Group Blog |
ถนนสายนี้...มีตะพาบ กม.393 "ภาพถ่ายที่บ่งบอกความเป็นตัวคุณ"  ถนนสายนี้...มีตะพาบ กม. 393 "ภาพถ่ายที่บ่งบอกความเป็นตัวคุณ" เจ้าของโจทย์ คือ "คุณกะว่าก๋า" สวัสดีครับ ผมไม่ได้ร่วมเขียนในหัวข้อเรื่องของถนนสายนี้...มีตะพาบมานานพอสมควร เห็นว่าหัวเรื่องครั้งนี้เกี่ยวกับภาพถ่ายก็ขอร่วมซักหน่อยละกัน **ภาพเปิดนี่ไม่นับนะครับ  **เนื่องด้วยภาพถ่ายที่ผมถ่ายเป็นภาพถ่ายตามความพอใจ เพราะผมถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกเท่านั้น เวลาที่ได้จับกล้องนี่แหล่ะที่ผมรู้สึกว่าตัวเองมีอิสระที่สุด จะทำอะไรก็ได้ตามใจฉัน ไม่มีคนมาคอยควบคุม ไม่ต้องคิดถึงหลักการอะไรมากมาย แค่ถ่ายรูปออกมาแล้ว ตัวเองพอใจ ตัวเองชอบก็จบ เพราะยังงั้นการที่จะเลือกมาแค่ 5 ภาพนี่ มันยากเหมือนกันนะครับ(เพราะภาพถ่ายที่ตัวเองชอบมันก็มีเป็นหลักหมื่น ผมอาจจะดูไม่หมดด้วยซ้ำ ฮาาา) เอาเป็นว่าผมเลือกภาพมาประกอบตามที่คิดไว้ก็แล้วกันว่าจะเขียนอะไรบ้าง มาดูกันเลยครับ   ภาพที่ 1 "ครอบครัว" ภาพนี้เป็นภาพในงานแต่งงานของน้องสาวผมเองครับ งานจัดง่ายๆที่โรงแรมเล็กๆริมแม่น้ำปิงในจังหวัดเชียงใหม่ (น้องสาวกับน้องเขยเป็นคนจัดเตรียมงานเอง) เชิญแขกมาไม่ถึง 100 คน เป็นคนใกล้ชิดและครอบครัวทั้งสองฝั่งเท่านั้นเลยครับ เป็นงานที่ครอบครัวของผมทุกคนมาร่วมงานกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ก็เลยเลือกภาพนี้ครับ สถาบันครอบครัวเป็นสิ่งที่ผมเทิดทูนและเชิดชูมากที่สุดเพราะเป็นรากฐานที่ทำให้ผมเป็นตัวผมในวันนี้ครับ  ภาพที่ 2 "ผมเป็นคนที่ไม่สมบูรณ์แบบ" ภาพนี้ผมถ่ายตัวเองแบบหยิบกล้องขึ้นมาแล้วถ่ายเลย ซึ่งก็สะท้อนให้เห็นถึงความไม่รอบคอบในบางครั้ง ไม่ได้ตรวจสอบว่ากล้องมันตั้งค่ายังไงไว้ สถานที่หรือสภาพแวดล้อมเป็นแบบไหน แสงพอมั้ย ภาพที่ออกมาก็เลยเบลอเละ แถมถ่ายไม่ติดหน้าตัวเองอีกต่างหาก ตัวผมเองบางครั้งก็ใจร้อนทำผิดพลาดไปบ้างเหมือนคนทั่วไป ไม่ได้เลิศเลอเฟอร์เฟคแบบที่คนอื่นคาดหวังครับ  ภาพที่ 3 "คนสำคัญ" แหม่...นอกจากครอบครัวตัวเองแล้ว จะมีใครซะอีกล่ะที่เป็นคนสำคัญ  ภาพนี้จะบรรยายยังไงดีนะ อิอิ จะพูดว่ายอมให้น้องเขาเดินนำก็ได้นะ แต่ตัวผมเองก็คงไม่ปล่อยให้น้องเขาเดินนำอย่างเดียวหรอก ตัวเราเองก็ต้องคอยมองอยู่ข้างหลัง ดูแล ชี้แนะทิศทางเหมือนกัน ไม่ปล่อยมือให้เดินคนเดียวเด็ดขาด ก็คนสำคัญนี่นาาา อุอิ   ภาพที่ 4 "ฮ่องกง" ฮ่องกงเป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของผมเลยครับ เป็นสถานที่ที่ผมเคยอยู่อาศัย สร้างเนื้อสร้างตัวได้จนมีวันนี้ได้ ถึงแม้ว่าจะเป็นเมืองที่อยู่แล้วคุณภาพชีวิตดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีความสุขตลอดเวลาเพราะอยู่ตัวคนเดียว งานที่ทำก็มีทั้งสุขทั้งเศร้า อึดอัด กดดัน รีบเร่ง เวลาเป็นของมีค่าขอบคนที่นี่ ถึงอย่างงั้นผมก็ยังเคารพประสบการณ์ สิ่งต่างๆที่ผมได้เรียนรู้จากสถานที่แห่งนี้ครับ  ภาพที่ 5 "สิ่งมีชีวิตที่ร่วมชีวิตกับเรา" นอกจากคนและสถานที่แล้วก็มี "แมว" นี่แหล่ะครับที่อยู่ในเส้นทางชีวิตของผมและครอบครัวมาตลอดตั้งแต่เด็ก ทั้งแม่แมวมาคลอดลูกที่บ้านหรือเราที่เป็นฝ่ายหา แมวหาบ้าน มาอุปการะเอง ผมจำความได้ว่ามีแม่แมว(แมวส้มเหมือนกับตอนนี้แหล่ะ) มาคลอดลูกบนระเบียงบ้านตอนประถม 2 มีลูก 4 ตัว แต่ช่วงนั้นเราไม่พร้อมที่จะมีสัตว์เลี้ยง ก็เลยทำได้แค่ให้ข้าวคลุกปลาทูบ้างเป็นบางครั้งเป็นการเลี้ยงแบบอิสระสุดๆ ไม่เหมือนสมัยนี้ที่พอน้องผมก็ไปอุปการะเจ้าสองตัวนี้มามาตราฐานก็เปลี่ยนไป ผมเองก็คิดว่ามันก็เป็นโอกาสที่จะได้สร้างกุศล ช่วยเหลือสิ่งที่มาขอความช่วยเหลือเราให้มีความสุขในช่วงชีวิตของมัน ขอบคุณเพื่อนๆที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะครับ สิ่งต่างๆเหล่านี้แหล่ะครับที่หล่อหลอมผมขึ้นมา แสดงความเป็นตัวตนของผมได้ดีที่สุด แต่ภาพที่เลือกมา อาจจะไม่ใช่ภาพที่ดีที่สุดนะ ผิดพลาดอะไรก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ blog หน้าครับสวัสดีครับ 
แวะมาดูภาพสิ่งแวดล้อมรอบตัวจ้า
  โดย: หอมกร
  วันที่: 19 มกราคม 2569 เวลา:17:33:49 น.ภาพเปิดนี่ นึกถึงหนัง แฟนฉัน ขึ้นมาเลยนะครับ 555
ส่วนภาพงานแต่งนี่ ชอบธีมแบบนี้ เอาเฉพาะ คนใกล้ชิดจริงๆก็พอแล้วนะครับ เพราะไม่มีใครรักและหวังดีกับเราเท่า คนในครอบครัวแล้วละครับ ส่วนภาพตัวเอง โฟกัสหลุดขนาดนี้ lightroom ก็บอก ไม่ไหว sharpness ก้เอาไม่อยู่นะครับ 555 ส่วนภาพที่ทำงานนี่ ย่อมต้องผูกพันมาก เพราะเราใช้เวลาเกินครึ่งชีวิตอยู่กับมันนะครับ ส่วนแมวอ้วนเคราแพะนี่ ถามว่าค่าจ้างถ่ายแบบ เปียก 2โหล ยังไม่ได้เลยนะจ๊ะ 5555   โดย: multiple
 วันที่: 19 มกราคม 2569 เวลา:18:36:06 น.งานแต่งงานจัดง่ายๆ แบบนี้ดีครับ บางคนจัดหนักเกิน เสร็จงานหนี้บานเลย
ไม่เฟอร์เฟคผมกลับมองว่าเป็นเรื่องดี เพราะยัง +stat ได้เรื่อยๆ ถ้าเฟอร์เฟค Lv.99 แล้วตันแล้ว จบเลยครับ พัฒนาต่อไม่ได้แล้ว อยากมีคนสำคัญแบบนี้บ้าง แต่ก้นะโลกเรามันก็เตรียมไม่ได้พร้อมทุกอย่างให้เรา ฮ่องกงผมก้ได้ไปปหลายครั้ง ผมชอบก้เรื่องของกินนี่แหละ อาหารอร่อยไปกี่ทีก็ไม่เบื่อ แต่ช่วงหลังของแพงขึ้นเยอะ เมื่อก่อนคนไทยชอบไปหิ้วของที่ฮ่องกงมาขายกันนะ เจ้า 2 ตัวนี้ดูเป็นมิตรนะ แต่บางช่วงมั้งตาคม ดูน่ากลัวเหมือนกัน โดย: คุณต่อ (toor36
 ) วันที่: 19 มกราคม 2569 เวลา:19:10:40 น.สวัสดีครับ
คิดถึงฮ่องกงจังครับ เมื่อก่อนนี้ไปบ่อยมากๆ แต่ตั้งแต่แม่อายุมากขึ้นๆ ต้องคอยดูแลกันใกล้ชิดก็เลยไม่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศเลยครับ โดย: ทนายอ้วน
 วันที่: 19 มกราคม 2569 เวลา:20:02:47 น.1 ภาพแทนคำพูดพันคำ
ผมก็ถ่ายภาพด้วยความพอใจ เป็นงานอดิเรก มีถ่ายจริงจัง ก็งานรับปริญญาหลานงานเดียว คนสนิทเคยขอให้ไปถ่ายภาพงานแต่งงาน ก็แนะนำให้ไปหาช่างภาพมืออาชีพ ตั้งแต่โควิด ผมหยุดเที่ยว หยุดถ่ายภาพDSLR ถ่านกล้องไม่ได้ชาร์จ หยิบมาใช้ใหม่ ทำไมมันหนักจัง 55 โดย: สองแผ่นดิน
 วันที่: 19 มกราคม 2569 เวลา:21:41:09 น.ดีทุกภาพครับ
รวมทั้งภาพแรกด้วย แต่ที่ชอบ คือ คำบรรยายในแต่ละภาพ เพราะมันกำลังเล่าเรื่องราว "ชีวิต" ของคุณเก่ง (ผมจำได้จากบล็อกก่อนว่าคุณกะริโตะคุง เขียนไว้ว่าตัวเองชื่อเก่ง) ครอบครัว คนรัก สัตว์เลี้ยง การงานและตัวเอง ทุกสิ่งสำคัญจริงๆครับ สำหรับคนๆหนึ่ง  โดย: กะว่าก๋า
 วันที่: 20 มกราคม 2569 เวลา:6:24:31 น.พออายุ 50 ขนาดนอนอยู่ดีๆบนเตียง
ลุกขึ้นมาผิดท่า ปวดหลังไปเกือบเดือนนะครับ ตอนนี้ผมเลยต้องระวังไปหมด จะลุก จะยืน จะเดิน 555 การบินไทย การขาดทุนไม่ได้มาจากตัวกิจการ แต่มาจาก "บุคคล" ล้วนๆเลยครับ รับคนเยอะกว่างาน แล้วฐานเงินเดือนสูงมาก เอาออกก็ไม่ได้ มีแต่ลูกท่านหลานเธอ ปล.รอบที่แล้วไปเชียงราย ผมต้องใช้เวลาเดินทางเพิ่มขึ้น 1 ชั่วโมงเลยครับ โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 20 มกราคม 2569 เวลา:9:56:26 น.ขอบคุณที่เข้าไปชมบล็อคนะคะ ตัวฟิล์มติดด้านในรถค่ะ พี่เขามาวาดทาบทำแบบที่หลังรถค่ะ และมีการเป่าฟิลม์ให้อ่อนนุ่มยืดหยุ่นก่อนนำไปติดที่กระจกด้านในตัวรถค่ะ
หัวข้อตะพาบน่ารักทุกหัวข้อเเลย อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจทุกหัวข้อเลย น้องแมวที่บ้านเราไม่ยอมใส่เสื้อน่ารักๆ แบบนี้เลยค่ะ ใส่ได้แค่ขาข้างเดียว นอกนั้นหันมาตบแม่ตลอด แบบว่าไม่เคยใส่ให้เขาตั้งแต่เด็ก เขาคงไม่ชิน โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว
 วันที่: 20 มกราคม 2569 เวลา:11:08:52 น.เข้ามาชมภาพ ภาพถ่ายที่บ่งบอกความเป็นตัวคุณ ..ว่าแต่โจทย์ข้อนี้น่าสนมาก...ทำให้อยากจะเล่นตะพาบขึ้นมาบ้างอิอิ
ที่ 1 ภาพ"ครอบครัว" น้องสาวแต่งงานบรรยากาศออกแนวน่ารักๆดีๆอบอุ่นๆ ภาพที่สอง หลอนอยู่นะคะ...หากไม่อ่านว่าเกิดอะไรกับภาพคงจะตีความออกมาอีกแบบแน่นอนฮ่า ภาพที่สามสำหรับคนสำคัญ...ขอเป็นกำลังใจนะคะรักกันไปนานๆเคียงข้างกันดั่งเงาตามตัวไม่ให้พรากห่างจากกัน มีความสุขล้นใจ ดั่งบัวบานในสระใสทุกเช้าค่ำ งดงาม ดั่งดอกไม้ในสวนที่ผลิบานตลอดฤดูกาลเทอญ ส่วนภาพที่ห้าที่แรกคิดว่าศาลพระภูมิฮ่าเปล่าๆล้อเล่นๆ   โดย: สมาชิกหมายเลข 4313444
วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:5:07:58 น.ภาพแรกน่ารักดีค่ะ
โจทย์นี้น่าสนุกนะคะ หลายเรื่องราวพูดไปไม่มีใครเชื่อ แต่ถ้ามีภาพประกอบ ตายทุกราย ถ้าไม่แถว่าเป็น AI นะคะ  โดย: ฟ้าใสวันใหม่
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:8:04:27 น.งานที่ผมทำ
ไม่ค่อยใช่งานเร่งสักเท่าไหร่ แต่เป็นงานซ้ำที่ต้องำทเหมือนเดิมทุกวันๆ ทำมา 3 0 ปีเต็ม เบื่อมั้ย บางวันก็เบื่อ แต่มันยังทำรายได้อยู่ ก็เลยต้องทำครับ พออายุมากขึ้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะทำอะไรได้อีก วิชาออกแบบก็ลืมไปจนหมดจนสิ้นครับ 5555 โดย: กะว่าก๋า
วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:9:19:34 น."ทำไมพูดไปไม่มีใครเชื่อ นึกว่า AI เลยเหรอครับ?"
หลายเรื่องพูดปากเปล่า ไม่มีหลักฐาน เอาผิดใครไม่ได้หรอกค่ะ อย่างถ้าบอกว่าให้เงินนาย ก. ไก่ 7,500 เพื่อซื้อเสียง คิดว่าจะมีใครเชื่อไหมคะ เขาก็จะแถไปเรื่อยว่า ไม่จริง ภาพตัดต่อ AI ทำ 555 ยกตัวอย่างเข้ากับสถานการณ์ตอนนี้เลย อิอิ โดย: ฟ้าใสวันใหม่
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:11:44:49 น.ขอแสดงความยินดีกับสายสะพายใหม่จ้า
ปีนี้เอาหมวดกล้องนะ โดย: หอมกร
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:12:35:26 น.สวัสดีครับคุณกะริโตะคุง
ยินดีกับสายสะพายด้วยครับ โดย: ปัญญา Dh
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:14:02:26 น.กล้วยไม้สมัยนี้ถูกพัฒนาพันธุ์ให้ออกดอกได้เรื่อยๆอยู่แล้วครับ ถ้าเราตั้งวางได้แสงตามที่เค้าต้องการ ให้น้ำพอดีๆ ที่สำคัญปุ๋ย ยาบำรุงต้องถึง ก็จะให้ดอกเรื่อยๆครับ
ขนาดบอลให้ปุ๋ย ยาบำรุงไม่ค่อยจะสม่ำเสมอ ยังออกดอกเรื่อยๆ แต่จำนวนดอกยังแพ้คนที่เค้าดูแลเป็นประจำครับ แต่แบบนั้นจะต้องมีวินัยมากๆเลยครับ บอลยังไม่สามารถ คริๆ โดย: ทนายอ้วน
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:20:24:58 น.สวัสดีครับคุณกะริโตะคุง
ยินดีกับรางวัลBlogGang ด้วยเช่นกันนะครับ ภาพถ่ายแต่ละภาพเป็นตัวแทนความทรงจำ และทำให้เราหวนคิดถึงเรื่องราวในวันเก่าอีกครั้ง ภาพแมวน่ารัก ภาพวิวฮ่องกง สวย และชอบความหมายของภาพไม่สมบูรณ์แบบครับ โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา
 วันที่: 21 มกราคม 2569 เวลา:20:28:20 น.ขอบคุณ คุณ กะริโตะคุง คนน่องเหล็ก 555
สำหรับทุกคะแนนโหวต ที่มอบให้ อาจารย์เต๊ะมาตลอดปีนะครับ แล้วก็ยินดีกับรางวัล สาขา สุขภาพ ที่ได้รับปีนี้ด้วยนะครับ โดย: multiple
 วันที่: 22 มกราคม 2569 เวลา:5:18:38 น.เป็นภาพที่มีความหมายทุกภาพเลยนะครับ หนึ่งภาพล้านความหมายจริง ๆ ครับ
ยินดีกับสายสะพายด้วยนะครับ จากบล็อก มีนักเทนนิสหญิงไทยไปแข่งสองคนนะครับ ตกรอบแรกแต่เงินรางวัลได้เยอะกว่าแชมป์แบดมินตันของวิว บาส เฟมนะครับ 555 ยังมีชายเดี่ยวของไทยอีกคนนึง ผมไม่ได้ตามข่าวเลย แต่ก่อนจะมีบล็อกเทนนิสของพี่อ้อ กับพี่ตุ้ย หลักสี่นะครับ โดย: The Kop Civil
 วันที่: 22 มกราคม 2569 เวลา:9:31:12 น.สวัสดีค่ะคุณกะริโตะคุง
ขอแสดงความยินดีกับสายสะพายของปีนี้ด้วยนะคะ ชอบภาพที่คุณกะริโตะคุงถ่ายนะคะ ทุกภาพถ่ายตามความชอบของเราเลย ภาพถ่ายมักเล่าเรื่องราวได้เสมอสำหรับคนถ่ายนะคะ กล้องKodak ตัวนั้นหายไปแล้วค่ะ ก่อนหายมันเสียด้วยแหละค่ะ ต่อมาเลยซื้อกล้องดิจิตัลของ Sony แทน แล้วมันก็ใช้ไม่ได้แล้วด้วยค่ะตอนนี้ พี่เลยใช้มือถือถ่ายอยางเดียวเลยค่ะ โดย: tanjira
 วันที่: 22 มกราคม 2569 เวลา:14:16:25 น.ภาพที่เลือกมา มีความหมายและสำคัญทุกภาพเลย
ยินดีกับสายสะพายด้วยค่ะ โดย: mcayenne94
 วันที่: 22 มกราคม 2569 เวลา:18:09:58 น.สวัสดีครับ
เอาจริงๆ การคัดเอาภาพ แค่ 5 ภาพมาบอกสิ่งที่เป็นตัวเรานี่ยากมากเลยครับ เลือกยากมากครับ หลายๆ รูปก็อยากเอามาประกอบเป็นตัวเรา แต่คุณกะริโตะคุง เลือกรูปพร้อมความหมายออกมาได้เยี่ยมยอดเลยครับ มันอาจจะไม่ใช่ทุกอย่างที่เป็นตัวคุณ แต่มันก็คืออะไรที่เป็นเรื่อง "หลักๆ" ที่คุณกะริโตะคุง รู้สึกว่ามันสำคัญในชีวิต รู้ถ่ายมันก็ดีแบบนี้ละครับ มันทำให้ความทรงจำไม่จางไปตามเวลา ชอบภาพแฟนเลยครับ มันหวานแบบไม่ได้ตั้งใจให้มันหวาน แต่สุดท้ายความหวานมันทะลุจอเฉยเลย 55555 โดย: จันทราน็อคเทิร์น
 วันที่: 22 มกราคม 2569 เวลา:19:16:54 น. |
กะริโตะคุง
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?] ชอบปั่นจักรยาน เที่ยวแถวๆบ้าน (แต่จริงจังนะ) แวะคาเฟ่ไปเรื่อยๆครับ เครื่องดื่มที่ชอบ : Espresso (คั่วอ่อน) Latte (คั่วกลาง) ชาไทย (ไม่หวาน) ชาเขียว (ก็ไม่หวาน) โกโก้ (ไม่หวาน ขมๆ 90%) ชาฮ่องกง (Ceylon) ก็ไม่หวานเหมือนกันครับ ถ่ายรูปเป็นงานอดิเรกมาตั้งแต่ปี 2014 แต่ฝีมือไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่ครับ ถ่ายตามใจฉัน จะพยายามอัพ Blog บ่อยๆครับ 
Link |
|||||||||||||
Enjoy drinks, nature and bike rides, also cats
