2012-04-02 เืทือกเขาหวงซาน Mt.Huang Shan
กลับมาจากเมืองจีนได้สองเดือนแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสเขียนบันทึกการเดินทางต่อจากครั้งก่อน ซึ่งเขียนไว้ตอน "เซี่ยงไฮ้ Shanghai" ซึ่งตอนนั้นอัพโหลดขณะยังท่องเที่ยวอยู่ที่เมืองจีน ไม่อารัมภบทให้ยืดเยื้อ, ขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน


2012-04-02 Shang hai to Mt.Huang Shan

วันนี้ไม่มีอะไรมากในตารางท่องเที่ยว แค่เดินทางจาก Shang hai ไปเทือกเขาหวงซาน, ฟังชื่อเหมือนหนังจีนกำลังภายใน

ตื่นนอนแต่เช้า... หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ลงไปทานอาหารเช้า ปกติเราไม่ทานอาหารเช้า แต่มันรวมมากับค่าห้องแล้ว ก็ไปทานซะหน่อย พอทานอาหารเช้าเสร็จก็กลับขึ้นห้องไปจัดกระเป๋าแล้วเช็คเอ้าท์ตอนสิบเอ็ดโมง ลงมาสูบบุหรี่รอไกด์และคนขับรถที่ล๊อบบี้ จากนั้นเดินทางไปสนามบินโดยไกด์เข้ามาเช็คอินให้เรา บินจาก Shang hai ถึง Tunxi ใช้เวลาประมาณ 50 นาที Tunxi เป็นเมืองตีนเขาที่นักท่องเที่ยวจะมาพักที่นี่ก่อนเดินทางต่อขึ้นไปบนภูเขาหวงซาน ไกด์ที่มารับเป็นไกด์หนุ่มชื่อ Elvin Wang จากสนามบินมายังโรงแรมใช้เวลาประมาณ 10 นาที อากาศที่นี่ค่อนข้างหนาวคิดว่าประมาณ 15 °C เช็คอินแล้วขนของขึ้นห้อง นัดไกด์มารับพรุ่งนี้เก้าโมงเช้า ช่วงบ่ายที่เหลือไม่ได้ทำอะไร หลังจากเช็คอีเมลเสร็จก็เอนหลัง หกโมงเย็นเดินไป Old street ซึ่งอยู่ห่างโรงแรมประมาณ 1 กิโลเมตร อากาศเย็นสบายทำให้ไม่รู้สึกร้อนหรือเหนื่อย เดินหาร้านอาหารที่ไกด์แนะนำ แต่หาไม่เจอ เลยสุ่มเดินเข้าร้านที่มีคนเยอะเพราะอาหารต้องอร่อยแน่นอน ถามเมนูภาษาอังกฤษโดยใช้ภาษากายสื่อสารเพราะไม่มีใครในร้านพูดภาษาอังกฤษได้ ผลปรากฏว่าโดนไล่ออกมา เดินต่อมาอีกสองล็อคก็เจอร้านอาหารเกาหลี คนเรียกลูกค้าดูเป็นมิตรแต่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้จึงเรียกให้ลูกสาวเจ้าของร้านซึ่งพูดภาษาอังกฤษได้ดีและชัดมากมารับออเดอร์ อาหารอร่อยแต่ปริมาณเยอะมากไปหน่อย, กิมจิอร่อยมากจนต้องขอเพิ่ม ทานอาหารเสร็จก็เดินกลับโรงแรม

Stayed at : Huangshan International Hotel


รูปแรกที่เอามาให้ดูเป็นรูปห้องน้ำในห้องพักที่โรงแรม... จุดประสงค์เพื่อต้องการจะบอกว่า ถ้าไปเที่ยวเมืองจีนให้ทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนออกไปเที่ยว เพราะห้องน้ำสาธารณะที่เมืองจีนไม่น่าพิสมัยเอาเสียเลย


Xin'an River หน้าโรงแรม... สุดสายตาเป็นสะพานที่อยู่ตรงกันข้าม Old Street ดูเหมือนไม่ไกล แต่หนึ่งกิโลเมตรเลยนะนั่น


ร้านอาหารเกาหลี กิมจิอร่อยสุดในสามโลก อิ..อิ..


ชุดถ้วยจานและแก้วน้ำ แพ็คมาอย่างดี ดูไปเหมือนสังฆทานยังงัยไม่รู้อ่ะ


2012-04-03 Tunxi to Mt.Huang Shan

วันนี้จะเดินทางขึ้นไปบนยอดเขาหวงซาน ไกด์และคนขับรถมารับตอนเก้าโมงตามที่นัดไว้ นั่งรถจากตัวเมืองออกไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็ต้องเปลี่ยนไปขึ้นรถบัส ถนนที่รถบัสพาเราขับขึ้นไปดูคล้ายถนนขึ้นดอยสุเทพ แต่พรรณไม้ดูแปลกตาและต้นไม้หนาทึบกว่า ใช้เวลาเดินทางอีกครึ่งชั่วโมงก็สุดทาง ต้องขึ้นกระเช้าไฟฟ้าต่อ, แถวต่อคิวขึ้นกระเช้าไฟฟ้ามีคนเยอะมาก คิดว่าน่าจะเกินสามพันคน ที่คนเยอะมากเป็นพิเศษเพราะเป็นเทศกาลเชงเม้ง ไกด์พาเราไปขึ้นอีกทางซึ่งเป็นทางวีไอพี ซึ่งยังต้องต่อแถวอยู่ดี แต่แถวสั้นประมาณไม่เกินยี่สิบคน นั่งกระเช้าประมาณ 20 นาที ก็สุดสถานี แล้วต้องเดินต่ออีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงโรงแรมด้วยความเหน็ดเหนื่อย แม้ว่าอากาศจะเย็นก็ตาม พอถึงโรงแรมก็เก็บของเข้าห้องซึ่งมีแต่ Bag pack เสื้อผ้าเอามาชุดเดียวส่วนที่เหลือฝากไว้ที่โรงแรมใน Tunxi จากนั้นก็ไปทานอาหารเที่ยงในโรงแรม ซึ่งน่าจะเรียกว่าอาหารบ่ายมากกว่า เพราะตอนที่ทานก็ปาไปบ่ายสองแล้ว

บ่ายสามโมงเราออกไปเดินตามเส้นทางเดินเขาทิศตะวันตก ที่นี่เส้นทางเดินมีหลายเส้นทาง แต่เส้นทางที่เราเลือกไม่แน่ใจว่าจะตัดสินใจถูกหรือเปล่า เพราะต้องถ่ายภาพย้อนแสง แต่อยากดูพระอาทิตย์ตกดิน ทิวทัศน์สวยมากมาย บางช่วงทางชันมากจนน่ากลัว ยิ่งเดินยิ่งไกล จะเดินกลับก็มาไกลเกินไปแล้ว เลยต้องเดินตาม loop ไป กว่าจะเดินถึงโรงแรมก็ปาเข้าไปห้าโมงครึ่ง ปวดขาที่สุด
Stayed at : Beihai Hotel


ทิวทัศน์จาก Tunxi ไปเทือกเขาหวงซาน มีบ้านเรือนกระจัดกระจาย. ดอกสีเหลืองที่เห็นคือ 'you cai hua' ใช้สกัดน้ำมันเพื่อบริโภค ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของเมืองนี้


นักท่องเที่ยวรอขึ้นกระเช้าไฟฟ้า นักท่องเที่ยวเกือบทั้งหมดเป็นชาวจีน เห็นชาวต่างชาติไม่กี่คน


วิวสวยมาก ถ่ายจากกระเช้าไฟฟ้าตอนขาขึ้น


วิวที่ถ่ายตอนเดินจากสถานีกระเช้าไฟฟ้าไปโรงแรม


นักท่องเที่ยวชาวจีนเยอะมามีทุกเพศทุกวัย


ที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่ได้จองโรงแรมมาก่อน... เนื่องจากเป็นวันหยุดยาวห้องพักจึงเต็มหมด ภาพนี้ถ่ายจากหน้าโรงแรมที่เราพัก


สมัยก่อนทางเดินสะกัดก้อนหินเป็นบรรได (อยู่ทางซ้ายมือของบันไดคอนกรีต) แต่ประเทศจีนได้ส่งเสริมการท่องเที่ยวและจัดทำทางเดินคอนกรีตที่แสนจะสะดวกสบาย และปลอดภัย


มุมนี้มีคนมากมายต่อแถวเพื่อถ่ายรูป


คู่รักที่ขึ้นมาเทือกเขาหวงซานจะเอากุญแจมาล็อคตรงโซ่ที่เขาใช้กันคนร่วง และเชื่อว่าชีวิตคู่จะยั่งยืน


มีหลายช่วงที่ทางเดินไม่มีราวให้จับเพราะหุบเขาบางช่วงไม่ลึกเท่าไหร่.. แค่ตกไปตายได้อ่ะ ขอบอกว่าน่ากลัวมาก, ถึงมากที่สุด


บางช่วงต้องเดินผ่านถ้ำ ซึ่งทางเดินแคบมาก เดินสวนกันแทบไม่ได้ ต้องรอให้อีกฝั่งเดินผ่านไปก่อน


ภาพนี้ถ่ายให้เห็นว่าทางเดินที่ลัดเลาะไปตามหน้าผา ไม่ได้หนาเท่าไหร่ แต่ก็ดูมั่นคงดี


ช่วงนี้ของทางเดินน่ากลัวที่สุด เพราะเป็นเหวลึกมาก เดินไป...ขาสั่นไป แต่ก็ดีใจที่ได้ไปมาแล้ว (มีหลายครั้งที่พลาดโอกาสดีๆ เพราะกลัวความสูงนี่แหละ)


ภาพนี้น่าจะได้รับรางวัลเสแสร้งทองคำ เพราะที่ยืนหน้าระรืนนั่นที่จริงกลัวจนขาสั่นระรัวเลยทีเดียว


วิวยิ่งใหญ่อลังการ, สวยมากมายสุดจะบรรยาย แต่ไม่มีความสามารถถ่ายมาให้สวยเหมือนของจริงได้


ภาพนี้จะโชว์ให้เห็นนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ตรงชะง่อนผาที่เราบอกว่าเป็นจุดยอดฮิตที่มีคนต่อแถวถ่ายภาพ


โรงแรมใหม่กลางหุบเขาหวงซานกำลังก่อสร้าง เขาสร้างกำแพงบังไว้ไม่ให้นักท่องเที่ยวเห็น แต่เราปีนป้ายคอนกรีตขึ้นไปถ่าย


อีกจุดหนึ่งที่นักท่องเที่ยวนิยมถ่ายภาพเป็นที่ระลึก คนต่อแถวยาวมาก


2012-04-04 Mt.Huang Shan to Tunxi

แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อจะปีนเขาไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้น ใส่เสื้อไปสามชั้น แต่ละชั้นหนามากเพราะอากาศหนาวจัด พอขึ้นไปถึงยอดเขาตรงจุดยอดฮิตของนักท่องเที่ยว ปรากฏว่ามีคนมาจองที่กันเต็มไปหมด เดินหาทำเลเพื่อจะได้ถ่ายภาพสวยๆ ดูเหมือนเวลาช่างยาวนานเหลือเกิน, มันทรมานเพราะอากาศหนาวมากขนาดยอดหญ้าเป็นแม่ขนิ้ง แถมลมพัดหอบละอองหมอกมาปะทะหน้าจนชาไปหมด พอถึงเวลาตามที่พระอาทิตย์น่าจะขึ้นได้แล้ว กลับมีฝนเม็ดเล็กโปรยลงมาจากฟากฟ้า... ช่างทำกับเราได้ถึงเพียงนี้ แล้วนักท่องเที่ยวทั้งหมดก็พากันทยอยเดินกลับไปยังโรงแรมของตน เราอยู่รอด้วยความหวังอีกเกือบสิบนาทีก็ต้องยอมแพ้ แล้วกลับไปนอนต่อ

นัดไกด์มาเจอกันที่ล๊อบบี้ตอนเก้าโมง ไม่มีที่ให้นั่งรอเลย คนเยอะมาก นักท่องเที่ยวประมาณเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นเป็นชาวจีน คุยกันเสียงดังโขมงโฉงเฉง แล้วไกด์ก็มา... ช้าไปห้านาที เช็คเอาท์เสร็จก็เดินกลับไปขึ้นกระเช้าตามทางเดิม ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ นั่งกระเช้าลงมาถึงสถานีด้านล่าง จุดที่คนรอขึ้นกระเช้าเมื่อวานเงียบเป็นป่าช้า อนิจจัง วัฏสังขารา... จากนั้นเดินไปขึ้นรถบัส ซึ่งขาลง รถแวะจอดส่งผู้โดยสารหลายที่ พอถึงสถานีเราก็เปลี่ยนไปขึ้นรถแวนที่มารอรับเราอยู่ก่อนแล้ว ขากลับนี่ช้ากว่าขามาเพราะคนขับคนละคนกัน แต่ก็ดี, ได้ชมทิวทัศน์ที่สวยแปลกตา มาถึง Tunxi ตอนบ่ายโมง เช็คอินที่โรงแรมเดิม และนัดไกด์ไปทานข้าวเย็นด้วยกันตอนห้าโมง ขนสัมภาระเข้าห้องพักแล้วเอนหลังพักผ่อน

ห้าโมงเย็นลงมาเจอไกด์ที่ล๊อบบี้ แล้วนั่งรถเมล์หน้าโรงแรมไป Old Street ใช้เวลาแค่ 5 นาทีก็ถึง เดินผ่านร้านค้ามากมาย มีทั้งร้านขายชา, ร้านขายรูปภาพ, ร้านขายหินฝนหมึก, ร้านขายขนมของฝาก และร้านขายของที่ระลึกมากมาย เดินตามตรอกซอกซอยไปประมาณสิบนาทีก็ถึงร้านอาหาร แต่ต้องรอเพราะคนเยอะมาก, ร้านนี้เขามี model อาหารให้เราเลือก ให้เห็นหน้าตาว่าอาหารเป็นแบบนี้แบบนั้น แล้วก็เขียนรหัสอาหารในใบสั่งอาหาร พอได้โต๊ะอาหารก็ทยอยมาพอดี พอทานเสร็จก็นัดกับไกด์ให้มารับพรุ่งนี้ตอนเที่ยง เพราะมีเที่ยวบินตอนบ่ายสาม แล้วไกด์ก็ขอตัวกลับ, ส่วนเราเดินเล่นที่ Old Street สักพักแล้วก็เดินกลับโรงแรม
Stayed at : Huangshan International Hotel


อุตส่าห์ตื่นมาตั้งแต่ตีห้า กะจะถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นซะหน่อย แต่ฟ้าปิด แถมยังมีฝนปรอยๆ


ตอนเช้าผู้คนเริ่มเก็บเต้นท์ ด้านหลังเป็นโรงแรม Bei hai ที่เราพัก ห้องราคาสุดแพงและแคบ เปิดเครื่องทำความร้อนได้ตอนหกโมงเย็นถึงแปดโมงเช้า จะใช้เน็ตก็ต้องจ่ายเพิ่ม... :(


นักท่องเที่ยวตัวน้อย น่ารักดี


มีบริการเสลี่ยงสำหรับคนที่เดินไม่ไหว แต่แพงมาก ประมาณ 300 หยวน หรือประมาณ 1,500 บาท


ภาพวิวถ่ายจากกระเช้าไฟฟ้าขาลง คิดว่าน่ากลัวกว่าขาขึ้น ทั้งๆ ที่เป็นสายเดียวกัน


จุดที่นักท่องเที่ยวต่อแถวเพื่อขึ้นกระเช้าไฟฟ้าเมื่อวาน... คนหายไปหมดแล้ว


ระหว่างทางจากสถานีกระเช้าไฟฟ้าไปสถานีรถบัส เห็นชาวบ้านมาซักผ้าที่แม่น้ำ


สถานีรถบัส นั่งลงไปตีนเขาประมาณครึ่งชั่วโมง ดูเหมือนเขาจำกัดความเร็วของรถ เพราะขาขึ้นและขาลงใช้เวลาเท่าๆ กัน


กลับมาสู่ความสะดวกสบายในเมือง Tunxi โรงแรมน่าพักกว่าเยอะเลย


ร้านขายหินฝนหมึกที่ Old Street ระหว่างเดินไปร้านอาหาร


ตัวอย่างอาหารมีชื่อและรหัสกำกับ ใครอยากสั่งอะไรก็เขียนรหัสในใบสั่งอาหาร


หลังจากทานอาหารเสร็จก็เดินเล่นที่ Old Street


ร้านขายพู่กัน


ร้านขายพัดที่ระลึก เจ้าของร้านกำลังเขียนอักษรหรือวาดภาพตกแต่งให้พัดดูสวยงาม


จบตอนเทือกเขาหวงซาน ตอนหน้าเป็นช่วงที่ไปปักกิ่ง จะพยายามเขียนให้เสร็จไวๆ







Create Date : 06 กรกฎาคม 2555
Last Update : 6 กรกฎาคม 2555 18:03:37 น.
Counter : 8277 Pageviews.

17 comments
เจเจ จ๊ะจ๋า พาไปเที่ยวปิดเทอม (2) : สวนน้ำ Nava Vana a whispering star
(27 พ.ย. 2564 12:43:53 น.)
ทะเลพัทยาที่...บ้านอำเภอ พายุสุริยะ
(26 พ.ย. 2564 17:39:37 น.)
วิหารหลวงพ่อสําเร็จศักดิ์สิทธิ์ จังหวัดสระบุรี นายแว่นขยันเที่ยว
(26 พ.ย. 2564 00:41:22 น.)
เมื่อกาลเวลานำพาให้เราไปเยือน เมืองกาญจน์ (วันที่ 2 สังขละบุรี-บ้านอีต่อง) nongmalakor
(26 พ.ย. 2564 11:21:05 น.)
  
ภาพสวยชวนไปเที่ยวจังค่ะ
โดย: SSUR วันที่: 6 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:15:08 น.
  
ตอบ คุณ SSUR

ขอบคุณครับที่เข้ามาชมบล๊อก จะรีบเขียนตอนถัดไปให้เสร็จไวๆ ครับ
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 7 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:08:50 น.
  
มารอติดตามค่ะ เห็นแล้วอยากไปเที่ยวบ้าง เป็นคนกลัวความสูงเหมือนกันเลย 5555
โดย: ปลาย (enterstep ) วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:40:36 น.
  
เดินทางเองหรือไปกับทัวร์คะ มีทัวร์แนะนำมั๊ย
จะพาพ่อกับแม่ไปเที่ยวค่ะ
โดย: เหมย IP: 119.42.90.48 วันที่: 16 สิงหาคม 2555 เวลา:11:06:50 น.
  
ตอบคุณปลาย - ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมชมครับ นี่เกือบสองเดือนแล้วยังไม่ได้เขียนต่อให้จบเลยครับ... และเดือนหน้าก็จะไปมาเลเซียกับสิงคโปร์อีก เหนือยใจกับความขี้เกียจของตัวเองจริงๆ ครับ แต่ยังงัยก็จะเขียนต่อให้เสร็จครับ

ตอบคุณเหมย - ซื้อทัวร์ที่ประเทศจีนครับ ชื่อ China Odyssey Tours ไม่แนะนำทัวร์ที่ผมไปครับ ทัวร์ที่ไปเป็นทัวร์ที่เราจัดโปรแกรมเองแต่ให้บริษัทจัดการทุกอย่างให้ครับ ที่ไม่แนะนำเพราะราคาแพงมากมาย แนะนำให้หาทัวร์จากประเทศไทยที่จัดไปเมืองจีนดีกว่าครับ ราคาสมน้ำสมเนื้อ และติดต่อกันง่ายกว่าครับ (ไม่มีบริษัททัวร์ในประเทศแนะนำให้อ่ะครับ, ขอโทษด้วยครับ)
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 29 สิงหาคม 2555 เวลา:20:05:59 น.
  
สวัสดีครับ อ่านต่อจาก เรื่องทำปกหนังสมุดฉีก

อ่านเพลินเกินห้ามใจจนอยากรู็้้ว่าเดินทางบ่อยขนาดนี้

ไม่เหนื่อยเหรอครับ
โดย: bluepharm วันที่: 14 ตุลาคม 2555 เวลา:9:23:23 น.
  
ตอบคุณ bluepharm - ขอบคุณครับที่เข้ามาอุดหนุนอ่าน :) สนุกกับการท่องเที่ยวครับ เหนื่อยบ้าง ก็หยุดพัก แล้วเที่ยวต่อครับ
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 23 ธันวาคม 2555 เวลา:18:47:10 น.
  
เจ้นพ น่าไปนะ แต่ถ้าจะลำบากน่าดู แต่ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีทีเดียว ^^
โดย: wachira IP: 122.154.230.82 วันที่: 19 มีนาคม 2556 เวลา:13:54:09 น.
  
เพื่อนไก่ - ทัวร์นี้ไม่ลำบากเลยอ่ะ... มีคนรับส่งสนามบิน, โรงแรม.. ตอนเที่ยวก็มีไกด์ไปด้วยตลอด จนต้องบอกไกด์ที่หวงซานว่า จะเดินเที่ยวเองอ่ะ...

สถานที่ท่องเที่ยวที่เมืองจีนเขาทำทางเดินไว้เป็นอย่างดี ขนาดขึ้นไปเทือกเขายังลาดคอนกรีตเป็นทางเท้า... ดูขัดกับธรรมชาติ แต่ก็สะดวกสบาย...
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 27 มีนาคม 2556 เวลา:11:48:20 น.
  
I enjoyed our time in Ireland.
It was so lovely to meet you.
My purse is so useful. Thank you very much
Love Dee
โดย: Dee IP: 78.145.25.141 วันที่: 6 พฤษภาคม 2556 เวลา:22:06:38 น.
  
Dear Dee... I'm so happy to have a chance to spent time with you and David... I wish one day I will have a chance to show you my city....

Love you two... :)
โดย: Nop (annopwichai ) วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 เวลา:11:39:01 น.
  
ผมเดินหลงเข้ามาครับ อ่านเพลินเลย จนจบ เล่าได้ละเอียดทีเดียวครับ ขอบคุณ ผู้อ่านแทบจะรู้สึกว่าได้ไปเดินเที่ยวด้วยอีกคน .. ยังไม่เคยไปหวงซานครับ แต่หากจะไป คงจะไปกับทัวร์ ชอบความสะดวกน่ะครับ
โดย: yyswim วันที่: 29 มิถุนายน 2556 เวลา:10:16:00 น.
  
ตอบคุณ yyswim - ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นท์ :) ถ้าไปและได้เขียนบล๊อก ช่วยเอามา add ให้อ่านด้วยนะครับ... ตอนที่ผมไปไม่ได้เที่ยวจนทั่วหวงซาน เพราะต้องไปอีกหลายเมือง... ได้ข่าวว่าประเทศจีนจะขอขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงซานเป็นมรดกโลกด้วยครับ... รีบไปเที่ยวก่อนที่จะหมดความสวยงาม (เพราะนักท่องเที่ยวจะเยอะขึ้น) ครับ... :)
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 3 กรกฎาคม 2556 เวลา:19:07:51 น.
  
เป็นคนกลัวความสูง จะไปเที่ยวเขาหวงซานได้มั๊ยคะ ขนาดดูริวิวยังหวาดเสียวเลยค่ะ
โดย: ANNA IP: 122.154.22.34 วันที่: 5 สิงหาคม 2556 เวลา:13:45:07 น.
  
ตอบคุณ ANNA - ผมเป็นโรคกลัวความสูงครับ... ที่บอกว่าเป็นโรคเพราะไม่ใช่แค่กลัวแล้วใจสั่น แต่ตอนไปโหนสลิงค์ที่ flight of the gibbon เชียงใหม่ ทุกอย่างรอบตัวมืดไปหมดจนต้องหามลงจากทริปอ่ะครับ... :( เล่าแล้วน่าอาย อิ..อิ...

ส่วนที่น่ากลัวที่สุดตอนไปเที่ยวเทือกเขาหวงซานคือนั่งกระเช้าไฟฟ้าขึ้นไปครับ ทั้งๆ ที่รู้ว่าปลอดภัยแต่ก็ใจหวิวๆ แต่พอขึ้นไปบนยอดเขาแล้วไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดครับ มีบางช่วงของเส้นทางเดินอาจน่ากลัวนิดหน่อย แต่ผมก็เดินชิดไปกับก้อนหิน ก็ไม่ค่อยน่ากลัวเท่้าไหร่ครับ :)
โดย: นพ (annopwichai ) วันที่: 6 สิงหาคม 2556 เวลา:16:59:16 น.
  
สวยมากค่ะจะไปให้ได้อาจจะปีหน้าซ้อมร่างก่อน
โดย: Cara korat IP: 223.205.251.109 วันที่: 30 มีนาคม 2559 เวลา:13:43:27 น.
  
สวยมากค่ะจะไปให้ได้อาจจะปีหน้าซ้อมร่างก่อน
โดย: Cara korat IP: 223.205.251.109 วันที่: 30 มีนาคม 2559 เวลา:13:43:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Annopwichai.BlogGang.com

annopwichai
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 88 คน [?]