เรื่องสั้น 3 เมียว เนเฟร

ต้นฉบับร่าง รวมเรื่องสั้น จิตนาการรวมรส เรื่องที่ 3
(วางขาย e-book ประมาณ ก.พ. 69)

เมียว เนเฟร
ลิขสิทธิ์©ลายรุ้ง
เริ่มต้นที่เมียว เนเฟร จบที่อาเคน

แสงแดดที่ร้อนแรงของทะเลทราย สะท้อนจับตาทำให้เกิดภาพลวงตา มองเห็นเหมือนเป็นริ้วระยิบระยับคลื่นจากทะเลสีทอง หากเป็นสีทองที่ร้อนราวกับเปลวไฟ

ดาริน...นักโบราณคดีสาวไทย ก้าวลงจากรถที่พาคณะนักวิชาการและนักวิจัยสี่คนมาถึงบริเวณขุดค้น

หญิงสาวสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว กางเกงคาร์โก้สีเบจ รองเท้าบูทหนัง และหมวกปีกกว้างป้องกันแดด ผ้าพันคอผืนบางสีฟ้าอ่อนพลิ้วไหวตามแรงลมทะเลทราย

บางคนสวมเสื้อคลุมยาวสีครีม บางคนสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงผ้าเนื้อหนา ทุกคนมีแววตาเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ยินข่าวว่ามีการค้นพบโลงศพหินสี่เหลี่ยมที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

“นี่คือการค้นพบที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจของเราเกี่ยวกับการบูชาแมวในสมัยโบราณ” เสียงศาตราจารย์ ดอกเตอร์ อาบาซี หัวหน้าคณะชาวอียิปต์กล่าวขึ้น

ดารินก้าวเข้าไปใกล้โลงหินที่ถูกยกขึ้นมา มันไม่ใช่โลงใหญ่โตอะไร พื้นผิวหินสลักเป็นรูปแมวอียิปต์สีดำ ตาแดงเพลิง สลักนูนสูงจนดูเหมือนจะก้าวออกมาจากหินจริง ๆ มีอักขระโบราณล้อมรอบ

ศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ อาบาซี สั่งคนงาน ให้ยกไปเก็บรักษาไว้ที่สถาบันวิจัยท้องถิ่นก่อน เพื่อที่จะได้เปิดโลงศพในอุณหภูมิที่เหมาะสม

≽^-⩊-^≼ ≽^-⩊-^≼

สภาพห้องวิจัยและเก็บรักษาโลงหิน เป็นห้องใต้ดินที่อยู่ในอาคารวิจัย มีผนังคอนกรีตหนา เพดานสูงติดตั้งหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์สีขาวนวลให้แสงสว่างสม่ำเสมออย่างเย็นชา

พื้นเป็นหินขัดหรือกระเบื้องสีเทาเรียบ เพื่อให้ง่ายต่อการทำความสะอาด มีเครื่องควบคุมอุณหภูมิและความชื้น เพื่อรักษาหินและวัตถุโบราณไม่ให้เสื่อมสภาพ เครื่องตรวจจับฝุ่นและระบบกรองอากาศทำงานเงียบ ๆ อยู่ตามมุมห้อง

อีกฟากหนึ่งมีโต๊ะทำงานของนักวิจัยตั้งเรียงรายอยู่ มีเอกสาร เครื่องมือวัด กล้องจุลทรรศน์ ตู้กระจกนิรภัยเก็บตัวอย่างหิน เศษดิน วัตถุเล็ก ๆ ที่พบร่วมกับโลง บนผนังมีแผนผังการขุดค้นและภาพถ่ายสถานที่พบโลงหินติดเรียงราย

กล้องวงจรปิดติดอยู่ตามมุมห้อง เพื่อบันทึกทุกการเคลื่อนไหว กลิ่นอากาศสะอาดแต่แฝงไว้ด้วยกลิ่นหินเก่าและฝุ่นโบราณจาง ๆ

ตัวโลงหินตั้งอยู่บนแท่นเหล็กเสริมแรง มีฐานยางรองเพื่อกันแรงสั่นสะเทือน แสงไฟสปอตไลท์ส่องลงมาโดยตรง ทำให้ลวดลายบนหินปรากฏชัดเจน

เสียงก้องเบา ๆ ของห้องใต้ดินทำให้ทุกการเคลื่อนไหวชัดเจน นักวิจัยบางคนใส่ถุงมือและหน้ากาก กำลังตรวจสอบรอบโลงอย่างระมัดระวัง

เมื่อฝาโลงถูกยกออกด้วยแรงของเครื่องมือ ทุกคนต่างเงียบกริบ ภายในไม่มีมัมมีอย่างที่คาดการณ์กันแต่แรก กลับปรากฏเป็นโครงกระดูกแมวตัวโตกว่าโครงกระดูกแมวอียิปต์ทั่วไป ภายในโลงมีเครื่องใช้โบราณของแมวหลายชิ้น ปลอกคอทองแดงประดับหินสี ของเล่นรูปทรงลูกบอล ขนนกร้อยพันกับเชือกถัก ชามอาหารหินอ่อน

ดารินก้าวเข้าไปใกล้ เธอจ้องปลอกคอที่มีอักษรโบราณสลักไว้

“Miw nfr (เมียว เนเฟร) แมวผู้เลอค่า”

หัวหน้าคณะหันมาถาม “คุณอ่านออกหรือ?”

ดารินพยักหน้า “ฉันเคยศึกษามาค่ะ แต่ก็อ่านได้แค่บางส่วนเท่านั้น”

หญิงสาวสัมผัสปลอกคอโดยผ่านถุงมือ พลันความรู้สึกบางอย่างมันแล่นปราดขึ้นทันที เกิดความรู้สึกราวกับว่าสิ่งเหล่านี้เป็นของคุ้นเคยที่เธอสัมผัสมาก่อน

ในวินาทีนั้นเอง ขณะที่กำลังเกิดความรู้สึกประหลาด พลันโสตประสาทแว่วเสียงขานรับจากที่ห่างไกล!!

ดารินเงยหน้าขึ้น เหลียวไปมองนักวิจัยคนอื่นทันที หากแต่ทุกคนกลับมีท่าทีปกติ ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ คล้ายสิ่งที่เธอได้ยินนั้นมีเพียงเธอที่รับรู้ได้คนเดียว!!

≽^-⩊-^≼ ≽^-⩊-^≼

กลางดึกคืนนั้น ขณะที่หญิงสาวเข้าสู่ภวังค์ฝัน เธอเห็นแมวสีดำตัวใหญ่ ดวงตากลมโตสีแดงสะท้อนแสง แล้วภาพนั้นกลับคล้ายระลอกคลื่น แปรเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มรูปร่างสง่างาม ผิวสีทองแดง ดวงตาคมดั่งเปลวไฟ ยืนอยู่ท่ามกลางหมอกควันบางเบา เขาสวมผ้าคลุมยาวสีดำ ประดับลายทอง ปลอกคอลูกปัดหินสีแดงสด

ร่างนั้นก้าวเข้ามาใกล้อย่างช้า ๆ เอ่ยด้วยเสียงทุ้มสะท้อนซับซ้อน

“Merit sat nbt-i” (เมริท ซัต เนเบต-อี)

เจ้าคือแม่ผู้เป็นนายของข้า

“แม่! นาย! หมายความว่าอะไร?”

“ในอดีตชาติ ข้าคือแมวที่เจ้ารักที่สุด ข้าคือ Miw ของเจ้า...ข้ารักแม่เหนือสิ่งอื่นใด”

แล้วหญิงสาวก็สะดุ้งตื่นขึ้นทันที ด้วยใบหน้าที่นองน้ำตา

≽^-⩊-^≼ ≽^-⩊-^≼

หลายเดือนหลังจากกลับมาถึงประเทศไทย ดารินยังคงจดจำความฝันประหลาดอย่างไม่อาจสลัดทิ้งไปได้ง่าย ๆ

แล้วในวันหนึ่ง เหมือนมีอะไรดลใจให้เธอเดินเข้าไปร้านขายสัตว์เลี้ยง และพบกับลูกแมวขนสั้นลายเสือดาว สีควันบุหรี่ ตรงหน้าผาก มีสัญลักษณ์คล้ายตัวเอ็มอย่างชัดเจน ตรงคอมีลายเหมือนสร้อยคอ ตากลมโตตื่นตัวซุกซนสีเขียว

“สนใจถามได้นะคะ แมวต่างประเทศนำเข้า เพิ่งได้มาเมื่อวาน” พอเห็นหญิงสาวสนใจ เจ้าของร้านก็รีบเดินเข้ามาทักทาย

“พันธุ์อะไรคะ”

“อียิปต์เทียนมัวค่ะ สายพันธุ์เก่าแก่จากอียิปต์ ฉลาด ขี้เล่น ว่องไว พันธุ์นี้ค่อนข้างหายากค่ะ”

“ผู้หญิงหรือผู้ชาย...” หญิงสาวจับลูกแมวนอนหงาย

“อ้อ บอยนี่นา”

ลูกแมวตัวนั้นจ้องเธอด้วยสายตาขี้อ้อนเหมือนรู้จักกันมานาน

“อยากไปอยู่ด้วยกันไหม”

และหลังจากได้อุ้มสัมผัสเล่นทำความคุ้นเคย ดารินก็ตัดสินใจซื้อลูกแมว

หลังจากพูดคุยต่อรองราคากับเจ้าของร้านอยู่พักหนึ่ง จึงได้ราคาที่พอใจและจ่ายไหว จากสองหมื่นห้า เหลือสองหมื่นสาม

“ลดให้เป็นพิเศษเลยค่ะคุณน้อง ในฐานะที่เป็นลูกค้าคนแรกของวันนี้”

ในที่สุด สโมคน้อย...ที่เจ้าของร้านเรียก ก็ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในกระเป๋าของเหมียว และเดินทางกลับบ้านใหม่พร้อม
กับดาริน

ระหว่างที่ขับรถหญิงสาวเหลียวมองลูกแมวน้อย ซึ่งนั่งตากลมเบิ่งไม่ยอมหลับ

“เมียว เนเฟร เจ้าหรือเปล่านะ”

“เมี้ยวววว” เสียงร้องเล็ก ๆ ลากยาว ดังขึ้นราวกับขานรับ

“อยู่กับแม่นะ แม่จะตั้งชื่อให้ใหม่ เรียก...เมียวเนเฟร...อ๊ะ เรียกอาเคนง่าย ๆ ก็แล้วกัน…ไป...เรากลับบ้านกัน”

สัมพันธภาพ เริ่มต้นอีกครั้ง...

≽^-⩊-^≼ ≽^-⩊-^≼

Create Date : 24 ธันวาคม 2568		0 comments
Last Update : 24 ธันวาคม 2568 13:28:47 น.
Counter : 208 Pageviews.
Share Tweet