Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
19 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
SUPY 1-2 and First operation

ซูปี้1
ไปอัมมาน จอร์แดน ตอนแรกในใจคิดว่ามันคงต้องแย่ๆแน่ๆ
ต้องรายงานตัวประมาณ หกโมงเช้า ไปถึงปั๊บก้อเงอะๆเงิ่นๆไม่รู้ต้องทำอะไรเป็นอย่างแรก ก้อดูๆ เค้าทำกัน โอเค อย่างแรกคือต้องไซน์อินเข้าไปก่อนใช้ไอดีการ์ด ปรากฎ มันไม่ยอมไซน์อินให้เลยเดินไปถามที่โต๊ะ เค้าก้อบอกว่ามาเช้าเกินไป อ่ะรอก้อได้ ก้อรอจนอีก สิบห้านาทีจะเวลารายงานตัว ก้อลองอีกที ก้อยังไม่ได้ คราวนี้เลยเดินไปที่โต๊ะอีกที ก้อเลยบอกไปนี่จะเลทแล้วนะ ทำไมยังไม่ได้อีก คราวนี้เค้าเลยบอกว่าโอเคจะทำให้ แล้วก้อบอกเบอร์ห้องบรีฟฟิ่งมา เออ แค่นี้ล่ะ ทำให้ตั้งแต่แรกก้อเสร็จไปนานละ
พอเข้าไปห้องบรีฟฟิ่ง ควมรู้สึกแรกเลย กลัวมากๆ กลัวไปทุกอย่าง ก้อบอกเค้าไปว่าเป็นซูปี้ ซูปี้แรกด้วย ทุกคนก้อมอง ปรากฎว่าบรีฟฟิ่งไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเพอร์เซอร์น่ารักมาก แล้วก้อมีsfs สองคน อ้อ เครื่องที่ใช้บินวันนั้นเป็นแอร์บัส อุส่าห์ตื่นมาอ่านหนังสือก่อนไปบิน แต่พอเข้าห้องบรีฟทุกอย่างหายหมด ความรู้ที่เรียนมาหายเกลี้ยงไม่มีเหลือ
พอเดินไปบอกsfs ว่า กลัว ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือยังไง บอกด้วย สอนด้วย อ้อ เป็นซูปี้ ยังไม่มีประตูเป็นของตัวเอง แต๊งก๊อดอย่างรุนแรง กลัวมากการมีประตูเป็นของตัวเองเนี่ย ไปบินซูปี้คนเดียวในขณะที่เพื่อนคนอื่นไปบินด้วยกัน เศร้าใจยิ่งนัก - -
Supy เค้าให้ไปไป take of landing ที่ห้องกัปตัน โอ้แม่เจ้าตื่นเต้นอะไรอย่างนี้ ก่อนเทคออฟก้อช่วยๆเค้าทำ hot towels ก่อน แล้วก้อรีบวิ่งแจเนไปห้องกัปตัน ก่อนเข้าห้องต้องกดโค้ดก่อน ลืมสนิทที่ท่องมา - - เพอร์เซอร์เลยบอกให้ ไปในห้องกัปตัน ก้อแนะนำ ตัวกันอีกที กัปตันก้อแนะนำทุกอย่างเลย ออกซิเจนอยู่ตรงไหนบ้าง ปรับเก้าอี้ยังไง บลาๆๆ ก่อนจะเทคออฟก้อถามกัปตันไว้ก่อนเนลยว่าถ่ายรูปในห้องนักบินเนี่ยได้มะ อุอุ (พีชชี่เป็น photo lover) พอเครื่องกำลังจะเทคออฟเท่านั้นล่ะ ใจเต้นโครมคราม ไม่อยากเชื่อว่าชีวิตนี้จะมีโอกาสได้เข้ามานั่งในห้องนักบิน ได้เห็นวิวในอีกมุมที่ต่างออกไป กัปตันกับเฟิร์สออฟฟิศเซอร์ พอหายยุ่งจากเอาเครื่องขึ้นแล้ว ก้อหันมาอธิบายเครื่องมือ หน้าจอ อะไรทั้งหลายให้ฟัง สักพักก้อบอกว่า ถึงเวลาทำงานแล้วอิหนู ^^ (ไม่ไปได้มะ ยังอยากนั่งอยู่ในห้องนักบิน เนื่องจากกลัว ท่านผู้โดย - -)
พอออกจากห้องนักบิน ก้อเอาล่ะ สูดหายใจลึกๆเข้าไว้ ได้เวลาทำงานจริงๆแล้ว เดินมาเปลี่ยน tabard (ผ้ากันเปื้อนสีฟ้าตุ่นๆ) หลังจากนั้น ก้อยืนเงอะๆเงิ่นๆ เพราะไม่รู้จะเริ่มตรงไหน sfs นอร่า ชีก้อน่ารัก ชีบอกว่ายูเป็นซุปี้ ก้อดูๆ แล้วจำนะ พอเค้าจัดคาร์ทกันเสร็จนอร่ก้อบอกว่า พีชชี่ ยูไป double ended cart ละกัน ( คือ คาร์ทนึงก้อคนนึง double ended คือไปเป็นตัวช่วยเค้า) สรุป คุณนายพีชชี่ ทำแบบขำๆ อารมณ์ดีมากมาย ราบรื่น ท่านผู้โดยไม่มีปัญหา ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
พอถึง top of descend แทบจะทุกคน ไล่ไปแลนดิ้งที่ห้องนักบิน โอ้อะไรจะน่ารักกันขนาดนั้น บอกว่าพลาดไม่ได้นะ ซูปี้เท่านั้นที่มีโอกาสเข้าไปนั่งที่ห้องบิน พอทำงานเต็มตัวแล้วไม่มีโอกาสอีกแล้ว พอโผล่หน้าเข้าไปที่ห้องนักบินอีกที กัปตันก้อบอกว่าจำได้ใช่มั๊ยว่าปรับเก้าอี้ยังไง แล้ว ฮีแกก้อบอกว่า นี่ปรับเก้าอี้เข้ามานั่งใกล้ๆ เพราะจะได้เห็นวิว จากมุมมองกัปตันเลย สักพักกัปตันก้อ เริ่มอธิบายหย้าจอนั่นนี่ให้ฟัง ปุ่มนี้ใช้อย่างงี้ ปุ่มนี้ใช้ทำอะไร เอ่อ มีเป็นร้อยปุ่มจำกันเข้าไปได้ยังไงเนี่ย - - เลยแซวกัปตันไปว่า ปุ่มเยอะขนาดนี้จำได้ยังไง ฮีหันมาบอกหน้าตาเฉย จำได้ไม่หมดหรอก- - ซะงั้นละ แล้วฮีแกก้อหัวเราะ
พอเครื่องหยุดสนิทแล้ว กัปตันกับเฟิร์สออฟฟิศเซอร์ ก้อหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา แล้วก้อเริ่มกรอกข้อมูล แล้วก้อในห้องนักบิน มันจะมีเหมือนเครื่องปริ้นเล็กๆในตัว มันจะปริ้นตัวเลขออกมาเต็มไปหมด พี่แกก้อเริ่มกรอกข้อมูล พอเค้าทำกันเสร็จ พีชชี่เลยพ๔ดกับกัปตันว่า ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพวกยูต้องทำ paper work กัน เฮียแกก้อขำ บอกว่า อิหนูเอ๋ย ทำเยอะเลยล่ะหลายแผ่นอยู่ พอออกจากห้องนักบิน ก้อออกไปชมโลกข้างนอก โอ้ ร้อนได้ใจดีแท้ ไสหัวกลับเข้าไปในเครื่องดีกว่า เดี๋ยวหน้าสวยๆจะดำหมด โฮะๆ
ขากลับ เจอเหตุการณ์นิดนึงจากท่านผู้โดย แต่ก้อเอช่างมัน คือ มีท่านผู้โดยคู่นึง สั่งมาตินี่ดราย อีกคนนึงสั่งเบลี่ย์ ก้อเดินไปทำมา วางมาบนถาดเงินอย่างสวยงาม เพราะฮุสซามกับ แดนนี่ (เทรนเนอร์ตอนเรียนเซอร์วิสย้ำนักหนา ออกไปที่เคบินไม่ว่ายังไงก้อตามถือ ถาดเงินเล็กออกไปด้วยทุกครั้ง) พออีกแถวนึงจะถึงอยู่ละ มีท่านผุ้โดยพี่น้องคู่นึง วัยกลางคนละ ชีดึงแขนไว้ แล้วบอกเก็บแก้วกาแฟนี้ไปด้วย ยังไม่ทันอ้าปากบอกว่าเดี๋ยวกลับมาเก็บเพราะนี่ถาดสะอาดนะ ชีก้อวางถ้วยกาแฟมาบนถาดเลย แล้วก้อดันๆ สรุป มาร์ตินี่หกรดอิชั้น แล้วชีก้อทำหน้าตาเฉย ไม่มีขอโทษแถมมองหน้า ประมาณ มึงโง่เองนี่ อยากจะเคาะกบาลด้วยถาดเงินจริงๆ เอาให้สลบเลยดีมะ เลยต้องเดินกลับเข้าไปในแกลลี่ซับทาร์บาร์ด (ตัวหอมแอลกอฮอล์เลยทีนี้) แล้วก้อเอามาร์ตินี่ออกมาใหม่
สรุปกลับมาจากซูปี้ไม่เหนื่อยเลยสักนิด แถมประทับใจเพอร์เซอร์กับ sfs ทั้งสองคน happy



first officer



captain



ซูปี้ 2
ไปการาจี เป็นำฟลท์ขึ้นชื่ออีกไฟลท์นึงรองจากเจดดาห์ ที่ขึ้นชื่อเนื่องจากท่านผู้โดยความต้องการสูงมากแล้วก้อเครื่องจะเต็มตลอดไม่มีที่ว่างแทบจะขี่คอกัน ไฟลท์ออกแต่เช้าอีกแล้วค่ะ แม่เจ้าโดนแต่เวลาเช้าๆทั้งนั้น วันนี้เครื่องที่ใช้เป็นโบอิ้ง 777
ไปถึง id card ใช้ไม่ได้อีกแล้ว ก้อต้องเดินไปให้เค้า sign inให้ ในใจภาวนาว่าขอให้เจอลูกเรือดีๆด้วยเถิด เจอไฟลท์เน่าแล้วลูกเรือเน่าอีกนี่ตายกันไปข้างนึงเลยดีกว่า
ในห้องบรีฟฟิ่งพอเห็นหน้าเพอร์เซอร์แล้วเสียวๆยังไงไม่รู้ ชีแบบว่าหน้าตาเบื่อโลกมากๆ เบื่อโลกคนเดียวละกันนะเจ๊นะ อย่ามาทำให้อิชั้นเบื่อโลกไปด้วยกัน บรีฟฟิ่งผ่านไปได้ด้วยดี คำถามเป็นการถามเป้นกลุ่มๆ ไม่ใช่ถามรายตัว พีชชี่ก้อดำน้ำไปเรื่อยๆ โฮะๆ
โชคดีเหลือหลาย ผู้โดยขาไปใช้เครื่องโบอิ้งไปนะ แต่มีท่านผู้โดยอยู่ห้าสิบกว่าชีวิตในอิโคโนมี่เท่านั้น อะไรจะสบายขนาดนี้ ขาไปทำงานแบบสบายๆมาก ชิลสุดๆ sfs ก้อน่ารัก เหมือน big mama ชีตัวใหญ่ แต่ใจดีสุดๆ สอนทุกอย่าง ลูกเรือก้อดีเหลือหลายประทับใจมากๆ โอ๋กันสุดฤทธิ์ โดนไล่ไปเทคออฟแลนดิ้งในห้องนักบินเหมือนเคย แต่คราวนี้ไม่ค่อยประทับใจ cockpit crew เท่าไหร่ เนื่องจากพวกท่านทั้งหลายหน้าตาบูดบึ้ง ไม่คุยไม่ยิ้มใดๆทั้งนั้น คุณนายพีชชี่เลยนั่งเบื่อๆ ไม่มีไรทำเลยถ่ายรูปกระหน่ำ เหอะๆ พอเครื่องถึงการาจีเท่านั้นล่ะ รีบกระโดดออกจากห้องนักบินทันใดเนื่องจาก อึดอัดกับบรรยากาศในห้องนักบินขั้นรุนแรง ฮะๆ ไปบ๊ายบายท่านผู้โดยดีกว่า
เนื่องจากพีชชี่อารมณ์ดี เลยช่วยคนแก่หิ้วกระเป๋าส่งที่ประตูเครื่อง แล้วก้อยืนมือให้ ชราท่านนึงเกาะเดิน พอยื่นมือไปแล้วบอกว่าเกาะมือก้อได้ค่ะ ชีแบบว่า คว้ามือไปลูบคลำแล้วหอมมือใหญ่เลย คุณนายพีชชี่เหวอไปเลย ชีคือขอบคุณอ่ะนะ แต่คือไม่คุ้นอ่ะเหอะๆ แล้วสามีญ ชราท่านนั้น รีบพูดขึ้นมาทันใด wheel chair wheel chair รู้แล้วเจ้าค่ะ บอกให้แล้ว อีกนิดก้อจะถึงประตูแล้วจ้ะ wheel chair มารออยู่ตั้งนานละ แต่ก้อรู้สึกดีว่าได้ make someone’s day ไม่ได้ทำแค่คนนี้คนเดียวแต่คนอื่นด้วย รู้สึกดีเหมือนกันที่ทำให้คนอื่นมีความสุขได้ (เนื่องจากตัวเองอารมณ์ดีด้วยล่ะ ฮะๆ)
ขากลับจากการาจี เกิดเหตุการณ์อยากเอาถาดเคาะกบาลท่านผู้โดยสารหญิงท่านนึง เหอะๆ แต่ไม่ได้อะไรมากมาย ชีเรื่องมาก เดินถือกาน้ำชาเสิร์ฟ ยิ้มอย่างมีความสุขกับงานที่ทำอยู่ ท่านผู้โดยท่านนี้ดีดนิ้วเรียก เอ่อ อิชั้นไม่ใช่หมานะคะคุ๊ณ

ท่านผู้โดย: เนี่ย ชายูอ่ะ อ่อนเกินไป ชั้นอยากได้ชาเข้มกว่านี้ อ้อ แล้วอย่าลืมเอาน้ำตาลมาเพิ่มให้ด้วยล่ะ แค่นี้แหละ
พีชชี่: ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ ขอเสิร์ฟท่านผู้โดยท่านอื่นก่อนค่ะ (ในใจ อินี่นิ เรื่องมากจริง )
เสร็จแล้วพีชชี่ก้อเดินไปเสิร์ฟน้ำชาท่านผู้โดยทานอื่นถัดออกไปอีกแค่สองแถว หันหลังกลับมากำลังจะเดินกลับเข้าแกลลี่ไปเอาชาให้ท่านผุ้โดย ญ ท่านนั้น ชีดีดนิ้วเรียกอีก

ท่านผู้โดย: ไหนชาชั้นล่ะ ที่สั่งไปเมื่อกี้นี่น่ะ
พีชชี่: รอสักครู่ได้มั๊ยคะ พึ่งเสิร์ฟชาท่านผู้โดยท่านอื่นเสร็จค่ะ กำลังจะเดินไปเอาให้ (ให้ตายเหอะ ก้อเห็นอยู่ว่าเสิร์ฟชาคนอื่นอยู่ แค่สองแถวจากมันไปก้อเสร็จละ รอไม่ได้รึไงฟระ )

เสร็จแล้วพีชชี่ก้อเดินหน้ามุ่ยเข้าครัวไป อ้อ ไฟลท์นี้ได้บินกับนาตาลี ชีอยู่อีกแบชนึงแต่รู้จักกัน นาตาลีก้อถามว่าเป็นไรมัยหน้ามุ่ย ก้อเลยเล่า ชีก้อบอกว่าเออเหมือนกัน ผุ้โดยอีกฝั่งก้อแบบนี้ เรื่องมากเหมือนกัน ไม่สามารถ ทำให้ผู้โดยพอใจได้ทุกคน
จริงๆแล้วขากลับเนี่ยท่านผู้โดยในอิโคโนมี่มีแค่ 45 ชีวิตเท่านั้น sfs บอกว่า ยูนั่งเล้นก้อได้นะ ไม่ต้องทำงานก้อได้ หรือไม่ก้อไปเปิดดูพวก equipment ทั้งหลาย ทำความคุ้นเคย แต่ก้อนะ อยากทำงานน่ะ หนังก้อไม่มีให้ดูเพราะเป็นไฟลท์สั้น พอไม่มีไรทำก้อไปเม้ากับลูกเรือคนอื่นๆ รู้สึกดีมากๆเนื่องจากทุกคนดีไม่มีคนไหนทำตัวบิชชี่ๆ หรือมีพฤติกรรมที่รับไม่ได้เลยสักคน ขอให้เป็นแบบนี้ทุกไฟลท์ด้วยเถอะ สาธุ ( ทุกไฟลท์คงยากล่ะ)





First operation
หึหึ เพื่อนๆในแบชมีพีชกับอลาน่าสองคนเท่านั้นที่ได้ first operation นอกนั้นเป็น CU (can use) อลาน่าได้ไฟลท์หรูเริดอลังการไปเลย์โอเวอร์ที่ซีเชล (เกาะสวาทหาดสวรรค์) ส่วนคุณนายนี่รึ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดไรเช่นนี้ เทิร์นอราวด์อีกแล้วเจ้าค่ะ ไปเตฮาราน ซึ่งไฟลท์นี้มีข้อห้ามสำคัญสองอย่างที่ลืมไม่ได้คือ ห้ามให้ไพ่ เพราะผิดกฎหมายบ้านเค้า ข้อที่สองเสิร์ฟแอลกอฮอล์ได้แต่ต้องเก็บขวดกลับมาให้หมด อันนี้ก้อไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ลืมไปละ = =
เอาล่ะ สู้ตายเป็นไงเป็นกันล่ะทีนี้ ไปสู้รบตบมือกับแขก ไปถึงก้อลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีจากในห้องบรีฟฟิ่งซะแล้ว เพราะรู้สึกได้ถึงรัศมีความแรงของเพอร์เซอร์ เหอๆ จำได้ว่าsfs ไฟลท์ที่แล้ว ชีเคยบอกไว้ว่า เดือนแรกให้บอกเพอร์เซอร์หรือ sfs ทุกครั้งว่ายังใหม่ เค้าจะได้สอน แล้วเราจะได้คุ้นกับงานที่ทำเร็วขึ้น ก้ออืมนะ พยายามจะบอกในห้องบรีฟฟิ่งหลายหน แต่พออ้าปากจะพูด ก้อต้องมีใครคนนึงพูดขึ้นมา เออ เอาสิ บอกหลังบรีฟก้อได้ฟระ เสร็จตอนให้เลือกว่าอยากทำงานตรงไหน จูเนียร์สุดนี่ ไม่มีสิทธิ์เลือก ได้ a positon ซะงั้น แล้วก้อไม่มีใครบอกด้วยนะว่าเป็น galley operator เอาเข้าไปสิ ทีนี้ พอออกจากห้องบรีฟฟิ่งก้อคุยกับลูกเรือผินคนนึงบอกเค้าไปว่า นี่เป็นfirst operation นะ เจ๊แกตกใจ ถามว่ายูบอกเพอร์เซอร์ยัง แล้วนี่เป็น galley operator จะทำได้ไงเนี่ย เอ้าจะไปรู้เหรอ ไม่เห็นมีใครบอกเลย ก้อเลยรีบไปบอก sfs (ไฟลท์นี้มี sfs คนเดียว) sfs ก้อบอก อืม เดี๋ยวแลกกับคนอื่นเอาละกัน แล้วชั้นจะบอกเพอร์เซอร์ให้ พอตอนขึ้นรถบัสที่กำลังจะไปเครื่องเท่านั้นล่ะ คุณนายเพอร์เซอร์ ชีวีนพีชชี่ขึ้นมาทันใด “ ทำไมยูไม่บอกชั้นตั้งแต่อยู่ในห้องบรีฟฟิ่งฮะ ว่ายูเป็น first opration ทีหลังอ่ะ บอกก่อนด้วยนะ” แม่เว้ย รมเสียขึ้นมาทันใดเหมือนกัน จะอ้าปากบอกแล้วมันมีโอกาสมั๊ยละนั่น พูดจ๋อยๆกันอยู่สองคนทั้งเพอร์เซอร์ทั้ง sfs แต่ก้อ อืมๆเอาน่า ขี้เกียจเอามาใส่ใจเลย บอกซอรี่ไป
ปกติพอขึ้นเครื่องสิ่งที่ต้องทำคือ safety and security check ทีนี้พอเชคเสร็จแต่ละที เพอร์เซอร์ก้อจะใช้อินเตอร์โฟนโทรเชคความเรียบร้อย ปรากฎพีชชี่โก๊ะตามเคย ด้วยความที่ชินกับซิมูเลเตอร์ ยกอินเตอร์โฟนใช้ก้อต้องกดปุ่มค้างแล้วค่อยพูด แต่บนเครื่องจริงมันไม่ต้อง ทีนี้ตอนกดพูดเนี่ย เสียงมันก้อไม่ออก อิลูกเรือผู้ชายอีกคนก้อนะยืนอยู่ตรงหน้าพีชนี่ล่ะ แต่ไม่บอกสักคำว่าต้องพูดว่าไง แล้วใช้ยังไง มัวแต่ยืนมองหน้าแล้วก้อหัวเราะ ขอบใจนะพ่อคุณ ตัวเองไม่เคยเป็นเฟิร์สโอเปอเรชั่นรึไงเนี่ยฮะ เห้อ คนเรา เสร็จพอปล่อยมือไม่กดปุ่มเสียงมันก้อออก เพอร์เซอร์ก้อพูดเสียดสีออกอากาศครับท่านผู้ชม R5 ยูอยู่ด้วยเหรอ ขอบคุณนะที่ตอบ อุแหม่แม่คุณเอ้ยยย เดือดควันออกหูเลยทีนี้ อิตาลูกเรือผู้ชายคนนั้นก้อยังขำไม่เลิก เออ เอาเข้าไปแต่ละคน ปวดกบาลตั้งแต่เครื่องยังไม่ขึ้น
ไฟลท์นี้เพอร์เซอร์บอกว่าไม่ต้องแจกผ้าห่มนะ เดี๋ยวจะปรับอุณหภูมิให้อุ่นๆ จะได้ไม่ต้องเก็บผ้าห่มตอนเครื่องลง แจกเฉพาะคนที่ขอเท่านั้น หึหึ เป็นไงละคะ พอคนนึงขอ ก้อขอกันหมดก้อเดินหยิบกันแต่ผ้าห่มนี่ล่ะ แล้วก้อเจอท่านผู้โดยเสียดสีซะเรื่องผ้าห่มนี่ล่ะก้อเอาเหอะ อยากพูดไรก้อพูดมา เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาละกัน ใส่ใจไปแล้วเครียดป่าวๆ
แต่ถ้าถามว่าถ้ามีบินไฟลท์นี้อีกเอามั๊ย เสียใจ ลาขาดกันดีกว่าชาตินี้ เนื่องจากผู้โดยมารยาทแย่และสกปรกมากๆ
sfs กับเพอร์เซอร์ไฟลท์นี้ก้อหาความประทับใจไม่เจอเลยสักนิด จบไฟลท์ก้อจบกัน บ๊ายบายไม่เจอกันอีกละ นี่ล่ะคือข้อดีของงานนี้ เจอเพื่อนร่วมงานไม่ดีพอจบไฟลท์ก้อไม่ต้องเจอกันอีก งานที่ทำถึงแม้จะเดิมๆแต่ก้อเจอคนใหม่ๆเรื่อยๆ โอวลั่นล๊าดีจริงๆ





Create Date : 19 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2549 10:48:34 น. 4 comments
Counter : 276 Pageviews.

 


โดย: mummyz IP: 124.120.187.72 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2549 เวลา:1:52:43 น.  

 
ยินดีด้วยค่ะได้บินแล้ว อ่อ อีก 2 วันก็จะถึงวันเกิดแล้ว (ใช่มั้ยอ่ะ) ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะค๊ะ...จอย


โดย: Joyful IP: 203.130.159.4 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2549 เวลา:22:52:29 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะพี่พีช พี่พีชใส่ชุดแอร์ขึ้นมากๆ ชอบๆ

เดี๋ยวอีกปีครึ่งจะตามไป อิอิ


โดย: น้องบุ๋ม IP: 203.156.6.20 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:49:13 น.  

 
Belated happy birthday naja ,

Happy in love
and
Happy in life

มีความสุขมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
อะไรไม่ดีก้อไม่ต้องจำเน้อ


โดย: หวาน IP: 124.120.80.113 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:00:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

mummyz
Location :
Dubai United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add mummyz's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.