ระหว่างเราไม่ได้มีใครเปลี่ยนไป แค่เพียงเพิ่งได้รู้จักตัวตนจริงๆ
เมื่อรู้จักกันครั้งแรก
เธอเป็นตัวเธอ เพียงมีเรื่องราวบางส่วนที่เป็นจริงและบางส่วนที่ไม่จริง
ฉันรักเธอจากวิธีคิด คำพูด นิสัย ความพยายาม ความทุ่มเทและความจริงใจที่เธอทำให้เห็น
ตลอดเวลาที่เรารู้จักกัน จนกระทั่งวันที่ต้องจากกันเพราะความไม่รู้เรื่องจริง

เมื่อพบกันครั้งต่อมา
เธอยังมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนเธอคนเดิม
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปคือความจริงที่ได้รับรู้เพิ่มเติม หน้าตา ชื่อจริง และเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมา
แต่ทั้งหมดไม่ได้สร้างความเจ็บปวดหรือผิดหวังอะไร
เพราะมีความจริงอย่างเดียวที่ฉันรอที่จะรู้มานานคือ ความรักของเรามันก็เป็นเรื่องจริง
ดังนั้นไม่ว่าเรื่องอื่นจะเป็นยังไง ฉันพอใจแล้วกับสิ่งที่ได้รู้

ในช่วงเวลาแรกที่เราเจอกันอีกครั้งนั้นเธอยังให้ความรู้สึกเหมือนเดิม
เหมือนคนๆนั้นที่ฉันเคยรักและเคยรู้จัก คนที่ช่างพูด ช่างใส่ใจ
คนที่ทำอะไรหลายๆ อย่างด้วยความตั้งใจ คนที่ทำเรื่องน่ารักๆ คนที่คุยกันได้ทุกวัน
ทั้งมีสาระไม่มีสาระ แลกเปลี่ยนเรื่องราว ห่วงใยกัน งอแงงี่เง่าใส่กัน
มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุข เหมือนเป็นเวลาที่เราได้พบใครบางคนที่รอมานาน
เป็นเวลาที่ฉันเชื่อในทุกคำพูดของเธอ และถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ชัดเจน
ว่าเป็นอะไรกัน แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้เป็นแฟน ไม่ได้เป็นคู่รัก ไม่ได้เป็นเพื่อน
แต่ฉันเชื่อมั่นในคำพูดของเธอว่าที่ว่า ไม่อยากให้หายไปอีก อยากให้อยู่ด้วยกันไปตลอด
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันไม่ปล่อยมือเธอก่อน เธอก็จะไม่มีวันปล่อยมือฉัน
มันเป็นประโยคที่ทำให้ฉันมั่นใจว่าระหว่างเราจะไม่มีวันเปลี่ยนไปจากนี้อีกแล้ว
เพราะฉันมั่นใจว่าตัวฉันไม่มีวันปล่อยมือเธออีกครั้งอย่างแน่นอน

จนวันที่มีปัญหาเข้ามา...
เธอกลายเป็นคนที่ใจร้าย เย็นชา หนีปัญหา เมินเฉยต่อความรู้สึกของคนอื่น
คิดและพูดในสิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจ ทำในสิ่งที่ฉันไม่คิดว่าเธอจะทำ
ไม่แคร์ไม่ใส่ใจกันเหมือนคนไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ
เธอเปลี่ยนไปจากคนที่ฉันเคยรู้จักและไว้ใจจากหน้ามือเป็นหลังมือ
กลายเป็นคนที่ไม่สามารถเชื่อมั่นหรือวางใจ ไว้ใจ ฝากหัวใจ ฝากความรู้สึกไว้ให้ดูแลได้
ฉันผิดหวัง เสียใจ ร้องไห้ และเฝ้าครุ่นคิดว่าทำไมเธอต้องเปลี่ยนไป ทำไมเธอไม่เหมือนเดิม
ทำไมไม่แคร์ ทำไมปล่อยมือกันง่ายๆทั้งที่พูดไว้เอง ฉันทำอะไรให้เธอต้องเปลี่ยนไป
หรือใครทำให้เธอเปลี่ยนไป

เมื่อเวลาผ่านมาอีกระยะ
ฉันพบว่า มันไม่ใช่หรอก เธอไม่ได้เปลี่ยนไป ฉันจะโทษตัวเอง โทษเธอหรือโทษใครไม่ได้
มันเป็นเรื่องของความรู้สึก การเรียนรู้ การแก้ปัญหา ความคิด ความต้องการ
เป้าหมายในชีวิต ความทุกข์ ความเสียใจ ความอดทนของคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เธอในวันนี้ที่ฉันไม่คุ้นเคยก็ยังคงเป็นเธออยู่เหมือนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนไป
เพียงแต่ฉันได้รู้จักเธอในอีกด้านที่ไม่เคยไม่รู้จัก อีกด้านที่ไม่เคยเห็น
และเป็นด้านที่ฉันไม่ได้รักไม่ได้ชอบ ...ก็เท่านั้นเอง

และในขณะนี้
ฉันยังคงใช้เวลาอยู่กับเธอคนที่ฉันเพิ่งรู้จัก
และ "ใช่" ฉันให้เวลากับเธอคนนี้น้อยลงกว่าเธอคนเดิมมาก เธอเองก็คงรู้แต่คงไม่รู้สึกอะไร
และฉันเชื่อว่า วันนึงข้างหน้าฉันคนเดิมกับเธอคนที่ฉันเพิ่งรู้จักนี้คงจะค่อยๆห่างกันออกไป
จนกระทั่งหายไปจากกันตามธรรมชาติของความไม่แคร์ไม่ดูแลกัน

แม้จะเป็นอย่างนั้น
ฉันก็ยังคงหวังให้เธอคนเดิมกลับมาทันเวลา ก่อนจะสายเกินไป ก่อนจะต้องจากกันจริงๆ
จากกันครั้งนี้เราคงจะไม่มีวันเจอกันอีกแล้ว สำหรับฉันมันเป้นเรื่องที่น่าเสียดายและน่าเสียใจ
แต่ถ้าเธอไม่คิดเหมือนกัน ฉันก็ขอภาวนาให้เธอคนเดิมและเธออีกคน
ได้พบและมีความสุขอย่างแท้จริงในซักวันนะ

ฉันจะยังคงส่งกำลังใจให้จุดไกลๆแห่งหนึ่งบนโลกทุกครั้งที่นึกถึงกัน

---------------------------------------------------------------
PS. ถ้าเราเข้าใจความเป็นไปของชีวิตเราจะไม่ทุกข์และไม่เสียใจง่ายๆ
---------------------------------------------------------------





Create Date : 14 พฤศจิกายน 2561
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2561 17:59:37 น.
Counter : 150 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

am4job
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]