น้ำหมัก รักษาโรคได้จริงหรือ น้ำหมัก รักษาโรคได้จริงหรือ การหมักเป็นการถนอมอาหารตามภูมิปัญญาของแต่ละถิ่น ที่เห็นๆกัน เช่น หมักถั่วให้เป็นเต้าเจี้ยว ถั่วเน่า หมักน้ำมะกรูด น้ำลูกยอ น้ำแอปเปิ้ลฯลฯ ขบวนการหมักเป็นการเพาะเชื้อแบคทีเรีย ถ้าทำไม่สะอาดก็จะได้เชื้อราแถมมา โดยมากจะนำผลไม้มาหมัก(ถ้านำเศษอาหารมาหมักห้ามนำมากินเด็ดขาด) การหมักด้วยกากน้ำตาลควรเอาไว้ใช้ในภาคการเกษตรและใช้บำบัดน้ำเสียเท่านั้น เพราะกากน้ำตาลไม่สะอาดพอมีเชื้ออื่นๆที่เป็นอัตรายได้ การหมักที่ใช้น้ำตาลทรายแดงกับผลไม้ต่างๆ 10วันผ่านไปเราจะได้ ไวน์ที่มีแอลกอฮอล์อ่อนๆ ถ้าเลยไปอีกหลายๆวันเราก็จะได้น้ำส้มสายชูหมัก ซึ่งต้องนำไปกลั่นจึงจะนำมากินได้ ที่จะนำมาทำยาต้องหมักด้วยน้ำผึ้งแท้เท่านั้น เอนไซม์ที่ได้มีฤทธิ์เป็นกรด ใช้อมม้วนปากช่วยกัดหินปูนตามซอกฟันได้ดีมากช่วยแก้กลิ่นปาก เลือดออกตามไรฟันได้ดีมากๆ ถ้ากินเข้าไปเอนไซม์ก็จะเข้าไปกัดย่อยน้ำเมือกเสมหะและเศษอาหารเก่า(อุจจาระ)ที่เกาะแข็งอยู่ตามรอนลำไส้ เป็นการล้างของเสียออกจากระบบทางเดินอาหารได้ดี แต่ไม่ใช้ไปรักษาได้ทุกโรคเหมือนที่เขาโฆษณาชวนเชื่อกัน บางคนเอาไปเช็ดหน้าต้องระวังเพราะการนำกรดไปเช็ดหน้าเมื่อกระทบเปลวแดดร้อนๆจะทำให้หน้าดำคล้ำได้ น้ำหมักลูกยอกับน้ำผึ้ง(โนนิ)มีฤทธิ์ทั้งร้อนและเปรี้ยวช่วยขับเลือด(รอบเดือน)ที่ตกค้างในสตรีได้ดีทำให้เลือดไหลเวียนดีผิวพรรณก็ผ่องใสตาม แต่ว่าร่างกายของคนเรามีแบตทีเรียที่มีประโยชน์ต่อระบบย่อยอาหาร(ในลำไส้ใหญ่)อยู่แล้ว ถ้าเรากินแบคทีเรียที่มีอยู่น้ำหมักเข้าไปอีกก็จะไปเกิดแก๊ซในท้องเกิดท้องอืดท้องเฟ้อลมตีขึ้นได้ พอน้ำหมักลงไปถึงลำไส้ใหญ่ก็จะไปเกิดการกัดกินแบคทีเรียเจ้าถิ่น ซึ่งทำให้เกิดการเสียสมดุลในระบบย่อยอาหารได้ สิ่งที่จะตามมาคือท้องอืดเฟ้อ ท้องผูกตามมา หรือตัวร้อนมีไข้ต่ำๆตลอดเวลา น้ำหมักมีทั้งข้อดี และ เสีย การนำมาใช้เราต้องใช้วิจารณญาณ ศึกษา วิเคราะห์ ถึงความเหมาะสมก่อน ห้ามนำไปหยอดลงบนเนื้อเยื่ออ่อนๆเช่น ตา เพราะจะทำให้ตาบอดได้ หรือนำไปใส่แผลอาจทำให้แผลติดเชื้ออักเสบยิ่งขึ้น ห้ามนำให้เด็กเล็ก คนชรา ผู้ที่ฟื้นจากไข้ กินโดยเด็ดขาด www.Ariyaveda.com |