กันยายน 2554

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
ฟ้าหลังฝน มันไม่ได้สวยงามเสมอไป
คนเรามักจะพูดว่า "ฟ้าหลังฝน มักจะสวยงามเสมอ"
แต่สำหรับจูนแล้ว.....มันคงเป็นฝนก่อนสึนามิเสียมากกว่า
หลังจากวันนั้นที่เราทะเลาะกันไป บรรยากาศก็ยังคงคุกรุ่น
จูนเริ่มคิดว่าความสัมพันธ์ของเราคงจะต้องจบลงแค่นี้
" ก็ดีนะ เจ็บสั้นๆวันนี้ ดีกว่าเจ็บนานๆในวันหน้า "
จูนพยายามนั่งทำใจกับสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นทั้งวัน
รวมไปถึงความพยายามในการรวบรวมความกล้าที่จะ "บอกเลิก"

เช้าวันนั้น หัวบีบีของจูน ขึ้นแต่เพียงข้อความต้ดพ้อน้อยใจ
และสายวันนั้นเอง พี่เก่งก็โทรมาเคลียร์

จูน : สวัสดีค่ะ
พี่เก่ง : พี่ขอโทษนะ คือ พี่รู้สึกผิดต่อจูนจริงๆ
จูน : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ จูนไม่เป็นอะไรจริงๆ จูนอโหสิกรรมให้พี่
พี่เก่ง : หมายความว่ายังไง อโหสิกรรม
จูน : หมายความว่าจูนใ้ห้ิอภัยพี่ทุกอย่างไงคะ
พี่เก่ง : คือในความคิดพี่ อโหสิกรรม คือการให้อภัยกันและจากกันด้วยดีนะ
จูน : จูนหมายความว่าให้อภัยกับทุกสิ่งที่อย่างที่ทำไม่ดีต่อกันและจะไม่ทำบาปอีกค่ะ
จูนถามพี่เก่งจริงๆนะคะ พี่เก่งไม่ได้รักจูนจริงๆใช่มั๊ย
พี่เก่ง : อืม
จูน : ...................
พี่เก่ง : คือเข้าใจมั๊ยว่า พี่เลิกคุยกับเค้าไม่ได้หรอก พี่ยังรู้สึกกับเราเหมือนเดิม
คือมากกว่าเพื่อน แต่ก็ยังไม่ใช่แฟนน่ะ
จูน : สรุปว่าที่ผ่านมา จูนคิดไปเองฝ่ายเดียวใช่มั๊ยคะ ...... จูนขอโทษนะคะ
ที่ทั้งตู่และบังคับว่าพี่เป็นแฟนว่าพี่รักจูนมาโดยตลอด พี่เก่งยังรู้สึกดีกับจูนเหมือนเดิมมั๊ยคะ
ี่พี่เก่ง : ไม่อ่ะ พี่รู้สึกผิดกับจูน ต่อให้จูนใ้ห้อภัยพี่ พี่ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี
จูน : จูนรักพี่เ่ก่งนะคะ แค่นี้นะคะ จูนไปทำงานก่อน

..........................................................

จูนกลับมาที่หัวบีบีอีกครั้งด้วยคำพูดที่น้อยใจต่างๆนาๆ
ไม่ว่าจะเป็น "ขอโทษที่บังคับใจเธอ"
จูนตัดสินใจส่งข้อความหาพี่เก่งว่า
จูนขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอโทษที่บังคับจิตใจ
พี่เก่งก็ตอบว่าไม่ใช่ไม่รักจูน ไม่ใช่ว่าไม่อยากคบ แต่เค้ายังไม่พร้อม
ฟางเส้นสุดท้ายของเรากำลังจะขาด
เพราะจูนเองก็ไม่อยากที่จะบังคับใจใครอีกแล้ว
ครั้งนึงด้วยความงี่เง่าของจูน พี่เก่งบอกจูนว่า "ห่างกันสักพักมั๊ย?"
มาวันนี้จูนจะขอเป็นฝ่ายยื้อความสัมพันธ์ของเราไว้
โดยการพูดว่า "พี่เก่งคะ เราห่างกันสักพักมั๊ย เผื่อว่าเราจะได้รู้ใจตัวเอง"
ไม่ว่าพี่จะต้องการเวลาสักหนึ่งวัน สามวัน หนึ่งอาทิตย์ หนึ่งเดือน
โดนที่เราจะไม่ติดต่อกันเลย จูนก็ยินดีจะให้
หลังจากยื่นคำขาดไป.....พี่เก่งก็เงียบไปสักพัก
และสี่โมงเย็นพี่เก่งส่งข้อความมาว่า
"อยากคุยด้วย สะดวกคุยมั๊ย"
ในใจของจูนเองกำลังอยากจะร้องไห้
เพราะจูนเองไม่รู้ว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้น
และพี่เก่งก็โทรมา

พี่เก่ง : สะดวกคุยนะ
จูน : ค่ะ
พี่เก่ง : จูนตั้งใจฟังพี่พูดนะ
จูน : ค่ะ
พี่เก่ง : พี่รู้นะว่าสิ่งที่พี่ทำมันผิดต่อจูน และพี่ก็รู้สึกผิดจริงๆ พี่ขอโทษ นี่คือเรื่องแรกนะ
เรื่องที่สอง ฟังแล้วอาจจะก๊อปมาจากกวนมึนโฮนะ แต่มันคือความรู้สึกของพี่จริงๆ
ถามว่าพี่รักจูนมั๊ย พี่ก็รักแต่พี่ยังไม่สามารถพูดออกมาได้เต็มปาก แต่ตัวพี่เอง
อยากจะบอกจูนว่าพี่ไม่อยากห่างจูนเลยแม้แต่วินาทีเดียว คืออยากอยู่กับจูน
ทุกครั้งที่พี่อยู่กับจูน พี่โคตรมีความสุขอ่ะ เรามีอะไรคล้ายๆกัน คืออยู่ด้วยแล้วไม่อยาก
ให้ห่างกันไปไหน คือเข้าใจมั๊ย แต่คือตัวพี่เองก็อยู่คนเดียวมานานแล้ว การที่พี่
จะต้องทำตัวปลีกจากเพื่อนหรืองานน่ะพี่ทำไม่ได้อ่ะ เพราะพี่เคยชินกับสิ่งนี้มาแล้ว
แต่คือพี่ก็รักจูนอ่ะ ถึงแม้จะพูดได้ไม่เต็มปาก แต่ก็อยากบอกว่าไม่อยากเสียจูนไป
จูนเข้าใจพี่มั๊ย เนี่ยพี่เรียบเรียงได้ดีแค่นี้อ่ะ ขอโทษนะที่พูดอะไรไม่ได้คิดก่อน
จูน : ค่ะ........พี่เก่งคะ จูนก็มีอะไรจะบอกพี่เก่งค่ะ
พี่เก่ง : ครับ
จูน : จูนรักพี่เก่งนะคะ รักเหมือนเดิม เมื่อก่อนรักยังไง ตอนนี้ก็ยังรักเหมือนเดิม

จูนดีใจที่ได้รู้ว่าพี่เก่งรู้สึกยังไงกับจูน
จูนดีใจที่ได้รู้ว่าพี่เองก็คิดไม่ต่างจากจูน
แต่สิ่งที่เกิดคือหลังจากนั้น....ถึงแม้ว่าจูนจะรักพี่เก่ง
แต่ความรู้สึกจูนมันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ระบบป้องกันตัวจากการเจ็บซ้ำซากมันสร้างเสร็จแล้ว
ณ ตอนนี้จูนกลายเป็นคนที่ชินชากับความเฉยเมยของพี่
และจูนก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงความรักของพี่อีกแล้ว
เพราะระบบของจูนมันบอกจูนว่า "จูนก็แค่คิดไปเองเหมือนที่ผ่านมา"
มันอาจจะต้องใช้เวลาอีกนานในการพิสูจน์
เพราะว่าความสัมพันธ์ของมันคงจะต้องเริ่มต้นจาก 0 ใหม่
ถ้าหากพี่คือคนที่ใช่สำหรับจูนและจูนคือคนที่ใช่สำหรับพี่แล้ว
เราก็คงจะผ่านมันไปได้
แต่ถ้าหากว่าเราจะต้องจบ
จูนก็คงจะไม่มีน้ำตาให้การจากลาของเรา
เพราะกำแพงของการทำใจสร้างเสร็จแล้วพร้อมๆกับระบบป้องกันตัวนั่นเอง

ขอบคุณนะคะที่รักกัน....แล้วมันก็จะผ่านไป



Create Date : 10 กันยายน 2554
Last Update : 10 กันยายน 2554 23:24:49 น.
Counter : 383 Pageviews.

1 comments
  
เป็นกำลังใจให้นะคะ
ฟ้าหลังฝน..ถึงมันจะไม่สวยงาม..แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกสดชื่นได้นะคะ...สู้ๆๆค่ะ...อยู่กับตัวเอง...กลับมารักตัวเองให้มากๆนะ
โดย: นู๋...นา (OEW&AM ) วันที่: 12 กันยายน 2554 เวลา:17:54:05 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เด็กหญิงจูดี้ขี้บ่น
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ไม่มีอะไรมากค่ะ หนูแค่บ่นไปวันๆ