ตะพาบประจำหลักกิโลเมตรที่ 192"นำไหลออกตา" พ่อครับขอยืมเงินสองร้อย




 ตะพาบประจำหลักกิโลเมตรที่ 192"นำไหลออกตา"
พ่อครับขอยืมเงินสองร้อย
โจทย์คุณอ้อมแอ้ม


เงินทองจำเป็นในการดำรงชีวิต ต้องดิ้นรนหามา
แต่กับครอบครัวก็ยังต้องการความรัก ความอบอุ่น และเวลาที่มีให้แก่กัน
อย่าห่วงงานจนลืมครอบครัว ลืมคนที่คุณรัก ………!!!!!!



อ่านแล้วน้ำตาไหล! เมื่อลูกชายขอยืมเงินพ่อสองร้อยบาท
เพื่อที่จะทำสิ่งนี้ให้กับผู้เป็นพ่อ...



พ่อครับ ผมขอยืมตังค์สองร้อย ..ผมเลิกงานกลับถึงบ้านเกือบสามทุ่มไปแล้ว
เดินเข้าบ้านที่เงียบเหงา เพราะภรรยาผมเสียชีวิตไปเมื่อปีกลาย
ทิ้งลูกชายคนเดียวไว้กับผม ให้หาเลี้ยงตามลำพัง ดีที่เจ้าลูกชายผม
พอจะช่วยตัวเองได้บ้าง อาหารการกิน อาหารปิ่นโต จึงไม่เป็นภาระมากนัก

เดินเข้าบ้าน เห็นลูกชายนั่งรอรับอยู่ แล้วเอ่ยปากทัก ..
ลูกชาย : พ่อครับ วันนี้เหนื่อยมั้ยครับ
ผม : เหนื่อยสิ แล้ววันนี้ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอ .. 
ผมถามต่อแบบเนือยๆด้วยความเคยชิน ..
ลูกชาย : เสร็จหมดแล้วครับ คือผมมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามพ่อน่ะ 
พ่อว่างหรือยังครับ
ผม : วันนี้เหนื่อยเหลือเกิน เดี๋ยวจะอาบนำ้หาข้าวกินแล้วจะนอนเลย
ว่าแต่แกมีเรื่องอะไรจะถามพ่อเหรอ
ลูกชาย : คือผมอยากรู้ว่า พ่อได้ค่าจ้างวันละเท่าไหร่ ..
ลูกชายผมถามด้วยเสียงใสซื่อ ผมหันมามองหน้าลูกชาย
 แล้วตอบกลับไปว่า ..

ผม : วันละสี่ร้อย
ลูกชาย : พ่อครับ ผมขอยืมตังค์สองร้อยสิครับ
ผม : นี่แกรู้มั้ย เงินมันหายากขนาดไหน พ่อต้องทำงานเกือบทั้งวันนะ
กว่าจะได้สองร้อย พ่อไม่ให้แกหรอก ..
ลูกชายมองหน้าผม นำ้ตาไหลพราก
ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องตัวเองอย่างซึมเซา
หลังจากอาบนำ้กินข้าวเสร็จ ออกมานั่งรับลมที่ระเบียง
ความเครียดเริ่มผ่อนคลาย
 คิดถึงอดีต คิดเรื่องงาน แน่นอน คิดถึงลูกชาย ..
ลูกเป็นเด็กดี ไม่เคยเกเร ไม่เคยเอ่ยปากขอยืมเงิน นอกจากค่าขนม
ที่ให้ไปโรงเรียนเป็นประจำเท่านั้น แต่วันนี้ทำไมเอ่ยปากขอยืมเงินเมื่อสักครู่
 >เราเครียดเกินไปหรือเปล่า ถึงได้ใช้อารมณ์กับลูก ..

ผมเดินไปที่ห้องลูกชาย ไฟในห้องนอนปิดดับแล้ว เมื่อเปิดประตูห้องเปิดไฟ
ลูกชายผมนอนตะแคง มองมาที่ประตูแก้มที่แนบกับหมอน ชุ่มไปด้วยนำ้ตา
พร้อมเสียงสะอื้นเบาๆอยู่คนเดียว .. ผมเดินไปที่เตียง ลูบผมลูกชายเบาๆ
ถามด้วยนำ้เสียงที่สั่นเครือ ..
ผม : พ่อขอโทษนะลูก เมื่อกี้พ่อเหนื่อยมาก เลยใช้อารมณ์กับลูกมากไปหน่อย
จริงๆตะกี้ พ่อไม่ได้ถามลูกด้วยซำ้ว่า ลูกอยากยืมเงินไปทำอะไร 
เงินแม้ว่าจะหามาด้วยความยากลำบาก ไม่ได้ได้มาง่ายๆ 
แต่ถ้าลูกมีเหตุผลเพียงพอ พ่ออาจให้ยืมก็ได้
 เพราะลูกสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด พ่อรักลูกจ้ะ ..

ลูกชาย : พ่อครับ ตั้งแต่แม่ตาย ผมเห็นพ่อต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินทุกวัน
 จนไม่ได้พัก ไม่ได้อยู่กับผมเลย เราแทบไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกัน
 ผมเลยค่อยๆเก็บค่าขนมของผมไว้ตลอดมา จนวันนี้ผมเก็บได้สองร้อยบาทแล้ว
แต่พอผมรู้ว่า พ่อได้ค่าจ้างวันละสี่ร้อยบาท จึงอยากยืมเงินพ่อเพิ่มอีกสองร้อย
 ให้เป็นสี่ร้อย เพื่อจะได้เป็นค่าจ้างให้พ่อได้หยุดพัก ได้อยู่กับผมสักวันนึงครับ ..
ลูกชายผมพูดตอบมาด้วยเสียงสะอื้นสั่นเครือ ..

เงินทองจำเป็นในการดำรงชีวิต ต้องดิ้นรนหามา 
แต่กับครอบครัวก็ยังต้องการความรัก ความอบอุ่น และเวลาที่มีให้แก่กัน
 อย่าห่วงงานจนลืมครอบครัว ลืมคนที่คุณรัก ………!!!!!!



ขอขอบคุณข้อมูลจาก
https://www.feedcliplive.com/2017/02/blog-post_49.html

เพื่อนๆก็คงได้เห็นเรื่องนี้กันบ้าง หรือบ่อยครั้งนะคะ
แต่ได้อ่านกี่ครั้งก็สะเทือนใจ น้ำตาไหลทุกครั้ง


newyorknurse




Create Date : 26 พฤศจิกายน 2560
Last Update : 3 ธันวาคม 2560 9:41:26 น.
Counter : 720 Pageviews.

23 comments
ตอนที่3เมื่อ"ฅน"ช่วยชีวิตต้นไม้นั้นไว้วันนี้ฉันจึงตอบแทน"ฅน"ด้วยลูกๆของฉัน ธนูคือลุงแอ็ด
(2 เม.ย. 2563 06:48:45 น.)
ไดอารี่ได้ศัพท์ Ep.1 ช่วงนี้เหนื่อย toor36
(31 มี.ค. 2563 00:09:57 น.)
🔥 ห่าลง 🔥 โอน่าจอมซ่าส์
(20 มี.ค. 2563 02:51:13 น.)
ภาษาจีน วันละนิด 1 marzo
(11 มี.ค. 2563 05:52:44 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmambymam, คุณtuk-tuk@korat, คุณหอมกร, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณInsignia_Museum, คุณALDI, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณClose To Heaven, คุณThe Kop Civil, คุณJinnyTent, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณSweet_pills, คุณsierra whiskey charlie, คุณสองแผ่นดิน, คุณcalanda, คุณmastana, คุณอุ้มสี, คุณกาปอมซ่า, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณKavanich96

  
เรื่องน่ารักจังค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:13:07:35 น.
  
อ่านแล้วซึ้งและาะเทือนวจมากค่ะเรื่องนี้
เห็นด้วนกับที่ว่าอย่าหาวงงานจนลืมครอบครัว
สมัยนี้คนส่วนมากมุ่งทำแต่งานจนลืมความรักความเอาใจใส่ต่อครอบครัว
ทำให้เกิดเรื่องเศร้าๆตามมามากมาย


โดย: mambymam วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:13:08:20 น.
  
ขออภัยพิมพ์ผิดหลายตัวเลย
พอดีมาทางมือถือ พิมพ์ลำบากนิดนึงค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:13:24:40 น.
  
newyorknurse Literature Blog ดู Blog
เหมือนเคยอ่านแล้วค่ะพี่น้อย ข้อมูลจากบล็อกนี่เอง

โดย: หอมกร วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:14:35:30 น.
  
สวัสดีคะคุณพี่น้อย...

ซึมคะ...เคยอ่านเรื่องนี้แล้วคะ..

ก็ยังซาบซึ้งอยู่คะ..

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:14:55:02 น.
  
สวัสดี จ้ะ คุณน้อย

อ่านเรื่องที่ คุณน้อยนำมาเล่า ประกอบการเขียน ตะพาบ กิโลเมตรที่ 192 แล้ว น้ำตาจะไหลเบ จ้ะ

เรื่องเงินถึงจะสำคัญ แต่ก็ไม่สำคัญเท่ากับึวามอบอุ่นในครอบครัวจริง ๆ จ้ะ มีเงิน แต่ครอบครัวแตกแยก จะมีความสุขได้อย่างไร เนาะ

โหวดงานเขียน ฯ
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:16:25:11 น.
  
ครอบครัวต้องการเวลาอยู่ใกล้ชิดกัน
แม้ว่าการสื่อสารจะก้าวหน้าขนาดไหน
การใกล้ชิดกันน่าจะมีความสุขมากกว่าครับ
โดย: Insignia_Museum วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:17:09:20 น.
  
เด็ก ๆ ต้องการความอบอุ่นจากครอบครัวมาก ๆ นะคะ
โดย: ALDI วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:20:26:59 น.
  
พึ่งอ่านครั้งแรก น้ำตาไหลเลยค่า
โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:20:32:11 น.
  
หลายครอบครัวก็เป็นอย่างนี้ค่ะ
ห่วงเรื่องทำมาหากินจนไม่มีเวลาดูแลคนในครอบครัว
กว่าจะรู้บางครั้งก็สายเกินไป เศร้าค่ะ
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:21:09:51 น.
  
อ่านแล้วเห็นด้วยสุด ๆ ค่ะพี่น้อย
โหวตค่า
โดย: Close To Heaven วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:23:16:14 น.
  
ขอบคุณโหวตที่บล็อกค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 4 ธันวาคม 2560 เวลา:7:19:58 น.
  
เรื่องซึ้ง ๆ ในครอบครัวเลยครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 4 ธันวาคม 2560 เวลา:17:36:30 น.
  
ฮือ อ่านแล้วน้ำตาจิไหลค่ะ
จินเข้าใจความรู้สึกเลย
เป็นคนอารมณ์อ่อนไหว อะไรมากระทบจิตใจแล้ว
จะไวกับความรู้สึก โดยเฉพาะเรื่องบีบคั้นจิตใจหรือสะเทือนใจแบบนี้

จินต้องดูแลร้าน 9 โมงเช้าถึง 4 ทุ่มทุกวัน
(ร้านอาหาร ธุรกิจครอบครัวค่ะ)
ปิดร้านกว่าจะเข้าบ้านก็สี่ทุ่มครึ่งทุกวัน
ถ้าเป็นวันอาทิตย์ถึงวันพฤหัส ลูก ๆ ก็หลับหมดแล้ว
จะเจอลูกนอนดึก ได้คุยก็วันศุกร์-เสาร์
เพราะอนุญาตให้ลูก ๆ นอนดึกได้

หน้าที่ดูแลลูกชายสองคนยกให้สามีจินค่ะ เลี้ยงลูกกันเอง
เพราะเค้าผู้ชายด้วยกัน เย้ว ๆ กันตามประสาผู้ชาย
ทั้งเรียนทั้งเล่น เรียนพิเศษ และกีฬา บาส เตะบอลงี้
จินไม่สามารถเป็นคู่ซ้อมของลูกได้ 5555

ถ้าคิดถึงลูก ก็จะแวปไปหาลูกที่โรงเรียนบ้าง
ตอนเลิกเรียนช่วงที่พ่อจะมารับที่โรงเรียนตอนเย็น
เดือนหนึ่งหยุดร้าน 2-3 วัน
ก็จะเย้ว ๆ ไปเที่ยวที 4 คนพ่อแม่ลูก
ตามที่เห็นในบล็อกนั่นแหละค่ะ
ลูก ๆ เลยติดพ่อ จนหลายคนแซวว่าอาศัยแค่ท้องแม่มาเกิด 5555

โดย: JinnyTent วันที่: 4 ธันวาคม 2560 เวลา:18:48:55 น.
  
สวัสดีค่ะพี่น้อย
อ่านแล้วซึ้งมากค่ะ เงินทองจำเป็นแต่ครอบครัวก็ต้องมาก่อน

พี่น้อยไม่ได้อยู้หน้าหนาวหลายปีแล้ว
เตรียมให้พร้อมทุกอย่างเลยนะคะ
ก่อนออกจากบ้านต้องทำตัวให้อบอุ่นเอาไว้
ดื่มน้ำขิงทุกวันก็ช่วยได้เยอะค่ะ

โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 5 ธันวาคม 2560 เวลา:0:16:04 น.
  
ขอบคุณที่แวะชมดอกไม้ค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 5 ธันวาคม 2560 เวลา:6:28:12 น.
  
เรื่องราวซึ้งใจและให้ข้อคิดค่ะพี่น้อย

โดย: Sweet_pills วันที่: 5 ธันวาคม 2560 เวลา:8:33:44 น.
  
เงินสำคัญ แต่ไม่ใช่กับทุกสิ่งนะคะ โดยเฉพาะความรักและความรู้สึก
โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 5 ธันวาคม 2560 เวลา:14:08:14 น.
  
เคยอ่านเรื่องนี้ค่ะ ซึ้งๆ
โดย: kae+aoe วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:8:38:48 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พันคม Literature Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Review Food Blog ดู Blog
ต้นกล้า อาราดิน Dharma Blog ดู Blog
mastana Literature Blog ดู Blog
Maeboon Diarist ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog

แวะมาอ่านค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:9:35:51 น.
  
เป็นเรื่องราวที่ซาบซึ้งมากค่ะน้าน้อย
โดย: กาปอมซ่า วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:20:04:37 น.
  
เจอบ่อยค่ะเรื่องนี้ แต่ก็อย่างที่ว่า
อ่านทีไรก็สะเทือนใจ

คุณน้อยสบายดีนะคะ

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:21:13:31 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 8 ธันวาคม 2560 เวลา:2:28:51 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Newyorknurse.BlogGang.com

newyorknurse
Location :
ราชบุรี .. New York ...   United States

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 146 คน [?]

บทความทั้งหมด