Group Blog
 
All blogs
 

พาน้องมะลิเดินเล่นที่ Fitzroy Garden 29Mar12

ตั้งแต่มีมะลิ คริสก็ทำงานอาทิตย์ละ 4 วัน วันนี้คริสหยุดงานก็เลยชวนกันไปกินอาหารไทยที่ร้านอิงดอย แถว Collingwood ร้านนี้เราไปกินอาหารกลางวันกันประจำ

ที่ไปร้านนี้บ่อยเพราะเค้ามีข้าวซอยซึ่งเป็นของโปรดคริส เจ้าของร้านเป็นคนเชียงใหม่ ราคาก็ไม่แพงไม่ถึงสิบเหรียญ กาแฟเย็นร้านนี้อร่อยเข้มข้นมาก บางทีถ้าไปกินตอนบ่ายๆ คืนนั้นถึงกับนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว Smiley

อาหารที่จอยสั่งประจำจากร้านนี้ก็ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ก๋วยเตี๋ยวเรือ ผัดไทย ละก้อข้าวราดกะเพราหมูกรอบ วันนี้จอยกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ระหว่างที่รออาหาร คริสก็ป้อนอาหารน้องมะลิ เมนูวันนี้คือแพร์ค่ะ

พอกินเสร็จก็ไปเดินเล่นที่ Fitzroy Garden ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก สวนแห่งนี้อยู่ขอบทางทิศตะวันออกของตัวเมืองเมลเบอร์น เป็นที่ๆเราสองคนชอบมาก เพราะเป็นจุดเริ่มต้นความรักของเรา Smiley และเมื่อก่อน ก่อนที่จะซื้อบ้าน คริสเค้าอยู่อพาร์ตเม้นท์แถวๆนี้ ตอนนั้นเราไปเดินเล่นที่สวนนี้กันแทบทุกวัน

สวนแห่งนี้ไม่เล็กและไม่ใหญ่จนเกินไป ได้รับการบำรุงรักษาเป็นอย่างดี มีต้นไม้สวยๆสูงๆมากมาย ปลูกตามแนวทางเดินที่ทะแยงไปมา ที่สำคัญเป็นจุดน่าสนใจสำหรับนักท่องเที่ยวด้วย เห็นรถทัวร์มาจอดบ่อยๆ

สำหรับคนท้องถิ่น สวนนี้ก็เป็นที่สำหรับเดินเล่น วิ่งออกกำลังกาย ปิคนิค อาบแดด จู๋จี๋ (วันที่ไปเห็นผู้ชายสองคนเค้าจุ๊บกันดูดดื่มมากกกกกก เหอ เหอ Smiley) แล้วก็เป็นสถานที่ๆมีคนชอบมาจัดงานแต่งงาน

ตอนไปถึงมะลิกำลังง่วงได้ที่เลย แต่อยากถ่ายรูปอ่ะ ก็เลยขุดลูกออกมาจากรถเข็น สังเกตุได้ว่าเธอไม่ยอมยิ้มเลยซักรูป Smiley พอถ่ายรูปเสร็จเอาเธอกลับลงไปในรถเข็นปุ๊ป เธอหลับปั๊ป จอยกะคริสเลยเดินเล่นรอบๆสวนประมาณครึ่งชั่วโมงแล้วก็กลับ เอารูปมาฝากดูกันเพลินๆนะคะ

โฉมหน้าคนง่วง

พ่อกะแม่อยากถ่ายรูปอ่าาา

คู่นี้เค้ารักกัน ปล่อยเราเป็นหมาหัวเน่า

ทีนี้มาดูรูปสวนกัน

 ต้นไม้หน้า Captain Cooks' Cottage

 

ทางเข้า Cooks' Cottage

ทางเดินดอกไม้

เห็นยอด Eureka Tower ด้วย

อันนี้ก็ยอดโบสถ์ St. Patrick

น้ำพุใกล้ๆฝั่งโรงพยาบาล Freemason

ต้นไม้ ดอกไม้จ้าาา

 ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนกันนะคะ วันนี้บ๊ายบายไปก่อน




 

Create Date : 30 มีนาคม 2555    
Last Update : 30 มีนาคม 2555 17:45:35 น.
Counter : 401 Pageviews.  

ได้เจอตัวเป็นๆของเพื่อนผู้น่ารักที่รู้จักกันใน Bloggang

เมื่อต้นปี พอรู้ว่าตัวเองท้องก็เข้าไปอ่านบล๊อกในห้องครอบครัวบ่อยๆเพื่อเป็นการเก็บข้อมูล และได้รู้จักกับสมาชิก Bloggang คนนึงซึ่งท้องก่อนหน้าจอยประมาณ 2 อาทิตย์แล้วก็อยู่ที่เมลเบอร์นเหมือนกันนี่แหละ ก็เข้าไปคอมเมนต์ในบล๊อกเค้าบ่อยๆ เค้าก็ตอบแล้วก็ให้ข้อมูลและให้กำลังใจเวลาจอยบ่นเรื่องแพ้ท้อง หลังๆก็มาติดต่อกันทางอีเมล เวลากังวลอะไรแล้วเล่าให้เค้าฟัง เค้าก็จะตอบเมลมาทำให้หายกังวลเรื่อย อ่านจากบล๊อกเค้าก็ดูเหมือนเค้าเป็นคนมองโลกในแง่ดี เป็นคนมีความสุข สบายๆ ขำๆ จอยก็อยากเป็นเพื่อนเค้า เค้าก็บอกว่าอยากเป็นเพื่อนจอยเหมือนกัน ก็คุยๆกันไว้ว่ายังไงว่างๆ เรามาเจอกันเถอะ แล้วก็โอ้เอ้กันไปมา ก็ไม่ได้นัดเจอกันซะที

จนอาทิตย์ที่แล้วจอยท้องจะ 36 week แล้ว ส่วนคุณเพื่อนคนนี้ก็ใกล้จะคลอดเต็มที่แล้ว ไฟเริ่มลนก้น รู้สึกว่าถ้าไม่เจอกันตอนนี้ เดี๋ยวต่างคนก็ต่างจะมีเจ้าตัวเล็กออกมา คงอีกนานกว่าจะได้เจอกัน จอยก็คะยั้นคะยอให้มาเจอกันก่อนคลอด นัดกันอยู่พักใหญ่ก็สรุปว่าสะดวกที่สุดถ้าเค้าจะมาเจอจอยที่บ้าน แฟนเค้าก็เป็นห่วงว่าเพื่อนที่ไหนเนี่ย เจอกันทางอินเตอร์เน็ตเนี่ยนะ แฟนจอยก็เหมือนกันเลย งงว่าเป็นเพื่อนกันยังไงไม่เคยเจอกันเนี่ย แล้วคุณเพื่อนผู้น่ารักคนนี้ก็หอบท้องโตๆ (ที่อาจจะพร้อมคลอดได้ทุกเวลา) พร้อมขนมบราวนี่แสนอร่อยมาหาจอยที่บ้าน ท้องแก่ขนาดนี้ ยังอุตส่าห์ทำมาตั้งสองสูตร อร่อยมากเลย มานั่งคุยกัน กินขนมกันได้ 2 ชั่วโมงกว่า คุณแฟนของเพื่อนคนนี้ก็มารับกลับบ้าน คงเป็นห่วงเพราะเธอใกล้คลอดมากแล้วจริงๆ

เพื่อนใหม่คนนี้น่ารัก คุยเก่งและคุยสนุก ขำๆไม่ซีเรียส และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นระหว่างเรา ก่อนกลับ ต่างคนก็ต่างอวยพรให้อีกฝ่ายโชคดีในการคลอดลูก คงอีกหลายเดือนกว่าจะได้เจอกันอีกที ระหว่างนั้นก็คงโทรคุยหรืออีเมลถ้าไม่เหนื่อยตายจากการเลี้ยงลูกซะก่อน จะเป็นเพื่อนกันได้นานแค่ไหนหรือสนิทกันได้มากแค่ไหน ก็ต้องดูกันต่อไป ทุกความสัมพันธ์ต้องใช้เวลาจริงมั้ยคะ

ตั้งแต่มาอยู่เมลเบอร์นเมื่อ 4 ปีที่ผ่านมา ก็มีเพื่อนไม่เยอะเลย เพื่อนคนไทยมีอยู่คนเดียว เคยทำงานด้วยกันที่ไทยมาก่อนแล้วก็มาทำงานที่เดียวกันที่นี่ เลยค่อนข้างสนิท นอกนั้นก็มีอีก 2-3 คน คนญี่ปุ่นคนนึง ที่เคยทำงานด้วยกันที่ญี่ปุ่นแล้วตอนนี้เค้าย้ายมาที่นี่ คนออสคนนึงแต่ตอนนี้เค้าไปทำงานที่ไทย เพื่อนที่ทำงานที่พอสนิทก็มี 2-3 คนแต่ไม่ค่อยนัดเจอกันนอกที่ทำงานเท่าไหร่ นอกนั้นก็เป็นเพื่อนคุณแฟน คุณแฟนเองก็ใช่ว่าจะมีเพื่อนเยอะ บางทีรู้สึกว่าทำไมเพื่อนมันหายากจังวะ สมัยอยู่ไทย ไม่ว่าเรียนอยู่หรือทำงานก็รู้สึกว่าเพื่อนเป็นอะไรที่ไม่ต้องหา เพื่อนมีเยอะแยะไปหมด แต่ตอนนี้ มีเพื่อนน้อยมาก แล้วก็ไม่ค่อยมีที่เข้ากันได้ดีเหมือนเพื่อนๆสมัยเรียน เลยกลายเป็นคนอยู่แต่บ้านอยู่กับแฟน เดี๋ยวตัวเล็กออกมาคงยิ่งกลายเป็นยายแม่เฝ้าบ้านไม่มีสังคมอีกต่อไป หรือไม่ก็มีแต่กลุ่มคุณแม่ใน area เดียวกัน แต่คิดไปคิดมาก็คงเป็นเรื่องปกติอ่ะนะ อายุก็เยอะแล้ว มาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ต่างวัฒนธรรมต่างภาษา จะให้มีเพื่อนเยอะเหมือนสมัยอยู่ไทยสมัยยังเด็กๆอยู่ก็คงเป็นไปไม่ได้

ยังไงซะคุณภาพก็ดีกว่าปริมาณจริงมั้ยคะ มีเพื่อนดีๆซัก 2-3 คนยังดีกว่ามีเพื่อนที่ไม่ค่อยดีสิบคน เนอะ ใครจะรู้ เพื่อนที่เจอจาก Bloggang อาจจะกลายเป็นเพื่อนซี้กันก็ได้ ตราบใดที่ยังทำขนมอร่อยๆให้เรากินนะ ฮ่าๆๆ พูดเล่นนะจ๊ะ




 

Create Date : 08 สิงหาคม 2554    
Last Update : 8 สิงหาคม 2554 18:47:50 น.
Counter : 202 Pageviews.  


Windy Maui
Location :
Melbourne Australia

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Windy Maui's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.