"I write about the things I love" free html hit counter
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2559
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
3 มิถุนายน 2559
 
All Blogs
 
Damien Rice live in Bangkok เศร้า สุข อบอุ่น และฮา












    ภาพจาก Facebook Viji Corp

     ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่เขียน แต่สุดท้ายแล้วก็เปลี่ยนใจว่าเออเขียนถึงสักหน่อย
จะดีกว่าไม่ได้เล่าและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ได้ไปมา จะบอกว่า Damien Rice
in Bangkok นั้นคือดีมากกกกกกก

     ไม่ชอบ Damien Rice ชุดล่าสุดเท่าไหร่ เพราะเพลงที่ตัดมาโปรโมทนั่นแหล่ะ
ดูเหมือนเพลงจีนมากไปหน่อยและมีความรู้สึกว่าเขาไม่เศร้า คือคนอกหักแต่เพลงอกหัก
ก็คือเพลงอกหัก พอคนไม่ออกหักแต่งเพลงอกหักมันก็ไม่เรียกว่าเพลงของคนอกหัก
อาจจะนำประสบการณ์เก่าๆ มาใช้ได้แต่มันจะรู้สึกว่าในเพลงนั้นมีความรู้สึกกลั่นออกจาก
ความรู้สึกจริงๆ แต่หากมีโอกาสได้แผ่นราคาไม่แพงและตอนนั้นมีกำลังซื้อก็เป็นหนึ่งใน
อัลบั้มที่ควรซื้อหามาฟัง

     ไปถึงงานอย่างแรกคือตกใจเลย บรรยายกาศเหมือนสัมมนาอย่างยิ่ง
อารมณ์งานดูแห้งแล้งไม่มีสิ่งใด ๆ ขายหรือแม้แต่ของ merchandise ของศิลปินเอง
ขนาด poster promote คอนเสิร์ต หรือ backdrop ถ่ายรูปก็ไม่มี ช็อคไปแป๊บ
เพราะเคยดูแต่งานที่มีสปอนเซอร์มีโน่นนี่นั่นขาย พอมาเจออย่างนี้เลยรู้สึกแปลกๆ 
แต่ก็ปรับอารมณ์ได้ คาดว่าเป็นความตั้งใจของศิลปนที่อยากให้งานออกมาในรูปแบบนี้

     งานเริ่มใกล้เคียงกับเวลาจริงที่แจ้งไว้ตั้งแต่แรกและความน่ารักของเจ้าหน้าที่จะแจ้งว่า
"จะไม่เปิดประตูให้เข้าหรือออกจนกว่าจะเพลงจะจบ" พอเข้าไปทันการเซ็ทติ้งเล็กน้อยก่อน
และ Damien ก็ปรากฎตัวแฟนๆ กรี๊ดร้องต้อนรับและแนะนำตัวเองให้ทุกคนด้วยเพลง 
Older chest ท่ามกลางความมืดที่มีเพียงแบ็คกราวแสงสีแดงและก่อนที่จะหลีกหายออกไปจากรัศมีไมโครโฟนและร้องเพลง Cannonball ทุกคนในฮอลเงียบกริบและตั้งใจฟังเพราะถ้าเสียงดัง
เสียงเพลงจะไม่ดังถึงคนข้างหลัง มันเป็น unplugged โดยสัมบูรณ์และอีกหลายๆ เพลง
ที่ขนมาเล่น

     การมาคราวนี้ Damien เหมือนกำลังทดลองอะไรบางอย่าง เขาคงอยากหลีกซ้ำความจำเจ
และฉายาเจ้าพ่อเพลงเศร้า แซด อาดูร ด้วยการเพิ่มแอฟเฟคกีตาร์และมีการอัดลูปเสียงเพื่อให้เล่นซ้ำ
นั่นเป็นความแปลกใหม่ของเพลงโฟล์คแบบที่ Damien นำเสนอให้คนฟัง แต่บางครั้งระยะห่างก็
ไม่เป็นใจ เกิดเสียงหอนนนน จนเสียอารมณ์เพลงอยู่หลายช่วง แต่ก็ถือเป็นความแปลกใหม่
ของคนฟังคิดเล่นๆว่าถ้า Lisa ยังอยู่ รูปแบบการแสดงของ Damien ก็อาจจะไม่เป็นรูปแบบนี้ก็ได้ คือประมาณเธอไม่อยู่กูเศร้าคนเดียวก็ได้

     มีการกล่าวขอบคุณแฟนเพลงเล็กน้อย ที่ไม่ค่อยชอบคือแซวคนที่ออกไปเข้าห้องน้ำ
เราคิดว่าไม่น่าเอามาแซวเพราะมันห้ามกันไม่ได้ ขนาดเราก่อนเข้ามานี่คิดว่าชัวร์แล้ว
ก็ยังลุกออกไปเลยแต่ก็พยายามลุกไปในเพลงของอัลบั้มใหม่เท่านั้น 

     และมีการเล่าการทำงานส่วนตัวเล็กน้อย มีการเล่าเรื่อง 13 years old boy and his 1 million dollar gift. 
อันนี้เข้าใจเล็กน้อยแต่อย่าถามนะ เพราะจะเล่าไม่ถูก และมีการแชร์ประสบการณ์และแรงบันดาลใจ
ในการแต่งเพลงให้คนดูฟัง แต่ด้วยภาษาอังกฤษ 1 ประโยคแปลได้ประมาณ 3 คำ แต่นี่พี่เขาเล่นพูดเป็นไฟแลบ
เลยจำใจความได้เล็กๆ น้อยๆ ตอนนั้นเท่านั้น ส่วนนี้เพื่อนที่ไปด้วยแปลให้ฟังหลังจากจบงาน) 
Damien เล่าว่า เขาไม่ได้เศร้าอะไรมาก โคตรจะมีความสุขมาก เสียด้วยซ้ำ การทำเพลงก็เหมือนกินอาหาร
แล้วก็ย่อย พอย่อยแล้วก็เป็นขี้ พอเป็นขี้ก็เอามาให้พวกคุณฟังไง มาถึงจุดนี้ฮากันทั้งฮอล 
(สรุปเพลงที่ฟังๆ นี่ขี้พี่เขาทั้งนั้นหรือนี่) Smiley

     สุดท้ายก็ส่งแฟนเพลงด้วย It Takes a Lot to Know a Man ซึ่งเพลงนี้อลังการ เครื่องดนตรี
มากมายหลายชิ้นแต่ไม่เป็นปัญหา หลังจากนั้นก็ลงเวทีไปและกลับเข้ามาใหม่ด้วยช่วงอังกอร์ 
ตอนนี้ Damien บอกให้ทุกคนเข้ามาใกล้ๆ ได้ ทุกคนในฮอลก็ลุกฮือ ไปที่หน้าเวที เพื่อได้ใกล้ชิด
กันมากขึั้น ปิดโชว์ด้วยและส่งทุกคนกลับบ้านด้วยเพลงที่ทุกคนรอคอยคือ The Blower's Daughter 
สำหรับบางคน ม่ได้ฟังเพลงนี้เหมือนไม่ได้มาดู Damien เลยนะ  สาวๆ และหนุ่ม ทุกคน พร้อมใจกัน
เป็น Lisa ในเพลงนี้กันทีเดียว ตอนท้าย Damien มีเล่นมุกให้คนดูสวมบทเป็นคอรัสในเพลงนี้
ซึ่งเป็นอะไรที่โคตรประทับใจ

แต่.....

     มีเซอร์ไพรส์คนฟังที่รออยู่ไม่ไหน แต่ บางส่วนก็เปิดประตูออกกลับบ้านไปก่อน Elephant 
คือเพลงที่ส่งทุกคนกลับบ้านจริงๆ สำหรับค่ำคืนนี้



     งานนี้ความน่ารักงานนี้อยู่ที่คนดูที่ไม่ค่อยหยิบเอามือถือมาถ่ายรูปหรือวีดีโอกันเท่าไหร่นัก เพราะก่อน
ที่ Damien Rice จะขึ้นมีการประกาศขอความร่วมมือจากคนดูเรื่องนี้แบบติดตลกไม่จริงจัง 
งานนี้เลยได้บรรยากาศดีและคนดูสนใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากกว่า และสำหรับเราถือเป็นงานที่ดีของปีเลยก็ว่าได้
ถึงแม้จะไม่เล่น Eskimo friend และ Cold Water ที่อยากให้เล่นก็ตาม 

***  Damien เล่นแต่ละที่ไม่เหมือนกัน อำนาจการควบคุมการแสดงอยู่ในมือเต็มรูปแบบ
       จะเล่นเพลงไหนอย่างไร ตามแต่ใจฉันและเป็นเสน่ห์ของการทัวร์ครั้งนี้เลยทีเดียว
       และเสน่ห์อันนี่ก็สร้างความเสียใจให้กับแฟน ๆ เช่นกัน พี่ที่รู้จักกันอุตส่าห์
       บินไปดูที่เกาหลี แต่ไม่เล่น Cannonball แต่เล่นที่เมืองไทย โอยยยเสียใจมาก พี่บอกเลย






Create Date : 03 มิถุนายน 2559
Last Update : 5 มิถุนายน 2559 6:16:43 น. 1 comments
Counter : 582 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 3 มิถุนายน 2559 เวลา:21:16:09 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

noisy_sunday
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




สวัสดีจ๊ะ

ยินดีที่ได้รู้จัก :D

***หากนำภาพในนี้ไปใช้กรุณาอ้างอิงด้วย***



Posttag photo Post stamp-resize_zps3ca6tzfa.png

บางทีก็นึกเสียดายที่บางอย่างไม่ได้จดบันทึกไว้
ทั้งแบบตัวหนังสือหรือภาพถ่าย
ไม่ค่อยสนใจจะเขียน หรือ ถ่ายเก็บไว้บ้าง


** หลายอย่างเอาเรื่องเก่า ๆ มาลงย้อนหลัง
ต้องขออภัยด้วยที่บางเรื่องอาจผ่านไปนานหน่อย :D

Posttag photo Post stamp-resize_zps3ca6tzfa.png


ติดตามได้อีกที่ Instagram
 photo IGicon_zps5ee113d1.jpg









| More

New Comments
Friends' blogs
[Add noisy_sunday's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.