ม่านปรับแสง ราคาถูกที่สุด ต้อง ผ้าม่าน พี.อาร์.เดคคอร์ และเสนาผ้าม่าน
Group Blog
 
 
มกราคม 2555
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
27 มกราคม 2555
 
All Blogs
 
หัวใจสำคัญของการออกรอบ (ตีกอล์ฟ)

หัวใจสำคัญของการออกรอบ (ตีกอล์ฟ)










หัวใจสำคัญของการออกรอบ (ตีกอล์ฟ)


พรีช็อตรูทีน

























1.

หาทิศทาง ว่าจะเล่นไปในทิศทางใด

2.

ซ้อมหาน้ำหนัก จังหวะ การมองย้ำหาจุดมาร์คหน้าลูก

3.

หาจุดมาร์คหน้าลูก เลยลูกไปสัก 3 - 5 ฟุต

4.

เข้าจรด ให้หน้าไม้ตั้งไปทางมาร์คหน้าลูกที่กำหนดไว้นั้น ตั้งสมาธิสักครู่ โดยมีจินตนาการว่าลูกจะเคลื่อนที่ไปอย่างไร

5.

ตีไปด้วยความรู้สึกมั่นใจ รวมเป็นหนึ่งทั้งกายและใจ

ทีออฟ
1. ต้องเลือกบริเวณที่เวลาเข้ายืนแอ็ดเดรสและสะวิงออกไปเรามั่นใจว่าทำเลตรงนั้นทำให้เรายืนสบายที่สุด มั่นใจที่สุด และไลน์ของลูกทำให้นำหน้าไม้เข้าปะทะได้ดีที่สุด
ซึ่งแปลว่าพื้นต้องราบเรียบเสมอกัน ตำแหน่งปักทีตั้งลูกไลน์ดี

2. เลือกตำแหน่งตั้งลูกที่ทำให้เส้นทางที่ลูกเดินทางเข้าหาเป้าหมาย ผ่านอุปสรรคให้น้อยที่สุด
3. เลือกไม้อันที่มั่นใจที่สุด ตีดีที่สุด ซึ่งอาจจะไม่ใช่หัวไม้ 1 ก็ได้
4. คิดถึงกุญแจของวงสะวิง (swing thought) เพียงอย่างเดียว อย่าคิดเยอะ จะทำให้เครียดและกังวล
5. ก่อนเริ่มต้นแบ็กสะวิงให้ขยับมือ (waggle) สามสี่ครั้ง เพื่อให้มือ-แขนไม่เครียด ไม่เกร็ง การวางหัวไม้กับพื้นที่หลังลูกตอนจดแอ็ดเดรสนิ่งนานเกิน 5 วินาที จะทำให้กล้ามแขนเกร็งทั้งแขน วงสะวิง จะไม่ไหลลื่น
6. สวิงสบายๆ เผื่อเหล็ก 1 เบอร์ "ทุกชอทที่แอพโพรชและทีออฟพาร์ 3"
การสวิงสบายๆ จะช่วยให้ไม่เกร็ง ทำให้กล้ามเนื้อสามารถทำงานได้อย่าง
เป็นธรรมชาติตามที่ซ้อมมา

วงสวิงที่ควรจำ (สำหรับมือใหม่)


  • - ก่อนจะขึ้นไม้ให้นึกว่า จะต้องหมุนไหล่ซ้ายมาอยู่เหนือเท้าขวา
    ซึ่งจะทำให้เกิดขดเกลียว ของกล้ามเนื้อ ระหว่างไหล่กับเอว
    และแผ่นหลังจะหันเข้าหาเป้าหมาย

- เริ่มด้วยการจับกริพให้ Strong เล็กน้อย แรงบีบกริพเบา (Firm แต่ไม่แน่น)
- จับกริพให้สั้นลง

- การตีหัวไม้ 1 ตีออกจากแท่นที อย่ากำด้ามไม้กอล์ฟจนแน่น ลากหัวไม้ให้เลียดยอดหญ้าช้า ๆ ออกไปประมาณ 15 - 18 นิ้ว เพื่อให้ไหล่ซ้ายหมุนห่างจากลูก
- การตีหัวไม้ 1. เลิกกลัว..จับกริฟสบาย ๆ (แต่ให้ถูกวิธี) confirm แต่ relax รับรองไม้ไม่หลุดมื 2. ลากหัวไม้ให้ยาวขึ้น (ช้า ๆ ) ขอยำว่าลาก......แล้วสวิงผ่านสบาย ๆ ยันข้าซ้ายให้อยู่ หน้านิ่ง แล้วพยายามให้ไหล่ขวาล้วงผ่านคาง (ส่ง) บิดสะโพกตาม
3. อย่าเน้นตีไกลเป็นอันขาด ตีให้แค่พอโดนแต่จังหวะตี
- ลากหัวไม้เลียดพื้นออกไปยาว ๆ ช้า ๆ เริ่มด้วยการใช้มือซ้ายผลักไปทางขวาพร้อมหมุนไหล่ซ้ายตามไปเป็นจังหวะนุ่มนวล และถ่ายน้ำหนักไปเท้าขวา นับเป็นจุดเริ่มต้นสวิงของหัวไม้ที่สมบูรณ์
- แขนซ้ายเหยียดตรง
- ควรเล็งลูกด้วยความตั้งใจขณะขึ้นไม้อย่างบรรจง ทิ้งน้ำหนักตัวลงไปบนเท้าขวา ขณะลากไม้ออกห่างไปด้านหลังลูก ช่วง 6 นิ้วแรกของการขึ้นไม้เป็นจุดที่สำคัญที่สุดของการสวิง ซึ่งจะช่วยให้ท่านมีการทรงตัวดีตลอดวงสวิง
- สวิงด้วยความรู้สึกว่าคุณกำลัง โยนหัวไม้ผ่านลูก
พร้อมด้วยความเกร็งของกล้ามเนื้อที่น้อยที่สุด

- การจับกริปโดยเฉพาะมือซ้ายให้เบาขึ้น พยายามลากไม้ออกไปตรง ๆ ตามเส้นเป้าหมายให้ไกลที่สุด โดยไม่หักข้อและ ข้อศอกไม่ห่างจากลำตัวมากไปกว่าตอนยืนจด จนลากไปไม่ได้แล้วถึงจะเริ่มหักข้อมือ

- บ่อยครั้งที่ปัญหาหน้าไม้ปิดนี้มักเริ่มตั้งแต่การลากไม้ขึ้นจากลูก (Takeaway) เพราะฉะนั้นคุณควรฝึกขยับข้อมือขยับไม้ไปมาที่หลังลูกหรือเหนือลูกก่อนตี ให้แน่ใจว่าคุณสามารถเปิดหน้าไม้ในช่วงหนึ่งฟุตถึงสองฟุตแรกของการแบ็คสวิง
เทคนิคการตีหัวไม้ 1
การขึ้นไม้
แบ๊คสวิง ควรทำให้หน้าอก มือ และตำแหน่งไม้เคลื่อนที่ไปด้านขวาพร้อม ๆ กัน
และให้เชื่อมต่อไปในแนวเดียวกัน อย่าพยายามลากไม้ด้วยแขนเพียงอย่างเดียว
เพราะจะทำให้การหมุนตัวไม่ดีพอ
เมื่อหมุนตัวแล้ว ให้มีการหักข้อมือขึ้น โดยให้ตำแหน่งของแขนซ้ายขนานกับพื้นและตั้งฉากกับตำแหน่งของก้าน เพื่อให้ตำแหน่งของก้านไม้เคลื่อนที่เข้าหาตำแหน่งของหัวไหล่ขวา
ไม่ควรให้ก้านไม้แบนราบจนเกินไป เพราะจำทำให้ตัวยืดขึ้น
หรือตั้งเกินไปขณะลงไม้ อาจจะทำให้หัวไม้ทุบลงหาพื้นได้ก่อน
เมื่อขึ้นไม้และหมุน จนตำแหน่งมือเริ่มเลยตำแหน่งขาขวาแล้ว ให้หักข้อมือขึ้น จากนั้นให้ขึ้นไม้ไปจนถึงจุดสูงสุดของวงสวิง ด้วยการหมุนลำตัวขึ้นเล็กน้อย ตำแหน่งของไหล่ซ้ายจะอยู่ทางขวาของลูก เพื่อสร้างให้ตัวเป็นเกลียว ง่ายต่อการสวิง โดยไม่ต้องเพิ่มแรงมากขึ้น
การลงไม้

จังหวะที่ลงไม้ อย่าเพิ่งหมุนลำตัวเข้าหาลูก แต่ให้ปล่อยแขน มือและไม้ลงมาก่อน สังเกตว่า ตำแหน่งของกริปจะชี้เข้าหาพื้น น้ำหนักที่ถ่ายมาด้านซ้ายเกิดจากการดันสะโพกมาด้านซ้าย แต่ต้องไม่ล้ำแนวลูกจนเกินไป ทำ 2 อย่างนี้พร้อม ๆ กัน จากนั้นให้พลิกข้อมือเข้าหาลูก โดยให้ตำแหน่งของนิ้วโป้งซ้ายชี้เข้าหาลูก ซึ่งจะทำให้หน้าไม้ตรงกับลูก และทิศทางตรงไปยังเป้าหมาย
- การไดร์ฟออกจากแท่น ทีออฟ ต้องคิดสวิงเสยขึ้น เพราะลูกอยู่บน T
ก่อนที่หัวไม้จะปะทะลูกกอล์ฟ ขาซ้าย ซีกซ้าย ต้องยันรับไว้ และดึงลำตัวส่วนบนไว้หลังลูก เพื่อให้เกิดแรงปะทะสูงสุด ยิ่งเหวี่ยงออกไปแรงเท่าไหร่ ยิ่งต้องดึงกลับมากเท่านั้น เหมือนการ ชักคะเย่อ และ
ต้องเหยียดแขนขวา ส่งตามให้สุด เพื่อส่งพลังเข้าไปในแรงเหวี่ยงมากขึ้น เหมือนการที่เราต้องการขว้าง อะไรซักอย่างให้ไกลๆ นั่เอง










ลูกสั้น รอบกรีนชิพ1. ศรีษะอยู่ด้านซ้ายหน้าลูก
2. น้ำหนักตัวค่อนมาทางซ้าย
3. ก้านไม้อยู่หน้าลูก
4. จับไม้ให้สั้นลง มืออยู่ล้ำนำหน้าลูก
5. ตำแหน่งลูกค่อนมาทางเท้าขวา

6. ยืนเปิดไปทางซ้ายประมาณ 5-10 องศา
7. ย่อเข่าเล็กน้อย
8. เอนลำตัวช่วงบนไปข้างหน้าตรงส่วนสะโพก โดยให้หลัง, คอ และศรีษะอยู่ในแนวค่อนข้างตรง

สวิงไม้ขึ้นในมุมชันด้วยแขนและไหล่ โดยใช้ข้อมือให้น้อยที่สุด และรักษาน้ำหนักให้อยู่คงที่ ที่เท้าซ้าย หมุนลำตัวเข้าหาเป้าหมายแล้วสวิงไม้ลงผ่านลูกในมุมชัน จบสวิงด้วยข้อมือซ้ายที่มั่นคงไม่หักพับ

Chip ตัวใกล้กับเหล็กนิดนึง ยืนเปิดเล็กน้อย เพื่อเป็นการง่ายแก่การควบคุมหน้าเหล็กเวลาส่งลูกออกไป มือนั้นอยู่หน้าของลูก ส่วนน้ำหนักตัวค่อนไปขาซ้าย แล้วเลื่อนลูกค่อนไปทางด้านหลัง (ของคนถนัดขวา) (อาจจะจับไม้ต่ำกว่าปกติ ถ้าจำเป็น)
ยกไม้ขึ้นโดยที่ไม่หักข้อมือ ไปจนจบโดยไม่หักข้อมืออีกเช่นเดียวกัน ตีแบบลูกตุ้มนาฬิกา ด้วยการลากเหล็กขึ้นลงในจังหวะเดียวกันหมด โดยให้ไม้นั้นกระทบลูกผ่านไป ผลที่ได้คือ จะทำให้ลูกนั้นพุ่งต่ำมี สปินน้อย และ กลิ้งไกลกว่า.



- ชิพ.
.. ศีรษะต้องนิ่ง สิ่งหนึ่งที่จะทำให้ทิศทางของลูกเปลี่ยนไปคือ

การโยกศีรษะ ทำให้จุดแกนของร่างกายเปลี่ยนไป
ดังนั้นการเล่นลูกชิพให้ได้ผลจะต้องรักษาศีรษะให้คงที่ตลอดการชิ



ลูกชิพข้างกรีนที่ถูกต้อง

แบ๊คสวิงต้องสั้น

ฟอลโลว์ ธรูต้องยาว




ลูกพิช

-
การจรดลูกเริ่มจากการยืนให้น้ำหนักตกลงบนเท้าซ้าย มากกว่าเท้าขวาเล็กน้อย
- มือและศีรษะอยู่หน้าลูกเล็กน้อยเช่นกัน
- ตำแหน่งของลูกกอล์ฟอยู่กึ่งกลางระหว่างเท้าทั้งสองข้าง
- สวิงไม้ด้วยแขนและลำตัว ขึ้นและลงในมุมที่ค่อนข้างชันโดยปล่อยให้ข้อมือหักเล็กน้อย เหล็กที่ใช้ในการเล่นลูกพิชคือ พิชชิ่งเวดจ์ และแซนเวดจ์
- ปัจจัยสำคัญของการตีลูกพิชคือ การสวิงไม้ในแนวที่ถูกต้อง ก้านไม้ควรชี้ไปที่แนว ของเส้นเป้าหมายทั้งขาขึ้นและขาลงไม้
สวิงไม้ด้วยแขนและไหล่ ขึ้นในมุมชัน โดยปล่อยให้ข้อมือหักเล็กน้อย หมุนลำตัวกลับมายืนที่เท้าซ้าย แล้วสวิงไม้ลงในมุมชัน ผ่านลูกมาจบสวิงในระดับสูงเท่ากับขาขึ้นไม้


Pitch ยืนจรดเหมือนกับ Chip เลยครับ (ยืนเปิดเล็กน้อย น้ำหนักค่อนไปทางซ้าย ของคนถนัดขวา อาจจะจับไม้ต่ำกว่าปกติ ถ้าจำเป็น) แต่ตอนขึ้นไม้ นั้นต้องหักข้อมือ และตอนจบก็หักข้อมืออีกเช่นเดียวกัน เพื่อที่จะทำให้ลูกนั้น ลอยโด่ง มีสปินมาก ตกแล้วกลิ้งน้อย..หรืออาจจะหยุดเลยก็ได้..
แต่ที่สำคัญต้องเวลาจังหวะให้ดี...อย่าไปเร่งตอนลงเหล็กอย่างเด็ดขาด เพราะจะทำให้วงนั้นไม่ราบรื่น ถ้าไม่ตีพื้นก่อน ก็ท็อบลูก หรือกะน้ำหนักไม่ถูก และตีไม่ได้ระยะที่ต้องการ เราเป็นคนสวิงๆให้นุ่มนวลเป็นจังหวะเดียวกันตลอด ตั้งแต่ขึ้นยันจบวง แล้วให้เหล็กนั้นทำหน้าที่ของมันไป....


- สิ่งสำคัญในการเล่นลูกสั้นรอบกรีน คือความรู้สึกของการประมาณน้ำหนักในการสวิง และทิศทางในการเล็งเป้าหมายให้ลูกกอล์ฟตกแล้ววิ่งเข้าหาหลุมหรือธงตามที่ต้องการ นอกจากนี้ยังต้องทราบถึงความเร็วของลูกกอล์ฟในการวิ่งบนผิวกรีนด้วย เพื่อนำมาวางแผนการเล่นและเลือกใช้อุปกรณ์ให้เหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นเหล็กสั้น พิชชิ่งเวดจ์ แซนด์เวดจ์
ล็อบเวดจ์ หรือแม้แต่การใช้พัตเตอร์พัตจากนอกกรีน.











Free TextEditor



Free TextEditor


Create Date : 27 มกราคม 2555
Last Update : 27 มกราคม 2555 17:11:53 น. 0 comments
Counter : 873 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

prdecor
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เจ้าของร้าน ผ้าม่าน พี.อาร์.เดคคอร์ และเสนาผ้าม่าน
ประธานชมรมกอล์ฟมิตรสัมพันธ์
New Comments
Friends' blogs
[Add prdecor's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.