++ So Much In LovE ++ พรุ่งนี้ก็เช้า... จะเศร้าไปใย...
<<
พฤศจิกายน 2548
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
7 พฤศจิกายน 2548
 
 

++ อาถรรพ์ ทีวีสี ง่ะ -_-" อาถรรพ์ ยี่สิบสี่ปี ตะหากเล่า ++

ไม่น่าเชื่อว่าเด็กน้อย ตัวดำ ๆ เอ้ย ตาดำๆ คนนี้ จะผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งยี่สิบสี่ปีแล้ว เฮ้อ

เรายังรู้สึกว่าเราเป็นเด็กอยู่เลย มีช่วงนึงนึกว่าตัวเองอายุยี่สิบมาสองปี จะยี่สิบสองอยู่แล้ว มีคนมาให้ตอบแบบสอบถามกรอก ยี่สิบไปหน้าตาเฉย ฮี่ๆ


แหม ก็หน้ายังให้นี่นา มีคนถามว่าอยู่ม.ไหนด้วยนะ ขนาดตอนนี้ตอนนี้ยังมีคนถามอยู่เลยว่า อยู่ปีไหน อิๆ (สงกะสัยว่าเค้าคงคิดว่าเรียนกันแปดปี ฮี่ๆ) รู้เค้าหลอกเต็มใจให้หลอก ฮ่าๆ เอิ้ก แหม คนเราชอบฟังคำโกหก เหอๆ



แต่ก็นั่น อะนะ คนเรา สังขารไม่เที่ยง เช้าแล้วเย็นเลย <<พอได้แล้ว>> แหะ ๆ ขอโต้ดก้าบ จะเอาจริงละ เป็นการเป็นงาน


อายุยี่สิบสี่แล้ว เค้าเรียกว่าช่วงใกล้จะเบญจเพส ใช่ปะ ปกติเราก็ไม่ค่อยเชื่อเรื่องอาถง อาถรรพ์ อะไรกับเค้าซักเท่าไหร่

แต่เราเชื่อเรื่องผลของการกระทำของคนเรามากกว่า เราทำกรรมใดไว้ ก็น่าจะได้รับผลกรรมนั้น ไม่ว่าจะกรรมไทย หรือ กรรมปลาร้า อะเจ้ย แหะ ๆ กรรมดี หรือกรรมชั่ว


แต่มาปีนี้ เหตุการณ์หลายอย่างช่างเพชรบุรีเหมาะ เหลือเกิน แง ๆ ทำไมหนูรับกรรมเยอะจังอะค้าบ


ต้นปี เดือนกุมภา ไปงานรับปริญญาน้องรหัส ไปทำกล้องของแฟนหลานรหัส (เอ มันเป็นใครฟระ ชักงง ) ตกแล้วเจ๊ง ต้องซื้อใหม่ให้ ฟาดเคราะห์ไปเกือบหมื่นเจ็ดขาดไปอีกสิบบาทเองอะ ฮือ
แต่ก็ดีได้กล้องมาใช้ อิๆ พยายามรื่นเริงสุดขีด -_-"


เดือนพฤษภา เข้าโรงพยาบาล เพราะ ท้องเสีย จู๊ด ๆ ดั๊นไปนอนโรงพยาบาลไฮโซ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็โลวซะ คราวนี้เสียไปอีกหมื่นกว่าๆ


ต่อมา มิถุนายน โทรศัพท์หายรอบแรก ที่ต้องบอกว่ารอบแรกเพราะมีอีก รอบอะ หึหึ มีใครทำได้อย่างเรามั่งนี่


และต่อมา ATM ก็โดนยึดโดยที่ยังงงๆ อยู่ว่ายึดได้ไง เพราะกดแล้วกำลังเก็บสลิป ปรากฏว่ามันหายไปจากเครื่อง งงอะคร้าบ เบลอๆ งงเลย อารายเนี่ย


และอีกไม่นาน มาพบว่าเครื่องเล่น MP3 อันตรธานหายไปจากกล่องที่เก็บไว้บนโต๊ะทำงาน อะฮือๆ แสนเสียดาย


ต้นเดือนตุลา ตาโลโฟนน้อยกลอยใจ ก็หายไปอีกรอบ อะเจ้ย อารายฟระเนี่ย เกิดอะไรกะช้าน


ปัจจุบันเลยกลับสู่สามัญใช้ธรรมดา ๆ หน้าจอดำ เผื่อหายจะได้เสียดายน้อยหน่อย แต่ก็คงเสียดายอะ แต่ระมัดระวังขึ้นเยอะ มีนับหนึ่ง สอง สาม ไปได้


อีกสองอาทิตย์ต่อมา กำลังยืนจ่ายค่ารถตู้อยู่ดีๆ ก็มีคนหวังดี ปิดประตูทับซะงั้น ฮือ ๆ
อันนี้เจ็บสุด ๆ ตั้งแต่เจอมา ชั้นยังไม่เคยทำให้ร่างกายชั้นเจ็บช้ำมาก่อนเลย อยู่ดีๆ ก็มาโดนประตูหนีบ ขมับสองข้างโดนหนีบอย่างจัง ขาโดนขอบประตูแทงเข้าไปและกระแทกอย่างแรง
เราลงไปนอนกองร้องไห้ ข้างรถตู้เลย

อายก็อาย แต่เจ็บอะ น้ำตามันไหลออกมาเอง แล้วก็ฮือๆ คนขับรถตู้ก็ลงมาถาม คนบนรถก็ลงมาดู ถามเจ็บมั้ย เราก็บอกเจ้บอะ ไม่เป็นไรค่ะ น่าน ยังอุตสาห์ ตอบได้อีก

คนขับก็บอกไปหาหมอมั้ย เราบอกไม่เป็นไรค่ะ หนูทนได้ เค้าบอกกลัวสมองจะกระทบกระเทือน ซาบซึ้งมากน้ำใจคนไทย


แต่เราบอกไม่ไปค่ะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวหนูไปเอง เค้าก็ถามอีกว่าบ้านอยู่ในซอยลึกไหม เดินไปไหวรึเปล่า

แล้วเด็กคนที่ปิดประตูกระแทกเค้าก็ลงมา ยกมือไหว้ ขอโทษเราใหญ่เลย

ไอ้เราก็เลยใจอ่อน มันคงไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เราก็ไม่เป็นไรค่ะ ทั้งๆ ที่เจ็บแทบตาย ก็ไม่รู้จะทำไงนี่นา จะให้เค้ารับผิดชอบเหรอ ท่าทางเค้าก็เป็นเด็กชาวบ้านทั่วไป

เราเลยบอกไม่เป็นไร น้องเค้าบอกเดี๋ยวผมจะไปส่งพี่ที่บ้าน เดี๋ยวผมจะพาไปโรงพยาบาล ไอ้เราก็ยังจะเกรงใจเค้า เลยบอกให้เค้าไปเถอะน้อง พี่ไม่เป็นไร แต่ยังเช็ดน้ำตาอยู่ป้อยๆ

แล้วยังมีอารมณ์ เอ่อ ตังค์ทอนยังไม่ได้ค่ะ แหะๆ ยังอุตสาห์จำได้อีก เหอๆ

แล้วก็เดินเข้าซอยกลับบ้าน แล้วมันก็เริ่มไม่ค่อยเจ็บแล้ว แต่หัวโนเลยอะ ปวดตุบๆ แต่รู้สึกว่าคงไม่เป็นไรมาก เลยไม่ไปหาหมอ กะรอดูอาการอีกซักคืน

โทรไปหาผึ้งน้อย ร้องไห้อีก กลัวตาย ฮ่าๆ มันก็บอกให้ไปหาหมอ คือมันจะสามทุมแล้วไง เราเลยไม่อยากไปคนเดียว แล้วมันก็ทุเลาแล้ว เลยเดินกลับบ้าน ไปเอาน้ำแข็งมาประคบมันก็ยุบลง

แต่ขาเนี่ย สองอาทิตย์แล้วยังเขียวอยู่เลย เป็นวงใหญ่มาก มีแต่คนกลัวแทน แล้วมีเป็นไตแข็งๆ ด้วยตรงที่โดนกระแทก แต่คิดว่าคงไม่เป็นไร (รึเปล่าหว่า)

ยัง ยังไม่ทันจบ ขายังไม่หายเขียว อีกอาทิตย์ถัดมา โดนประตูรถเมล์หนีบ ทีน โอ้ว เจ็บ อีกแล้ว กระเป๋าตกใจมาก คือเราเบี่ยงหลบให้อีกคนหลบประตูแต่ดึง ทีนออกมาไม่ทัน เลยโดนหนีบ

กระเป๋าถามใหญ่เลย เจ็บมั้ยค่ะ เจ็บค่ะ แหะๆ อายก็อาย แต่ก็ลงไม่ได้ เพราะขึ้นมาแล้ว แถมคนก็แน่น ไม่มีใครมองเห็นเราหรอก คงเห็นสี่ห้าคน เอาวะ ไปต่อ ดีนะนี่ที่วันนี้แต่งตัวสวย วะฮ่ะๆ


อีกห้านาทีถัดมาผู้หญิงข้างหน้ายกศอกมาถองหน้า

อะจ้าก คราวนี้ เราเลยหัวเราะเลย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย วันนี้ ซรวยเจงๆ เค้าก็เลยพลอยยิ้มไปกับเราด้วย เหอๆ

ยังไม่หมด สิ้นเดือนกดตังค์ลืมเอา ATM อีกด้วยความรีบ น่าน ไม่รู้จักจำเอาซะเล้ย

อะหมดซะที พอที่บ้านรู้ เค้าก็เอือมกันหมด ทั้งขำทั้งสงสาร น้องชายนี่ ยิ่งแล้วใหญ่ โอ้ย แก จะมีใครทำได้อย่างแกรึเปล่า ของแท้จริงๆ ฮ่าๆ

อาก็เป็นห่วง สอนใหญ่เลย บอกแล้วให้ระวังตัว จะขึ้นจะลงให้ระมัดระวัง เตรียมเงินให้พอดี และอีก บลา บลา บลา

ตอนนี้ก็รอบคอบขึ้นเยอะ ได้บทเรียนมาเพียบ ก็พยายามจะไม่ล่องลอย อีก คือ เราจะเป็นคนมีสมาธิต่อสิ่งเดียวไง จนลืมอย่างอื่น

ตอนนี้เลยพยายามจะมีสติมากขึ้น แต่สตังค์ไม่ค่อยมี แฮ่ๆ

ก็มาเล่าสู่กันฟัง เผื่อใครจะคิดว่าทำไมชีวิตเราเจอแต่เรื่องแย่ๆ ยังมีคนที่เจอยิ่งกว่าเราก็มีน้า

ขนาดเราโดนหนีบทีนนิดเดียวเอง มีอีกคนนึงโดนหนีบทั้งตัวเลย คงเจ็บแย่

เนาะ ๆ ยิ้มไว้ แล้วเราก็ผ่านมันมาได้เอง เย้ๆ








 

Create Date : 07 พฤศจิกายน 2548
7 comments
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2548 8:36:08 น.
Counter : 1653 Pageviews.

 

โหพี่ สุดยอดเลย ...

 

โดย: lonely boy IP: 202.183.233.12 9 พฤศจิกายน 2548 2:56:45 น.  

 

เห้อ
เห็นใจๆ
แต่ไม่เป็นไรนะครับ
แล้วมันก็จะผ่านไป

 

โดย: ช่างประชันพันธุ์ประชด 9 พฤศจิกายน 2548 22:01:00 น.  

 

ถึงของจะหายไป แต่กำลังใจยังอยู่ครบ

กล้องจะพัง กระเป๋าจะหาย โทรศัพท์มีใครไม่รู้ยืมไปใช้ถาวร ขอให้ถือเสียว่าสมบัติผลัดกันชมนะคะ อิอิ
วันนี้ยังยิ้มได้ สมบัติต่างๆจะกลับมาให้ชมเองล่ะค่ะ ขอเวลามันหน่อยละกัน แต่เรื่องบาดเจ็บต้องระวังกันหน่อยนะคะ เพราะบางทีบางอย่างก็ซ่อมไม่ได้ค่ะ

ยังไม่ได้ตอบเมล์เลย มันยุ่งเสียจนเวียนหัว รอหน่อยนะคะ

เข้ามาเป็นกำลังใจเล็กๆให้อีกนิดนึงค่ะ

 

โดย: SevenDaffodils IP: 65.203.0.242 10 พฤศจิกายน 2548 0:51:42 น.  

 

กระเป๋าตังค์เราก็เคยหาย เซ็งมาก ของเราหายบ่อยมาก ๆ โดนขโมยนับไม่ถ้วน
จนต้องปลงแล้วคะ ว่าชาติก่อนคงเคยเป็นขโมย เค้าเลยมาตามเอาคืนแล้ว

 

โดย: Mcdull หมูน้อย (Mcdull ) 14 พฤศจิกายน 2548 22:02:21 น.  

 

ว่างๆไปทำบุญบ้างนะ สมอ้อ
ช่วงนี้ก็ระวังๆตัวดีๆล่ะ

 

โดย: Mr.Submarine 18 พฤศจิกายน 2548 17:27:01 น.  

 

ขอบคุณคับทุกท่านที่เป็นห่วง


ตอนนี้หายอีกแล้วนะ ตาโลโฟนอะ ฮือๆพร้อมบัตรเครดิตอีกสอง เอทีเอ็มเพิ่งไปทำมาอีกใบ บัตรประชาชน บัตรประกันสังคม เหอๆ

ก็นะ ก็รู้ว่ามันเกิดจากการกระทำของเราเองทั้งนั้น แต่เหนื่อยนะ

ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนเลย เฮ้อ..........


ยังจะต้องมาเจอเรื่องแย่ๆ อีกหลายก๊อกเลย

ตอนนี้พยายามทำใจอยู่




 

โดย: wari ^ - ^ลินลา น่ารักจัง 18 พฤศจิกายน 2548 18:56:14 น.  

 



สุดยอดจริงๆเลยค่ะ โดนเยอะมาก
แต่ก็คิดซะว่าฟาดเคราะเล็กแล้วกันนะคะ
ดีกว่าเจอเคราะห์ใหญ่
แต่ทุกอย่างก็เจอจากการกระทำของเราเอง
อย่างนี้ทำอะไรต้องมีสติระมัดระวังตัวให้มากขึ้น
ลองทำบุญตักบาตรอะไรงี้ก็ดีนะคะ
เพราะเข้าใกล้วัยเบญจเพสแล้ว




 

โดย: มาริอา 21 พฤศจิกายน 2548 11:16:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 

wari ^ - ^ลินลา น่ารักจัง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชั้นเป็นผู้หญิงธรรมดา...

แต่มีคนเดียวในโลกใบนี้นะ
จะบอกให้... หุ หุ
[Add wari ^ - ^ลินลา น่ารักจัง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com