Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
16 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 

คิดถึงไอ่ตัวเล็ก




ผ่านไปแล้วภาคเรียนที่1ของปี4ในชีวิตของนักศึกษาคนนึง กับว่าที่บัณฑิตในอนาคตอันอีกไม่ไกลนี้


กว่าจะมาถึงวันนี้ได้เหนื่อยหนักเหลือเกินเพราะผมไม่ใช่คนกระตือรือร้นในเรื่องเรียนเลย แต่ว่าโชคยังดีที่สมองผมจดจำอะไรได้ดีกว่าชาวบ้านชาวช่องหรืออย่างน้อยก็เพื่อนๆผมหละ ทำให้ผมอ่านหนังสือเล่มไหนแล้วไม่ต้องมาอ่านซ้ำหลายๆรอบก็ได้ แต่ปัญหาว่าอะไรจะเป็นแรงบันดาลใจให้ผมทนอ่านมันได้จนจบหมดหลายๆเล่ม เล่มละหลายๆร้อยหน้า


แน่นอนครับว่าผมมีแรงบันดาลใจให้ผมทำได้ และทำออกมาได้ดีทุกๆครั้ง


ปกติของทุกคนแล้วผลการเรียนออกมาทุกๆคนก็ต้องเอาไปให้พ่อแม่ใช่ไหมฮะ โดยเฉพาะถ้าได้เกรดดีๆแล้วล่ะก็ต้องรีบนำไปอวดให้พ่อแม่ภาคภูมิใจในตัวเรา แต่สำหรับผม ผมมีคนที่ผมคิดว่าเค้าจะภูมิใจในตัวผมมากกว่าพ่อกับแม่ของผมตลอดมา เพราะพ่อกับแม่ของผมสนใจผมเพียงแค่ว่าผมจะมีเงินพอไปเรียนรึเปล่า


ใกล้เวลาเกรดออกทุกครั้งผมจะนั่งตื่นเต้นอยู่ที่หน้าจอคอยลุ้นว่าจะได้เกรดดีหรือเปล่า ทุกครั้งที่เห็น A โผล่ออกมาในแต่ละวิชา ต้องเผลอลุกกระโดดเหมือนตอนเห็นเบคแฮมเตะบอลเข้าประตูอย่างนั้นเลย


แล้วผมก็จะ print ผลสอบนั้นออกมาพับใส่กล่องห่อของขวัญใบเล็กๆไปให้กับคนๆนั้น........ทุกๆครั้ง


"เห็นยังฝีมือบอลล์"


ไอ่ตัวเล็กของผมพูดด้วยท่าทีทะเล้นแบบนี้ทุกครั้งที่แกะกล่องของขวัญใบเล็กๆที่มีแค่กระดาษบอกผลสอบเกรด A ของผม และพูดด้วยความภูมิใจกับตัวเองเสมอเหมือนกับว่าผลการสอบของผมนั้นเป็นผลการสอบของตัวเอง





แต่ผมว่ามันเป็นเรื่องถูกต้องแล้วที่ไอ่ตัวเล็กจะรู้สึกอย่างนั้น




คุณอาจจะเคยมีคนซื้อของขวัญเป็น iPod หรือ MP3 ให้คุณไว้ฟังเพลงเพลดเพลินบันเทิงใจ

แต่ผมมีคน ที่ซื้อ iPod ให้ผมไปอัดเสียงที่อาจารย์สอนในวิชาที่เข้าใจยากมาให้เค้านั่งฟังเหมือนกับอยากจะเรียนรู้ไปด้วย


คุณอาจจะเคยมีคนอ่านนิยายสนุกๆแล้วมาเล่าให้คุณฟังอย่างสนุกสนาน

แต่ผมมีคนที่มานั่งอ่านหนังสือเรียนของผมในวิชาที่เค้าไม่ถนัดแล้วเอาปากกาเรืองแสงขีดทับแต่เนื้อหาสำคัญในขณะที่ฟัง iPod เสียงสอนของอาจารย์ของผมในวิชานั้นไปด้วย


คุณอาจจะเคยมีคนเดินเคียงข้างกันโดยใส่หูฟัง ฟังเพลงรักๆกันคนละข้างและจับมือกันไปในที่ต่างๆ

แต่ผมมีคนที่แบ่งหูฟังที่มีเสียงอาจารย์สอนให้ผมฟังพร้อมกับเปิดหนังสือที่มีสีของปากกาเรืองแสงขีดทับเต็มไปหมดให้ผมฟังและอ่านตรงที่ขีดเน้นเนื้อหาเอาไว้ทำให้ผมได้เข้าใจในเรื่องที่ไม่เข้าใจจนหมด


และที่ทำให้ผมเข้าใจดีที่สุดคือ...ผมมีคนที่ดีที่สุดในโลกอยู่กับผมแล้ว


 


 


ช่วงนี้ปิดเทอม ผมกลับมาช่วยพ่อกับแม่ทำงานที่หาดใหญ่จนถึงสิ้นเดือน ทำให้ผมไม่มีโอกาสได้เจอกับคนที่ดีของผม


เกรดยังออกมาเรื่อยๆ ผมก็ยังคงนั่งพับผลการเรียนของผมใส่กล่องของขวัญไปเรื่อยๆ ผมอยากให้ไอ่ตัวเล็กเห็นจังฮะว่ามันมีกี่กล่องแล้ว





ผมอยู่ที่นี่ผมเหงาจังเลยฮะ แต่ผมรู้ว่ามีคนที่เหงากว่าผมอยู่ที่กรุงเทพฯ




คืนนี้ออกมามองที่นอกหน้าต่างบนท้องฟ้ากันนะฮะ เผื่อว่าเรากำลังมองดาวดวงเดียวกัน ให้ดวงดาวบอกเราว่าเราจะมีกันและกันตลอดไปไม่ว่าจะห่างกันไกลแค่ไหนก็ตาม








































 

Create Date : 16 ตุลาคม 2550
4 comments
Last Update : 16 ตุลาคม 2550 9:26:21 น.
Counter : 718 Pageviews.

 

แอบหวาน กาน เนอะ อิอิ

 

โดย: พี่แบค IP: 202.12.118.61 16 ตุลาคม 2550 10:44:18 น.  

 

หวานมากขึ้นเรื่อยๆ เติมกันทุกวัน..นน เอิ๊กๆ

 

โดย: เอิ๊กๆ IP: 203.148.162.198 16 ตุลาคม 2550 12:42:55 น.  

 

สวัสดีจ้า..ขอบใจมาก ที่เข้าไปอวยพรวันเกิดให้พี่นะคะ..

น้องก็น่ารักมาก..หล่อเหมือนน้องบอลเลย..

ร้องเพลงก็เพราะจัง..
พี่ชอบเพลงนี้มากๆเลยจ้ะ..
ดีใจจังที่ได้ฟังอีกครั้ง..

 

โดย: นู๋ญ่า (kayook ) 16 ตุลาคม 2550 21:18:56 น.  

 

เมื่อคืนดาวสวยเนอะ ว่ามั๊ยครับ

 

โดย: เจ้าชายในนิยาย 17 ตุลาคม 2550 8:49:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


อ๊ะอู๋
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]
















Friends' blogs
[Add อ๊ะอู๋'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.