"อุบลราชธานี แดนดินถิ่นอีสานใต้แสนสวยแต่ ......."

5พฤศจิกายน 2554

วันที่กรุงเทพมหานครกำลังถูกมหาอุทกภัยค่อยๆโอบล้อมจนเกือบทั่วทุกพื้นที่ จนกระทั่งมันทำท่าจะเข้าใกล้พื้นที่อาศัยและทำงานของดิฉันเข้าแล้ว กระเป๋าที่ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า 2-3 สัปดาห์ เพื่อพร้อมสำหรับการอพยพตลอดเวลาของดิฉัน ก็ได้ถึงเวลาเดินทางสักที


เส้นทางที่ถูกเลือกคือกรุงเทพ-โขงเจียม เหตุผลคือไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีเพื่อน แต่ที่สำคัญกว่าคือเป็นที่ที่ไม่เคยไปมาก่อนค่ะ ระยะทางราว600-700 กิโลเมตร แต่ด้วยสถานการณ์น้ำท่วมที่คลอบคลุมพื้นที่ในภาคกลางและภาคอีสานหลายจังหวัด จึงทำให้การเดินทางต้องอ้อมไปไกลและใช้เวลาเดินทางถึง 14 ชั่วโมง อีกทั้งระหว่างทางรถเสียไปสองรอบ แต่ก็ถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย


ถึงท่ารถอำเภอโขงเจียมก็น่าจะเกือบๆเที่ยงวัน วิธีการถามทางและหาที่พักของดิฉัน เริ่มที่ร้านอาหารตามสั่งของชาวบ้าน ระแวกนั้น สภาพของดิฉันวันนั้นเพื่อเห็นภาพ:
กระเป๋าเป้ใบใหญ่น้ำหนักราว 10 กิโลกรัมบนแผ่นหลัง อีกทั้งกระเป๋าเป้ใบเล็กน้ำหนักราว 3 กิโลกรัมบนแผ่นหน้า

ผู้หญิงสูง 168 cm. ผิวขาว ไม่อ้วน ไม่ผอม มัดผมรวบ ใส่แว่นกันแดด Ray-Ban เสื้อยืด T-shirt สีดำ กางเกงยีนส์ Levisสีเข้มพับขาครึ่งนึง รองเท้าผ้าใบ Onisuka Tigerหากไม่ได้ยินเสียงพูด คงนึกว่าเป็นนักท่องเที่ยวสาวชาวญี่ปุ่น

> "ป้าคะ! ข้าวกระเพราไก่ไข่ดาวจานนึงค่ะ" ระหว่างนั้นก็ถามเส้นทางกับลูกชายป้าที่นั่งข้างๆ
> “แถวนี้มีที่พักใกล้ๆบ้างไหมคะ?”
> ลูกชายป้า: "ที่พักเยอะแยะ เดินไปเรื่อยๆไม่ไกลหรอก ถ้าแดดไม่ร้อนอ่ะนะ แต่ถ้าแดดร้อนก็คงจะไกลหน่อย" หลังพูดจบลูกชายป้าก็เปลี่ยนที่นั่งจากเก้าอี้หน้าทีวีข้างๆดิฉัน หนีไปนอนเปลอ่านหนังสืออยู่เกือบหลังบ้านแทน (โอว,,,นี่ฉันคงกวนใจเขาสิท่า)

ระหว่างหุบปากเงียบและนั่งทานข้าว ...นึกขึ้นได้! ดิฉันมีหนังสือแผนที่ทั่วไทยนี่หว่า เปิดหน้าจังหวัดอุบลฯ ก็มีแผนที่พร้อมข้อมูลที่พักแต่ละอำเภอนี่นา จัดการโทรทันที เย้! ได้ที่พักแล้ว เขาบอกว่าโขงเจียมรีสอร์ทห่างจากท่ารถแค่ 1 กิโลเมตรเอง (แต่กระเป๋ามันหนักมากตอนนี้ปวดหลังระบมไปหมดแล้วอ้าาาาา!)

คุณป้าคงได้ยิน จึงถาม "หาที่พักเหรอ? ที่นี่ก็ใกล้นะ เดินแค่นิดเดียวเองชื่อ บ้านพักมงคลรีสอร์ทน่ะ" ห้องพักเขาก็ดีนะ สะอาดดี ลองไปถามดูสิ "ขอบคุณค่ะ ค่าข้าวเท่าไหร่คะ?”

เดินจากร้านข้าวป้ามานิดเดียวจริงด้วย ถึงบ้านพักมงคลรีสอร์ท เข้าห้องพัก วางกระเป๋า หาที่เที่ยวต่อเลยดีกว่า! เดินไปหาข้อมูลท่องเที่ยวที่เคาท์เตอร์รีสอร์ท
> "ถ้าจะไปเที่ยวอุทยานผาแต้ม ไกลจากที่นี่เยอะไหมคะ? แล้วแถวนี้มีบริการรถเช่าไหมคะ?“
> “มีค่ะ แต่มันแพงมาก เดี๋ยวนู๋พาพี่ไปเองดีกว่า..... คือไปส่งให้พี่เที่ยวเองให้ทั่ว แล้วนัดเวลากัน นู๋ค่อยขับรถไปรับแร๊ะกัน"
(ระยะทางประมาณ 15-20 กิโลเมตร)
> “โอเคค่ะ (เย้ๆๆๆๆๆ!!!! )”



ดิฉันเดินเที่ยวผาแต้ม ถ่ายรูปดูภาพวาดแสดงวิถีชีิวิตของผู้คนสมัยโบราณบนหน้าผาริมแม่น้ำโขง ที่ฝั่งตรงข้ามคือประเทศลาว จนถึงเวลาที่นัดหมาย แล้วนั่งรถต่อไปแวะถ่ายรูปกันที่เสาหินเฉลียง และลงเดินเล่นที่น้ำตกสร้อยสวรรค์ ซึ่งเป็นพื้นที่แห่งทุ่งดอกไม้ป่าอันอุดมสมบูรณ์สวยงามตระการตา ดอกไม้เหล่านี้ขึ้นอยู่บนลานหินทรายที่ชุ่มน้ำ ริมลำธารของน้ำตกสร้อยสวรรค์ ซึ่งระยะเวลาของทุ่งดอกไม้ป่าจะมาช่วงเดือนตุลาคม-ธันวาคม ของทุกปี ดิฉันใช้เวลาถ่ายรูปทุ่งดอกไม้ป่าที่นี่นานมาก ซึ่งทั้งหมดนี้รวมอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติผาแต้ม การจ่ายค่าธรรมเนียมจึงจ่ายแค่ครั้งเดียวเที่ยวได้ทั่วค่ะ 40 บาท/คน



































คืนนี้ดิฉันหลับเป็นตาย ราวกับตัวจมลงในเบาะที่นอนทีเดียว............. zzzZZ

---------------------------------

6 พฤศจิกายน 2554
"สองคอน" เป็นเป้าหมายต่อไปของดิฉันเพื่อชมความงามของสามพันโบก เช้าๆสายๆ ดิฉันตื่นมาก็พบว่าสายรถวิ่งระหว่างเมืองได้หมดรอบไปแล้ว หากจะไปไหนก็ต้องเหมารถเอา เช่น เส้นทางโขงเจียม-อุบลฯก็ราวๆ 1,500 บาท หากเป็นโขงเจียม-สองคอนก็ราวๆ 2,500 บาท

"เดี๋ยวนู๋ขับรถไปส่งพี่ที่ท่ารถ อ.พิบูลมังสาหาร เพราะที่นั่นมีรถไปอุบลฯออกทุก 5 นาที แล้วพี่ค่อยไปต่อรถไปสองคอนที่อุบลฯ จะได้ประหยัดเงินกว่า" โอเคจัดการ Check-out เพื่อไปเที่ยวต่อสามพันโบกค่าใช้จ่าย Check-outรวม 1,700บาท มีดังนี้
ค่าห้อง 500 บาท
ค่าพาเที่ยวผาแต้ม เสาหินเฉลียง น้ำตกสร้อยสวรรค์ ที่ละ 500 รวม 1,500 บาท ลดให้เหลือ800 บาท (พาเที่ยวเหรอ?)
และค่าไปส่งที่ท่ารถ อ.พิบูลมังสาหาร 400 บาท

ฉันใช้เวลาตั้งแต่ 8.30-16.45น. ร่วม 8 ชั่วโมง ไปกับการเดินทางตั้งแต่โขงเจียม>พิบูลมังสาหาร>อุบลฯ>สองคอน

เมื่อถึงท่ารถบ้านสองคอน อำเภอโพธิ์ไทร (จริงๆมันคือริมถนนชัดๆ) มือถือ True-Moveไม่มีสัญญาณ นั่งอยู่บนแคล่ริมถนนหน้าโรงเรียนสองคอน เวลาผ่านไประยะหนึ่ง ไม่มีชาวบ้าน-ไม่มีรถวิ่งแม้แต่คันเดียวผ่านหน้าดิฉันเลย ทุกอย่างหยุดน่ิงราวกับโลกได้หยุดหมุน จนกระทั่งสายตาของดิฉันได้พบกับตู้โทรศัพท์สาธารณะ!!!!!!!!







โอวววววววว!!!! ไม่เคยคิดเลยว่า............การสื่อสารมันสำคัญกับชีวิตฉันมากขนาดนี้ พูดแล้วน้ำตาจะไหล ที่ลุ้นคือ.... ขอให้ตู้โทรศัพท์ตู้นี้ใช้งานได้ หลังจากโทรศัพท์ติด เจ้าของสองคอนรีสอร์ทให้คนของรีสอร์ทขับมอร์เตอร์ไชค์มารับดิฉัน ขณะนี้ทั่วทั้งแผ่นหลังของดิฉันปวดร้าวระบมไปหมดจากน้ำหนักกระเป๋า

เข้าห้องพักอาบน้ำ จัดของเอาของออกจากกระเป๋า แต่มีเสียง.....ตัวอะไรสักอย่างวิ่ง!!!!!!!! มาจากแผ่นฝ้าเพดาน
มันดังอยู่บนหัวดิฉันตลอดเวลา ออกไปแจ้งคนดูแลรีสอร์ท

> "พี่คะ! มันเหมือนมีตัวอะไรบนฝ้าน่ะค่ะ"
> อ้อ ลืมบอกไป มีแมวมันติดอยู่ในนั้นน่ะ มันออกมาไม่ได้วิ่งวนอยู่อย่างนั้นแหล่ะ นอนได้หรือเปล่าล่ะ?
> ...........(พูดไม่ออก)......อ่อ..ขอย้ายได้ไหมคะ? (นิสัยเสียที่สุดของดิฉันคือ เป็นคนขี้เกรงใจเกินไป)
> งั้น! ย้ายมาห้องนี้แทนแล้วกัน (ขอย้ำว่าจบแค่นั้นจริงๆ ไม่มีการมอบกุญแจห้องใหม่ หรือช่วยยกกระเป๋าหรือเปิดห้องให้อะไรทั้งนั้น)

ดิฉันจัดการย้ายข้าวของมาจัดที่ห้องใหม่ รู้สึกรบกวนรีสอร์ทเขายังไงก็ไม่รู้ แต่ก็จำเป็นที่ต้องเอ่ยปากถามเขาอีกเรื่อง
> พี่คะมีเรือไปสามพันโบกไหมคะ? ต้องตื่นกี่โมง? ค่าเรือเท่าไหร่?
> "มีตอนหกโมงเช้านะ ค่าเรือ 1,000 บาท" (ราคาเท่ากับที่หาข้อมูลก่อนมา)
>....ดิฉันเดินกลับมาที่ห้องสักพัก..... เสียงเคาะประตู! "ขอเก็บตังส์ค่าห้องพัก และค่าเช่าเรือ"
>....??? ...จ่ายแค่ค่าห้องพักได้ไหมคะ? ส่วนค่าเรือขอจ่ายตอนเจอคนขับเรือตอนเช้านะคะ? (เฮ้อออออ)

.....วันนี้ทั้งวัน ดิฉันใช้เวลาหมดไปกับการเดินทาง.....

-----------------------------------------

7 พฤศจิกายน 2554

ตื่นตีห้าครึ่ง ออกมาเจอคนขับเรือหกโมงเช้าตามที่นัดกัน แต่........ฝนตก!!!??? นั่งรอฝนหยุดไป ดูข่าวน้ำท่วมกรุงเทพไปจนเจ็ดโมงเช้า ท้องฟ้าปิดมากและฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ถ้าออกเรือไปก็ถ่ายรูปไม่ได้แน่นอน จึงนัดคนขับเรือมาใหม่เป็นบ่ายสาม เผื่อว่าฝนจะหยุด ถ้าฟ้าเปิดจะได้ถ่ายรูปสวยๆของสามพันโบก
แต่แล้วระหว่างวัน ฝนก็ยังตกต่อเนื่อง ดิฉันจึงเดินออกไปถามคนดูแลรีสอร์ทอีกครั้ง
> “พี่คะ! พอดีโทรศัพท์มือถือมันไม่มีสัญญาณ โทรหาใครไม่ได้เลย”
> “อ๋อ ด้านหน้ารีสอร์ทมีตู้โทรศัพท์สาธารณะน่ะ โน้นน่ะ ลองไปโทรดู” (ฝนตกอยู่)
> "ขอบคุณค่ะ" (ดิฉันมีเบอร์โทรรถเช่าที่จดมาจากอินเตอร์เน็ต เป็นรถบริการพาเที่ยวจังหวัดอุบลฯ แต่รถเช่าก็ติดงาน)

ดิฉันต้องรบกวนคนดูแลรีสอร์ทอีกครั้ง
> “พี่คะ! แถวนี้มีบริการรถเช่าพาเที่ยวไหมคะ? เพราะฝนตกทั้งวันแบบนี้ นู๋ไปสามพันโบกไม่ได้แน่เสียเวลาอ่ะ หาที่เที่ยวอื่นดีกว่า”
> “มีสิ แต่แพงนะ”
> “แพงเหรอ เท่าไหร่ล่ะคะ?”
> คุณพี่ดูแลรีสอร์ทไม่ตอบอะไร แต่ขะมักเขม้นโทรติดต่อหารถเช่าให้ดิฉันทันที โทรไป 3-4 รายได้แต่ก็ไม่มีใครให้บริการ

.....ดิฉันได้แต่อึ้งในน้ำใจของคุณพี่เขา นึกว่าเขาจะให้เบอร์มา และให้ดิฉันเดินฝ่าฝน ไปหน้ารีสอร์ทเพื่อโทรหยอดเหรียญตู้โทรศัพท์สาธารณะเองซะอีก แต่พอคิดอีกที ถ้าเป็นที่อื่นเขาคงให้ฉันยืมโทรศัพท์ไปตั้งแต่แรกแล้วล่ะนะ เฮ้อออ!

รถประจำทางเพื่อเดินทางกลับอุบลฯ หมดตอนเที่ยงวัน ขณะนี้เวลาบ่ายโมงครึ่งไม่มีรถไปไหนได้ทั้งสิ้น
โทรศัพท์มือถือใช้งานไม่ได้เพราะไม่มีสัญญาณ แต่!!!!!!!!!!
ฉันยังมี Net Sim เข้าอินเตอร์เน็ตได้นี่นา คิดออกแล้ว!!!!!

1. google ช่วยท่านได้! Searchหาเบอร์โทรรถเช่าอุบลฯได้เบอร์มา 5 รายชื่อ/
2. ดึง Net Simออกจาก Notebook/
3. เอามาใส่โทรศัพท์มือถือโทรออก/
4. โทรหาบริการรถเช่ารายแรก ช. วัฒนา ปลายสายบอกว่าจะมารับภายใน 1 ชั่วโมง จากสองคอน-สนามบินอุบลฯ ระยะทาง 150 กิโลเมตรคิด1,300บาท จากปกติถ้าเหมาทั้งวัน1,500บาท

ระหว่างรอรถมารับ เมื่อแจ้งออกกับทางรีสอร์ท คุณพี่เขาก็คิดราคาค่าห้องที่เกินเวลามา 2 ชั่วโมง ในราคาครึ่งนึงของค่าห้องในวันถัดไป และนี่คือ! ฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ดิฉันตัดสินใจบอกลาอุบลราชธานีสักที ทั้งๆที่ตอนแรกคิดไว้ว่าจะอยู่สักครึ่งเดือนเป็นอย่างน้อย จากสองคอนถึงสนามบินอุบลฯ ใช้เวลา 1ชั่วโมงครึ่ง มี 3 Fight จาก 3 สายการบิน เต็มทุก Fight เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!!! ลงชื่อรอ Stand-by และแล้วก็ได้ตั๋วในราคา Stand-by

.................กลับสู่สุวรรณภูมิ กรุงเทพมหานคร..............

สิ่งที่ดิฉันชอบมากที่สุดของการเดินทาง นอกจากการได้เปิดโลกทรรศน์ของตัวเองแล้ว มันคือการเรียนรู้วิถีชีวิตและจิตใจของผู้คนในพื้นที่ต่างๆ มันทำให้เราเข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องราวต่างๆได้ง่ายขึ้น อุบลราชธานีเป็นเมืองที่มีพื้นที่กว้างใหญ่มาก สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติสวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ ดิฉันไม่เคยคิดว่าจะเจอทุ่งดอกไม้ป่าที่สวยขนาดนี้มาก่อน และแม้จะพลาดการชมสามพันโบกไปเพราะเจอฝนตก แต่ดิฉันก็เชื่อว่ามันจะต้องสวยมากแน่ๆ
แต่หาก......จะให้มาเที่ยวที่นี่อีกไหม?

คำตอบคือ "ไม่"

เหตุผลคืออะไร?
ไม่มีอะไรเป็นเรื่องใหญ่เลย ดิฉันไม่ได้เจอโจรขโมยกระเป๋า ไม่เจออันตรายกับชีวิต ไม่เจอแก๊งต้มตุ๋นมอบยา และสิ่งที่ดิฉันไม่ได้เจอเช่นกัน นั่นคือคำว่า "น้ำใจ" ทำให้ดิฉันเข้าใจคำที่ใครๆเคยพูดว่า "คนที่นี่น่ะเหรอ..คนดีคือคนที่เอาเงินมาให้เขา"
พยายามทำความเข้าใจกับเหตุการณ์เหล่านี้อยู่นาน ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่นี่ นี่เมืองไทยนะ ความน่ารักและความมีน้ำใจของคนไทยที่มีเสน่ห์ที่สุดในโลก มันหายไปไหนหมด คำว่า "น้ำใจ" มันไม่ต้องใช้เงินนะคะ บางทีการเอื้อเฟื้อเล็กๆน้อยๆ ช่วยอธิบายทาง หาทางช่วยเหลือนักท่องเที่ยว หรือช่วยยกกระเป๋า มันเล็กน้อยมาก แต่กลับสร้างความประทับใจได้ยิ่งใหญ่
ดิฉันยังแอบหวังจากการเขียนถึงในครั้งนี้ว่าจะมีคนมาโต้แย้งและบอกว่าไม่จริง คนที่นี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น ดิฉันแค่โชคร้ายที่ไปเจอคนแบบนั้นเอง จริงๆคนอุบลฯ น่ารักและมีน้ำใจ ใครเคยเจอช่วยบอกดิฉันด้วยว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันไม่จริง!

--------------------------------------------
ค่าเดินทาง BKK-โขงเจียม

1 รถทัวร์ บขส นั่งปรับอากาศ กรุงเทพ-โขงเจียม 550
2 ค่าพาเที่ยวอุทยานแห่งชาติผาแต้มทั้งหมด 800
3 ค่าพาไปส่งท่ารถอำเภอพิบูลมังสาหาร 400
4 ค่ารถบัสจากอำเภอพิบูลมังสาหาร-อำเภอเมืองอุบลฯ 35
5 ค่ารถบัสจากอำเภอเมืองอุบลฯ-บ้านสองคอน 70
6 ค่าเช่ารถไปส่งจากสองคอนรีสอร์ท-สนามบินอุบลฯ 1,300
7 ค่าตั๋วเครื่องบินอุบล-สุวรรณภูมิ 3,658
รวม 6,813

ค่าที่พัก
1 บ้านพักมงคลรีสอร์ท 500
2 สองคอนรีสอร์ท 400
3 สองคอนรีสอร์ท 200
รวม 1,100

ค่าอาหาร
1 ข้าวเที่ยงตามสั่ง 35
2 ข้าวเย็นที่แพอารยา โขงเจียม 345
3 ก๋วยจั๊บญวณ Pepsi กาแฟ 75
4 ข้าวเย็นที่สองคอนรีสอร์ท 75
5 ข้าวเที่ยงที่สองคอนรีสอร์ท 90
6 ก๊่วยจั๊บญวณ น้ำส้ม ขนมจีบ 125
7 กาแฟร้อน 70
รวม 815

เบ็ดเตล็ด
1 ห้องน้ำ 6
2 แผ่นแป่ะแก้ปวดหลัง 30
3 ค่าธรรมเนียมอุทยาน 40
4 Net Sim 69
5 เติมเงินมือถือ 300
รวม 445

รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมด 9,173
ค่าเดินทาง74%
ค่าที่พัก 12%
ค่าอาหาร 9%
เบ็ดเตล็ด 5%




Create Date : 08 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2554 20:01:44 น. 4 comments
Counter : 1430 Pageviews.  
 
 
 
 
ถ่ายภาพสวยมากมายค่ะ ชอบทุ่งหญ้าดอกไม้มาก สวยแบบอารมณ์ไม่ซ้ำ

แล้วก็ชื่นชม ที่กล้าไปเที่ยวคนเดียว ^ ^
 
 

โดย: PANDIN วันที่: 8 พฤศจิกายน 2554 เวลา:20:32:42 น.  

 
 
 

 
 

โดย: Kavanich96 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 เวลา:4:20:14 น.  

 
 
 
^^ อ๋อมแอ๋มเป็นคนกาฬสินธุ์ที่มาเรียนที่จังหวัดอุบลนะค่ะ คนอุบลส่วนใหญ่เป็นคนมีน้ำใจนะค่ะ พี่อาจจะโชคร้ายที่เจอคนไร้น้ำใจพวกนั้น สถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามมีอีกเยอะแยะมากมายเลยค่ะ หวังว่าพี่จะกลับมาเที่ยวอุบลอีกนะค่ะ ^^
 
 

โดย: yim_yam_a_am วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 เวลา:4:22:38 น.  

 
 
 
ขอบคุณค่ะคุณอ๋อมแอ๋ม
พี่ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นเช่นกันค่ะ
 
 

โดย: Black Sesame วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 เวลา:9:08:26 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

Black Sesame
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




บางครั้ง...สถานที่..ที่เดียวกัน ของ..ของสิ่งเดียวกัน
สำหรับบางคนอาจสร้างความประทับใจได้มากมายมหาศาล
แต่สำหรับบางคน...กลับไม่มีความหมายอะไรเลย

บาง Blog เต็มไปด้วยเรื่องราวน่าประทับใจ น่าจดจำ อยากเขียนถึง
บาง Blog มีเพียงภาพถ่าย ไม่มีเรื่องราวใดๆจะเขียนถึงด้วยซ้ำ

แต่....ความประทับใจมากมายมหาศาลทั้งหมดเหล่านั้น
ก็เป็นเพียงเรื่องที่่ผ่านพ้นไปแล้ว ไม่อาจสำคัญมากไปกว่า...ปัจจุบันที่ดำรงอยู่ Instagram
[Add Black Sesame's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com