* * * แม้นรักคลายเสียดายช่วงห้วงเวลา* * *
อย่าห่างหายคลายห่วงหาคราวันล่วง
แม้นห่างช่วงของเวลาพาห่างหาย
อย่าเหินห่างจางจิตคิดกลับกลาย
แม้นรักคลายเสียดายช่วงห้วงเวลา

เพราะห่วงหาอาวรณ์ถามด้วยความห่วง
ใจทั้งดวงหวงดวงใจใฝ่เพ้อหา
สักคราไหมใครเลิกรักแม้สักครา
ห่วงหนักหนาหาคนไหนได้เช่นนี้

ละห้อยหาละเหี่ยโหยอกโรยร้าว
ระทมเศร้าคราวห่วงหาล้าเหลือที่
ระทมทุกข์ฤทัยตรมถมทวี
ระรุ่มร้อนอ่อนฤดีมิมีคลาย

เพราะห่างหายมิคลายห่วงทรวงสะท้อน
ยังพร่ำวอนอ้อนวาจาคราห่างหาย
หาไม่เห็นเป็นเช่นไรใยกลับกลาย
ใจห่างหายกายห่างเหินเกินจะทน

ถอนสลักรักสลายคลายสลัก
เคยรักปักทรวงสนานนานสับสน
แบ่งเป็นสองครองห้องใจใครหนึ่งคน
เคยรักล้นคลายรักหลงคงรักราน

โปรดอย่าหายคลายห่วงหาคราวันล่วง
แม้นถึงช่วงรักเราเป็นเส้นขนาน
มิห่างหายมิคลายห่วงจากดวงมาน
ทิวาผ่านราตรีผัน...ฉันยังคอย



Create Date : 02 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2552 18:34:47 น.
Counter : 582 Pageviews.

9 comments
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็จงก้าวไปข้างหน้าต่อไป Nior Heavens Five
(22 ก.ย. 2563 05:36:49 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - ศิลปะแห่งอำนาจ :: กะว่าก๋า
(22 ก.ย. 2563 06:51:13 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - สันติสุข ทุกลมหายใจ :: กะว่าก๋า
(21 ก.ย. 2563 06:52:02 น.)
Se pietà di me non senti from Giulio Cesare in Egitto by George frideric Handel ปรศุราม
(17 ก.ย. 2563 13:51:26 น.)
  
แม้นห่างหายใช่เป็นเพียงเหตุผล
คิดแยบยล จึงห่างเหิน..ไม่ห่วงหา
อาลัยห่วง คิดคำนึงถึงเรื่องที่ผ่านมา
ในอุราแสนเศร้า..เหงาจับใจ..( ไม่มีเธอ )

ห่วงและหวง...เมื่อพราก..จากบ้านเกิด
ด้วยต้องเปิดหัวใจตน...ค้นให้เห็น
ถึงจะห่วง และหวง...อย่างไรก็ต้องเป็น
ให้ใจเย็น...ไม่หวงห่วง...แม้น ห่างหาย

เป็นบทกลอนที่ไพเราะจับใจค่ะ....เลยขอต่อกลอนกับคุณแม่ใจดีเสียหน่อย....

ขอบคุณมากค่ะ....
โดย: ไหมพรมสีสวย วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:48:16 น.
  
ถึงผ่านห้วงช่วงเวลา จะพาผ่าน
นานเท่านาน ใจคงมั่น ไม่ผ่านหาย
ยังมีเธอ เสมอเหมือน อยู่เรือนกาย
มิได้อยู่ เดียวดาย กายเคียงกัน


ยังประคองปองรัก ภักดิ์มั่นอยู่
ใจย่อมรู้ มีเธอคู่ อยู่เคียงฝัน
มอบความรัก ภักดี ชั่วนิรันดร์
ถึงไกลกัน ไม่ขอห่าง เคียงข้างใจ/..


สวัสดีค่ะคุณแม่ฯ

โดย: สุนันยา วันที่: 2 พฤศจิกายน 2552 เวลา:17:41:33 น.
  
แสงจันทร์นวล....ชวนฝัน....กว่าวันไหน
เสียงจิ้งหรีด....เรไร....ขานไขเสียง
สายลมพริ้ว....แผ่วผ่าน....นั้นแนบเคียง
ประสานเสียง....ดังสำเนียง....เสียงจากใจ

เธอยังมี....ฉันใกล้....ให้รับรู้
เธอยังมี....ฉันอยู่....ไม่ไปไหน
หากเหนื่อยล้า....เพียงหลับตา....พักหัวใจ
จะมีฉัน....เคียงใกล้....ไว้กอดนอน


ที่ตรงนี้....ยังมี....ฉันเสมอ
ยังเฝ้าดู....ห่วงเธอ....มิอาจถอน
เธอปวดร้าว....ฉันนั้นเล่า....เฝ้าอาวรณ์
ดังเหมือนก้อน....เมฆดำ....เข้าบังจันทร์

เป็นกำลัง....แรงใจ....ให้เสมอ
มีเพียงเธอ....หนึ่งใน....ดวงใจฉัน
หากมีทุกข์....สุขใจ....คิดถึงกัน
มองตรงนั้น....ที่เดิม....คอยเติมใจ
โดย: คนทุ่งบางเขน วันที่: 3 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:39:17 น.
  
หนาวเนื้อ ห่มเนื้อ ว่าหายหนาว
มันกลับร้าว มากกว่า นะว่าไหม
หนาวลม ห่มผ้า พอผ่อนไป
แต่หนาวใจ ไร้อุ่นไอ ใจรานรอน
โดย: like 2 hear from u วันที่: 5 พฤศจิกายน 2552 เวลา:12:06:17 น.
  
โดย: ไหมพรมสีสวย วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:7:06:00 น.
  
มาทายทักยามเย็นย่ำค่ำลงแล้ว
บอกพี่แก้วว่าลูกสาม..นามอังกฤษ
1.พี่เจ้ามี่นามว่าเทียร์ร่า
คนต่อมา2.น้องนามว่าเจ้าไคน์
ไปดูต่อคนที่3.นามว่าเจ้าแมซซี่..

ต้องขอบคุณที่ชมว่ายังสาว
ต้องบอกกล่าวก่อนว่า..อายุขัย
36 อกหย่อน ๆ แต่ก่อนเร้าใจ
เหตุไฉนล่วงเลยผ่านตามกาลเวลา (55555+)

ขอบคุณที่เข้าไปทักทายค่ะ

ทำให้ ปอ หายเหงาไปได้หลายขุม เลยทีเดียว
โดย: ไหมพรมสีสวย วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:16:25:55 น.
  
ไม่ได้มาตั้งนาน คิดถึงจังเล้ยยยย

ว่าแต่เจ้าของบ้านนี้ จำเจ้าของบ้านโน้นได้ไหมหนอ


คุณแม่ขา ปูน้อยหนีบมีออออออ

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก วันที่: 12 พฤศจิกายน 2552 เวลา:15:03:13 น.
  
(กาพย์ชมนาง)

กระหน่ำหนาว...โรยยาวเย็นทรวง
ยะเยือกลวง...ทุกช่วงวังเวง

ดนตรีลม...ไล่พรมบรรเลง
ห่อเงาเกรง...ข่มเหงระกราย

วิเวกวาง...ทุกทางทักทาย
พร้อมสอดสาย...โดยดายคำราม

จันทราเลือน...ไม่เยือนไม่ถาม
ด้วยรู้ความ...หงอยตามนองใน

“คุณดี”เอย...อย่าเลยเมียงไกล
หลับตาไว้...แล้วไปด้วยกัน

สู่ลานสวย...ร่ำรวยมวลพรรณ
บุปผาหลั่น...ประชันรวยริน

“สาวพู”เยือน...พาเพื่อนถวิล
ยากผันผิน...ด้วยจินต์เปรมปรีดิ์

“สุนันยา”...พี่พาวจี
ล้วนทวี...แต่ดีงามโคลง

“ลัดฟ้า”สรรค์...พาพลันเบาโหยง
จิตเมียงโยง...ปลื้มโปร่งทอคำ

“หนูนา”ถาม...กับความลำนำ
ที่มี่ย้ำ...พี่จำทุกครา

อยากทอแพร...มอบแด่พี่นา
ที่ซึ้งค่า...วิชาของไทย

“พี่ใจดี”...ปรานีมากมาย
แวะส่งใจ...ฝากไว้เต็มทรวง

“พี่เขตต์”ร่าย...แปลงกลายกลอนพวง
แต่ละช่วง...ร้อยหน่วงนัยไหว

ท่ามวิถี...ต่างมีสุกใส
แลช้ำไห้...พาใคร่คิดควร

วาดหวั่นไป...แค่ใส่ตรมตรวน
จึงอยากชวน...ให้ผวนฤดี

หลับกับสุข...บรรทุกพร้อมพลี
กับวิธี...ปัดลี้รอนรม

ให้ใจจ่อม...ถนอมผสม
แต่ชื่นชม...เพลินพรมผ่านกาล

ฝันดีค่ะ พี่ใจดี


โดย: ญามี่ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2552 เวลา:2:42:41 น.
  
ชอบมากเลยค่ะกลอนนี้เวลาอ่านอ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะบ้างกลอนก็ทำให้อดที่จะคิดถึงบ้านเกิดของตัวเองไม่ได้ บ้างกลอนก้อซึ้งจับใจ แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยกัน แคร์กัน และรักกันด้วยค่ะ

ขอบคุณมากนะคะที่สรรค์สร้างกลอนดี ๆ แบบนี้ขึ้นมา ขอให้แต่งขึ้นมาเรื่อย ๆ เลยนะคะ ว่าง ๆ จะเข้ามาอ่านใหม่คะ บ๊ายบาย..
โดย: สุดาริน IP: 202.28.45.25 วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 เวลา:15:43:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Kind-mom.BlogGang.com

คุณแม่ใจดี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด