ลากกระเป๋า..เข้าญี่ปุ่น # 2 >> จากฮิโรชิมา สู่ ฟุกุโอกะ

บนเครื่องบิน หมูน้อยได้รู้จัก เพื่อนร่วมชะตากรรม มาเพราะตั๋วโปรเหมือนกัน ชื่อ พี่แดง กะ พี่อ้อย พี่เค้ามีโปรแกรมจะไปเที่ยวเฉพาะแถบฮิโรชิมา ไม่ได้ลงไปคิวชู เหมือนหมูน้อย พี่แดงเพิ่งมาญี่ปุ่นแบบแบ็กแพค ครั้งแรก แต่พี่อ้อยมาหลายครั้งแล้ว และมีเพื่อนอยู่ที่ญี่ปุ่นด้วย (ข้าวของของพวกพี่เค้าแลดูน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับกระเป๋าลากของกรุ๊ปหมูน้อย ของเค้าเป็นเป้ ใบจิ๋วๆคนละใบเองง่ะ)

พวกเราไปถึงสนามบินฮิโรชิมา ตอน 8 โมง (เวลาที่ญี่ปุ่น) แต่ต้องผ่านด่าน ตม.ญี่ปุ่น ที่ว่าโหดนักหนาไปก่อน ตื่นเต้น คอดๆ
หมูน้อย : แอม อะทัวริสต์.. แอม อะทัวริสต์.. แอม อะทัวริสต์ (พึมพำๆ)
น้องพิก : พี่หมูน้อยๆ ดูดิ๊ ว่าลายนิ้วมือพิก ชัดป่าววะ แล้วถ้าสแกนไม่ขึ้นจะทำไงดี
พี่นิด : เอ็งเอา ใบผ่านเข้าเมืองมาลอกหน่อยดิ๊ ..

หลังจากสแกนนิ้ว ถ่ายรูป เช็คพาสปอร์ต ส่งใบเข้าเมือง ซึ่งใช้เวลา ไม่ถึงห้านาที เราก็ผ่าน ตม.ญี่ปุ่น อย่างเรียบร้อย (บางตำราบอกให้เอาทะเบียนบ้านไปด้วย เผื่อเค้าเช็ค ซึ่งหมูน้อยก็งง ว่าญี่ปุ่นเค้าจะอ่านทะเบียนบ้านที่เป็นภาษาไทยออกด้วยเหรอ)

Tip : สำหรับคนที่จะไปญี่ปุ่น ไม่ต้องเตรียมทะเบียนบ้านไปนะค๊า เพราะไม่ได้ใช้ แต่ควรเตรียม สำเนาหนังสือรับรองการทำงาน สำเนาพาสปอร์ต ไปด้วยค่ะ

พอออกมาจากสนามบิน สิ่งแรกที่ต้องหา คือ รถบัสที่จะไป สถานีเจอาร์ฮิโรชิมา โชคดีที่พี่อ้อยกะพี่แดงก็จะไปเหมือนกัน เลยได้อาศัยใบบุญ ถาม จนท.
แต่ว่า..
จนท. ไม่ได้ภาษาอังกฤษค่ะ คุณขา เอาไงดีวะ

หมูน้อย : อาโน บัสสึ โนะ ชิเก็ตโตะ ไคไต อึน เดส ง่ะ โดโค๋.. 555 มั่วสุดฤทธิ์ แต่เค้าเข้าใจว่ะ
จนท. : อาโน ออกไปข้างนอก แล้วเดินไปทางขวามือ จะมีตู้ขาย (แปลเป็นไทยได้ประมาณนี้อ่ะค่ะ)

Tip : สำหรับตั๋ว สนามบินฮิโรชิมา - เจอาร์ฮิโรชิมา ควรซื้อเป็น round trip เลย ราคาจะถูกกว่า

ในรถบัส

พอถึงสถานีเจอาร์ฮิโรชิมา กรุ๊ปหมูน้อย กะ กรุ๊ปพี่แดง ก็ต้องใส่คอนเวิร์ส แยกทางกันเที่ยว กรุ๊ปหมูน้อย จะนั่งเจอาร์ไปฟุกุโอกะ ส่วนพี่แดงเค้าจะเที่ยวละแวกฮิโรชิมา แต่คืนสุดท้ายเราสัญญากันไว้ว่าจะกลับมาพักด้วยกันที่ฮิโรชิมา

สำหรับค่า ชินคันเซ็น ฮิโรชิมา-ฟุกุโอกะ แบบไม่ฟิกซ์ที่นั่ง อยู่ที่ 8,160 เยน

ในชินคันเซน ฮิโรชิมา-ฟุกุโอกะ

ถึงสถานีฮากาตะ(ฟุกุโอกะ) ประมาณ เที่ยงๆ ต่อรถไฟใต้ดินไปยังสถานีกิออน เพื่อไปโรงแรมโตโยโกะ อินน์ สาขากิออน

โรงแรมที่นี่ส่วนใหญ่จะให้เช็คอินน์ บ่ายสอง เพราะงั้นเราเลยยังเข้าห้องพักไม่ได้ แต่เอากระเป๋าฝากเค้าไว้ได้

หลังจากนั้น พวกเราสามสาวก็มุ่งหน้าสู่วัดดาไซฟุ ซึ่งเป็นวัดที่มีชื่อเสียงด้านขอพรเกี่ยวกับการเรียน (นั่นหมายความว่า... นักเรียนหนุ่มๆ เยอะ โฮะๆๆ อาหารตาๆ )

รถไฟท้องถิ่นสายนิชิเท็ทสี เทนจิน

ถึงแล้วดาไซฟุ

ฝนตกด้วย หนาวโคดๆ หลังจากไหว้พระเสร็จ ระหว่างเดินกลับออกมาก็เจอนี่

ดังโงะ

ดังโงะที่นั่น หอม ไม่หวานมาก ไม้ละ 100 เยน (พูดแล้วก็เปรี้ยวปาก)

พอซื้อของฝากกันพอประมาณแล้ว (วันแรกต้องเจียมเนื้อเจียมตัว ซื้อมากไม่ได้ เดี๋ยวอยู่ไม่ครบห้าวัน) ก็เดินทางกลับที่พัก

แต่ช้าก่อน ด้วยความเปรี้ยวของทั้งสามคน เราไม่ได้นั่งรถไฟใต้ดินไปถึงสถานีกิออนเลยทีเดียว แต่ไปลงสถานีเทนจิน แล้วกะว่าจะเดินชมบ้านเมืองไปจนถึงที่พัก

หมูน้อย : ไกลว่ะ น้องพิก ไม่น่ารนเลย
น้องพิก : ลมก็แรง ทำไมญี่ปุ่นมันมืดเร็วนักฟะ แค่ห้าโมงเองง่ะ

และแล้วทั้งสามกะเหรี่ยงก็หลงทางจนได้ แต่ได้ความใจดีของคนญี่ปุ่น ช่วยกันบอกทาง เราก็กลับถึงโรงแรมจนได้

เดินๆๆๆ

ผ่านคาแนลซิตี้

ยะไต

พอถึงโรงแรมก็ต้องมาลุ้นกับห้องพักอีก ว่าจะเป็นยังไง แต่พอเห็นแล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ สะอาด สวย เครื่องอำนวยความสะดวกครบครันจริงๆ เสียแต่ว่า ห้องทวิน เค้าไม่ให้พักสามคน

ห้องพัก

โถนั่งในห้องน้ำเป็นแบบอุ่นโถด้วยอ่ะ หมูน้อยเลยทดลองนั่ง ทดลองฉีด ด้วยความสนุกสนาน

และเนื่องจากวันนี้เดินเยอะมากๆ ด้วยความเหนื่อยอ่อน พี่นิดขอตัวเข้านอนเลย แต่หมูน้อยกับน้องพิกยังอยากเปรี้ยวต่อ และอยากใช้ตั๋วรถไฟใต้ดินแบบวันเดย์พาสให้คุ้ม

Tip : รถไฟใต้ดิน เที่ยวละ 200 เยน แต่ถ้าซื้อวันเดย์พาส ราคา 600 เยน แต่ตัดเป็นวันๆ ไปเลยนะคะ ไม่ได้นับเป็น 24 ชั่วโมง

ระหว่างรอรถไฟใต้ดิน

รถไฟที่นี่ทุกขบวนจะตรงเวลามาก ทุกสถานีจะมีป้ายดิจิตอลบอกสถานีปลายทาง และเวลาว่าขบวนต่อไปจะมาตอนกี่โมง สะดวกจริงๆค่ะ