รู้ทุกเรื่อง.......ยกเว้นเรื่องตัวเอง
<<
พฤศจิกายน 2551
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
4 พฤศจิกายน 2551

ความรู้สึกผิดของ พระพยอม....

ดั๊นเป็นแฟนคู่สร้างคู่สมมานาน...

หนังสือที่บางคนเห็นหน้าปกแล้ว.....อี๋ๆๆๆหนังสืออะไรอ่ะ

....มีแต่เรื่องผัวๆเมียๆ....

....หนังสือบ้าดารา.....

หนังสือนี้ มีกว่าที่คุณคิด....

คุณดำรงบอกว่า

หนังสือเล่มนี้ มีทั้งอาจารย์ รศ. คุณหญิง โอ๊ย..อีกเยอะ ที่เป็นผู้เขียน


แต่หนังสือนี้ มีความเป็นตัวของตัวเองสูง....

ไม่เคยคิดเปิดงานแถลงแก้ข่าว....ป่าวประกาศแก้ตัว....

ส่วนหน้าปกนั้น........ปกหนังสือทั่วๆไป......

ดารา นางแบบคนไหน จะแหกแข้ง แหกขา อ้าซ่า ขนาดไหน...

แต่คส.คส. ต้องหัวชนกันเท่านั้น......

*******************

มีอยู่เล่มนึง พระพยอมท่านเล่าเกี่ยวกับ เรื่องที่ท่านเสียใจที่สุดในชีวิต

หลายๆท่านคงได้อ่านแล้วนะคะ

........เกี่ยวกับพ่อ.....ดังนี้ (จาก//www.pantown.com/board.php?id=2089&area=1&name=board1&topic=237&action=view)


โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า... หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด

พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก.......

วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับ

ตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่น ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน....อยากพักผ่อน....

อาตมารู้สึกโมโหมาก

พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือ

แต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก....

“ ไอ้ยอม... ไอ้ยอม... มาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย... กูขึ้นไม่ไหว ”

ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง.. ตึง.. ตึง..

กระชากร่างพ่ออุ้ม ในขณะที่อุ้ม..

ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ

พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ... ถึงหัวสะพาน

จับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับ พื้นไม้อย่างแรง
เสียงดังโครม....

พ่อแกร้องไห้.... แล้วพูดว่า

“ ไอ้ยอมนะ... ไอ้ยอม.. กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย....

กูนอนหลับ.. แต่มึงไม่ยอมนอน... ร้องไห้กวน..

กูต้องลุกมาอุ้มมึง...ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอน

จะไปไหนมึงไม่ไหว.. มึงเหนื่อย.. กูก็ต้องอุ้มมึง.. ทั้งที่กูก็เหนื่อย

กูอุ้มมึง.. มึงทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กู

แต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย....

เพราะกูรักมึง......

วันนี้... มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม.....”

พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม

อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน

ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า

“ พ่อครับ ต่อจากนี้ไป... ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต

โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ ลงพื้นอีกแล้วละครับ ”

หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้น

แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว

โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว

คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้

จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต

แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า

บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด

บ้างครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ

แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่า

สิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ

ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา

ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป..... "

.......


รักเธอทั้งหมดของหัวใจ - Pause




 

Create Date : 04 พฤศจิกายน 2551
10 comments
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2551 12:36:37 น.
Counter : 672 Pageviews.

 

ซึ้งจัง ใกล้วันพ่อพอดี
แต่พ่อก็ไปสวรรค์แล้วเหมือนกัน
คิดถึงพ่อมากๆ
เหลือแต่แม่ ก็พยายามอยู่ที่จะดูแลแม่ให้ดี

 

โดย: ชมรมท่องธรรมชาติ 4 พฤศจิกายน 2551 13:16:16 น.  

 

อ่านแล้วน้ำตาซึม

เป็นเรื่องที่เตือนสติดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ

 

โดย: cocosweet IP: 161.200.255.162 4 พฤศจิกายน 2551 14:34:08 น.  

 

อุ๊ย ... วันนี้เปิดซิง เจ๊ มิทันแฮ๊ะ

คู่สร้างคู่สม ซื้อทุก10วันที่ออก .. หนังสือคนไทย ต้องหนับหนุนคนไทย (แต่ชอบอ่านเวลาเข้าห้องน้ำเวลาอึอ่ะเจ๊ .. มันได้อารมณ์ดี อิอิ .. เอามาวางในบ้านทีไร ม่ะเคยได้จับอ่านเลย ไม่รู้เป็นไร แต่พอเอาไววางในห้องน้ำ อ่านจบอ่ะ(แต่ไม่ได้รวดเดียวจบน๊ะ ค่อยๆอ่าน )
...คนเราก็ทำพลาดกันได้อ่ะ กว่าจะมาถึงจุดๆนี้เน๊าะ

 

โดย: เลดี้เพี้ยนนนน (sharefeeling ) 4 พฤศจิกายน 2551 15:43:19 น.  

 

อุ๊ย มาเจิมม่ะทัน

อ่านเหมือนกันจ้า คนไทยต้องหนับหนุนคนไทย ความรู้รอบตัวเย๊อะดีจ๊ะ

.. กว่าจะมาเป็นพระพยอมได้โน๊ะ ..

 

โดย: เลดี้เพี้ยนนนน (sharefeeling ) 4 พฤศจิกายน 2551 15:47:22 น.  

 

ขอบคุณมากที่ถ่ายทอดสิ่งดีๆให้รับรู้

 

โดย: thamakorn 4 พฤศจิกายน 2551 17:09:07 น.  

 

 

โดย: OFFBASS 4 พฤศจิกายน 2551 18:10:37 น.  

 

อ่านแล้วน้ำตาซึมอีกคนเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณที่นำสิ่งดีดีมาแบ่งปัน

 

โดย: discipula 4 พฤศจิกายน 2551 18:14:43 น.  

 

เป็นเรื่องที่ดี ที่เราควรพึงระลึกไว้เสมอนะคะ

 

โดย: pinkyrose 4 พฤศจิกายน 2551 23:13:10 น.  

 

 

โดย: จอมมารขาวดำ 6 พฤศจิกายน 2551 16:49:59 น.  

 

เข้ามาซึ้ง............... แล้วรำลึก นึกถึงตัวเอง..............

 

โดย: คนสองภาค 17 กันยายน 2552 15:13:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


เจ๊ เชพฯ
Location :
สมุทรสาคร Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มั่นใจแบบไร้สติ....นี่สิ "เชพบ๊ะ"
34-35-40 มาตรฐานหญิงไทย

---------------------

อย่าตกใจนะคะ ที่ ขายน้ำหอมแบ่งขายด้วย
แค่ชอบซื้อน้ำหอม แต่ของเดิมไม่ค่อยยุบซะที
ก็แบ่งขายให้คนที่อยากทดลองกลิ่นดีกว่า

ในคอนเซ็ปท์ สมบัติผลัดกันดมค่าาา555

ขายได้ ไม่ได้ ไม่ซีค่าาาไ ม่ได้เดือนร้อนเรื่องเงินนะคะ
คุณอยากลองกลิ่น เราอยากให้น้ำหอมหมดเร็วๆจะได้ซื้อกลิ่นใหม่
win win !! ดีไม๊คะ :)


[Add เจ๊ เชพฯ's blog to your web]