Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
25 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
ทัศนศึกษาในวันฝนตก...บล็อกสุดท้ายก่อนเบิ๊ดเด่

กลับมาอัพกันใหม่หลังหายตัวไป 2 อาทิตย์อีกแล้ว ขออภัยว่ามี๊จีนยุ่งมากเจ้าค่ะ ใครที่ตามติดข่าวสารเวบจีบันคงพอรู้เนอะ งานราษฎร์งานหลวงเยอะไปหมด

อ่ะมาเข้าโหมดแม่และเด็กกันต่อ....วีคที่แล้ว ลูกลิงจิระจิระและผองเพื่อนห้องของเล่นอมยิ้มได้มีโอกาสไปทัศนศึกษาครั้งแรกของชีวิต (เวอร์ไปนู่น) ก็แหม...เป็นการไปเรียนนอกสถานที่กับคุณครูไม่ใช่แค่ไปเที่ยวชิวๆ เหมือนทุกทีนี่นา อีแม่แอบตื่นเต้นแทนกว่าลูกอีกนาาาาาเพราะคุณครูบอกว่าพ่อแม่ไปด้วยก็ได้น่ะสิ อุอุ (ก็ตอนเด็กๆ เค้าไม่เคยได้เรียนแบบนี้งิ)

คุณครูมีจดหมายแจ้งขออนุญาตมาตั้งแต่วันศุกร์ว่าให้เตรียมพรอพ หมวก กระติกน้ำ มาด้วย ก็จัดให้เรียบร้อย ปรากฎว่าวันจันทร์ฝนตกแต่เช้า เช้ดดดดด อดแน่ๆ อ่ะอดแน่ๆ แอบเศร้า ไปส่งเข้าแถวเรียบร้อยแวะถามแปลนครูนิดนึงครูแจนบอกว่าไปค่ะ ไม่เป็นไรเพราะที่ราบ 11 ที่จะไปกันเค้าบอกว่าไปได้มีที่ร่มให้เด็กๆ ได้ค่ะ ก็โอเค ก็ขอตัวออกมาทานข้าวก่อน แล้วกลับไปที่โรงเรียนรอออกตัวพร้อมกันกับขบวนเด็กๆ.....รอถึง 9 โมงครึ่งนิดๆ เด็กๆ ก็เริ่มทยอยออกมา คุณป๊าเรียกให้ดูซะตกใจ ตื่นเต้นๆ เพราะแอบดูอยู่ในรถ จอดรอหน้าโรงเรียนเหมือนสโตรกเกอร์เลยอ่ะ ฮ่าๆๆ



ไปถึงราบ 11 ที่ทางโรงเรียนประสานงานขออนุญาตเอาไว้ ก็รวมตัว หัวข้อการเรียนรู้วันนี้คือ "จัดสวน" ที่ต่อยอดมาจากหน่วยการเรียนรู้เรื่อง ตัวเรา สิ่งรอบตัวเราที่เด็กๆ ได้เรียนเรื่องดอกไม้ใกล้ตัวจากทางโรงเรียนกันมาแล้ว ทีนี้ก็เลยขยายผลมาถึงไม้ดอกไม้ประดับและการจัดสวน.....เริ่มต้นด้วยฟังคุณลุงทหารสอนภาคทฤษฎีกันก่อน มี๊จีนยืนฟังอยู่ด้วย ลุงแกใช้ภาษายากโคตรๆ
ลุงทหาร : "เด็กๆ รู้จักมั้ย ต้นฤาษีผสม ฤาษีที่เป็นนักพรต ที่ชอบเข้าฌาณอยู่ในป่าน่ะครับ"
เด็กๆ เหวอ ทำหน้างงกันกับคำอธิบาย ครูกัญก็ช่วยแปลให้เป็นภาษาเด็กอีกที "ษ ฤาษี หนวดยาวน่ะค่ะเด็กๆ" ทุกคนถึงจะ "อ๋ออออออ"
ฟังไปก็ขำไป เออเนอะ สอนเด็กมันยากจริงนะเนี่ย



ช่วงแรกนี้จิระจิระงอแงมากเพราะเห็นป่ะป๊ากะแม่มาด้วย ก็เห็นว่าปกติไม่ร้องแล้วงิ เลยได้ใจ แสดงตัวออกมาให้ฮีเห็นเร็วไปหน่อย -_- คุณครูบอกว่าตอนนั้งรถมาก็ลัลลาไม่มีอาการอะไร จนมาเจอแม่นี่แหละ "จะหาป๊า หาป๊า" "จิระจะไปอยู่ในรถอ๊า!!!!" แม่เลยต้องเรียนแทนแป๊บนึง ให้ป๊าจับแยกวงไปปลอบกันให้เข้าที่ก่อนตามมาสมทบ

ฝนหยุดแล้วแต่พรอพยังพร้อม เด็กๆ เลยได้กางร่มเดินดูต้นไม้และการเรียนสเตทต่อไปเกี่ยวกับเรื่องอุปกรณ์ทำสวน ได้ลองใช้ ได้ลองจับ ก่อนจะกลับมาที่ฐาน....คุณลุงทหารให้ต้นไม้เด็กๆ กลับมาที่โรงเรียนเพื่อเอามาลงมือจัดสวนจริงกันต่ออีกด้วยจ้า.....ขากลับมาโรงเรียนอีแม่นั่งกลับมากับครูแจน พอถึงโรงเรียนปุ๊บจิระก็ไม่สนแม่อีกตามเคย ลัลลา บ๋ายบาย ตามเพื่อนๆ ตามครูเข้าโรงเรียนเช่นเคย....ก็ไม่รู้ว่าที่ร้องไห้ตามเมื่อเช้ามันทำไมกันน๊า



พอมานั่งเขียนว่าลูกลิงไปโรงเรียนแล้วเป็นยังไง มานั่งอ่านย้อนแล้วก็รู้สึกว่าเด็กๆ กับพัฒนาการกับสังคมรอบข้างมันต่างคนต่างอุปนิสัยกันจริงจังนะ....อย่างมิวมิว ไปโรงเรียนเหมือนกันแต่สิ่งที่ได้กลับมาพัฒนาการหรือความชอบของมิวก็จะแตกต่างกับจิระจิระอย่างชัดเจน การที่พ่อแม่หลายๆ คนชอบเอาไปเปรียบเทียบกัน ลูกชั้น ลูกเธอ มันไม่สามารถเทียบกันได้เลยนะเนี่ย

อย่างวันก่อน ที่โรงเรียนก็มีนัดคุยผปค.รายคน ก็ได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกันครูในมุมมองของผปค.ที่เห็นเด็กกับสังคมที่บ้าน กับครูที่จะเห็นเด็กในสังคมที่โรงเรียน มาคุยกัน เตรียมรับมือและปรึกษาวิธีการรับมือช่วงแสบว่าจะทำยังไงดีที่จะให้เข้ากับบุคลิกและนิสัยของเด็กแต่ละคน อย่างจิระจิระนี่ที่ครูสรุปหลายจุดมาให้ก็ใช่เลย ฟอร์มจัด และไม่กล้าที่จะรับผิด สิ่งที่เราควรจะสอนเค้าคือทำให้เด็กมองว่า การทำผิดไม่ใช่เรื่องที่ควรจะแถ ไม่ยอมรับ การขอโทษไม่ใช่เรื่องน่าอาย ไม่งั้นเด็กก็จะไม่ยอมรับผิดติดไปจนโตซึ่งจะเป็นพื้นฐานนิสัยที่ไม่ดี ซึ่งจุดนี้ที่บ้านเราก็พยายามกันอยู่ เลิกเหวี่ยง เลิกดุแบบ "ดุดุ" เวลาทำผิด เลือกใช้วิธีค่อยๆ ปลอบให้นิ่งคุยกันด้วยเหตุผลมากขึ้น จิระจิระก็ทำได้นะ แต่จะไม่ยอมทันที จะต้องทิ้งระยะพอควร แล้วถึงจะยอมขอโทษ



เด็กๆ ก็มีเหตุผลของเค้าเอง
อย่างวันก่อนนู้น องค์ลงบ้านแตก คุณนายขึ้นมาหงุดหงิด จิระร้องไห้ ไอ้เราก็งง เกิดอะไรขึ้นวะ อยู่ดีๆ ก็ร้องไห้....คุณนายก็บอกจิระนิสัยไม่ดีไปโกรธคุณตา ไม่รักคุณตา คุณตาเค้าทำไรให้ล่ะ ไปพูดกะเค้ายังงั้น ทะเลาะกันแล้วก็ร้องไห้ บอกให้ขอโทษก็ไม่ยอมขอโทษเบื่อที่จะจับแยก พอโกรธคุณตาก็บอก "ชั้นไม่อยู่ก็ได้บ้านนี้" คุณนายก็ต้องมาไกล่เกลี่ยทุกที จนคราวนี้มาลงที่จิระ

งานนี้ร้องไห้มาหาแม่ ปลอบๆ จนนิ่ง มาคุยกันดีๆ ถามว่าทำไมจิระไม่รักคุณตาล่ะคับ คุณตาเค้าทำไรจิระล่ะ? ก็ได้คำตอบที่เคลียร์นะ "คุณตาชอบโป้งจิระ โป้งคือไม่รักกัน คุณตาโป้งจิระ คุณตาไม่รักจิระ จิระก็เลยไม่รักคุณตา จิระไม่ชอบให้คุณตาโป้งจิระ".......ก็ชอบไปแหย่เด็กมัน พอมันโกรธเค้าก็ดันโกรธตอบ แต่ไม่มองว่าแล้วสาเหตุที่เด็กมันโกรธคือตัวเอง ซึ่งส่วนมากผู้ใหญ่ชอบเป็นอย่างนี้ "โอเค แม่รู้แล้วว่าจิระไม่ชอบให้คุณตาโป้ง งั้นจิระไปบอกคุณตานะว่าจิระไม่ชอบ แต่จิระต้องขอโทษก่อนนะเพราะจิระเป็นเด็ก" ลิงก็โอเค "คับ" แม่อุ้มไปขอโทษคุณตา แล้วให้บอกด้วยว่า "จิระไม่ชอบให้คุณตาโป้งจิระ" ก็จบ

จากทฤษฎีในหนังสือที่ว่าบางครั้งการที่ยัดเยียดให้เด็กต้อง "ขอโทษ" โดยที่ไม่ได้มองว่าใครเป็นฝ่ายผิดฝ่ายถูก สาเหตุคืออะไรก็เป็นสาเหตุนึงที่เด็กที่ค่อนข้าง "คิด" จะยิ่งดื้อ และต่อต้านมันก็จริงเป๊ะๆ การหล่อหลอมให้เด็กโตมาเป็นคนแบบไหนก็ขึ้นอยู่กะการเลี้ยงดูและการเข้าใจธรรมชาติของเด็กด้วย....อย่างบ้านเราก็ยอมรับว่าที่ผ่านมาไม่ค่อยได้ใส่ใจเรื่องการขอโทษซักเท่าไหร่ เพราะความเคยชิน เรามองแค่ผิวๆ เช่น ทำน้ำหก ขอโทษซะ แต่เราลืมมองไปว่า ทำไมเค้าถึงทำน้ำหก เค้าอาจจะหยิบน้ำมาให้แม่ แล้วสะดุดน้ำเลยหก ซึ่งจุดนี้ถ้ามองถึงสาเหตุและชมเค้าที่มีน้ำใจ แล้วถึงจะอ้อมๆ สอนว่าต้องระวังยังไงน้ำถึงจะไม่หกก็จะช่วยให้เด็กไม่ต่อต้านได้.......ภาคทฤษฎีปึ้กทู้กกกที แต่พอถึงคราวลิงองค์ลงอีแม่ก็เซ็งทุกที เอาเป็นว่าเริ่มใหม่พร้อมๆกันละกันนะ :D



บ๊อกนี้น่าจะเป็นบ๊อกสุดท้ายของชีวิต 2 ขวบแล้ว เพราะศุกร์หน้านี้ลิงหล่อจิระจิระก็จะครบ 3 ขวบล่ะน๊า (เตรียมขึ้นกรุ๊ปบ๊อกใหม่ได้) ของขวัญปีนี้อีแม่ไปตะลุยสำเพ็งกับแก๊ง 3 แม่วัวเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว และอีกโปรเจคที่กำลังพยายามอยู่เผื่อได้เป็นของขวัญชิ้นใหญ่ไว้เป็นเกียรติประวัติ ก็คือมี๊จีนส่งบ๊อกลิงประกวดบ๊อกแม่และเด็ก Family&Health Thailand Blog Award 2010 แพคคู่มากับมิวมิวด้วย ถ้าสมัครและล็อกอินโหวตจะได้ 3 คะแนน (ถ้าโหวตเฉยๆ จะได้ 1 คะแนน) โหวตได้วันละครั้ง(มั้ง)นะ จนถึงวันที่ 10 สิงหานี้....จริงๆ ก็ไม่ค่อยชอบระบบโหวตแบบนี้เท่าไหร่ ขี้เกียจเฝ้าอ่ะ น่าจะโหวตทีเดียวจบแบบตอนสมัยบล็อกแก๊งจะดีกว่า แต่ก็เอาน่ะ ลงสนามมาแล้วรักลิงเลิฟลิงก็จิ้มๆ เข้าไปช่วยกันโหวตหน่อยนะจ๊ะ จุ๊ฟๆ


ใช้มือถือก็สแกนละเซฟ fev.ไว้ได้เลยจ้า


jirajira.com >>> //www.thailandblogawards.com/viewblog.php?u=//www.jirajira.com

littlemiumiu.com >>> //www.thailandblogawards.com/viewblog.php?u=//www.littlemiumiu.com


Create Date : 25 กรกฎาคม 2553
Last Update : 25 กรกฎาคม 2553 23:39:43 น. 14 comments
Counter : 685 Pageviews.

 
ร่มจีบันสะดุดตามาก ไวมากลิงจะสามขวบแล้วหรือนี่ เดี๋ยวว่างๆ ไปช่วยโหวตนะ


โดย: KiKi IP: 10.0.0.255, 124.121.248.38 วันที่: 25 กรกฎาคม 2553 เวลา:23:55:21 น.  

 
ช่ายสิ จะ 3 ขวบแล้ว จากตอนนู้นที่เจอยังพูดไม่ได้เรยนะแกร


โดย: Jeban วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:00:21 น.  

 
แอร๊ยยยยย...ร่มจีบันน่ารักมาก เด็ก ๆ ใช้แล้วเดินตามกันน่ารักสุด ๆ ค่ะพี่จีน

จิระน่ารักมาก ๆ


โดย: princess of rock วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:26:42 น.  

 
สอนแบบนี้ดีเลย ลิงจะได้ไม่คิดว่าต้องไว้ฟอร์ม อิอิ เดี๋ยวจะเฉไฉไปเรื่อย ๆ แต่เค้าก็จะพยายามยอมรับและเข้าใจ ยังไงจิระก็เก่งอยู่แล้วนะลูกนะ ^o^


โดย: น้ามน กะ ลุงโต้ง IP: 124.121.180.85 วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:10:01:38 น.  

 
ส่งกำลังใจให้คนละ 1 จิ๊ก ค่ะ


โดย: Kitty_sweet วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:25:16 น.  

 
เห็นด้วยกับร่มค่ะ โดดเด่นจริง ๆ ขอสักคันได้ป่าว


โดย: แม่น้องมัดหมี่ (iamnerisa ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:55:39 น.  

 
เด็กน้อยกางร่ม Jeban.com น่าร๊ากกกกก


โดย: peepo66 IP: 118.172.25.207 วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:1:53:22 น.  

 
นึกว่าที่ไหนบ้านหมิวก็อยู่ในราบสิบเอ็ดนี้อ่ะค่า
ร่มสวยอ่า อยากได้จัง

จิระเหมือนหมิวตอนเด็กๆเลยแม่เล่าให้ฟังว่า
พอถึงร.ร.ก็ไม่สนแม่แล้ว เข้าไปเล่นเครื่องเล่นทันที
แล้วแถมยังอยากไปร.ร.อีก แต่พอโตแล้วกลับอยาก
นอนอยู่บ้าน ฮ่าๆ

ถ้ามีมีตติ้งอีกก็อยากจะไปนะคะคราวก่อนพลาด
ไม่ได้มาอ่านนานแล้ว น้องจิระโตขึ้นเยอะเลย

ปล.น้องเด็กฝรั่งแอบน่ารักจัง


โดย: MiewFigaro วันที่: 27 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:23:23 น.  

 
เข้าไปโหวตแล้วนะคะ เราเป็นอีแอบ ติดตามบล๊อคมิ๊จีนกับจิระๆมาตลอดเลย (ได้ทำตัวเป็นประโยชน์จั๊กกะที -_-')
ชอบมากเลยค่ะ น่ารักทั้งครอบครัว แถมได้ความรู้ด้วย เป็นกำลังใจให้นะคะ และจะ(แอบ)ติดตามต่อไปเรื่อยๆๆๆๆเลยค่ะ

มี๊จีนสู้ๆๆ จิระจระสู้ๆๆๆ ^O^


โดย: หมวยตุ่ย วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:38:00 น.  

 
เด็กๆ กางร่มจีบันด้วยน๊า น่ารักจริงๆ

ไปโหวตให้มี๊จีนกับจิระแล้วนะคะ


โดย: แม่เจ้าธัญ IP: 118.172.0.26 วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:14:45:36 น.  

 
ขอบคุณค่าาาาา จะพยายามขยันอัพบ๊อก แห่ะๆๆ


โดย: Jeban' IP: 125.24.131.142 วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:34:00 น.  

 
อืม กำลังจะถาม ทำมัย ร่ม จีบัน ถึงมีหลายคัน...

สงสัย มี๊จีน เอาไปให้เด็ก ๆ กางนั่นเอง...

เข้าไปโหวตให้แร๊วคับผม จิระ...

ป้า จะเข้าไปทุกวันนะคับ...


โดย: บ้านสามออ วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:44:24 น.  

 
วันนี้ก็โหวตอีกล่ะจะ +3ให้ทุกวันเลย
จิระจิระ สู้ๆๆ โย่ๆๆ (น้าบ้าไปแล้วหลานเอ้ยย)



โดย: หมวยตุ่ย IP: 125.24.204.220 วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:06:48 น.  

 


โดย: น้องเมย์น่ารัก วันที่: 9 กรกฎาคม 2557 เวลา:12:59:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Jeban
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




มี๊ไอ้หล่อ (แสบศักดิ์) อายุ 30 ใครๆ ก็เรียกว่า “ป้า” แต่ยังไม่ยอมแก่ (ก็แน่ล่ะเซร่) กะว่าลูกโตมะไหร่จะควงไปซิ่งแทนป๊ามันซะที อันที่จริงบ๊อกนี้เขียนไว้เป็นบ๊อกของตัวเองแต่โดนยึดไปเรียบร้อยแล้ว เนียนซะจนมีคนติดต่องานมาทักว่า “สวัสดีค่ะแม่น้องจีบัน” เอ่อมมม จีบันน่ะชื่อแม่ ส่วนไอ้ลูกชายน่ะ จิระจิระจ้า~!!! คำเตือน : อย่าเชื่อรูปตอแหลในเนท จนกว่าจะเจอตัวจริง!!!

ปล. บ๊อกความงาม โบ๊ะ โบ๊ะ ทั้งหลายย้ายไปที่ www.jeban.com และ บ๊อกที่ถูกยึดอำนาจไปนี้สามารถเข้าได้จากทาง www.jirajira.com ด้วยจ้า

Jeban.com // รวมเทคนิคการแต่งหน้าและกรุเครื่องสำอาง

Friends' blogs
[Add Jeban's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.