ผลส้ม...ผลหนึ่ง
Group Blog
 
All blogs
 
หง่ะ...ฝรั่ง

ฝรั่งที่ว่านั้น..ไม่ใช่ผลไม้ฤดูไหนทั้งสิ้น ทีว่ามานี้หมายถึงฝรั่งตัวเป็นๆเลยทีเดียวก็รู้ทั้งรู้ว่าที่ทำงานของตัวเองเป็นที่รวมชาวต่างชาติแต่ตัวเองก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะคิดว่ายังไงเค้าก็คงไม่คิดที่จะเข้ามาคุยกับเราอยูแล้ว แต่...ไม่เป็นอย่างที่คิดวันหนึ่งตอนเลิกงานกำลังคิดว่าจะกลับแบบไหนดีระหว่าง รถไฟฟ้า กับรถเมล์ มีสาวต่างชาติคนหนึ่งเดินมาปกติเราก็แค่ยิ้มแล้วเดินผ่านแต่นี่เค้าเดินตรงมาหาเราพร้อมกับพูดที่จับใจความได้ประมาณว่า ทางไปมาบุญครองไปทางไหน หง่ะ เอาละสิ ภาษานี้ก็คืนคุณครูไปตั้งกะเรียนจบ แล้วจะคุยกันรู้เรื่องไหมเนี่ย หันหาเพื่อนก็เดินช้ากันเหลือเกินปล่อยให้เรายืนคนเดียว เอาวะเพื่อหน้าตาของประเทศ (ไม่รู้จะได้หน้าหรือขายหน้าดี) “เอ่อ ยู โก ทู สยามดิส” พร้อมชี้มือประกอบว่าให้ตรง ฝรั่งยังรู้เรื่องแฮะ โอว เยสๆ เราก็บอกต่อไปว่า “ยู โก ...ในใจก็คิดว่าต้องขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นสามต้องพูดว่ายังไงวะ เอ่อ ยู โก ฟลอ เอ่อ วัน ทู ทรี จริงๆบอกเค้าอย่างนี้จริงๆ ยู โก ฟลอ ทรี พร้อมกับยกแขนซ้ายขึ้นเอามือขวาตีที่แขนซ้ายพยามที่จะบอกความหมายเค้าว่าต้องไปทางซ้ายนะถึงจะเจอสะพานเชื่อมต่อไปมาบุญครองได้ ฝรั่งคนนั้นพยามที่จะเข้าใจมากเค้า ก็ โอว เยส อย่างเดียวเลย พอเค้าแยกไปสรุปคืนนั้นทั้งคืน คิดอยู่อย่างเดียวว่า เค้าถึงมาบุญครองยังวะ....

วันต่อหลังเลิกงานก็ยังสลัดฝรั่งไม่พ้น เย็นนั้นกำลังรอรถเมล์อยู่เพลินๆฝรั่งสาวสองคนเดินเข้ามาถาม (เหตุการณ์เหมือนคราวแรกเปี๊ยบแต่ต่างที่ตรงเค้าแพ็คคู่มา) เอ่อ สุขุมวิท47 (ภาษาเขียนอาจจะไม่เพี้ยนเหมือนภาษาพูดอย่าว่ากันนะคะ)เราก็งงๆ เค้าซ้ำคำเดิม ว่า “Sukhumvit 47 to the vehicle side or opposite side help. เอาหล่ะก็พอรู้แล้วว่าเค้าถามว่าจะไปที่เนี่ยต้องขึ้นรถฝั่งไหน ด้วยความที่ตื่นเต้นเจอฝรั่งถามทาง นึกไม่ออก เลยต้องบอกให้เค้าคอยเพื่อเดินไปถามคนรอรถเมล์ข้างๆว่าเนี่ยจะไปสุขุมวิท47 ขึ้นฝั่งไหนพี่ พอได้คำตอบมาก็เดินไปบอกสาวต่างชาติสองคนนั้น พอแยกกันไป เราก็ขึ้นรถมานึกได้อีกที เออ เราก็มาฝั่งสุขุมวิทเลขคี่นี่หว่า โง่อีกแล้วตรู สุดท้ายก็เอาไปคิดทั้งคืนอีกแล้วฝรั่งสองคนนั้น ถึงสุขุมวิท47 หรือยัง เนี่ยต่อไปนะจะไม่พยามยิ้มให้ใครอีกเลย จะก้มหน้าก้มตาเดินอย่างเดียวเลย สัญญา ไม่กล้าบอกทางใครอีกแล้ว บอกตรงๆ กลัวเค้าไม่ถึงบ้านอ่ะ ...



Create Date : 03 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2552 14:43:03 น. 3 comments
Counter : 179 Pageviews.

 
อืม
ดีออกเจอแต่ฝรั่ง
ลองมาทำงานแท่นาห์ทำดิ
เจอแต่มอญ


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:56:30 น.  

 
555 ขอบคุณเรื่องขำขำ อ่านแล้วก็ฮาไปด้วย
ป่านนี้....จะถึงที่หมายหรือยัง นั่นสิ แอบลุ้นด้วยคนเลย

เคยเจอแบบนี้เหมือนกันครับ แต่เจอแบบเค้ามาพักอยู่วันนึงเลยล่ะ
กลัวฝรั่งสุดๆแต่ต้องต้อนรับทั้งวัน
สยองแค่ไหน คิดดู
(แต่โชคดีที่มีภาษามือคอยช่วยครับ)


โดย: รีฟ (ผู้ชายขี้อายในสายลม ) วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:16:27 น.  

 
เจ้านายต่างชาติกลับกันไปหมดแล้วค่ะ
ตอนนี้ได้แต่เขียน ไม่ค่อยได้พูดเลย
กลัวจะลืมเหมือนกันค่ะ...คือนาน ๆ พูดทีเดี๋ยวมันจะนึกศัพท์ไม่ออกไงคะ..

ป.ล. กระเป๋าที่ถามไม่มียี่ห้อค่ะ
มีแต่เบอร์โทรคนขาย เดี๋ยวส่งให้หลังไมค์นะคะ เค้ามีหน้าร้านที่จตุจักรด้วยค่ะ


โดย: nesumi วันที่: 4 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:45:44 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ผลส้ม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สาวน้อย อ้วนกลม ๆๆ
Friends' blogs
[Add ผลส้ม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.