myroom-mylife.bloggang.com :: diary in my Life.
หน้าแรก ❘ Homepage
 
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
24 กุมภาพันธ์ 2560

Note.21 ถนนสายนี้...มีตะพาบ 173 : ตัวเลือก(ความรัก...)








สวัสดีเพื่อนๆทุกคนนะครับก่อนอื่นผมขออนุญาตแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมชื่อ "ต้อง" นะครับ ตอนนี้กำลังเรียนมหาลัย อยู่ปี 3 แล้ว ^^

ก็เพิ่งเป็นน้องใหม่ในสมาชิกบล็อกแก็งชอบเขียนบล็อกเวลาว่าง อิอิ ยังก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ โจทย์นี้เป็นการเขียนโจทย์แรก(173)ของตัวผมเอง 555

ว่าด้วยเรื่องของ "ตัวเลือก" โจทย์จากคุณต่อ ที่เป็ดสวรรค์บอก ^^




_______





ครับสำหรับเรื่องที่ผมจะเขียนก็อาจจะเป็นแนว "ความรัก" เพราะช่วงเวลามหาลัยส่วนหนึ่งที่มีความรู้สึกก็คือ ความรักความใคร่ อะไรก็ว่าไปตามประสาวัยรุ่น

เอาล่ะ... จะเป็นยังไง มาอ่านกัน!!...



...........



ชาย-หญิง กำเนิดเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ โลกที่เต็มไปด้วยความทุกข์ สิ่งบดบังตา ความสุขเกิดจากการปล่อยวาง... หาใช่การยึดถือไม่...




ผมขอเล่าโจทยฺ์นี้ผ่านบทบาทสมมุติแล้วกันนะครับ ...แบงค์เป็นเด็กชายคนนึงที่ ไม่เคยมีความสัมพันธ์ในเรื่องความรักกับเพื่อนต่างเพศ เขา

เป็นคนดี ตั้งใจเรียน ไม่ค่อยพูด พูดน้อย แต่เขาจริงใจกับทุกๆคน มีความเมตตา รักเพื่อนร่วมโลก มีจิตใจสาธารณะ ไม่เอารัดเอาเปรียบคนอื่น

และไม่เคยคิดร้ายกับคนอื่น 

แบงค์เรียนจบชั้นม.3 แล้ว ตอนนี้เขากำลังจะสอบเข้าม.4 และเขาปราถณาที่จะเข้าศึกษาต่อที่ รร. ในจังหวัดแห่งหนึ่ง จึงทำให้เขาพยายาม

ขยันขันแข็ง อดทนพยายาม จนกระทั่งเขาสามารถสอบเข้าได้สำเร็จ!!


เมื่อแบงค์สอบเข้าเรียนต่อในชั้นม.ปลาย ได้สำเร็จ ทำให้เขา ได้เห็นสังคมที่มีแต่ความสวยงาม ความทันสมัย ความศิวิไลของเมืองในจังหวัด

ชีวีตการเรียนของแบงค์เป็นไปด้วยความราบรื่น แต่โชคชะตาก็ได้ทำการทดสอบกับเขาบางอย่าง เมื่อมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ "พิมพ์" พิมพ์เป็นเพื่อน

ร่วมชั้นที่หน้าตาน่ารัก กิริยาอ่อนหวาน มีความขี้เล่นนิดๆ เรียนหนังสือเก่ง ซึ่งได้แอบชอบแบงค์ แต่แบงค์ก็ไม่ได้ใส่ใจมากเท่าไหร่นัก... T__T





วันเวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก....  1 ปี ผ่านไป....




แบงค์ยังคงมีความมุ่งมั่นในการเรียน ยังไม่มีวี่แวว อยากจะมีความรักในวัยเรียน มีฟงมีแฟนอย่างเพื่อนคนอื่นเขา ที่พบเจอได้ตามทั่วไป

แต่ละคนก็มีคู่ แฟนเป็นของตัวเอง ....และพิมพ์ก็ยังพยายามต้องการให้แบงค์รู้ว่าพิมพ์ชอบแบงค์มากๆ ชอบตั้งแต่แบงค์เข้ามาเรียนต่อได้แล้ว(นานมากกกก!..)

จนกระทั่ง ฟ้าก็โปรดเห็นใจพิมพ์ โดยวันหนึ่งพิมพ์รอรถกลับบ้านที่ป้ายรกเมย์เวลาประมาณ 20.00 น. หรือ 2 ทุ่มกว่าๆ แบงค์ก็กำลังจะกลับบ้านเมื่อเพิ่งกลับมาจากการ

ทำกิจกรรมที่รร. 

และแบงค์ก็เห็นพิมพ์นั่งรอรถเมย์ด้วยความหวัง แต่ก็ไร้ซึ่งรถที่จะมารับเธอกลับบ้าน แบงค์จึงขับรถมอเตอร์ไซด์มารับ และระหว่างนั้นเองทั้งสองก็ได้พูดคุยกัน

พูดความในใจของกันและกันที่มีให้ฟังกัน แบงค์ผู้มีความเห็นใจ และปราถณาดี ก็ได้สนิทสนมกับพิมพ์สาววัยรุ่นผู้ที่ปราถณาอยากได้แบงค์เป็นแฟน ทั้งสองเริ่ม

พูดคุยกันมากขึ้น และความสัมพันธ์ทั้งสองก็ดีขึ้นตามลำดับ...




3 เดือน ผ่านไป...


ทั้งสองตกลงกันเป็นแฟน และทำการคบหากันอย่างจริงจังและเปิดเผย จนใครๆทุกคนใน รร. ก็พบเจอจนชินตา ธรรมดาตามสไตล์วัยรุ่น 

ทั้งสองคบกันแล้ว ชีวิตก็มีความสุข ต่างคนต่างแชร์สุขทุกข์ มีความเข้าอกเข้าใจ ไม่มีท่าทีว่าจะเลิกรากันแม้แต่สักนิดเดียว 






....เมื่อคนเราต้องเลือก.... 

...แต่เหมือนตัวเลือกที่มีนั้น ช่างลำบากใจเสียจริงๆ...






ทุกสิ่งอย่างล้วนอนิจจัง เปลี่ยนไปทุกคืนวัน... เมื่อแบงค์ต้องรับข่าวว่า เขาสามารถสอบชิงทุนสามารถไปเรียนที่ต่างประเทศได้ แต่เขานั้นกลับรู้สึก

ไม่อยากที่จะจากพิมพ์ไปไหน และแม่ของแบงค์ก็ดีใจและยินดีกับลูกชายตนเป็นอย่างมาก และขณะเดียวกันแม่ของแบงค์ก็รู้ว่าลูกชายตนได้คบหารู้ใจกับหญิง

คนนึงและได้ยื่นคำขาดกับแบงค์ว่า ถ้าอยากมีแม่ ก็ต้องตัดสินใจเลิกคบเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนี้ เพราะแม่ได้ตัดสินใจเลือกคู่ครองให้กับแบงค์กับลูกสาวรุ่นเดียวกัน

ที่ญาติผู้ใหญ่ได้คัยกันไว้แล้ว ทำให้แบงค์ต้องเลือกที่จะไปเรียนต่างประเทศและต้องตัดใจจากพิมพ์ผู้ที่เป็นเสมือนคนที่รักแบงค์มากที่สุดในชีวิตของเขา ทั้งสองได้รำ่รา

กันด้วยความเสีย ต่างคนต่างเศร้าโศกเสียใจ เหมือนจะขาดใจยังไงยังงั้น และทั้งสองสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกัน พร้อมอธิฐานจิตหากชาติหน้ามีจริง ขอให้เราได้มีรักกันอีก

และหลังจากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย......





_______






....การตัดสินใจเลือก บางครั้งมันก็เมือนไม่มีทางเลือกนะครับ.... เหมือนดังเช่นความรักของพิมพ์และแบงค์ ที่รักและยอมเสียสละเพื่อให้อีกบางสิ่ง

ได้ดำเนินต่อไป สิ่งที่เราควรทำมากที่สุดคือ .."การยอมรับ" และ .."ปล่อยวาง" กับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตเรา ผู้เขียน(ผม) มองว่าโจทย์นี้เป็นโจทย์ที่

สอนอะไรหลายๆอย่างแก่ผมมากๆ คือ การเรียนรู้ความเป็นจริงของชีวิต ว่าบางครั้งบางทีเราไม่สามารถที่จะหอบเก็บเอาทุกๆ อย่างเพื่อเดินไปข้างหน้าได้

มันคงอาจจะถูกที่นักวิทยาศาสตร์บอกใว้ว่า "การที่จะไปข้างหน้าได้... เราจะต้องทิ้งอะไรบางอย่างใว้ข้างหลัง"


ขอบคุณครับ
ต่องแล่ง






ปล.ขอบคุณพี่อ้อมแอ้มมากๆนะครับพี่ให้คำแนะนำในการเขียนโครงการนี้ ขอบคุณเจ้าของโครงการพี่เป็ดสววค์ด้วยนะครับผม ^^



Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2560 17:08:16 น. 10 comments
Counter : 148 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเรียวรุ้ง


 
สวัสดีคะน้องต้อง...

แวะมาอ่านงานตะพาบด้วยคะ...

สมัยนี้ ถึงแม้จะอยู่ต่างประเทศ ต่างแดน..

ก็สามารถติดต่อกันได้ ด้วยsocail network

ไม่เป็นอุปสรรคนะคะ..

หวังว่า ความรักของน้องต้องมีแต่รอยยิ้มและความสุขมากๆนะคะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:19:39:45 น.  

 
น่าสงสาร จริงๆ เรื่องความรักไม่ใช่เรื่องที่จะบังคับกันได้หรอกนะ ถ้าบังคับกันแบบนี้ ถึงจะเชื่อแม่ แต่แต่งงานไปไม่นานโอกาสเลิกก็มีสูงมาก

ยินดีต้อนรับสู่ "ถนนสายนี้มีตะพาบ" ผมเจ้าของโจทย์นี้เองแหละ มาตรวจการบ้านครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:23:06:56 น.  

 
แวะมาอ่านงานตะพายค่ะน้องต้อง

เรื่องเล่าจากชีวิตจริงป่าวเนี่ย อิอิ



โดย: ผีเสื้อยิปซี วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:11:36:18 น.  

 


ขอบคุณที่อวยพรวันเกิดล่วงหน้าให้ที่บล็อค"คนผ่านทางมาเจอ"
ขอให้มีความสุขในทุกๆวันค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:22:58:37 น.  

 
Tongstory95 Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

แบงค์ ใจกล้ามากนะครับ ขนาดพาสาวที่แอบมอง ซ้อนท้าย
วันแรก ยังกล้าพูดความในใจกับสาว

แต่อย่างว่า มีสาวนั่งแนบชิดนี่นา ถ้าเป็นผมเหรอ.. คงเหมือนกัน
แหละ 555

วันนี้มาให้กำลังใจโหวตให้ จะได้เีขียนหลาย ๆ แนวครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:40:49 น.  

 
ยินดีกับการเข้าร่วมโครงการตะพาบนะครับน้องต้อง
ที่สุดความรักแม้ไม่สมหวัง
แต่ก็ให้บทเรียนอะไรบางอย่างกับเราด้วยนะครับ




ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:15:10:41 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องต้อง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:7:00:29 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับน้องต้อง

พี่ก๋าก็ชอบถ่ายภาพหยดน้ำมากครับ
เพลินดี เหมือนฝึกสมาธิเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:06:35 น.  

 
สวัสดีจ้าน้องต้อง


ความรักโดนสะกัดด้วยแม่ซะงั้น

แต่ใครจะรู้ว่าสุดท้ายพรหมลิขิตจะขีดคู่ให้ได้คู่ใคร

การเลือกเรียนไว้ก่อนน่ะถูกต้องที่สุดนะพี่ว่า

โหวต งานเขียนและบทประพันธ์จ้า



โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:11:01 น.  

 
สวัสดีครับน้องต้อง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:19:50 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Tongstory95
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ส่งอีเมลมาทักทายพูดคุยกันได้นะครับ ^^
E-mail : tongp.contact@gmail.com

ต้องแล่ง #Tongphaktw
start blog 25 พ.ค. 2559
เริ่มนับ 23 ก.พ. 2560

__________

__________
New Comments
[Add Tongstory95's blog to your web]

MY VIP Friends