บรรณาธิการตาไม่ถึง หรือเรื่องคุณไม่ซึ้งพอ


ช่วงที่เป็นบรรณาธิการคัดสรรเรื่องสั้น
นิยายให้นิตยสารฉบับหนึ่ง มีโอกาสได้อ่านจดหมายของน้องๆ หลายคน
ที่เขียนมาถามไถ่กันมาว่า “ทำไมเรื่องของ(หนู/ผม)ไม่ได้ลงนิตยสาร...สักทีนะ”
(เว้นช่องว่างไว้ให้คุณใส่ชื่อนิตยสารลงไป)
ไอ้กระผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบยังไง เพราะไม่เห็นเห็นต้นฉบับนั้นๆ
แต่ตอนนั้น ผมตอบน้องๆ ไปว่า
สาเหตุที่เรื่องของน้องๆ ไม่ได้ลงนิตยสารนั้นน่าจะมาจากสาเหตุใหญ่ๆ ดังนี้


หนึ่ง เรื่องของคุณห่วยแตก
สอง บรรณาธิการตาไม่ถึง
สาม เรื่องของคุณดีพอ แต่ไม่ใช่ความต้องการของนิตยสารฉบับนั้น
สี่...(ยังนึกไม่ออก ใครนึกออกเขียนมาบอกที เหตุผลโดนใจ มีหนังสือนิยายมอบให้...อีกแล้ว)
เชื่อไหมว่า นักเขียนหลายท่าน ขยำงานของตัวเองมาแล้วเป็นพันๆ แผ่น
เพียงเพื่อจะเปิดบรรทัดแรกของนิยายเรื่องแรกในชีวิต
เชื่อไหมว่า งานเขียนชิ้นแรกของนักเขียนชื่อดังหลายต่อหลายท่าน
ถูกทิ้งลงขยะมานักต่อนัก เพราะว่าไม่เข้าตาบรรณาธิการเอาซะเลย
เชื่อไหมว่า หนังสือบางเล่ม อึ่มม์ หลายเล่มก็ได้
เอาที่เป็นเบสเซลเล่อร์ด้วยก็ดี ที่บางคนอ่านแล้วรู้สึกไม่เอาไหน
(เคยไหมที่อ่านหนังสือเล่มใดเล่มหนึ่งแล้วไม่ได้เรื่อง โทษใครดี
นักเขียน บรรณาธิการหรือว่าคนอ่าน-อันนี้เขาเรียกว่ารสนิยมการอ่านล้วนๆ)
เชื่อไหมว่า หนังสือบางเล่ม เป็นแค่หนังสือทำมือธรรมดา
แต่ว่าอ่านแล้ววางไม่ลง หรือบางเล่มพิมพ์ออกมาแล้วปกไม่สวย
พิมพ์ผิดเป็นว่าเล่น แต่ต้องทนอ่าน เพราะงานเขียนเขาดีจริงๆ
ถ้าคุณอยากเป็นนักเขียนจริง คุณต้องมุ่งมั่น อดทนและขยัน
งานที่ถูกขยำของคุณ อาจจะไม่ใช่งานห่วยแตกก็ได้
เพียงแต่ว่า บรรณาธิการท่านนั้นๆ ตาไม่ถึง
ลองเปลี่ยนบรรณาธิการ เปลี่ยนนิตยสารที่คุณนำผลงานไปเสนอ
ไม่แน่ว่างานของคุณอาจจะโดนใจบรรณาธิการท่านอื่นๆ ก็ได้
แต่ทางที่ดี เมื่อคุณเขียนหนังสือเรื่องใดเรื่องหนึ่งจบลงแล้ว
ลองให้คนรอบๆ ตัว(ที่จริงใจ)อ่านดู แล้วลองถามความคิดเห็นเขา
ถ้ามันสนุก โอเค ก็อาจจะผ่านไปได้ด่านหนึ่ง
หรือถ้ากลัวเพื่อนๆ หรือคนรอบๆ ข้างอ่านแล้วหัวเราะเยาะ
(แต่ถ้าเป็นผม ผมไม่กลัวเพื่อนหัวเราะเยาะนะ
กลัวมันพูดว่าดี ทั้งๆ ที่งานของเราออกจะเลวต่างหาก)
ก็ลองเก็บไว้สักเดือนสองเดือน(ของแบบนี้มันไม่เน่า)
จากนั้นค่อยหยิบมาอ่านใหม่ บางที เราอาจจะเห็นข้อบกพร่องของมันบ้างก็ได้
เชื่อไหมว่า นักเขียนหลายท่าน เมื่อเดินทางผ่านช่วงเวลาหนึ่งไป
แล้วกลับมาย้อนอ่านงานเล่มแรกๆ ที่พวกเขาสร้างสรรค์
บางคนอายม้วน บางคนปฏิเสธมัน บางคนอยากแก้ไข
บางคนอยากฉีกทิ้ง แต่มันทำไม่ได้แล้ว เพราะยังไงมันก็เป็นของคนๆ นั้น
การเขียนหนังสือจึงเหมือนเป็นการบันทึกความคิดในช่วงนั้นๆ ไว้
คิดได้แค่ไหนก็แค่นั้น ไม่มีใครเป็นไอสไตล์มาตั้งแต่เกิดหรอก
ดูอย่างพระพุทธเจ้าสิ กว่าจะตรัสรู้ได้ ต้องผ่านชีวิตมาตั้งมากมาย กว่าจะเข้าถึงนิพพาน
ดังนั้น หนทางการเป็นนักเขียนก็ต้องอาศัยประสบการณ์
ความมุ่งมั่น ขยัน อดทน ขณะทำงานไม่ต้องกังวลว่าเรื่องจะได้พิมพ์หรือเปล่า
เชื่อไหมว่า งานเขียนของนักเขียนบางคน ตอนที่เขามีชีวิตอยู่
ไม่มีใครยอมรับงานเขา แต่เขาก็ยังมุ่งมั่น อดทน พยายาม พิสูจน์ความเชื่อที่เขามี
กระทั่งเขาตาย ผลงานของเขาจึงกลายเป็นงานเขียนที่ยิ่งใหญ่ที่มีคนยอมรับกันทั่วโลก
เห็นไหม ว่างานดี จะกี่ปี มันก็ไม่เคยตาย
(แต่ผมไม่อยากเห็นงานของตัวเองยิ่งใหญ่หลังจากที่ตายไปแล้วหรอก อิอิ)font>

น้องๆ ล่ะ มีงานเขียนที่ดีที่สุดในช่วงเวลานี้แล้วหรือยัง
ถ้ามีก็ส่งมาให้พี่อ่านได้นะ อ้อ...ขอบอก
ถ้างานของน้องคนไหนไม่ผ่าน ไม่ต้องฟูมฟาย เหมือนจะตายให้ดับดิ้นหรอกนะ
เมื่อยังมีชีวิต มันก็ย่อมจะเขียนเรื่องใหม่ๆ ต่อไปได้
(ยกเว้นพวกที่คิดอะไรดีๆ ออกมาได้ครั้งเดียว)
อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ เพราะงานไม่ผ่านที่นี่
อาจจะไปเจิดจรัสที่อื่น
เอางี้ ถ้าส่งงานมาที่นี่แล้วไม่ผ่าน
ก็ให้คิดว่าพี่เป็นบรรณาธิการห่วยแตกก็แล้วกัน...ดีไหม



Create Date : 11 มิถุนายน 2553
Last Update : 11 มิถุนายน 2553 11:44:35 น.
Counter : 359 Pageviews.

6 comments
  
ไม่ชอบเล้ยยยย การเดินทาง
ยิ่งถนนที่ลาดยางใหม่ ๆ
เดี๋ยวรถหยุดเดี๋ยวรถจอดรำคาญใจ
และแอบนึกในใจ "ใคร_ะทำ"

ล้อเล่นยามบ่ายค่ะ...
โดย: zagai2002 วันที่: 11 มิถุนายน 2553 เวลา:15:06:45 น.
  
น้องๆ นี่ จำกัดอายุหรือเปล่าคะ..อิอิ
ว่าแต่ว่า แล้วทีนี่ พิจารณางานประเภทไหนคะ

ปล.เหตุผลข้อสี่ นึกไม่ออกเหมือนกัน
แต่อยากได้นิยายฟรีจังเลย..อิอิ
โดย: nikanda วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:11:33:03 น.
  
"ชอบการเดินทาง
ไปบนถนนแห่งความอ้างว้างในเมืองใหม่
โอบกอดตัวเองขณะเดินทางไกล
และแอบคิดถึงใครในบางคืน"
^
^
^
อ่านแล้วสะดุดใจ โรแมนติกชะมัดเลย
โดย: nikanda วันที่: 12 มิถุนายน 2553 เวลา:11:36:18 น.
  
เหตุผลข้อที่สี่
เรื่องของคุณดีพอ แต่เสือกไปตรงกับนักเขียนอีกคนในสำนักพิมพ์ที่กำลังจะพิมพ์
ได้นิยายอ่านฟรีเปล่าคะ พี่สะ

แล้วพี่สะ รับอ่านเรื่องสั้นอยู่เหรอคะ สำนักพิมพ์อะไร บอกหลังไมค์ก็ได้ เผื่อส่งงานที่ยังไม่เป็นรูปร่างที่คั่งค้างอยู่

คิดถึงนะคะ
โดย: กอล์ฟ IP: 81.155.48.114 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:0:57:24 น.
  
พี่ว่ามั๊ย ส่วนใหญ่คนที่เสียใจกับความรัก(หนักหนา)
มักจะเป็นคนที่ศรัทธามัน
โดย: เมษายน IP: 192.168.1.35, 124.120.152.25 วันที่: 16 มิถุนายน 2553 เวลา:16:22:28 น.
  
หรืออาจเป็นเพราะคนอ่าน ^^

มีหนังสือเล่มหนึ่ง หยิบมาอ่านเมื่อนานมาแล้ว และก็ต้องวางลง

ผ่านเวลาไปหลายปี หยิบขึ้นมาอ่านใหม่ กลับเป็นหนังสือที่ดี ที่วางไม่ลง

เวลาเปลี่ยนทำให้มุมมองเราเปลี่ยน เมื่อถึงเวลาที่เราจะรับบางสิ่งเข้ามาในชีวิต
โดย: xyzjung วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:59:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

แสง สีรุ้ง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



แสง สีรุ้ง

ชอบการเดินทาง
ไปบนถนนแห่งความอ้างว้างในเมืองใหม่
โอบกอดตัวเองขณะเดินทางไกล
และแอบคิดถึงใครในบางคืน



เซ็กส์ให้ความสุขได้ชั่วยาม แต่รักเป็นฤดูกาลของชีวิต
มิถุนายน 2553

 
 
1
2
3
4
5
6
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
 
 
All Blog