Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2548
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
26 กรกฏาคม 2548
 
All Blogs
 

ซักใจ




เวลาแดดร่มลมตกของเย็นวันศุกร์ เอื้อนจะจัดไว้เป็นเวลาซักผ้า ที่จัดไว้อย่างนี้ ก็เพราะจะให้วันเสาร์เป็นวันปลอดธุระ นั่งซักไปก็คิดอะไรไปเรื่อยๆเพลินๆ แต่มีอยู่ศุกร์หนึ่งที่ไม่เพลิน

ก็โดนว่ามาตั้งแต่บ่าย 1 ประโยค ประมาณ 5 คำ

ซักผ้าไปก็หน้าหงิกไป ในหัวมีแต่คำเถียงคำอธิบายแก้ตัวกับเจ้า 5 คำเจ้ากรรมนั้น จนโทสะค่อยๆเล่นสกีจากหน้าผากฉิวมาตามดั้งจมูก ผลุบเข้าไปในถ้ำจมูก เรื่อยไปตกแอ๊กที่หัวใจ ใจหงิกไปตามใบหน้า

เอ๊ะ! เราเป็นอะไรไปเนี่ย เอื้อนสะดุด ลมหายใจเรียกสติถามหา เพื่อลงบันทึกประจำวัน แค่ 5 คำเนี่ยนะ เอามาคิดไปตั้ง 500 คำได้แล้วมั้ง มันทำไมนักเหรอ อ๋อ! ก็โดนว่าไง

อ้อ! เจอแล้ว เพราะโดนว่านี่เอง

งั้นเราควรจะทำยังไง ให้โดนว่าแล้วไม่เป็นอย่างนี้ เอื้อนถามตัวเอง นี่เราขาดทุนไปตั้ง 495 คำนะ ถ้าเป็นหุ้นก็เจ๊งไปแล้ว

หลวงพ่อชาบอกว่า ล้างจานแต่หน้าหงิก ทำไมล้างแต่จาน ไม่ล้างใจ เออจริง เอื้อนยอมรับ เราก็ซักผ้าแต่ไม่ซักใจ

งั้นคิดใหม่ คิดยังไงดีนะ

เออน่า ไม่เป็นไรน่า เขาจะว่าก็ว่าไป ไม่เห็นน่าจะเสียหายอะไร พระพุทธเจ้าบอกว่า ให้อยู่เหนือโลกธรรม 8 มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ นินทา สรรเสริญ สุข ทุกข์

เราต้องมีสติ เขาว่ามา ถ้าเราเป็นอย่างนั้นจริง เราก็แก้ไขไป แต่ถ้าเราไม่เป็นอย่างนั้นจริง ก็แค่เขาพูดผิด เราก็เฉยๆไป ไม่เห็นต้องกระเพื่อมในใจให้เดือดร้อนไปเลยนี่นา

มันเป็นเรื่องธรรมดา ที่ใครต่อใครก็ต้องว่ากัน ทุกคนจะคอยว่าคนอื่น คนนี้ว่าคนโน้น คนโน้นก็ว่าคนนี้เหมือนกัน แล้วก็ว่าคนนั้นด้วย เราเองก็เคยว่าคนอื่นเหมือนกัน เอื้อนขำในใจ ว่าคนนั้น ว่าคนนู้น คนนู้นพูดกับคนนี้ก็แอบว่าเรา เราก็ว่าคนนี้กับคนโน้นเหมือนกัน ก็ว่ากันไปว่ากันมาทั้งนั้น ว่ากันเพลิน

พระพุทธเจ้ายังโดนว่าเลย บางทีก็โดนใส่ร้าย อย่างนางจิญจมานวิกาบอกว่าท้องกับพระพุทธเจ้า ทำให้พระพุทธเจ้าต้องโดนว่าอยู่ตั้ง 9 เดือน จนความจริงเปิดเผยออกมา 270 วันเชียวนา ที่ท่านไม่กล่าวอะไรออกมา ของเรานี่แค่ 3 ชั่วโมงเอง ก็จะตายแล้ว อย่างนี้จะเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าได้ยังไง

ในเมื่อพระพุทธเจ้ายังโดนว่า แล้วเราเป็นใคร! ทำไมจะถูกว่ามั่งไม่ได้

ความคิดนี้ทำให้เอื้อนยอมรับกับตัวเอง

เออจริง เอาล่ะ ยอมแล้ว ยอมถูกว่าได้แล้ว ใครจะว่าอะไรก็ว่ามา ยอมถูกว่า หลวงพ่อพระพยอมบอกว่า "ยอม หยุด เย็น ยอมไม่เป็น เย็นไม่ได้" ฉะนั้นถ้าเราจะเย็น เราต้องยอม

ปุจฉา: แต่การยอมจะยอมยังไงดี
วิสัชนา : เวลาคนว่ามา ก็เหมือนสายน้ำในลำธารผ่านมากระทบหิน เราเป็นหินนอนอยู่ตรงนั้น ให้น้ำไหลผ่าน แต่ใจเราต้องแยกไปนั่งริมน้ำ มองกลับมาดูหินอีกทีหนึ่ง จึงจะมีสติได้ ถ้าใจเราอยู่ในหินก้อนนั้นด้วย มันก็คงอดรับแรงกระแทกไม่ได้ แต่ถ้าแยกมาดู ก็จะเห็นหินโดนน้ำไหลผ่านไป เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หินยังนอนอยู่ตรงนั้น ไปไหนไม่ได้ แต่สบาย เราต้องทำตามอย่างหิน

ใจของเรา ถ้าเข้าร่วมจราจล มันต้องมองไม่เห็นเป็นธรรมดา ก็มันกำลังวุ่น แต่ถ้าถอยห่างออกมา ย่อมเห็นภาพจราจลได้ชัดว่า อะไรเป็นอะไร และทำให้รู้ว่าควรจะคิดจะทำอย่างไรต่อไป อะไรใช่หรือไม่ใช่ อะไรจริงหรือไม่จริง รู้แล้วมันก็สงบได้ ธรรมชาติของคนเราต้องการตัว "รู้" เท่านั้น

เอื้อนได้สติ หลังจากสั่งสอนตัวเองเรียบร้อย คนเรานี่แปลก เรียนรู้มาก็จริง พอเวลาเจอกระทบกลับเบรกไม่ทัน คิดอะไรไม่ออก กระเทือนพึบพั่บไปตามแรงกระทบ อย่างนี้เขาเรียกกระบี่ไร้แรงทาน ไม่ใช่กระบี่ไร้เทียมทาน อย่างนี้ยังต้องฝึกอีกเยอะเชียว

อีกอย่างนึงนะ ธรรมะท่านสอนว่า "ความจริงเป็นสิ่งที่รู้ได้ยาก" ในเหตุการณ์อย่างเดียวกัน เวลาผู้ร่วมเหตุการณ์เล่าความจริง ยังเล่าคนละอย่างเลย เพราะมันจะต่างไปตามเหตุผลและเงื่อนไขในใจของแต่ละคน

เอื้อนนึกเห็นภาพตัวเองคลานเข้าไปกราบแทบพระบาทพระพุทธเจ้า บอกกับตัวเองว่า ต่อไปนี้ใครจะว่าเรายังไงก็ช่างเถอะ เพราะความจริงเป็นสิ่งที่รู้ได้ยากดังพระพุทธเจ้าสอนแล้ว เราก็จะอยู่กับพระพุทธเจ้า อันเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรานั้น แท้จริงเป็นอย่างไร มีพระพุทธเจ้ากับเราเท่านั้นที่รู้ คนอื่นไม่รู้ก็..ช่างมันเถอะ

คิดได้แล้วก็รู้สึกใจขาวขึ้น มันปิ๊ง มันหลุดไปเลย เหมือนรอยเปื้อนที่โดนผงซักฟอก สบายใจยิ้มได้ ครึ้มอกครึ้มใจหายหน้าหงิก ซักผ้าวันนี้ได้ซักใจไปด้วย โอ๊ะ...สบายใจจัง

ปกติเอื้อนมักจะคอยรู้สึกดีกับเย็นวันศุกร์อยู่แล้ว ไม่รู้เป็นอะไร มันคงรู้สึกหมดภาระไปสัปดาห์หนึ่งอะไรทำนองนั้น แต่วันศุกร์นี้เป็นวันที่ดีขึ้นอีก เหมือนลงจากรถไฟแล้ว ยังได้หันกลับไปโยนเป้หนักๆ บนบ่าให้ติดท้ายขบวนไปด้วย เย็นนี้จึงเป็นเย็นวันศุกร์ที่เอื้อนรู้สึกปลอดโปร่งและตัวเบาที่สุด

ช้อปปิ้งบุญ--- ขวัญ เพียงหทัย




 

Create Date : 26 กรกฎาคม 2548
8 comments
Last Update : 13 กันยายน 2549 2:37:14 น.
Counter : 396 Pageviews.

 

ไม่ได้แวะมาซะนานแต่คิดถึงนะค่ะ วันนี้มาในนาม พี่เจี้ยวค่ะ อิอิ .... ว่างๆแวะไปฟังเพลงที่พี่ร้องด้วยนะค่ะ จำได้มั้ยเอ่ย ladyjazz50 นะค่ะ

 

โดย: พี่เจี้ยวค่ะ(sutida_jeaw)ladyjazz50 (sutida_jeaw ) 28 กรกฎาคม 2548 3:37:06 น.  

 

คิดถึงค๊าคุณเกด

ทำอะไรอยู่คะ

 

โดย: yadegari 28 กรกฎาคม 2548 3:52:14 น.  

 

ขอบคุณสำหรับบทความดี ๆ ครับ

 

โดย: Bluejade 28 กรกฎาคม 2548 20:11:22 น.  

 

แวะมาเยี่ยมอีกแล้วจ้า

 

โดย: Bluejade 29 กรกฎาคม 2548 20:09:08 น.  

 

อยากได้ซีดีอ่ะ แต่ไม่กล้าเมนท์ลงที่อยู่อ่ะครับ

เดี๋ยวโดนรุมประชาทัณฑ์

ขอให้มีความสุขเยอะๆ นะครับ อิ่มบุญ อิ่มใจ อนุโมทนาสาธุครับ

 

โดย: noom_no1 31 กรกฎาคม 2548 0:13:20 น.  

 

ช่ายๆ เวลาเรามีปัญหานะ ถ้าเราเป็นคนในปัญหา เราจะมองไม่เห็นปัญหา เราต้องออกมาอยู่นอกปัญหา ถึงจะมองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นได้ แง่บๆ
งูน้อยเลื้อยมาเยี่ยมค่ะ

 

โดย: งูน้อยขาหัก (melodylove ) 31 กรกฎาคม 2548 0:30:42 น.  

 

คุณหนุ่มลงชื่อในเมล์เกดก็ได้คะ polar_narak@hotmail.com

อนุโมทนาด้วยคะ

 

โดย: animE' 31 กรกฎาคม 2548 2:44:25 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะ

คุณเกด ตื่นเช้าจัง

คิดถึงค่ะ

 

โดย: yadegari 31 กรกฎาคม 2548 3:14:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


animE'
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




รองเท้าใหม่ ใครๆก็อยากมี และเสียใจที่ไม่มี

จน....

ได้เห็น

คนไม่มี...

.....แม้กระทั่งเท้า..

**คิดถึงเมย์จัง เมย์จ๋า...เกดแต่งตัวสวยๆลงบลอค แล้วไม่มีเมย์มาดู เหงาจังเลย

Got My Cursor @ 123Cursors.com
New Comments
Friends' blogs
[Add animE''s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.