเสริฐด้วยสัตตรัตน์จรัสชัย      ณ สมัยก่อนกาลบุราณ เอย.

     อย่าดูถูกว่าที่แห่งนี้เป็นที่ไม่ดี อาจจะเป็นที่ที่เคยเจริญรุ่งเรืองในสมัยก่อน หรืออาจจะเป็นเจดีย์มีพระศพขององค์กษัตริย์ในสมัยโบราณก็ได้

13.
But Knowledge to their Eyes her ample Page
Rich with the Spoils of Time did ne'er unroll;
Chill Penury repress'd their noble Rage,
And froze the genial Current of the Soul.

๑๓.
     ความเอ๋ยความรู้      เป็นเครื่องชูชี้ทางสว่างไสว
หมดโอกาสที่จะชี้ต่อนี้ไป      ละห่วงใยอยากรู้ลงสู่ดิน
อันความยากหากให้ไร้ศึกษา      ย่นปัญญาความรู้อยู่แค่ถิ่น
หมดทุกข์ขลุกแต่กิจคิดหากิน      กระแสวิญญาณงันเพียงนั้น เอย.

14.
Full many a Gem of purest Ray serene,
The dark unfathom'd Caves of Ocean bear:
Full many a Flower is born to blush unseen,
And waste its Sweetness on the desert Air.

๑๔.
     ดวงเอ๋ยดวงมณี      มักจะลี้ลับอยู่ในภูผา
หรือใต้ท้องห้องสมุทรสุดสายตา      ก็เสื่อมซาสิ้นชมนิยมชน
บุปผชาติชูสีและมีกลิ่น      อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์
ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน      ย่อมบานหล่นเปล่าดายมากมาย เอย.

15.
Some village-Hampden, that with dauntless Breast
The little Tyrant of his Fields withstood;
Some mute inglorious Milton here may rest,
Some Cromwell, guiltless of his Country's Blood.

๑๕.
     ซากเอ๋ยซากศพ      อาจเป็นซากนักรบผู้กล้าหาญ
เช่นชาวบ้านบางระจันขันรำบาญ      กับหมู่ม่านมาประทุษอยุธยา
ไม่เช่นนั้นท่านกวีเช่นศรีปราชญ์      นอนอนาถเล่ห์ใบ้ไร้ภาษา
หรือผู้กู้บ้านเมืองเรืองปัญญา      อาจจะมานอนจมถมดิน เอย.

     ซากศพบางซากอาจจะเป็นนักรบเช่นชาวบ้านบางระจันกับเหล่าพม่าที่มาตีกรงศรีอยุธยา หรือไม่ก็เป็นกวีเช่นศรีปราชญ์ หรือผู้กู้บ้านเมือง มาสิ้นชีวิตนะที่นี้

16.
Th' Applause of list'ning Senates to command,
The Threats of Pain and Ruin to despise,
To scatter Plenty o'er a smiling Land,
And read their Hist'ry in a Nation's Eyes.

๑๖.
     คุณเอ๋ยคุณเหลือ      ผู้เอื้อเฟื้อเกื้อชาติซึ่งอาจหาญ
แน่วนับถือซื่อสัตย์ต่อรัฐบาล      ไม่เห็นการส่วนตัวไม่กลัวตาย
แสวงชอบกอบคุณอุดหนุนชาติ      กษัตริย์ศาสน์แม้ชีวิตปลิดวาย
ไว้ปวัตน์แก่ชาติญาตินิกาย      ได้อ่านภายหลังลือระบือ เอย.

17.
Their lot forbad: nor circumscrib'd alone
Their growing Virtues, but their Crimes confin'd;
Forbade to wade through Slaughter to a Throne,
And shut the Gates of Mercy on Mankind.

๑๗.
     ชาวเอ๋ยชาวนา      วาสนากั้นไว้ไม่วิตถาร
ไม่ชั่วล้นดีล้นพ้นประมาณ      สองประการนี้แหละขวางทางคระไล
คือไม่ลุยเลือนั่งบรรลังก์ราช      นำพินาศนรชนพ้นนิสัย
แต่ปิดทางกรุณาอันพาไป      ยังคุณใหญ่ยิ่งเลิศประเสริฐ เอย.

18.
The struggling Pangs of conscious Truth to hide,
To quench the Blushes of ingenuous Shame,
Or heap the Shrine of Luxury and Pride
With Incense kindled at the Muse's Flame.

๑๘.
     มักเอ๋ยมักใหญ่      ก่นแต่ใฝ่ฝันฟุ้งตามมุ่งหมาย
อำพรางความจริงใจไม่แพร่งพราย      ไม่ควรอายก็ต้องอายหมายปิดบัง
มุ่งแต่โปรยเครื่องปรุงจรุงกลิ่น      คือความฟูมฟายสินลิ้นโอหัง
ลงในเพลิงเกียรติศักดิ์ประจักษ์ดัง      เปลวเพลิงปลั่งหอมกลบตลบ เอย.

19.
For from the madding Crowd's ignoble Strife,
Their sober Wishes never learn'd to stray:
Along the cool sequester'd Vale of Life
They kept the noiseless Tenor of their Way.

๑๙.
     ห่างเอ๋ยห่างไกล      ห่างจากพวกมักใหญ่ฝักใฝ่หา
แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา      ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป
เพื่อนรักษาความสราญฐานวิเวก      ร่มเชื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล
สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ      ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่า เอย.

20.
Yet ev'n these Bones from Insult to protect
Some frail Memorial still erected nigh,
With uncouth Rhymes and shapeless Sculpture deck'd,
Implores the passing Tribute of a Sigh.

๒๐.
     ศพเอ๋ยศพไพร่      ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน
ไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน      ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ
ถึงบางทีมีบ้างเป็นอย่างเลิศ      ก็ไม่ฉูดฉาดเชิดประเสริฐสุนทร์
พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ      เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวช เอย.

21.
Their Name, their Years, spelt by th'unletter'd Muse,
The place of Fame and Elegy supply:
And many a holy Text around she strews,
That teach the rustic Moralist to dye.

๒๑.
     ศพเอ๋ยศพสูง      เป็นเครื่องจูงจิตให้เลื่อมใสศานต์
จารึกคำสำนวนชวนสักการ      ผิดกับฐานชาวนาคนสามัญ
ซึ่งอย่างดีก็มีกวีเถื่อน      จากรึกชื่อปีเดือนวันดับขันธ์
อุทิศสิ่งซึ่งสร้างตามทางธรรม์      ของผู้นั้นผู้นี้แก่ผี เอย.

22.
For who to dumb Forgetfulness a Prey,
This pleasing anxious Being e'er resigned,
Left the warm Precincts of the cheerful Day,
Nor cast one longing ling'ring Look behind?

๒๒.
     ห่วงเอ๋ยห่วงอะไร      ไม่ยิ่งใหญ่เท่าห่วงดวงชีวิต
แม้คนลืมสิ่งใดได้สนิท      ก็ยังคิดขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย
ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข      เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย
ใครจะยอมละแดนแสนสบาย      โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัย เอย.

23.
On some fond Breast the parting Soul relies,
Some pious Drops the closing Eye requires;
Ev'n from the Tomb the Voice of Nature cries,
Ev'n in our Ashes live their wonted Fires.

๒๓.
     ดวงเอ๋ยดวงจิต      ลืมสนิทกิจการงานทั้งหลาย
ย่อมละชีพเคยสุขสนุกสบาย      เคยเสียดายเคยวิตกเคยปกครอง
ละทิ้งถิ่นที่สำราญเบิกบานจิต      ซึ่งเคยคิดใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
หมดวิตกหมดเสียดายหมดหมายปอง      ไม่ผินหลังเหลียวมองด้วยซ้ำ เอย.

     คนเราเมื่อกลายไปเป็นวิญญาณแล้ว ก็จะละทิ้งที่ที่เคยสุขสบาย(โลกของเรานั่นแหละ) และจะไม่มีความวิตกกังวลอีกต่อไป ไม่มีทางกลับมาได้อีกเลย

24.
For thee, who mindful of th'unhonoured Dead
Dost in these lines their artless Tale relate;
If chance, by lonely Contemplation led,
Some kindred Spirit shall inquire thy Fate,

๒๔.
     ดวงเอ๋ยดวงวิญญาณ      เมื่อยามลาญละพรากไปจากขันธ์
ปองแต่ให้ญาติมิตรสนิทกัน      คล่าวน้ำตาต่างบรรณาการไป
ธรรมดาพาคะนึงไปถึงหลุม      หรือที่ชุมเพลิงเผาเฝ้าร้องไห้
คิดถึงกาลก่อนเก่ายิ่งเศร้าใจ      ตามวิสัยธรรมดาเกิดมา เอย.

25.
Haply some hoary-headed Swain may say,
'Oft have we seen him at the Peep of Dawn
'Brushing with hasty Steps the Dews away
'To meet the Sun upon the upland Lawn.

๒๕.
     ท่านเอ๋ยท่านสุภาพ      ผู้ใคร่ทราบสนใจศพไร้ศักดิ์
รู้เรื่องราวจากป้ายจดลายลักษณ์      บางทีจักรำพึงคิดถึงตน
มาม้วยมรณ์นอนคู้อยู่อย่างนี้      คงจะมีผู้สังเกตในเหตุผล
ปลงสังเวชวาบเสียวเหี่ยวกมล      เหมือนกับตนท่านบ้างกระมัง เอย.

26.
'There at the Foot of yonder nodding Beech
'That wreathes its old fantastic Roots so high,
'His listless Length at Noontide wou'd he stretch,
'And pore upon the Brook that babbles by.

๒๖.
     บางเอ๋ยบางที      อาจจะมีผู้เฒ่าเล่าขยาย
รำพันความเป็นไปเมื่อใกล้ตาย      จนตราบวายชีวาตม์อนาถใจ
"อนิจจา! เห็นเขาเมื่อเช้าตรู่      ออกจากหมู่บ้านเดินสู่เนินใหญ่
ฝ่าน้ำค้างกลางนามุ่งคลาไคล      ผิงแดดในยามเช้าหน้าหนาว เอย.

27.
'Hard by yon Wood, now smiling as in Scorn,
'Mutt'ring his wayward Fancies he wou'd rove,
'Now drooping, woeful wan, like one forlorn,
'Or craz'd with Care, or cross'd in hopeless Love.

๒๗.
     "ต้นเอ๋ยต้นกร่าง      อยู่ที่ข้างเนินใหญ่พุ่มใบหนา
มีรากเขินเผินพ้นพสุธา      กลางวันเขาเคยมาผ่อนอารมณ์
นอนเหยียดหยัดดัดกายภายใต้ต้น      ฟังคำรนวารีมี่ขรม
กระแสชลไหลเชี่ยวเป็นเกลียวกลม      เขาเคยชมลำธารสำราญ เอย.

28.
'One Morn I miss'd him on the custom'd Hill,
'Along the Heath, and near his fav'rite Tree;
'Another came; nor yet beside the Rill,
'Nor up the Lawn, nor at the Wood was he.

๒๘.
     "ป่าเอ๋ยป่าละเมาะ      ยังอยู่เยาะเย้ยให้ถัดไปนั่น
เขาเดินมาป่านี้ไม่กี่วัน      ปากรำพันจิตรำพึงคะนึงใน
บัดเดี๋ยวดูสลดระทดจิต      เหมือนสิ้นคิดขัดหาที่อาศัย
หรือคล้ายคนทุกข์ถมระทมใจ      หรือคู่รักร้างไม่อาลัย เอย.

29.
'The next with Dirges due in sad Array
'Slow thro' the Church-way Path we saw him born.
'Approach and read (for thou can'st read) the Lay,
'Grav'd on the Stone beneath yon aged Thorn.'

๒๙.
     "ต่อเอ๋ยต่อมา      ณ เวลาวันใหม่มิได้เห็น
ทั้งกลางนากลางเนินเผอิญเป็น      ใต้ต้นกร่างว่างเว้นเช่นเมื่อวาน
เห็นคนหนึ่งเดินไปใจว่าเขา      แต่ไม่เข้ากลางนามาสถาน
ที่เขาเคยพักผ่อนแต่ก่อนกาล      ทั้งไม่ผ่านป่าเล่าผิดเขา เอย.

30.
(There scatter'd oft, the earliest of the Year,
By Hands unseen, are Show'rs of Violets found:
The Red-breast loves to bill and warble there,
And little Footsteps lightly print the Ground.)

๓๐.
     ถัดเอ๋ยถัดมา เห็นเขาพาศพไปใจสลด
เสียงประโคมครื้นครั่นน่ารันทด      ญาติทั้งหมดตามมาโศกาลัย
ทำการศพตบแต่งที่ระลึก      มีบันทึกถ้อยคำประจำไว้
อยู่ที่ดงหนามนั้นถัดนั่นไป      ความอย่างไรเชิญท่านไปอ่าน เอย.

THE EPITAPH
Here rests his Head upon the Lap of Earth
A Youth to Fortune and to Fame unknown:
Fair Science frown'd not on his humble Birth,
And Melancholy mark'd him for her own.

คำจารึก
     "ที่เอ๋ยที่นี้      อนุสาวรีย์ศรีสถาน
แห่งชายไม่ประจักษ์ศักดิ์ศฤงคาร      แม้สกุลคุณสารต่ำปานไร
ขอจงอย่าขึ้งเครียดรังเกียจเขา      ขอจงเคารพงามตามวิสัย
มัจจุราชรับพาเขาคลาไคล      ทิ้งร่างไว้ทวงเคารพผู้พบ เอย.

Large was his Bounty, and his Soul sincere,
Heav'n did a Recompence as largely send:
He gave to Mis'ry all he had, a Tear:
He gain'd from Heav'n ('twas all he wish'd) a Friend.

     "น้ำเอ๋ยน้ำใจ      ซึ่งเนาในร่างกายผู้ตายนี้
ล้วนสุภาพผ่องใสด้วยไมตรี      อีกโอบอ้อมอารีมีในคน
คุณนี้นำชำร่วยอวยสนอง      บำเหน็จมองมูนมากวิบากผล
คือห่วงใยยั่วหยัดอัสสุชล      จากฝูงคนผู้ใฝ่อาลัย เอย.

No farther seek his Merits to disclose,
Or draw his Frail ties from their dread Abode,
(There they alike in trembling Hope repose)
The Bosom of his Father and his God.

     "แต่เอ๋ยแต่นี้      เป็นหมดที่ใฝ่จิตริษยา
เป็นหมดที่อุปถัมภ์คิดนำพา      เป็นนับว่า "อโหสิกรรม" กัน
เขาจะมีดีชั่วติดตัวไป      เป็นวิสัยกรรมแต่งและแสร้งสรร
เรารู้ได้แต่ปวัตน์ปัจจุบัน      ซึ่งทิ้งอยู่คู่กันกับนาม เอย.

An Elegy Written in a Country Churchyard
Thomas Gray
กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า
จากคำประพันธ์บางเรื่อง
พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

คำอธิบายศัพท์
ปัฐพี พื้นดิน ปรกติเขียน ปฐพี มาจากคำบาลี ปฐวี ถ้าสันสกฤตว่า ปฤถวี
วิกาล อันใช่เวลา หมายถึงเวลาค่ำ (ให้สังเกตว่า กาล ล สะกด)
นกแสก เป็นพวกนกกลางคืนจำพวกหนึ่งออกเที่ยวหากินกลางคืน เสียงร้องแจ๊ก ๆฟังน่ากลัว
ถือกันว่า นกแสกบินร้องข้ามหลังคาบ้านคนที่กำลังเจ็บหนัก เป็นลางว่าคนนั้นจะตาย
แถก เสือกไป ไถไป ถาไป ในความว่า แถกขวัญ นั้น หมายถึงทำให้ขวัญเสีย
ทำให้ตกใจ หรือใช้ของมคมขูดอย่างหนัก ๆ เช่นแถกผม
ช่อง ที่อยู่ (ในความหมายที่ไม่ดี เช่น ซ่องโจร) ในที่นี้แปลว่า ที่อยู่
รโหฐาน ที่เฉพาะส่วนตัว มาจากคำ รโห = ลับ เฉพาะ ฐาน = ที่ แต่เรามักใช้ในความหมายว่าใหญ่โต เช่นว่า ใหญ่โตรโหฐาน
สันติ์ ความสงบ ความปราศจากความทุกข์ ความวุ่นวาย บางทีเขียน ศานติ์ ตามรูปคำสันสกฤต
ดุษณี ความนิ่ง ดุษณีภาพ ความนิ่งเฉย
นกแอ่นลม เป็นชื่อนกแอ่นพวกหนึ่ง ตัวโตกว่านกกระจาบเล็กน้อย ชอบบินร่อนเล่นลมเป็นฝูง ๆ
นิรันดร์ เสมอไป ไม่มีที่สิ้นสุด นิร (ไม่มี) + อันดร (ระหว่าง) แปลตามความว่า ไม่มีระหว่าง ไม่เว้น
จินต์ คิด
ขันธ์ ตัว หมู่ ร่างกาย
ซาก ร่างที่ตายแล้ว ซากศพ
วิตถาร (อ่านวิด-ถาน) แปลก พิสดาร วิตถารเป็นคำบาลี พิสดาร เป็นสันสกฤต มาจาก วิสตาร เดิมแปลว่ากว้างขวาง ละเอียด ยืดยาว เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย คำวิตถาร แปลว่า ละเอียด พิสดาร หรือบางทีแปลว่า แปลก ออกไปจากปรกติ
อธึก ยิ่งใหญ่ มาก
สัตตรัตน์ ในที่นี้หมายถึงแก้ว ๗ ประการของพระเจ้าจักรพรรดิ มีช้างแก้ว นางแก้ว
ขุนพลแก้ว ขุนคลังแก้ว ม้าแก้ว แก้วมณี จักรแก้ว ส่วนแก้วเจ็ดประการ
นั้นมี สุวรรณ หิรัญ มุกดา ประพาฬ ไพทูรย์ วิเชียร มณี


     ก๊อปมาฝากครับ สำหรับนักเรียนเอาไปทำการบ้าน ยังแปลไม่หมด ถ้าแปลได้ช่วยกันหน่อยนะ


Create Date : 10 มกราคม 2551
Last Update : 11 มกราคม 2551 1:51:33 น. 49 comments
Counter : 27609 Pageviews.

 
ว๊าว..

ขอบคุณที่นำมาเผยแพร่นะคะ


โดย: treehouse วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:18:13:07 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะช่วยได้เยอะเลย


โดย: เด็กม.2 IP: 124.120.83.243 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:18:00:29 น.  

 
อยาได้คำแปลบทที่1


โดย: สิมรีโอสถ IP: 222.123.221.51 วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:17:52:19 น.  

 
อยากได้คำแปล บทที่ 18 ค่ะ


โดย: พิม IP: 61.19.158.3 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:9:56:20 น.  

 
อยากได้คำแปลบทที่ 21 จาส่งอาจาน


โดย: hiphop IP: 124.121.13.70 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:17:57:35 น.  

 
ขอคุณคะ ช่วยได้มาก


โดย: 1 IP: 222.123.159.214 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:50:36 น.  

 
กลอนนี้ทำให้รู้ว่าการตายไม่ว่าจะรายจะจนจะตำจะสูงจะชั่งจะดีต้องมีวันจบชีพ เมื่อเรามีชีวิตอยู่ก็ต้องทำสิ่งที่ต้องทำให้หมดและใช้ชีวิตที่มีค่ามีที่สุดเพราะถ้าเราตายไปแล้วไม่สามารถทำได้อีกแล้ว ถ้าเราทำชีวิที่เหลือของเราให้มีค่าและทำทุกสิ่งที่เราต้องการทำหมดแล้วเมื่อเราตายก็ไม่ต้องค่างคา


โดย: ภาวดี IP: 203.172.244.245 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:47:40 น.  

 
พีรัพน ตคตุพพี


โดย: รพนพ IP: 203.172.244.245 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:03:38 น.  

 
ขอบคูณครับ ช่วยได้มากเลย งานแปลเสร็จไปครึ่งนึ่ง แล้วครับ


โดย: Savagehog IP: 58.9.100.152 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:30:28 น.  

 
ถ้าจะให้ดีนะทำไมไม่เเปลให้มันหมดๆซะก็สิ้นเรื่องเราจะได้ไม่ต้องมานั่งเเปลเองให้มันปวดหัว


โดย: เด็กน้อยตาเเดงๆ IP: 202.151.184.178 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:59:09 น.  

 
ขอบคุณค่า ที่โรงเรียนจะสอบเรื่องนี้วันพรุ่งนี้ด้วย


โดย: นป จัง IP: 202.149.24.129 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:49:25 น.  

 
ขอบคุณมากครับ กำลังสอบพอดี ขอบคุณอีกครั้งครับ


โดย: มาศกวิน IP: 118.173.157.193 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:11:55 น.  

 

ขอบพระคุณอย่างสูง


โดย: vanila IP: 118.173.149.39 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:57:25 น.  

 


โดย: wooooo!!!!!! IP: 124.121.157.7 วันที่: 26 พฤษภาคม 2551 เวลา:18:54:10 น.  

 
ขอบคุณคะ


โดย: การ์ตูน IP: 125.27.122.165 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:19:43:21 น.  

 
อยากได้คำแปลบทที่๒๘ค่ะ


โดย: พลอย IP: 61.19.155.154 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:11:54:40 น.  

 
อยากให้มีคำแปลทุกบทเลยอะครับ


โดย: มังกร^_^แดง* IP: 203.113.121.226 วันที่: 5 มิถุนายน 2551 เวลา:16:06:14 น.  

 
อยากได้คำแปลบทที่ 6 จัง


โดย: แอ็บแบ็ว oon_joy@thaimail.com IP: 118.174.49.154 วันที่: 8 มิถุนายน 2551 เวลา:12:18:19 น.  

 
มีคำแปลบทที่ 3 มั้ยค่ะ
ขอบคุณค่ะ


โดย: ปังคุง IP: 118.174.148.66 วันที่: 12 มิถุนายน 2551 เวลา:17:59:05 น.  

 
อยากได้คำแปลบทที่ 20 ค่ะ ช่วยด้วยน้ะคะ


โดย: 140937 IP: 124.121.235.36 วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:17:29:43 น.  

 
ดีใจจังที่เจอกำลังเรียนพอดีเลย


โดย: เด็กดี IP: 222.123.209.60 วันที่: 3 สิงหาคม 2551 เวลา:9:53:28 น.  

 
อยากให้บอกการถอดคำประพันธ์ด้วยครับ


โดย: piyanat IP: 222.123.171.74 วันที่: 5 สิงหาคม 2551 เวลา:17:01:58 น.  

 
ช่วยแปลบท32 33ให้หน่อยค่ะ


โดย: ออย IP: 222.123.85.202 วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:21:00:13 น.  

 
ช่วยแปลกลอนดอกสร้อยให้หน่อย


โดย: หนูเล็ก IP: 222.123.96.99 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:15:20:11 น.  

 
อยากได้คำแปลบท7-8 ค่ะ


โดย: ++**PumpuI**++ IP: 58.8.212.137 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:53:07 น.  

 
ขอบคุณหลายๆเด้อ แต่ถ้าจะให้ดีน่าจะมีบทที่ 25ด้วย


โดย: เทนเนอร์ อิชิมารุ IP: 114.128.3.244 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:34:25 น.  

 
ขอบคุณมากนะ
เเต่ถ้าจะหั้ยดี
เเปลหั้ยหมดเลยนะ
ขอร้องเถอะ
ต้องการด่วน.


โดย: เเพ็คกี้ IP: 222.123.148.248 วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:18:16:04 น.  

 
อยากให้แปลอีก ก้อดีนะ


โดย: ป๊อบปี้ EP2 ปทุมรัตต์พิทยาคม IP: 115.67.44.82 วันที่: 11 มกราคม 2552 เวลา:19:19:06 น.  

 
อยากด้ายคำแปลตอนซากศพครับ


โดย: you IP: 118.173.206.248 วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:14:17:41 น.  

 
อยากด้ายคำแปลตอนซากศพครับ


โดย: you IP: 118.173.206.248 วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:14:18:29 น.  

 
อย่ากให้แปลกลอนให้ด้วย


โดย: zoomku IP: 210.86.208.52 วันที่: 22 มกราคม 2552 เวลา:18:11:25 น.  

 
เธ‚เธญเธšเธ„เธธเธ“เธกเธฒเธเน†เน€เธฅเธขเธ„เนˆเธฐ เน€เธเนˆเธ‡เธ‚เธถเน‰เธ™เน€เธขเธญเธฐเน€เธฅเธข


โดย: เธ™เน‰เธญเธ‡เนเธ„เธ— เธ„เธ™เน‚เธชเธ”080477796เธซเธฒเน€เธญเธฒเน€เธญเธ‡เนเธ„เนˆเธ•เธฑเธงเน€เธ”เธตเธขเธง IP: 118.175.133.172 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:55:18 น.  

 
เธ‚เธญเธšเธ„เธธเธ“เธกเธฒเธเน†เน€เธฅเธขเธ„เนˆเธฐ เน€เธเนˆเธ‡เธ‚เธถเน‰เธ™เน€เธขเธญเธฐเน€เธฅเธข


โดย: เธ™เน‰เธญเธ‡เนเธ„เธ— เธ„เธ™เน‚เธชเธ”080477796เธซเธฒเน€เธญเธฒเน€เธญเธ‡เนเธ„เนˆเธ•เธฑเธงเน€เธ”เธตเธขเธง IP: 118.175.133.172 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:55:20 น.  

 
ดเเดด


โดย: 0804777969 IP: 118.175.133.172 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:58:59 น.  

 
ขอบคุณมากมากค่ะ หากแปลมากกว่านี้ก็ดีค่ะ


โดย: แม่มดน้อย IP: 61.19.67.171 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:00:54 น.  

 
อยากให้แปลเป็นไทยให้หมดเลยอ่ะ


โดย: โยซีตา IP: 222.123.168.123 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:02:35 น.  

 
ขอบคุณ


โดย: ออร่า IP: 124.157.191.251 วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:15:24:40 น.  

 
ขอบคุณมากครับแต่ผมต้องทำงานแปล 30 บทงะถ้ามีช่วยตอบที kabin_gunza@hotmail.com


โดย: กัน ม.1/9 IP: 124.121.3.174 วันที่: 5 กันยายน 2552 เวลา:18:29:04 น.  

 
ขอบคุณมากๆน้าคราบ

ถ้าให้ดีน้าจะมีเยอะๆจะทำรายงานอ่า


โดย: นิรานาม IP: 58.9.210.46 วันที่: 7 กันยายน 2552 เวลา:20:18:14 น.  

 
ขอบคุนมากเลยอ่านะ



โดย: เด็กแนวแอ็บแบ๊ว IP: 119.31.126.141 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:18:13:47 น.  

 
อยากได้คำแปลบทที่789อ่ะ


โดย: 123 IP: 118.173.167.70 วันที่: 13 มกราคม 2553 เวลา:18:13:59 น.  

 
1-23
นะคะ


โดย: ก้อยใจ IP: 110.164.250.207 วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:18:59:07 น.  

 
ได้โปรดช่วยเเปลบทที่27-28
ไห้ผมหน่อยต้องการด่วน


โดย: ทิว* IP: 114.128.125.175 วันที่: 8 สิงหาคม 2553 เวลา:19:23:23 น.  

 
ยากได้คำศัพบทที่20ครับช่วยหาให้หน่อยครับผมจะส่งวัน6ก.ย.2553แล้วครับช่วยหน่อยคัฟเอาแต่คำศัพท์ไม่เอาคำแปล


โดย: jap IP: 125.27.107.243 วันที่: 4 กันยายน 2553 เวลา:16:27:07 น.  

 
ช่วยแปลที่เหลือให้หน่อยนะ


โดย: สึนะโยชิคุง IP: 192.168.212.58, 125.24.179.144 วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:11:16:27 น.  

 
`vpkd.


โดย: yanato IP: 10.6.17.126, 203.209.40.214 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:04:53 น.  

 
You made several nice points there. I did a search on the topic and found nearly all people will have the same opinion with your blog.
Mulberry Factory Shop //www.wooden-plantation-shutters-knaresborough-harrogate.co.uk/


โดย: Mulberry Factory Shop IP: 94.23.252.21 วันที่: 4 สิงหาคม 2557 เวลา:4:33:50 น.  

 
I haven??t checked in here for a while as I thought it was getting boring, but the last several posts are great quality so I guess I will add you back to my daily bloglist. You deserve it friend :)
Louis Vuitton Handbags On Sale outlet //www.strategis.co.uk/footer.cfm


โดย: Louis Vuitton Handbags On Sale outlet IP: 94.23.252.21 วันที่: 12 สิงหาคม 2557 เวลา:19:46:51 น.  

 
คุณค่าด่านคุณธรรมคืออะไร


โดย: โบว์ IP: 27.55.226.165 วันที่: 2 ธันวาคม 2558 เวลา:21:16:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ต่อตระกูล
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]




Online Since 10.01.2006
          

Custom Search

หน้าหลัก / Guest Book-ติดต่อสอบถาม, เข้าแชทรูม
Free counter and web stats
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
10 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ต่อตระกูล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.