Group Blog |
เดินเที่ยวเมืองเชียงใหม่ ในวันที่เอารถเข้าอู่ 2026.01.26  สวัสดีครับ blog นี้จะพาไปเดินเที่ยวแบบจำเป็นที่จังหวัดเชียงใหม่ครับ เมื่อปลายเดือนที่ผ่านมา ผมกับคุณพ่อได้นัดช่างซ่อมรถที่อู่เจ้าประจำใกล้อำเภอแม่ริม เป็นการซ่อมใหญ่เลยครับ เพราะครั้งก่อนที่ไปงานขาวดำเมื่อต้นปีที่ผ่านมา รถผมมีอาการแปลกๆ คือ ไฟน้ำมันเครื่องติด ตอนที่รถต้องการกำลัง(เช่น ตอนขึ้นเนินชันๆ) กับเสียงเครื่องดังผิดปกติ แน่นอนครับว่ามันไม่ได้เกิดแบบปุบปับ แต่เป็นอาการสะสม เหตุเกิดขึ้นเมื่อราวๆ 2 ปีก่อน ขับรถไปเชียงใหม่นี่แหล่ะ แล้วความร้อนเครื่องมันขึ้นสูงผิดปกติ ตอนนั้นจอดรอไฟแดงที่สามแยกดอยสะเก็ด ก็ดับเครื่องยนต์รอไฟแดงไปนะ แต่พอไฟเขียวแล้วสตาร์ทเครื่องไม่ติด  สรุปว่าก็ต้องเข็นรถเข้าริมทางฉุกเฉิน พอเปิดฝาหม้อน้ำปุ๊บ ปรากฏว่า...ไม่มีน้ำครับ  ท่อน้ำหลุดเพราะหัวล็อคมันหลวม ครั้งนั้นก็ตามช่างมาช่วยใส่ท่อให้ใหม่ พอมีเวลาก็เอารถเข้าอู่เปลี่ยนหัวล็อคเรียบร้อย จบไปครั้งนั้น แน่นอนว่า เหตุการณ์ครั้งนั้นมันส่งผลทำให้ฝาครอบสูบโก่งเพราะความร้อน ซึ่งพอเกิดขึ้นแล้วมันก็จะโก่งมากขึ้นๆไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว (ตามที่คุณพ่อบอกมา) ผลก็คือน้ำหล่อเครื่องยนต์มันก็ซึมไปผสมกับน้ำมันเครื่อง พอใช้งานไปน้ำมันเครื่องมันก็หล่อลื่นลูกสูบได้ไม่ดีเพราะเจือจางลง ไฟเตือนก็เลยติดตลอด แถมเครื่องก็เสียงดัง กำลังก็ตก ปัญหาใหญ่เลย ตอนไปงานขาวดำก็เลยไปสั่งเครื่องยนต์ใหม่กับร้านที่ญาติผมแนะนำมา ส่งมาที่อู่ที่เชียงใหม่เพราะมันต้องใช้เวลาทำหลายวัน เลยคิดว่ามาทำที่อู่ใกล้บ้านดีกว่าครับ วันที่ขับมาที่อู่รถนี่ก็ค่อนข้างทุลักทุเลเหมือนกัน เพราะต้องจอดรอไฟเตือนดับ เติมน้ำมันเครื่องเพิ่มในระบบเป็นระยะๆ กว่าจะถึงอู่ก็เหนื่อยเลย วันนั้นหลังจากส่งรถเข้าอู่แล้ว คุณพ่อผมก็เป็นคนดูช่างทำงาน ซึ่งผมก็ได้โอกาสเข้าเมืองมาเดินเล่นครับ  จากอู่ผมก็นั่งรถสองแถวสายแม่ริมสีเหลือง มาลงบริเวณคูเมืองในแผนที่ครับ  เส้นทางที่เดินเที่ยวก็ตามเส้นประสีแดงเลยครับ เป้าหมายคือ Central Festival ระยะทางไม่แน่ใจ...น่าจะซัก 2-3 กิโลมั้ง ยังอยู่ในระยะเดินผม ตัวผมมีแค่กล้อง Sony A7cII กับ Zeiss 35/2.8 ZA ตัวเล็กมาแค่นั้น เพราะยังงั้นเดินตัวปลิวได้   รูปแรกก็ประเดิมตรงมุมรอบคูเมืองเลย รถเยอะ คนเยอะ ถ่ายรูปยากนิดนึงครับ แต่เดินไปไม่เท่าไหร่ก็ปวดฉู่ ก็เลยต้องแวะวัดชัยศรีภูมิเพื่อเข้าห้องน้ำก่อน      เดินหาห้องน้ำไม่ทันไรก็มีเจ้าถิ่นเข้ามายืดเหยียด...เก็บเงินค่าคุ้มครอง (เจ้าถิ่นเยอะมาก!!)  เป็นกรรมของผมรึยังไงไม่แน่ใจ มีเงินสดในกระเป๋าไม่ถึงร้อย  (แล้วคิดจะมาเที่ยว!!??) ก็...ตามกำลังทรัพย์ในขณะนั้นครับ   เจดีย์สวยครับ แต่พื้นที่ถอยไม่มี ใช้แค่ lens 35mm กว้างไม่พอ...เลยได้เท่านี้ครับ    หลังเข้าห้องน้ำ ผมก็เดินตามถนนมาเรื่อยๆ บอกเลยว่ารถเยอะไม่แพ้กรุงเทพฯเลยครับ นักท่องเที่ยวต่างชาติก็เยอะเหมือนกัน แต่คุณพ่อผมบอกว่า ประตูท่าแพมันดังที่ถนนคนเดินตอนกลางคืน ตอนกลางวันจะไม่ค่อยมีอะไร   พอมาถึงตรงนี้ ผมก็สับสนทิศทางนิดหน่อย ข้ามถนนไปๆมาๆ บริเวณนี้รถอย่างติด มีงานซ่อมของเทศบาลด้วย รถก็เลยยิ่งติด ติดแบบค่อยๆไหลเรื่อยๆ 10-15kph ข้ามถนนยากมากครับ   สรุปได้ว่า ผมต้องเดินไปทางถนนช้างม่อยครับ ประตูท่าแพก็เดินมาได้เท่านี้ล่ะนะ       พอเดินเข้ามาถนนช้างม่อยแล้ว อารมณ์เปลี่ยนเลยครับ ตึกรามบ้านช่องอาจจะดูเก่าไปหน่อย แต่ร้านขายของกุ๊กกิ๊กเยอะมากๆ (ราคาก็แพงเอาเรื่องนะ)  ขนมเบื้องร้านนี้น่าอร่อยดีครับ แต่ผมไม่ได้กินนะ ผ่าน 7-11 มีตู้กดเงินด้วย รอดแล้วเรา...   เดินไปเรื่อยๆก็มาเจอกับร้านกาแฟร้านหนึ่ง...เห็นคนเยอะดี แวะซักหน่อยละกัน  การออกแบบภายนอก-ภายในนี่มัน Abstract จริงๆ กาแฟที่เขาขายก็มีหลายหลายมาก ละเอียดยิบ กลิ่น note ไหน tone ไหนมีทุกแบบ อันนี้ผมไม่สันทัด ก็เลยลอง Espresso ซัก shot เลือกรสชาติที่ชอบตามจินตนาการของผมเอง Berry Nutty Chocolate ก้ำกึ่งแนวๆนี้  พอได้กาแฟมาก็ต้องงง เพราะผมสั่งไป shot เดียว ทำไมได้มาสอง เขาบอกว่า เขาแบ่งเป็น 2 ถ้วยเพราะทรงถ้วยมันต่างกัน การรับรส/กลิ่นจะแตกต่างกันด้วย ซึ่งผมคิดว่า...ไม่ต่างกันเลย ต้องเป็นคนที่จมูกดี/ลิ้นดีมากๆๆๆๆเลยนะ ถึงจะแยกออก    เดินมาอีกหน่อยก็ถึงแยกที่มีคนพลุกพล่านมากครับ มีรถตุ๊กตุ๊กจอดส่งนักท่องเที่ยว ผมก็เลยลองถามราคาไปส่งที่ Central Festival ดู 200 บาท... เดินเถอะ!!!    เดินมาอีกหน่อยก็ถึงทางแยก เห็นแม่น้ำปิงอยู่ข้างหน้าครับ ตลาดตรงนี้ใหญ่จัง รถสองแถวเยอะมาก   ถึงเวลาเดินข้ามสะพานกันละครับ ตึก RimPing ตรงนั้นดูท่าจะร้างมานานเหมือนกัน มองไกลๆก็ยังรู้สึกเก่า หลังจากนี้ก็จะเดินไปตามถนนแก้วนวรัฐเรื่อยๆครับ     ผ่านมหาวิทยาลัยพายัพ แล้วก็สถานีขนส่งครับ  แวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อนถึง Central Festival ครับ แต่พอมาคิดอีกที ทำไมเราไม่ไปหาหมี่เย็นกินในห้างวะเนี่ยยย!!!    ถึงแล้วครับ Central Festival ร้อนเอาเรื่องเหมือนกัน แต่ผมสวมเสื้อฮู้ดกัน UV มาด้วยครับเลยไม่มีปัญหาอะไร   เข้ามาแล้วก็เดินดูของเรื่อยเปื่อยแล้วก็จิบชาตรามือซักแก้ว โรงงานอยู่แม่ขะจานแท้ๆแต่ผมไม่เคยได้แตะเลย   ห้องน้ำในห้างก็วิวดีเหมือนกันนะครับเนี่ย เห็นดอยสุเทพเลย(น่าจะใช่นะ )การเดินเล่นในเมืองเชียงใหม่ของผมก็จบลงเพียงเท่านี้ครับ ส่วนคุณพ่อก็ค้างคืนที่โรงแรมแถวๆอู่ 2 คืน น้องสาวผมที่อยู่แม่ริมก็เป็นคนไปรับไปส่ง ส่วนผมก็จับรถสองแถวกลับบ้านที่เวียงป่าเป้าเป็นอันจบการเดินทางครับ ขอบคุณเพื่อนๆที่อ่านมาถึงตรงนี้ แล้วพบกันใหม่คราวหน้า สวัสดีครับ 
|
กะริโตะคุง
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?] ชอบปั่นจักรยาน เที่ยวแถวๆบ้าน (แต่จริงจังนะ) แวะคาเฟ่ไปเรื่อยๆครับ เครื่องดื่มที่ชอบ : Espresso (คั่วอ่อน) Latte (คั่วกลาง) ชาไทย (ไม่หวาน) ชาเขียว (ก็ไม่หวาน) โกโก้ (ไม่หวาน ขมๆ 90%) ชาฮ่องกง (Ceylon) ก็ไม่หวานเหมือนกันครับ ถ่ายรูปเป็นงานอดิเรกมาตั้งแต่ปี 2014 แต่ฝีมือไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่ครับ ถ่ายตามใจฉัน จะพยายามอัพ Blog บ่อยๆครับ 
Link |
|||||||||||||
Enjoy drinks, nature and bike rides, also cats
