ธันวาคม 2554

 
 
 
 
1
2
6
7
9
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog
ลำตัดของพ่อ..ตอน "ไปรบเวียตนาม"
ลำตัดของพ่อตอน “ไปรบเวียตนาม” เป็นตอนสุดท้ายที่พบในสมุดบันทึก






(ลูกคู่) ทหารไทยยืนยง เหมือนดังองค์อวตาร
ประเทศเป็นบ้าน ทหารเป็นรั้ว ร่วมมือกันทั่ว ไม่ต้องกลัวภัยพาล..

ก่อนเอื้อนเอ่ยวจี ขอน้องพี่โปรดฟัง
ทั้งมวลมิตรแนวหลัง อีกผู้ฟังทุกท่าน

ต่างอยู่สุขสบาย ไม่มีภัยราวี
เป็นเอกราชเสรี แสนสุขีทั่วบ้าน

เพราะมีรั้วแข็งแกร่ง เป็นกำแพงคุ้มภัย
เกิดศึกเสือเหนือใต้ เข้าพลีกายต่อต้าน

ต้องอาบเหงื่อต่างน้ำ ทนตรากตรำลำบาก
สู้อดทนเหนื่อยยาก แม้ลำบากไม่หวั่น

เพื่อชาติเกียรติวินัย ฝังจิตใจพวกเรา
ใครลบหลู่ดูเบา สู้จนเขาแหลกลาญ

ที่กล่าวมานี้ไซร้ ทหารไทยใจซื่อ
โลกยังรู้ร่ำลือ ว่าเขาคือทหารหาญ

เข้าอาสาทำงาน ปราบภัยพาลไม่คร้าม
ครั้งแดงบุกเวียตนาม เกิดสงครามล้างผลาญ

โลกเสรีกู่ก้อง ต่างเรียกร้องทหารไทย
ให้ช่วยปราบวายร้าย ยับยั้งไว้ที่นั่น

รัฐบาลท่านเห็นว่า ภัยมีมาใกล้ไทย
หากขืนปล่อยทิ้งไว้ ศึกจะขยายเข้าบ้าน

จะแก้ไขได้ยาก จึงรับปากเขาไป
ตกลงส่งทหารไทย เข้าญวนใต้ต่อต้าน

นามกองพลเสือดำ ทุกท่านจงจำใส่ใจ
ชื่อแบร์แคทนามค่าย ตั้งอยู่ใกล้ลองถั่น

ใครเคยไปเวียตนาม ท่านลองถามจะรู้
แอมที่นั่นน่าดู ทหารไทยรู้ทั่วกัน

แต่เรื่องนี้ห้ามพูด ต้องขอหยุดไว้ก่อน
เดี๋ยวจะถูกมองค้อน ว่าผมซ่อนไว้ที่นั่น

เพราะความจริงผมไปรบ ไม่เคยพบความสุข
ต้องหนาวลมอมทุกข์ คิดถึงลูกทางบ้าน

คิดถึงลูกยังใจเสีย (ลง.....) คิดถึงเมียคราวใด
ผมนอนหนาวเศร้าใจ เพราะไม่มีใครบริการ........

(ลูกคู่..................................................................)


คิดครั้งใดใจกลุ้ม ทหารหนุ่มกลุ้มหนัก
เปรียบเหมือนคนอกหัก ยามไกลจากนงคราญ

กระทำการสู้รบ ตีตลบไพรี
เมื่อเวียตกงหลบหนี กลับเข้าที่คืนฐาน

ก็วางการกันตัว ใช่จะมัวหลับใหล
ต้องอยู่เวรเรื่อยไป ระวังระไวเหตุการณ์

ตอนดึกดึกนึกหนาว สั่นกระเส่าแสบทรวง
คิดถึงปทุมพุ่มพวง โอ้แม่ดวงชีวัน

จึงขอเอื้อนคำเอ่ย ให้ทรามเชยรู้ไว้
เป็นลิเกแบบไทย ถึงทรามวัยทางบ้าน

(ลิเก)
เมื่อยามพี่นอนตอนดึก หัวใจยังนึกถึงน้อง
สุดแสนเงียบเหงาเศร้าหมอง เมื่อจากนวลน้องนานนาน

ต้องนอนกลางดินกลางทราย ต้องเอารากไม้แทนหมอน
ต้องเอาใบหญ้ารองนอน ไม่เหมือนเมื่อตอนอยู่บ้าน

คิดถึงน้องใจแทบขาด เหมือนมีมีดบาดกลางใจ
ยามคิดถึงน้องครั้งใด ทำให้หัวใจหวาดหวั่น

กลัวน้องแม่จะนอนหนาว ต้องทนปวดร้าวเช่นพี่
แต่นึกกลับไปอีกที เราต่างก็มีคำมั่น

ก่อนจากน้องไปไกลตา เคยให้สัญญายังจำ
ต่างกล่าวน้ำถ้อยร้อยความ ล้วนแต่เป็นคำรักมั่น

พี่ยังรักซื่อถือสัจ ไม่เคยตระบัดตัดรัก
พุ่มพวงพี่ห่วงน้องนัก เพราะกลัวความรักร้าวราน

ด้วยมีคนปากเหม็นคาว เอาเรื่องมากล่าวแต่งแถม
บอกน้องว่าพี่มีแอม เขาเอาสีแต้มทั้งนั้น

หากน้องหลงเชื่อคารม คงต้องระทมขมขื่น
ว่าพี่กลับกลายเป็นอื่น น้องอาจฝ่าฝืนคำมั่น

แต่ความจริงนะน้องเอ๋ย พี่นี้มิเคยนอกใจ
ถ้อยคำสัญญากันไว้ ยังติดตรึงใจทุกวัน

รสรักทำให้รำลึก ก่อนนอนยังนึกอาวรณ์
เคยกกกอดก่ายคราวก่อน ทั้งเคยได้นอนเคียงกัน

นึกถึงไออุ่นแนบอก ต้องเศร้าต้องโศกถึงน้อง
แสนหนาวหัวใจไกลคู่ครอง ความรักเรียกร้องดังลั่น

ถ้าห่วงพี่ขอให้น้องคิด รักพี่วันละนิด..นาน..นาน..


โอ้ยอดชู่คู่ชื่น อย่าคิดอื่นคิดไกล
พี่ยังสมัครรักใคร่ แต่ทรามวัยทุกวัน
เมื่อกลับถึงเมืองไทย (ลง.......) จะอยู่ใกล้น้องรัก
แม้พี่จะลำบาก ไม่ขอจากชั่วนิรันดร์.........

(ลูกคู่...........................................................................)


เมื่อหนาวลมห่มผ้า หนาวฝนฟ้าผิงไฟ
เดี๋ยวนี้พี่หนาวใจ อะไรอะไรเริ่มสั่น

โบราณท่านว่าไว้ อยู่ที่ไหนก็ไร้สุข
ถ้าอยู่กับเมียกับลูก เรามีสุขในบ้าน

แต่จำจากน้องไกล เพราะจนใจน้องจ๋า
อาชีพของพี่ยา เขาจ้างมาเป็นทหาร

พี่ก็ชายชาตรี ทำหน้าที่ไม่ขลาด
ต้องทำอย่างองอาจ ยามที่ชาติต้องการ

หัวใจพี่มั่นคง ยังซื่อตรงไม่หน่าย
ยังรักหวงห่วงใย ยอดพิสมัยจอมขวัญ

จึงร้องเป็นเพลงฉ่อย น้องจงคอยรับฟัง
เผยหัวใจแก่นาง โอ้ร้อยชั่งฟังฉัน

(เพลงฉ่อย)
(โอ่ ว่า โอง โอง โอ ว่า โอง เอ๊ย)
พี่เที่ยวมานัก ไม่นึกรักเหมือนน้อง สิงห์บุรีอ่างทอง...ถึงสุพรรณ
ออกจากเมืองไทย ไปเวียตนาม แอมที่นั่นเขาก็งาม...ดีเหมือนกัน
แต่เพราะพี่สมัคร รักแต่ทูนหัว ขอให้น้องอินชัวร์...พี่ไม่ผูกพัน
ถึงจะงามเพียงใด ก็ไม่เหมือนเจ้า ของดีของเก่า...นั่นแหละสำคัญ
ก็เพราะรักห่วง ยอดดวงใจ พี่จึงเก็บผลไม้...จะเอามาบ้าน
กลับถึงบ้านเอ๋ย ว่าวันใด พี่จะส่งไป...ให้แจ่มจัน
ผลไม้ก็ ชนิดนี้ นามของมันมี......ว่ามะดัน....เอิงเอย
(เอ่ ชา เอ่ ช้า ชากะฉัดชา หนอย....แม่)

หมายเหตุ ร้องฉ่อยลงคำสุดท้ายให้โยกเอวไปข้างหน้าด้วย..

จบ



Create Date : 12 ธันวาคม 2554
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2555 6:43:49 น.
Counter : 655 Pageviews.

13 comments
  
เป็นทหาร ... ต้องมีหน้าที่ในการปกป้องชาติ ...
แม้จะต้องจากบ้าน ครอบครัว ก็ต้องทำ เพราะคำว่า
"หน้าที่" อย่างเดียวจริงๆ ...

..............

จากกริตเตอร์ที่ไปฝากกันนั้น บอกว่า
" ไม่หล่อ แต่จนแถมซุกซนอีกต่างหาก"

จริงเหรอค่ะ ?
โดย: JewNid วันที่: 12 ธันวาคม 2554 เวลา:22:39:24 น.
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

สวัสดียามเช้าครับ
โดย: panwat วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:7:27:47 น.
  

ทักทายในชื่อไม่ถือทัก
หากประจักษ์คือการเปิดโลกสงสัย
จิ๋วนั้นชื่อแม่เรานั้นกระไร
ส่วนนิดไซร์เป็นชื่อพ่อของเราเอย
----------------

เอาล่ะจุ้ย ... อย่าคิดมากไปกับกลอนสั่วๆ นะค่ะ
คิดอะไรไม่ได้ ประพันธ์ไม่เก่งแต่วาชอบเล่นไปเรื่อยเปื่อย
อย่ามองเป็นจุดเป็นคำว่ามันคือความหมายใด เพราะว่า
ไม่ได้ถืออะไรใดๆ ทั้งสิ้น เพียงแค่เอาให้มันคล้อง
ก็กดส่งเลยทันด่วนคร้าบบบบบบบ
โดย: จิ๋วนิด -JewNid IP: 180.183.152.212 วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:7:41:55 น.
  
ท.ทหาร ตอนนี้ช่วยประชาชี
เป็นรถรับ-ส่งไม่ประจำทาง
และซ่อมบ้านด้วย

ชื่นชมคุณพ่อจริงๆ..
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:11:07:59 น.
  
^ ___ ^
โดย: Megeroo วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:13:11:45 น.
  
....ขอบคุณที่แวะไปที่บล๊อค...
....ขอโทษที่ต้องย้ำว่า.."ไม่มีกลอนไม่ต้องไป..ขอรับ"
....คนคุยเก่งมีเยอะแล้ว
....มาวันนี้เพื่อเชิญชวนให้ท่าน...แวะไปอ่านเรื่องเล่าของข้าพเจ้า

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=gofarfar&month=04-2011&date=13&group=8&gblog=1

โดย: go far far วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:20:49:25 น.
  



- - แวะมาอีกรอบ..ลืมบอกว่า "คุณพ่อท่านร่ำลา-อาลัย ได้ไพเราะมาก"
- - ว่างๆ หาโอกาสร้องลำตัดนี้ใส่ mp3 มาโชว์กันหน่อยนะ
- - ลูกไม้จึงหล่นไม่ไกลต้น.....


โดย: go far far วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:20:53:34 น.
  


ภาพนี้ได้อภินันทนาการจากบล๊อคคุณ ญามี่ ค่ะ (ภาพสวยๆทั้งนั้น)

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=jiujik


โดย: go far far วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:21:07:37 น.
  
งานแบบนี้
ชอบบบบบ
โดย: panwat วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:21:27:52 น.
  
555 อ่านตรงตัวม้ากกกกกกกก

ขอเปลี่ยนได้ปะคะ

มันเป็นคำผวน แต่จริงๆ คือ หมูเกเรนะคะ อิอิ


ฝันดีนะคะ

โดย: Megeroo วันที่: 13 ธันวาคม 2554 เวลา:23:40:12 น.
  

Good morning..อรุณสวัสดิ์ค่ะ

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 ธันวาคม 2554 เวลา:8:24:57 น.
  
;}.....
โดย: namee IP: 125.27.192.72 วันที่: 24 ธันวาคม 2554 เวลา:21:20:59 น.
  
สวัสดีครับ สนใจเรื่องลำตัดมากครับ อยากทราบประวัติคุณพ่อของพี่นะครับ ผมจะมีกลุ่มลำตัดอยู่ในเฟสบุ๊ครวบรวมลำตัดโดยเฉพาะเลยครับ เห็นเนื้อลำตัดที่พี่เอาลงแล้วดีและน่าสนใจมากๆครับ https://www.facebook.com/groups/160933987306751/
โดย: วี IP: 171.98.26.176 วันที่: 20 สิงหาคม 2557 เวลา:10:32:51 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ปีศาจวสันต์
Location :
ศรีสะเกษ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



.....กูมันคนไม่น่าอนาทร.....
เอาแต่บ้าเขียนกลอนไปวันวัน
New Comments
MY VIP Friend