เชิญมารู้จักกันก่อนครับ...
สวัสดีครับ

ผมชื่อเล่นชื่อ "ต๋อง" ปีนี้อายุ 39 ปี
(((ลืมตาดูโลกเมื่อ 11 ก.พ.2510)))

จบกฎหมาย ม.รามคำแหง
(((เป็นนักเรียนเก่าอำนวยศิลป์ รุ่นที่ 58
เป็นเด็กซึ่งเกเรมิใช่น้อย เพื่อนฝูงเพียบ
เรียนกฎหมาย เพราะตามใจคุณพ่อ
ท่านเป็นตุลาการ ศาลทหาร กรมพระธรรมนูญ
ระห่างเรียน รับราชการทหาร ไปด้วย
ตำแหน่งเสมียนศาลทหารกรุงเทพ)))

ปัจจุบันเป็นพนักงานองค์การของรัฐ ระดับ7
(((หลังจากเรียนจบ ก็ทำงานที่นี่มาโดยตลอด
ตั้งแต่ 9 มีนาคม 2536
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร)))

ใช้ชีวิตบน Wheelchairs มากว่า 4 ปี
(((ตัดสินใจกลับมาทำงาน หลังออกจาก ร.พ.
เมื่อ 1 เม.ย.2545 ต้องปรับสภาพตัวเองมากมาย
คุณแม่และพี่สาว แนะนำให้ออกจากงาน
แต่ผมต้องการที่จะสู้กับมัน เท่าที่ทำได้
สู้ไม่ไหวถึงจะกลับไปตายรัง)))

ผมประสบอุบัติเหตุเมื่อ 24 พ.ย.2544
(((เพื่อนหลับใน ขับรถชนต้นไม้
ผมนอนอยู่เบาะหลัง ตัวผมคงลอยมากระแทก
คันเกียร์ด้านหน้า ทำให้กระดูกหลังหัก)))

กระดูกสันหลังหักกดทับไขสันหลัง ระดับ t7-t8
(((มีผลทำให้ตั้งแต่ใต้ราวนมลงมาไร้ซึ่งความรู้สึก
ประมาณกลางหลังเส้นประสาทขาด
ยังไม่มีที่ไหนในโลกสามารถรักษาได้อย่างสมบูรณ์
แต่ใกล้ความจริงแล้วหล่ะ คงอีกไม่กี่ปี)))

ไม่สามารถควบคุมระบบขับถ่ายได้
(((ปัสสาวะต้องใช้สายยางสวนออกเป็นเวลา
วันละ3ครั้ง เช้า บ่าย และก่อนนอน
ส่วนอุจจาระต้องควบคุมอาหารให้ดี
ใช้ยากระตุ้นช่วยถ่ายวันเว้นวัน)))

และมีผลกระทบส่วนอื่นๆ อีกมากมาย
(((เช่น นั่งนานมากๆ ไม่ได้ จะปวดหลัง
กล้ามเนื้อจะเกิดอาการเกร็ง
และอีกอาการหนึ่งซึ่งน่าเบื่อมาก
คือ อาการปวดแสบปวดร้อน
ในส่วนที่มันไม่มีความรู้สึก
ประสาทมันจะหลอกเรา เช่น
ว่าขาเราปวดแสบปวดร้อนมากนะ
มันจะเป็นอาการที่น่ารำคาญมาก คุณหมอบอกว่า
สาเหตุเกิดจากปลายประสาทมีปัญหา
ต้องทานยาระงับประสาททุกวัน
ถ้าไม่ทานยาจะอยู่อย่างไม่มีความสุขเลยหล่ะ)))

4 ปีกว่า ที่ผ่านมา...
ชีวิตมีปัญหาอุปสรรคมากมาย ที่เข้ามาเยี่ยมเยียน
(((เริ่มตั้งแต่ ต้องยอมรับกับสภาพร่างกายที่แปรเปลี่ยน
เคยไปไหนมาไหนได้ ปัจจุบันมันไม่ใช่
ต้องนั่งอยู่บนWheelchair ตลอด
ใหม่ๆ จะรู้สึกอายสายตาผู้อื่นมากมาก
มันเหมือนว่าเราเป็นตัวประหลาดอ่ะ
เดี๋ยวนี้ชักเริ่มชิน แต่ก็ขาดความมั่นใจไปเยอะหล่ะ)))

ปัญหาหนักๆ ก็ผ่านมันมาได้หมดแล้ว
(((ต่อมาคนรักจำต้องเลิกรากันไป
เราจากกันด้วยดี ด้วยความเข้าใจ
แต่ความเข้าใจมันสวนทางกับหัวใจของผม
ก่อนอุบัติเหตุเรามีโครงการที่จะแต่งงานกัน
ตั้งแต่อุบัติเหตุเธอดูแลอยู่เคียงข้างผมมาตลอด
จนผมสามารถช่วยเหลือตัวเองได้
เราจึงตกลงกันให้เธอไปเริ่มชีวิตใหม่
เธออายุน้อยกว่าผม 13 ปี
ยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ ในโลกใบนี้
มันเป็นการตัดสินใจในภาวะที่ต้องจำยอม
มันเจ็บปวดมากเลยนะ แต่ต้องถือว่าผ่านมันมาได้แล้ว
ทุกวันก็ยังคงระลึกถึงเธออยู่ตลอดเวลา
และไม่เจ็บปวดไปกับมันอีกแล้ว)))


...ณ ที่ใด ดวงใจ มิไหวหวั่น...

...จะฝ่าฟัน อุปสรรค และขวากหนาม...

...แม้นสิ้นชาติ วาสนา ชะตากรรม...

...ขอฝากนาม ให้โลกรู้ กู ก็ ชาย...


[EDIT 25 MARCH 06]




Create Date : 25 มีนาคม 2549
Last Update : 26 มีนาคม 2549 11:33:08 น.
Counter : 839 Pageviews.

30 comments
  
เข้มแข็งจัง...ขอให้เข้มแข็งต่อไปนะค้ะ..
เข้ามาทักทาย...ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักด้วยค่ะ..
เรารุ่นเดียวกันจ้า...
โดย: zaesun วันที่: 25 มีนาคม 2549 เวลา:21:27:32 น.
  
คนเราเลือกเกิดไม่ได้...
แต่เลือกดำเนินชีวิตได้
แม้จะเกิดอะไรขึ้นก็อยู่ที่ใจค่ะ
เมื่อ..อยากพูดอยากคุยบล็อกนี้ก็ช่วยได้นะจะทำให้สบายใจแยอะเลย...
แล้วเราจะเข้ามาคุยด้วย..ถ้าเราว่าง
ถ้าชีวิตไม่สิ้นเราก็ดิ้นต่อไป...เราคิดว่าคุณเป็นคนโชคดี..ที่ยังอยู่ในจุดนี้ได้..
ขอให้โชคดีกับสิ่งที่คิดนะค่ะ...
ขอให้มีความสุขกับดอกไม้สีสวยที่ฝากมา


โดย: catt.&.cattleya.. (catt.&.cattleya.. ) วันที่: 25 มีนาคม 2549 เวลา:21:52:57 น.
  
สวัสดีค่ะ เข้ามาทำความรู้จักนะคะ
เป็นกำลังใจนะคะ ขอให้ชีวิตต่อไปวันข้างหน้า
โชดดียิ่งๆขึ้นไป ฟ้าหลังฝนมักจะสดใสเสมอนะคะ
โดย: greeneyed วันที่: 25 มีนาคม 2549 เวลา:23:47:26 น.
  
แหม....ยังกับรู้แน่ะโทรมาพอดีเลย แสดงว่าเราใจตรงกัน
ขอเข้ามาเยี่ยมบล็อกด้วยคนค่ะ ของพันซ์ยังไม่ได้เขียนตอนต่อไปเลยอ่ะพี่ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง รักษาสุขภาพกายและใจนะค่ะพี่
โดย: พันซ์... ผู้หญิงกลางคืน... IP: 61.47.106.193 วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:9:11:28 น.
  
คิดถึงพี่ต๋ฮง น้า สู้ๆๆ
โดย: โรสเอง IP: 124.121.122.25 วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:9:55:09 น.
  
แวะมาเยี่ยมฮ๊า ลูกเพ่
ร้อนหลาย เนอะๆ คิดถุงเพ่ คิดถุง แตงโม (แตงโมแช่เย็น ในตู้เย็น 555 )
><"


โดย: นะ(รก) วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:11:08:35 น.
  
มาเยี่ยมพี่ชายจ้า บล๊อคสวยงามมั่กๆ มาส่งกำลังใจให้ด้วยนะ สู้ๆไว้ ยังไงพี่ต๋องก็เป็นคนที่มีคุณค่าเสมอ ไม่ได้ปลอบใจนะ พูดจริงๆ :)
โดย: แหม่ม IP: 58.136.5.235 วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:14:04:32 น.
  
.....แล้วเราจึงได้รู้จักกัน
โดย: เต้าเม้ง วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:16:49:48 น.
  
เอ้อ..........


ความทรงจำมีทั่งดีและไม่ดี

แต่เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ
โดย: นะ(รก) วันที่: 26 มีนาคม 2549 เวลา:20:13:44 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ
โดย: ป้า...สวย IP: 202.57.180.34 วันที่: 9 เมษายน 2549 เวลา:23:17:20 น.
  
"วัยกลางคน" ไม่เอา "แฮนด์ คอนโทล" แล้วหรือ หายเงียบไปนานเลย หากยืนยันมาก็จะเก็บไว้ให้ต่อ

เห็นใน forfriend มีคนต้องการ
โดย: ฟ้าคงสั่งมา..ค่า/ฆ่า (ฟ้าคงสั่งมา ) วันที่: 10 เมษายน 2549 เวลา:16:17:22 น.
  
เข้ามาเยี่ยมค่ะ...
มีอะไรบนโลกใบนี้ที่ยังสนุกๆๆอีกเยอะค่ะ
โดย: นัตโต้ IP: 59.146.150.125 วันที่: 16 เมษายน 2549 เวลา:12:03:59 น.
  
555.........นอกจากเราสองคนจะดองไดกันแล้ว
เรายังช่วยกันดองบล็อก กันซะงั้น เลยนะพี่
เอาน่ารวมสองไดสองบล็อก กลิ่นมันคงจะพอๆกับปลาเค็มแล้วนะพี่ต๋อง

กลับมาจากกาญจน์จะมาอัพแล้วเจ้าค่ะ
โดย: ผู้หญิงกลางคืน (punch_ppad ) วันที่: 18 เมษายน 2549 เวลา:5:41:20 น.
  
fight ...fight ....fight na ka!!
yark takj dauy.... but
i can't load Thai font a na!!






โดย: unique girl IP: 83.95.162.19 วันที่: 20 มิถุนายน 2549 เวลา:1:18:19 น.
  
ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: คนน่ารัก IP: 61.19.125.2 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2549 เวลา:12:07:03 น.
  
อ่านแล้ว อยากให้กำลังใจ สู้ สู้นะคะ
ทุกคนต่างมีปัญหาที่แตกต่างกันนะ
ทางกายบ้าง ทางใจบ้าง
ขอให้คุณมีสุขภาพที่ดี และมีรอยยิ้มต่อไปค่ะ

เข้ามาทักทาย เพราะเราคือคนไทยด้วยกัน
โดย: คนไทยด้วยกัน IP: 124.121.84.58 วันที่: 22 เมษายน 2550 เวลา:23:27:07 น.
  
น่านับถือมากครับ

ผมเองถ้าเจอปัญหาเดียวกับคุณ ผมคงท้อแท้ โดยเฉพาะการที่ต้องแยกจากคนรัก แต่การที่คุณให้โอกาสเธอได้เริ่มชีวิตใหม่ก็เป็นการเสียสละเพื่อคนที่คุณรักอย่างมาก

รักษาสุขภาพด้วยนะครับ และก็ขอให้มีกำลังใจเข้มแข็งอย่างนี้ต่อไป

โดย: ผ่านมา IP: 203.146.116.101 วันที่: 25 เมษายน 2550 เวลา:14:17:57 น.
  
คุณทำให้หนูรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมากๆเลยค่ะ
โดย: อ้อม IP: 222.123.84.159 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:27:06 น.
  
นูอาแล้วมีกำลังใจมากเลยคะนูจะบอกความลับนะคะ วันนั้นนูถูกจับเข้าโรงแรมโดยผู้ชาย2คนนูถูกคมขืนแล้วถ่ายภาพคะแล้วมันก็เอาลงเวบนูไม่มีกำลังใจเลยคะแต่พออ่านเรื่องนี้แล้วนูมีกำลังใจอย่างยิ่งคะ
โดย: แนน IP: 125.25.134.146 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:35:11 น.
  
นูอาแล้วมีกำลังใจมากเลยคะนูจะบอกความลับนะคะ วันนั้นนูถูกจับเข้าโรงแรมโดยผู้ชาย2คนนูถูกคมขืนแล้วถ่ายภาพคะแล้วมันก็เอาลงเวบนูไม่มีกำลังใจเลยคะแต่พออ่านเรื่องนี้แล้วนูมีกำลังใจอย่างยิ่งคะ
โดย: แนน IP: 125.25.134.146 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:36:53 น.
  
นูอาแล้วมีกำลังใจมากเลยคะนูจะบอกความลับนะคะ วันนั้นนูถูกจับเข้าโรงแรมโดยผู้ชาย2คนนูถูกคมขืนแล้วถ่ายภาพคะแล้วมันก็เอาลงเวบนูไม่มีกำลังใจเลยคะแต่พออ่านเรื่องนี้แล้วนูมีกำลังใจอย่างยิ่งคะ
โดย: แนน IP: 125.25.134.146 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:37:03 น.
  
นูอาแล้วมีกำลังใจมากเลยคะนูจะบอกความลับนะคะ วันนั้นนูถูกจับเข้าโรงแรมโดยผู้ชาย2คนนูถูกคมขืนแล้วถ่ายภาพคะแล้วมันก็เอาลงเวบนูไม่มีกำลังใจเลยคะแต่พออ่านเรื่องนี้แล้วนูมีกำลังใจอย่างยิ่งคะแต่นู้ก็อย่ากมีsexอีกคะ
โดย: แนน IP: 125.25.134.146 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:37:37 น.
  
สวัสดีค่ะ คือขอรบกวนสักเรื่องได้ไหมคะ คือมีเพื่อนพี่อยู่คนหนึ่งมีไหมคะ ที่ชื่อ วีรพร อรุณรัตน์(พี่เอก) ที่ตอนนี้เป็นนักบินของบริษัทการบินไทย เป็นมานานมากแล้วค่ะ น่าจะ 10 ปีได้แล้ว อยากรู้เบอร์ติดต่อกับคนคนนี้มากเลยค่ะ หากพี่รู้รบกวนเมลล์มาบอกทีนะคะ เบอร์ที่เค้าเคยให้เอาไว้ดิฉันไม่เคยโทรไปตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา แต่ทุกวันนี้ดิฉันยังเสียใจตลอดเวลาที่ดิฉันไม่เคยโทรไป แต่พอมาวันนี้นึกอย่างไรไม่รู้จะโทรไปเบอร์ก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว หากพี่รู้ที่ติดต่อ หรือเบอร์โทร เมลล์มาบอกทีนะคะ janechira@hotmail.com หรือพี่จะบอกเค้าก่อนก็ได้ว่าต้องการคุยกับดิฉันหรือเปล่า หากไม่ก็ไม่เป็นไรค่ะ เผื่อว่าตอนนี้เค้ามีครอบครัวที่อบอุ่นมากๆ แค่อยากรู้ทุกข์สุขเท่านั้นค่ะ แต่คนคนนี้เป็นคนที่ดิฉันรักมาก และจะรักตลอดไปชั่วชีวิต ถึงแม้จะไม่ได้เจอ (ขอให้พี่มีความสุขมากมากนะคะ และขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองนะคะ)
โดย: เจน IP: 125.26.52.214 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:20:31:47 น.
  
โครตเก่งเลยคับเพ่ ผมขอนับถือ
โดย: เต้ IP: 222.123.223.236 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:51:12 น.
  
Merry Christmas and Happy New Year 2008
โดย: เต้าเม้ง วันที่: 24 ธันวาคม 2550 เวลา:21:37:12 น.
  
โดย: เต้าเม้ง วันที่: 24 ธันวาคม 2550 เวลา:22:35:12 น.
  
บังเอิญได้เข้ามาอ่าน blog ที่พี่เขียน ก็เลยแวะมาที่หน้านี้ อยากจะบอกว่า "สู้ต่อไปนะคะพี่ต๋อง"


ลูกผู้ชายตัวจริง

โดย: coffee princess (Shuhan^_^ ) วันที่: 10 มีนาคม 2551 เวลา:21:50:34 น.
  
สู้ต่อไปครับพี่
โดย: เทพ IP: 118.173.209.139 วันที่: 2 กันยายน 2553 เวลา:18:36:33 น.
  
ขอให้ชีวิตใหม่สดใสกว่าที่ผ่านมานะจ๊ะ
โดย: eed IP: 110.49.242.138 วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:0:34:19 น.
  
เสียใจด้วยนะครับ เป็นรุ่นพี่ansเราเสียด้วย เพื่อนเราก็เป็นคล้ายๆกันแต่ไม่ใช่อุบัตเหตุ ขอให้ธรรมะคุ้มครองนะครับ
โดย: สัจจา IP: 119.42.124.75 วันที่: 3 ตุลาคม 2554 เวลา:23:05:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

...วัยกลางคน...
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



Many times in our lives,we are dropped,crumpled,and ground into the dirt by the decisions we make and the circumstances that come our way. We feel as though we are worthless. But no matter what has happened or what will happen, you will never lose your value.