ล๊อตเตอรี่ใบแรก
พุธนี้แล้วสินะ ที่ต้องกลับไปทำงานเต็มเวลาตามปกติ คิดอยู่ว่าจะทำอะไรดี สุดท้ายแล้วก็เลยคิดว่า ลองไปนั่งรถทำเหมือนไปทำงานปกติดีกว่า เพราะก่อนหน้านี้โรงเรียนในกรุงเทพทั้งหมดปิดภาคการศึกษา จะได้รู้ว่าการจราจรในวันทำงานจริงๆ จะแย่มากแค่ไหน แต่ไหนๆ ก็เสียเวลานั่งรถไปแล้ว แวะลงเดินเที่ยวตลาดนัดที่โรงพยาบาลพระมงกุฎดูสักหน่อย เห็นมีป้ายประชาสัมพันธ์ไว้ที่ริมรั้วโรงพยาบาล

ตลาดนัดที่นี่ ก็มีของกินเยอะดีนะ ไม่ซ้ำกับที่เคยเดินๆ ในที่อื่น มีเสื้อผ้า ของใช้ต่างๆ ขายอยู่ อ่ะ งั้นซื้อเสื้อมาฝากแม่ดีกว่า เดินสักพักแล้วกลับละกัน ยังมีงานอื่นที่ต้องทำอยู่อีก

แล้วฉันก็หยุดอยู่ที่ร้านขายเสื้อผ้าในตลาดนัดนั่นเอง มุมฝั่งตรงข้ามมีคนนั่งขายล๊อตเตอรี่อยู่ ปกติแล้วฉันไม่เคยสนใจอยากซื้อล๊อตเตอรี่เลย ด้วยความรู้สึกที่ว่ามันเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ เป็นความฝันของหลายๆ คนที่อยากจะลุ้นดูว่าตัวเองจะมีโชคลาภกับเขาบ้างรึเปล่า แต่วันนี้ ฉันหันไปเห็นอะไรบางอย่าง ที่ทำให้ฉันต้องเปลี่ยนความตั้งใจ

ที่ร้านล๊อตเตอรี่นั้นมีป้ายเขียนไว้ว่า พลทหารมังกรทอง ลิ้มประเสริฐกุล เห็นชื่อนี่ก็ทำให้จำได้ว่า เคยอ่านข่าวในเฟซบุ๊คที่แชร์ต่อๆ กันมาถึงน้องคนนี้ได้ ทหารที่ถูกระเบิดจากการลงไปประจำการที่ จ.ยะลา ระเบิดถูกที่ศรีษะด้านซ้าย และถูกผู้ก่อการร้าย ยิงซ้ำที่ปาก กรามหัก ทำให้น้องต้องกลายเป็นคนพิการ อัมพาตครึ่งซีก พูดจาไม่ชัด แขนขาใช้การไม่ได้ หูเสีย 1 ช้าง ตามองเห็นภาพซ้อน ป้ายที่แขวนไว้อยู่บริเวณแผงล๊อตเตอรี่บอกว่าขายล๊อตเตอรี่เพื่อเลี้ยงชีพและนำเงินไปรักษาตัว

จังหวะที่คนเดินผ่านน้อยๆ น้องเขาก็พยายามพูดว่าล๊อตเตอรี่ แม้จะฟังไม่ชัดเจนนัก เสียงน้องบาดใจมาก มันทำให้เห็นถึงความพยายามของคนๆ หนึ่งที่ไม่งอมืองอเท้า ทำมาหากินด้วยตนเอง ดิ้นรนเพื่อที่จะยืนอยู่ในสังคมแห่งนี้ให้ได้ เท่าที่จำได้จากข้อความที่อ่านในเว็บ ในเฟซบุ๊ค น้องเขาบอกว่าเขาภูมิใจที่เขาเป็นทหาร นี่คือวีรบุรุษของชาติที่ได้ดูแลปกป้องพวกเราชาวไทย

หมดอารมณ์ช๊อปปิ้ง สิ่งเดียวที่ฉันจะทำในตอนนี้คือต้องซื้อล๊อตเตอรี่น้องเขา ถ้าไม่ได้ซื้อก็คงรู้สึกไม่สบายใจไปอีกนาน ฉันเดินเข้าไปเลือกซื้อล๊อตเตอรี่มาใบหนึ่ง จ่ายเงินให้น้องเขา น้องเขาบอกขอบคุณ และยกมือไหว้ น้องคะ น้องไม่ต้องไหว้พี่หรอกค่ะ พี่ต่างหากที่ต้องไหว้น้องที่ทำประโยชน์ให้กับประเทศของเรา พี่คงทำได้แค่นี้

ถ้ามีโอกาสผ่านไปอีก พี่จะไปอุดหนุนน้องอีกนะคะ



Create Date : 06 ธันวาคม 2554
Last Update : 6 ธันวาคม 2554 20:39:18 น.
Counter : 603 Pageviews.

3 comments
ถนนสายนี้...มีตะพาบ" กม.ที่ 307 "ภูเขา หรือ ทะเล" aitai อ่านว่า อะอิไต้
(30 ก.ค. 2565 11:42:39 น.)
: วัยหนุ่มที่ผ่านพ้น : กะว่าก๋า
(29 ก.ค. 2565 06:04:46 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบหลักกิโลเมตรที่ 307 "ภูเขา หรือ ทะเล" โจทย์โดย คุณอ้อ เริงฤดีนะ กิ่งฟ้า
(29 ก.ค. 2565 22:12:53 น.)
ภูเขาหรือทะเล อาจารย์สุวิมล
(28 ก.ค. 2565 20:08:03 น.)
  
ขอให้ถูกรางวัลนะครับ

เผื่อจะได้นำเงินซักส่วนนึงไปช่วยเหลือเค้า



โดย: pakma_13 วันที่: 7 ธันวาคม 2554 เวลา:4:22:53 น.
  
มีโอกาสได้ไปอุดหนุนน้องสองครั้งแล้วคะ สงสารน้องมากๆๆ
โดย: ออน IP: 27.55.9.118 วันที่: 12 ตุลาคม 2555 เวลา:19:19:03 น.
  
อยากให้เพื่อนๆๆช่วยกันกระจายข่าวเยอะๆๆอ่ะคะ อยากให้น้องได้รับความช่วยเหลือเยอะๆๆคะ
โดย: ออน IP: 27.55.9.118 วันที่: 12 ตุลาคม 2555 เวลา:19:21:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Cottontail.BlogGang.com

Freeze
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]