LOVE IS A WAR , EASY TO START BUT VERY HARD TO STOP.
อินเดีย - เก็บตกระหว่างเดินทาง ตอน 1
ไปดูตลาดตามชนบทที่อินเดียกันค่ะตลาดที่นี่เท่าที่เห็นก็คึกคักตลอดเวลานะคะ ข้าวของส่วนใหญ่ทั้งทีกินได้และกินไม่ได้ ส่วนใหญ่ก็วางขายกันที่พื้นทั้งนั้นค่ะ บางทีก็เป็นรถเข็น เช่นพวก ขนมที่ต้องใช้เตาปรุง ผักของเค้าดูก็รู้เลยค่ะว่าสด สงสัยได้ปุ๋ยดี (ปุ๋ยอะไรเดี๋ยวบอก)ราคาก็ไม่แพงนะคะ คนอินเดียส่วนใหญ่ไม่ค่อยซื้อของเป็นกิโล เหมือนบ้านเราหรอกค่ะ ส่วนมากเค้าจะซื้อกินกันทีละชิ้น เช่น ซื้อแอปเปิ้ลทีละลูกสองลูกเท่านั้น ไก่ส่วนใหญ่ก็เชือดขายกันตรงนั้นเลย ใส่กรงไว้ ใครจะเอาตัวไหนเลือกมาแล้วก็ชั่งแล้วก็เชือดคอขายเลย ขนมก็เหมือนกัน ถ้าไปเมืองไหนตลาดเมืองนั้นก็จะขายขนมซ้ำๆกัน อย่างที่เห็นในรูปทุกร้านก็จะขายขนมแบบนี้เหมือนกันหมดเวลารถเราแล่นผ่านตลาด พีทจะมีความสุขมากเลยค่ะ ชอบโบกมือบ้าย...บายกับผู้คน(ประหนึ่งเราเป็นดารา...เห่อๆ) ชาวอินเดียก็น่าร้ากกกกก บ้าย...บายตอบเราด้วย โดนเฉพาะเด็กๆ เด็กพวกเนี้ยถ้าไม่ขอตังค์จะน่ารักมากเลย รูปอาจจะไม่ค่อยชัด เพราะส่วนใหญ่ถ่ายบนรถค่ะขนมขาชาที่เลื่องชื่อค่ะ พีทได้ชิมแล้ว อยากบอกว่าอร่อยค่ะ (รสสัมผัสคล้ายโรตี).......แต่หวานมากที่อินเดีย ตามชนบทจะพบเห็นภาพเหล่านี้จนชินตา บ้านผนังอึวัว อึควาย คือเค้าจะเอามูลพวกนี้มาผสมกับฝาง แล้วก็เอาไปตากแดด แล้วเอามาติดผนัง นัยว่าจะทำให้บ้านอุ่นเวลาหน้าหนาว (จิงเหรอ????)ไกด์บอกว่าจะรู้ว่าบ้านไหนรวยมากรวยน้อย ก็ให้ดูที่อึวัวที่ตากอยู่หน้าบ้านนี่แหละ ถ้าอึเยอะก็รวยมาก ถ้าน้อยก็รวยน้อยแบกอะไรอ่ะเจ๊.........อ๋อ อึวัว อึควายนี่เองเจ้านี่เอง....ตัวการสุขาอยู่หนใด?????อยู่กลางทุ่งนั่นไง ที่อินเดียตามชนบทม่ะมีห้องน้ำนะเออ อยากปล่อยก็ข้างทางกลางทุ่งเลยจ้า สัญลักษณ์เหรอ .......... ก็ชูนิ้วก้อยไง เดี๋ยวไกด์เห็นแล้วจะบอกคนขับรถให้จอดเอง เค้ารู้กันแรกๆก็อายอ่ะนะ แหม...."เธอลงสิ ชั้นไม่ลงหรอก ยังไม่ปวด" สุดท้าย ยังไงก็ต้องลง ก็คนอื่นเค้าลงกันหมด ถ้าไม่ลงเดี๋ยวปวดขึ้นมาจะลำบากนะเออส่วนวิธีก็สารพัดจะนำมาใช้ ตั้งแต่เอาร่มมาบังบ้างล่ะ บางคนเอาผ้าใบผืนเบ้อเร่อ ลำบากก็ลำบาก อายก็อาย กว่าจะบังได้แต่ละทีคนอื่นเค้าฉี่เสร็จกันไปนานแล้ว บางคนก็ถึงกับเอาผ้าถุงมาเปลี่ยนกันเลยทีเดียว....... ก็ว่ากันไป ของใครใครก็อาย....เนอะ เลือกเลย...จะเอาต้นไหน เลือกได้แล้วก็ปลดปล่อยซะนะ นี่งัยล่ะปุ๋ยชั้นหนึ่ง ที่ทำให้ผักง้าม...งาม ไม่ต้องซื้อไม่ต้องหา ได้มาฟรีๆเช้าๆ แดดยังไม่ออก อากาศยังหนาวอยู่ คนอินเดียก็จะก่อกองไฟ แล้วมานั่งล้อมวงกันแบบนี้ล่ะค่ะ เวลาไปตามชนบทเวลากลางคืน เห็นลูกไฟลอยๆ ก็อย่าตกใจล่ะคะ บางทีเค้าก็ทำอาหารกัน หรือไม่ก็เพราะหนาวเลยก่อกองไฟกันค่ะร้านขายของที่ละลึก หาได้ทั่วไปตามสถานที่ท่องเที่ยวศิลปะบนผนัง ฝีมือเด็กๆชาวอินเดีย
ขนมขาชาที่เลื่องชื่อค่ะ พีทได้ชิมแล้ว อยากบอกว่าอร่อยค่ะ (รสสัมผัสคล้ายโรตี).......แต่หวานมากที่อินเดีย ตามชนบทจะพบเห็นภาพเหล่านี้จนชินตา บ้านผนังอึวัว อึควาย คือเค้าจะเอามูลพวกนี้มาผสมกับฝาง แล้วก็เอาไปตากแดด แล้วเอามาติดผนัง นัยว่าจะทำให้บ้านอุ่นเวลาหน้าหนาว (จิงเหรอ????)ไกด์บอกว่าจะรู้ว่าบ้านไหนรวยมากรวยน้อย ก็ให้ดูที่อึวัวที่ตากอยู่หน้าบ้านนี่แหละ ถ้าอึเยอะก็รวยมาก ถ้าน้อยก็รวยน้อยแบกอะไรอ่ะเจ๊.........อ๋อ อึวัว อึควายนี่เองเจ้านี่เอง....ตัวการสุขาอยู่หนใด?????อยู่กลางทุ่งนั่นไง ที่อินเดียตามชนบทม่ะมีห้องน้ำนะเออ อยากปล่อยก็ข้างทางกลางทุ่งเลยจ้า สัญลักษณ์เหรอ .......... ก็ชูนิ้วก้อยไง เดี๋ยวไกด์เห็นแล้วจะบอกคนขับรถให้จอดเอง เค้ารู้กันแรกๆก็อายอ่ะนะ แหม...."เธอลงสิ ชั้นไม่ลงหรอก ยังไม่ปวด" สุดท้าย ยังไงก็ต้องลง ก็คนอื่นเค้าลงกันหมด ถ้าไม่ลงเดี๋ยวปวดขึ้นมาจะลำบากนะเออส่วนวิธีก็สารพัดจะนำมาใช้ ตั้งแต่เอาร่มมาบังบ้างล่ะ บางคนเอาผ้าใบผืนเบ้อเร่อ ลำบากก็ลำบาก อายก็อาย กว่าจะบังได้แต่ละทีคนอื่นเค้าฉี่เสร็จกันไปนานแล้ว บางคนก็ถึงกับเอาผ้าถุงมาเปลี่ยนกันเลยทีเดียว....... ก็ว่ากันไป ของใครใครก็อาย....เนอะ เลือกเลย...จะเอาต้นไหน เลือกได้แล้วก็ปลดปล่อยซะนะ นี่งัยล่ะปุ๋ยชั้นหนึ่ง ที่ทำให้ผักง้าม...งาม ไม่ต้องซื้อไม่ต้องหา ได้มาฟรีๆเช้าๆ แดดยังไม่ออก อากาศยังหนาวอยู่ คนอินเดียก็จะก่อกองไฟ แล้วมานั่งล้อมวงกันแบบนี้ล่ะค่ะ เวลาไปตามชนบทเวลากลางคืน เห็นลูกไฟลอยๆ ก็อย่าตกใจล่ะคะ บางทีเค้าก็ทำอาหารกัน หรือไม่ก็เพราะหนาวเลยก่อกองไฟกันค่ะร้านขายของที่ละลึก หาได้ทั่วไปตามสถานที่ท่องเที่ยวศิลปะบนผนัง ฝีมือเด็กๆชาวอินเดีย
อินเดีย - ทัชมาฮาล สิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลก
ในที่สุดวันนี้ที่รอคอยก็มาถึง หลังจากที่ตรากตรำจากการนั่งรถไฟอันยาวนานถึง 12 ชั่วโมง จากพาราณสี ถึงอัคราหลังจากอาบน้ำแต่งตัว ทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาไปทัชมาฮาลกัน ทัชมาฮาล อนุสรณ์สถานตำนานรักบันลือโลก ที่พระเช้าชาณจาฮาลสร้างให้พระนางมุมตัส อัครมเหสียอดยาใจ สวยงามตระการตายิ่งใหญ่ระดับโลกค่าเข้า 500 รูปี พร้อมถุงเท้า และน้ำดื่ม ให้นำเข้าไปได้แค่กล้องถ่ายรูป และกระเป๋าสตางค์ สิ่งอื่นๆห้ามหมด เช่นลิปสติก แป้ง โทรศัพท์ที่ถ่ายรูปได้ ฯลฯด้านในถ้าใครอยากได้รูปสวยๆไว้เป็นที่ระลึก จะมีช่างถ่ายภาพนำแบบรูปมาให้ดู เราก็สามารถเลือกได้ ว่าจะเอาแบบนี้ๆ ชี้ๆไป รูปละ 50 รูปี แต่ระวัง!!! อย่าให้ช่างเหล่านั้นกดชัตเตอร์เพลินนะ เพราะทุกรูปที่เค้ากด เค้าคิดตังค์เราหมด จะมาเลือกที่หลังไม่ได้ว่าเอาไม่เอา หม่ามี้พีทเจอมาแล้ว เจอไป 4 รูป200 รูปี ไม่มีลดเลยซักนิดเดียว ช่างถ่ายรูปพวกนี้ จะอยู่บริเวณตรงกลางสระน้ำ ต้องถ่ายตั้งก่ะเข้าไป เพื่อเวลาเราไปเดินข้างใน เค้าจะได้ล้างรูปให้เราได้ทันเวลาที่เราออกมาพอดีก่อนจะขึ้นไปด้านบน ต้องฝากรองเท้าก่อนค่ะ ค่าบริการก็คู่ละ 10 รูปี แต่ก็เห็นมีบางคนไม่ฝากนะคะ แต่ใส่เข้าไปเลย โดยใส่ถุงพลาสติกหุ้มรองเท้าอีกที แต่พีทม่ะรู้ว่าเอาที่ไหน และราคาเท่าไหร่ โทษนะค้า ส่วนด้านในที่มีพระศพของพระเจ้าชาณจาฮาล และพระนางมุมตัส นั้นมืด และห้ามถ่ายรูปนะคะ (แต่ก็เห็นมีคนแอบถ่ายเยอะอยู่) พีทไม่อยากเสี่ยงเลยได้แค่เดินดู ไม่ได้ถ่ายรูปมาค่ะ อันที่จริงอยากไปพิสูจน์เรื่องทัชมาฮาลสีดำด้วยนะคะ แต่ไม่มีเวลาค่ะ แค่ได้ยินเรื่องราวมาก็น่าสนใจแล้วค่ะ นี่ก็เดินไม่ทั่วนะคะ เพราะไกด์ให้เวลาชั่วโมงกว่าๆเอง เนื่องจากเดี๋ยวต้องเดินทางไปเดลีอีก เลยต้องทำเวลาค่ะข้อมูลรวมๆเท่าที่นึกได้ ก็มีเท่านี้ล่ะค่ะ ต่อไปเชิญชมรูปนะคะ
อินเดีย - ล่องเรือแม่น้ำคงคา
วันนี้ตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อไปแม่น้ำคงคากัน วันนี้อากาศเย็นๆ กำลังดี เนื่องจากกรุ๊ปเราเป็นกรุ๊ปใหญ่ จึงต้องไปเรือหลายลำหน่อย แบ่งๆกันไป ตอนไปถึงท่าเรือระวังเหยียบกับระเบิดนะคะ (จริงๆก็มีตลอดทางแหละค่ะ) ก่อนลงเรืออย่าลืมซื้อดอกไม้และเทียนไปลอย เค้าจะขายเป็นกระทงเล็กๆ อันละ 10 รูปีค่ะ ไปกันเลยค่ะนั่งกันแน่นเชียว แต่สักพักมันก็หลวมเอง เพราะแต่ละคนไม่ค่อยนั่งกันหรอกค่ะ เอาแต่ถ่ายรูปกันหมดอาบังพายเรือ แกดีนะคะ ตอนแรกที่นั่งไม่พอเหลือเรากับพี่อีกคน อุตส่าห์เอาหนังสือพิมพ์มาปูให้นั่งหลังแก แต่ม่ะอาวอ่ะ กลัวตก เลยไปนั่งเบียดกับคนแก่ดีก่า พระอาทิตย์กำลังขึ้นพอดี ตอนนั้นสวยมากเลยค่ะ โรแมนติกดีเอ๊ะ!!! ใครหว่านั่งๆอยู่ ถ้าอยากทำบุญก็ได้นะคะ เดี๋ยวก็มีคนพายเรือเอาปลามาขายให้ปล่อยปลาเองค่ะ ขายเป็นถัง ก็ประมาณ 50 - 100 รูปี (ต่อรองได้ค่ะ)หรือถ้าอยากชอปปิ้งก็ได้นะ เห็นมีเรือขายของเหมือนกัน แต่เค้าไม่ได้แวะลำเรา ส่วนใหญ่ชอบไปขายฝรั่ง (สงสัยรู้ว่าเราไม่ซื้อ...อิอิ)การอาบน้ำล้างบาปของชาวฮินดูเกสต์เฮาส์ หรือโรงแรม สำหรับคนที่กำลังจะตาย (คนไม่รวยนอนไม่ได้นะ)มีหลายโรงแรมด้วยนะ ถึงแล้วค่ะ ท่าน้ำที่เค้าเผาศพกัน ไฟไม่เคยดับเลยประมาณ 4,000 กว่าปีแล้วอย่าลืมสวดแผ่เมตตาด้วยนะคะ ให้วิญญาณไปสู่สุขติจริงๆแล้ว วันที่ไปนี่ เห็นคนกำลังนำศพลงมาที่ท่าน้ำด้วยค่ะ สภาพศพก็ไม่เห็นไรนะคะ เค้าห่อผ้าขาว วางมาบนแคร่ แล้วช่วยกันหาบลงมา แต่ก็ไม่ได้เห็นพิธีกรรมทั้งหมด เพราะเรือไปแล้ว ส่วนตัวแล้วชอบรูปนี้มากเลย ถ่ายตอนกำลังจะลงจากเรือ แบบว่ามือไวตาไว กดชัตเตอร์ไว้ได้พอดี ตอนออกมาแล้ว ยืนรอแม่ซื้อของอยู่ ก็เจอคนกลุ่มเนี้ย เข้ามาขอถ่ายรูปด้วย เราก็เลย เอากล้องเราถ่ายด้วยเลย เอ้า...........แชะ!!! คือคนอินเดียเนี่ยน่ารักนะ โดยส่วนตัวแล้วชอบค่ะ จะน่ารำคาญก็พวกขอทาน แต่ซักพักก็ชิน ถ้ามาขอตังค์เจอหน้าเราเข้าไป แค่พูดว่า NO!! แค่นั้น....ก็หายจ้อยไปเลย มีคำถามฝากถามหน่อยค่ะ ใครทราบบ้างคะว่า ผงสีๆ ที่เค้ามามาขายพร้อมกับตัวปั๊ม (คล้ายๆเฮนน่า แต่มีสี) ที่เป็นกล่องๆ กล่องละสิบสีนี่ ต้องผสมกับอารัยอ่ะคะ ซื้อมาแล้วลืมถามอ่า ยังไม่ได้ใช้เลย ใช้ไม่เป็น รบกวนผู้รู้ด้วยค่ะใกล้จบแล้วค่ะ เหลือทัชมาฮาลอีกที่ วิหารแห่งความรักที่เรารอคอย
ไปกันเลยค่ะนั่งกันแน่นเชียว แต่สักพักมันก็หลวมเอง เพราะแต่ละคนไม่ค่อยนั่งกันหรอกค่ะ เอาแต่ถ่ายรูปกันหมดอาบังพายเรือ แกดีนะคะ ตอนแรกที่นั่งไม่พอเหลือเรากับพี่อีกคน อุตส่าห์เอาหนังสือพิมพ์มาปูให้นั่งหลังแก แต่ม่ะอาวอ่ะ กลัวตก เลยไปนั่งเบียดกับคนแก่ดีก่า พระอาทิตย์กำลังขึ้นพอดี ตอนนั้นสวยมากเลยค่ะ โรแมนติกดีเอ๊ะ!!! ใครหว่านั่งๆอยู่ ถ้าอยากทำบุญก็ได้นะคะ เดี๋ยวก็มีคนพายเรือเอาปลามาขายให้ปล่อยปลาเองค่ะ ขายเป็นถัง ก็ประมาณ 50 - 100 รูปี (ต่อรองได้ค่ะ)หรือถ้าอยากชอปปิ้งก็ได้นะ เห็นมีเรือขายของเหมือนกัน แต่เค้าไม่ได้แวะลำเรา ส่วนใหญ่ชอบไปขายฝรั่ง (สงสัยรู้ว่าเราไม่ซื้อ...อิอิ)การอาบน้ำล้างบาปของชาวฮินดูเกสต์เฮาส์ หรือโรงแรม สำหรับคนที่กำลังจะตาย (คนไม่รวยนอนไม่ได้นะ)มีหลายโรงแรมด้วยนะ ถึงแล้วค่ะ ท่าน้ำที่เค้าเผาศพกัน ไฟไม่เคยดับเลยประมาณ 4,000 กว่าปีแล้วอย่าลืมสวดแผ่เมตตาด้วยนะคะ ให้วิญญาณไปสู่สุขติจริงๆแล้ว วันที่ไปนี่ เห็นคนกำลังนำศพลงมาที่ท่าน้ำด้วยค่ะ สภาพศพก็ไม่เห็นไรนะคะ เค้าห่อผ้าขาว วางมาบนแคร่ แล้วช่วยกันหาบลงมา แต่ก็ไม่ได้เห็นพิธีกรรมทั้งหมด เพราะเรือไปแล้ว ส่วนตัวแล้วชอบรูปนี้มากเลย ถ่ายตอนกำลังจะลงจากเรือ แบบว่ามือไวตาไว กดชัตเตอร์ไว้ได้พอดี ตอนออกมาแล้ว ยืนรอแม่ซื้อของอยู่ ก็เจอคนกลุ่มเนี้ย เข้ามาขอถ่ายรูปด้วย เราก็เลย เอากล้องเราถ่ายด้วยเลย เอ้า...........แชะ!!! คือคนอินเดียเนี่ยน่ารักนะ โดยส่วนตัวแล้วชอบค่ะ จะน่ารำคาญก็พวกขอทาน แต่ซักพักก็ชิน ถ้ามาขอตังค์เจอหน้าเราเข้าไป แค่พูดว่า NO!! แค่นั้น....ก็หายจ้อยไปเลย มีคำถามฝากถามหน่อยค่ะ ใครทราบบ้างคะว่า ผงสีๆ ที่เค้ามามาขายพร้อมกับตัวปั๊ม (คล้ายๆเฮนน่า แต่มีสี) ที่เป็นกล่องๆ กล่องละสิบสีนี่ ต้องผสมกับอารัยอ่ะคะ ซื้อมาแล้วลืมถามอ่า ยังไม่ได้ใช้เลย ใช้ไม่เป็น รบกวนผู้รู้ด้วยค่ะ
อินเดีย - เยี่ยมบ้านอนาถบิณฑิกเศรษฐี (สาวัตถี) - เชตวันมหาวิหาร
เศรษฐีคนหนึ่งในเมืองสาวัตถี เดิมชื่อ สุทัตตะ เป็นบุตรของสุมนเศรษฐี มีภรรยาชื่อบุญญลักขณา มีบุตรหนึ่งคนชื่อ กาละ และมีธิดา ๓ คน คือ มหาสุภัททา จุลสุภัททา และสุมนา แต่เนื่องจากท่านเป็นคนใจบุญ มีเมตตากรุณา ได้เตรียมก้อนข้าวไว้เพื่อแจกจ่ายให้แก่คนยากจนอนาถาเสมอ ๆ คนทั้งหลายจึงให้ชื่อท่านว่า อนาถปิณฑิกะhttp://www.dharma-gateway.com/ubasok/ubasok_hist/ubasok-anata-bintika-setthi.htm อ่านประวัติของอนาถบิณฑิกเศรษฐีทั้งหมด ที่นี่นะคะถึงแย้ว.........เข้าไปกันเลยก็ขึ้นบันได้ไปนะ แต่ก็ขึ้นได้แค่นั้นแหละ เพราะไกด์ไม่ไห้ไปไหนไกล เค้ากลัวเราตกลงไป เดี๋ยวจาเป็นผีอินเดียไปซะก่อน ไปลอดอุโมงกัน เวลาลอดก็อฐิฐานด้วยน้า จาได้เป็นจริงหน้าอุโมงจะมีอาบังยืนอยู่ คอยยื่นทองคำเปลวให้ปิดหน้าถุโมง ถ้าไม่อยากเสียตังค์ก็อย่ารับมาเน้อ โดนมาแล้ว ลืมไปว่าที่นี่อินเดีย นึกว่าให้ฟรี รับมาปิดไป อาบังไม่รีรอรีบบอก 20 บาท (รู้ได้ไงเราคนไทย) ซวยสิ....ไม่ได้เอาไรลงไปเลย นอกจากกล้อง หันไปยืมน้องคนข้างหลัง ชีก็มีอยู่ 10 รูปี เลยยื่นให้อาบังแก แกรับไว้แล้วบอกไม่เป็นไรแค่นี้ก็ได้ แล้วก็ส่องไฟให้เข้าไปเลย รูปนี้เป็นอุโมงที่สองค่ะ ไม่ได้เข้าไปค่ะ เพราะคะเนจากสายตาแล้วเตี้ยมาก คงต้องคลานเข้าไป ม่ะอาวอ่ะ....เดี๋ยวขาเป็นแผล เดี๋ยวกระโปรงเลอะ ( แร่ดม่ะ - -' ) เพราะงั้นส่งใจเข้าไปลอดแทนละกันเนอะ อ้าว.............รอดม่ะหมด อย่างงี้คำอฐิฐานก็ม่ะเป็นจิงอ่ะดิ เชตวันมหาวิหาร ที่ซึ่งพระพุทธองค์ประทับอยู่นานที่สุด 19 พรรษา ศูนย์กลางเผยแผ่พุทธศาสนาที่สำคัญก่ะหม่ามี้ และพี่สาวใจดี ที่เจอกันที่ทริปนี้ก่ะ หนุ่มน้อย ใจดี(ให้ยืมโทรสัพท์ด้วย) เสียดายคุยกันน้อยไปหน่อยตอนเดินออกไป ก็เจอคนกลุ่มเนี้ยะ กะลังเดินเข้ามา สงสัยจะมาทำเหมือนเรา(รึเปล่า) แล้วคนพวกนี้เป็นใคร นักบวชอีกเหรอ หรือแค่มาชม แล้วนับสือศาสนาอะไร(พุทธเหรอ) ใครรู้รบกวนบอกอีกทีนะ
ถึงแย้ว.........เข้าไปกันเลยก็ขึ้นบันได้ไปนะ แต่ก็ขึ้นได้แค่นั้นแหละ เพราะไกด์ไม่ไห้ไปไหนไกล เค้ากลัวเราตกลงไป เดี๋ยวจาเป็นผีอินเดียไปซะก่อน ไปลอดอุโมงกัน เวลาลอดก็อฐิฐานด้วยน้า จาได้เป็นจริงหน้าอุโมงจะมีอาบังยืนอยู่ คอยยื่นทองคำเปลวให้ปิดหน้าถุโมง ถ้าไม่อยากเสียตังค์ก็อย่ารับมาเน้อ โดนมาแล้ว ลืมไปว่าที่นี่อินเดีย นึกว่าให้ฟรี รับมาปิดไป อาบังไม่รีรอรีบบอก 20 บาท (รู้ได้ไงเราคนไทย) ซวยสิ....ไม่ได้เอาไรลงไปเลย นอกจากกล้อง หันไปยืมน้องคนข้างหลัง ชีก็มีอยู่ 10 รูปี เลยยื่นให้อาบังแก แกรับไว้แล้วบอกไม่เป็นไรแค่นี้ก็ได้ แล้วก็ส่องไฟให้เข้าไปเลย รูปนี้เป็นอุโมงที่สองค่ะ ไม่ได้เข้าไปค่ะ เพราะคะเนจากสายตาแล้วเตี้ยมาก คงต้องคลานเข้าไป ม่ะอาวอ่ะ....เดี๋ยวขาเป็นแผล เดี๋ยวกระโปรงเลอะ ( แร่ดม่ะ - -' ) เพราะงั้นส่งใจเข้าไปลอดแทนละกันเนอะ อ้าว.............รอดม่ะหมด อย่างงี้คำอฐิฐานก็ม่ะเป็นจิงอ่ะดิ เชตวันมหาวิหาร ที่ซึ่งพระพุทธองค์ประทับอยู่นานที่สุด 19 พรรษา ศูนย์กลางเผยแผ่พุทธศาสนาที่สำคัญก่ะหม่ามี้ และพี่สาวใจดี ที่เจอกันที่ทริปนี้ก่ะ หนุ่มน้อย ใจดี(ให้ยืมโทรสัพท์ด้วย) เสียดายคุยกันน้อยไปหน่อยตอนเดินออกไป ก็เจอคนกลุ่มเนี้ยะ กะลังเดินเข้ามา สงสัยจะมาทำเหมือนเรา(รึเปล่า) แล้วคนพวกนี้เป็นใคร นักบวชอีกเหรอ หรือแค่มาชม แล้วนับสือศาสนาอะไร(พุทธเหรอ) ใครรู้รบกวนบอกอีกทีนะ
อินเดีย - ลุมพีนี (สถานที่ประสูติ) / เนปาล
สถานที่ประสูติ พระพุทธเจ้าประสูติเมื่อวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำเดือน ๖ ก่อนพุทธศักราช ๘๐ ปี ที่ใต้ต้นไม้รังหรือต้นสาละ แห่งสวนลุมพินีวัน อันเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมือง กบิลพัสดุ์และชาวเมืองเทวทหะ ปัจจุบันคือวิหารลุมพินี (จุดที่ประสูติพระเจ้าอโศกมหาราชทรงปักเสาหินไว้) อยู่ห่างจากชายแดนอินเดีย-เนปาลประมาณ ๓๒ กิโลเมตร ถึงแล้วจ้า อ้อ จะเดินเข้าไป หรือถ้าใครนั่งไม่ไหวจะนั่งสามล้อเข้าไปก็ได้นะราคา 20 รูปี ระยะทางก็ 200 ม. น่าจาได้ใครจะเอากล้องเข้าไป อย่าลืมเสียตังค์ก่อนน้า 50 รูปีจ้าด้านหน้าอ่านกฎระเบียบกันก่อนอ่านประวัติความเป็นมากันก่อนนะบริเวณด้านในถึงแล้ว รอยเท้าพระพุทธเจ้ากับเสาหินพระเจ้าอโศกปล่อยให้พวกผู้ใหญ่สวดมนต์กันไป พวกเรามาโพสท่ากันดีก่า ^^อิตาบังคนนี้ จาเอาเราเป็นเมียให้ได้เลย เห่อๆ ป้อมตำรวจที่เนปาล ทหารในเครื่องแบบสุดหล่อที่เนปาล เผอิญตอนที่ออกมา ชาวบ้านมาปิดถนน ทำให้รถผ่านไปไม่ได้ และด้วยสายตาอันรวดเร็วรีบเปิดกระจก กวักมือเรียกพี่ทหารกลุ่มหนึ่งที่ยืนถือปืนกันอยู่ แต่มีพี่คนเนี้ยเดินมาคนเดียว เลยแชะซะ 1 รูป น่ารักม่ะ หนูน้อย โรงเรียนเพิ่งเลิกอู้ว......นู๋จ๋า ชุดนักเรียนเท่ห์มั่กๆRoyal Thai Monastery Lumbini NepalMy friends at India.
ถึงแล้วจ้า อ้อ จะเดินเข้าไป หรือถ้าใครนั่งไม่ไหวจะนั่งสามล้อเข้าไปก็ได้นะราคา 20 รูปี ระยะทางก็ 200 ม. น่าจาได้ใครจะเอากล้องเข้าไป อย่าลืมเสียตังค์ก่อนน้า 50 รูปีจ้าด้านหน้าอ่านกฎระเบียบกันก่อนอ่านประวัติความเป็นมากันก่อนนะบริเวณด้านในถึงแล้ว รอยเท้าพระพุทธเจ้ากับเสาหินพระเจ้าอโศกปล่อยให้พวกผู้ใหญ่สวดมนต์กันไป พวกเรามาโพสท่ากันดีก่า ^^อิตาบังคนนี้ จาเอาเราเป็นเมียให้ได้เลย เห่อๆ ป้อมตำรวจที่เนปาล ทหารในเครื่องแบบสุดหล่อที่เนปาล เผอิญตอนที่ออกมา ชาวบ้านมาปิดถนน ทำให้รถผ่านไปไม่ได้ และด้วยสายตาอันรวดเร็วรีบเปิดกระจก กวักมือเรียกพี่ทหารกลุ่มหนึ่งที่ยืนถือปืนกันอยู่ แต่มีพี่คนเนี้ยเดินมาคนเดียว เลยแชะซะ 1 รูป น่ารักม่ะ หนูน้อย โรงเรียนเพิ่งเลิกอู้ว......นู๋จ๋า ชุดนักเรียนเท่ห์มั่กๆRoyal Thai Monastery Lumbini NepalMy friends at India.
Gus J.
Location :
[Profile ทั้งหมด]
My Trips
บางคนก็ถึงกับเอาผ้าถุงมาเปลี่ยนกันเลยทีเดียว....... ก็ว่ากันไป ของใครใครก็อาย....เนอะ 
หลังจากที่ตรากตรำจากการนั่งรถไฟอันยาวนานถึง 12 ชั่วโมง จากพาราณสี ถึงอัครา
ให้วิญญาณไปสู่สุขติ
แค่นั้น....ก็หายจ้อยไปเลย 
My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
