Group Blog
 
All Blogs
 
จดหมายถึงใครบางคน...ฉบับที่ 2

สวัสดีครับ

ไม่รู้ว่าชีวิตของคุณตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง สำหรับผม...ก็มีความสุขตามอัตภาพ ไม่ได้ร่ำรวยจากการงานเสียเท่าไหร่...เผลอๆ จะมีขัดสนบ้างพอให้ชีวิตมีรสกลมกล่อม แต่ก็โชคดีหน่อยที่ผมได้ทำสิ่งที่ผมอยากทำจริงๆ

หวังว่าชีวิตคุณคงมีความสุขเป็นส่วนใหญ่เช่นกัน

จริงๆ แล้วผมเคยเขียนจดหมายทำนองนี้มาแล้วครั้งนึง ซึ่งผมก็เขียนถึง "ใครบางคน" เหมือนที่ผมจั่วหัวในคราวนี้ หากแต่ "ใครบางคน" ในคราวนั้นไม่ใช่คุณเท่านั่นเอง และหากบังเอิญคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้ ผมคงต้องขออนุญาตคุณที่จะนำจดหมายฉบับนี้เผยแพร่ในหมู่คนอ่านกลุ่มเล็กๆ ที่ผมมีความสัมพันธ์ทางตัวอักษรบนโลกเสมือนสี่เหลี่ยมใบนี้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมก็ได้ดัดแปลงและกลบเกลื่อน "สาร" บางอย่างพอไม่ให้คนเดาได้ว่า "คุณ" เป็นใคร

แต่หากข้อความในนี้ทำให้คุณรู้สึกไม่ดี ผมก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆ

เอาล่ะ เกริ่นนำจดหมายกันมาเสียนาน คงต้องเริ่มเรื่องที่ทำให้ผมเขียนจดหมายหาคุณเสียที

ผมรู้จักคุณตั้งแต่ผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เรารู้จักกันในฐานะคนเคยผ่านตา ซึ่งมันก็เป็นรูปแบบความสัมพันธ์แบบคนเมืองใหญ่ ที่ไม่อนุญาตให้เราได้รู้จักกันแบบสนิทชิดเชื้อมากนัก

แต่เมื่อห้วงเวลาการเรียนมหาวิทยาลัยแบบปกติผ่านไปได้ครึ่งทาง ผมกับคุณก็ได้รู้จักกันมากขึ้น จนผมเริ่มชอบคุณมากกว่าความเป็นเพื่อนเข้าเสียแล้ว

แต่ถึงกระนั้น ผมก็ไม่ได้บอกคุณ จนแม้กระทั่งวันรับปริญญา ผมพบคุณครั้งหลังสุดพร้อมๆ กับน้ำตาที่ปริ่มๆ ในตา...

ไม่ใช่เพราะผมเสียใจที่จะไม่ได้เจอคุณหรอกครับ (ไม่น้ำเน่าขนาดนั้นหรอก...สาบาน) หากแต่เสียใจที่ตัวเองดันเรียนไม่จบพร้อมๆ เพื่อนทุกคน รวมถึงโดนพ่อ-แม่ด่าเสียแหลกเละจากการเรียนไม่จบต่างหาก

หลังจากวันนั้น...ผมก็ไม่ได้ติดต่อ หรือรู้ข่าวสารเกี่ยวกับคุณอีกเลย

จนถึงวันนี้ ความชอบแบบที่ผมเคยรู้สึกกับคุณเมื่อครั้งกระโน้น...มันหายไปแล้วแหละ พร้อมๆ กับการที่ชีวิตได้พบปะพูดคุยกับคนมากหน้าหลายตาขึ้นตามอายุที่เปลี่ยนไป ประกอบกับตอนนี้ผมชักจะเหม็นเบื่อความรักเสียเต็มประดา นัยว่าผมคงได้เป็นสมาชิกชาวสมาคมคนโสดแบบไม่จำกัดระยะเวลาในกาลอันใกล้นี้ :-)

ที่พอจะมีเหลืออยู่บ้าง ก็คงเป็นแค่ความระลึกถึงแบบเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานานเสียมากกว่า

แต่ยังไงก็ตาม ก็ขอบอกคุณเสียเลย ว่าผมเคยแอบชอบคุณในตอนนั้น ไม่ว่าคุณจะเคยเอะใจในตอนนั้นหรือเปล่า

ถ้าคุณรู้สึกความรู้สึกของผมเมื่อคราวนั้นอยู่แล้ว กรุณาอย่าบอกผมว่ารู้ เพราะหน้าผมก็มีริ้วรอยเยอะอยู่แล้ว อย่าให้หน้าผมมีรอย (ร้าว) เพิ่มอีกเลย ;-)

คุณอาจจะงงว่าอยู่ดีๆ ทำไมผมมาบอกคุณตอนนี้...ที่ผมทำแบบนี้ก็เพราะว่าผมเริ่มเกิดความรู้สึกถึงความโคลงเคลงของชีวิตมนุษย์ ที่ไม่รู้ว่าวันต่อๆ ไปของชีวิตจะเป็นอย่างไร จะมีใครจากไป จะมีใครมาให้เรารู้จักกันอีก

ผมคิดถึงการลาจากหลายๆ ครั้งที่เกิดขึ้นกับคนรอบข้าง มีบางครั้งที่การลาจากนั้นได้พกพาบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกสะสางไปด้วย บ้างก็เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ บ้างก็ใหญ่จนมีความเสียใจเป็นผลผลิตของมัน

ผมจึงคิดว่า ถ้ามีโอกาสที่จะทำสิ่งต่างๆ ที่เคยติดค้างคั่งคาให้มันลุล่วงไปเสีย โดยที่มันไม่ใช่เรื่องเลวร้าย คงจะเป็นเรื่องดี

คงเหมือนกับตอนที่ผมยังเรียนอยู่ คุณก็คงรู้ว่าผมเป็นนักหมักการบ้านมืออาชีพ ที่มักจะเอางานรวบยอดไปส่งมันตอนปลายเทอมอยู่เรื่อยๆ

พอเอางานไปส่ง ก็ต้องคอยลุ้นด้วยใจระทึกว่าอาจารย์เขาจะรับงานเราไหม แถมถ้ามีบางชิ้นที่เราลืมส่ง เราก็ต้องมาคอยพะวงกับคะแนนสอบที่จะตามมาทีหลังอีก

เอาเป็นว่าเจ้าสิ่งนี้ก็เป็นการบ้านอีกชิ้นหนึ่งที่ผมต้องทำส่ง แม้ว่าปัจจุบันผลของมันจะไม่ใช่สิ่งสำคัญแล้วก็เถอะ

แต่การทำหน้าที่นักเรียนที่ดี ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนี่นา...

(หมายเหตุ : "จดหมายถึงใครบางคน" ตอนแรกอยู่ในหนังสือทำมือ "ร่างรอยทาง" ของผมเมื่อปีที่แล้ว)


Create Date : 20 มีนาคม 2548
Last Update : 20 มีนาคม 2548 3:38:32 น. 2 comments
Counter : 176 Pageviews.

 
อ่านจบแล้ว

อยากจะเขียนถึงใครบางคน

มั่งจัง..


โดย: คนสวย (ทำใจได้ ) วันที่: 20 มีนาคม 2548 เวลา:22:03:57 น.  

 
ไม่ได้อ่าน ไม่ได้เห็น ไดอารี่ของพี่มานาน
ยอมรับว่าคิดถึงและชอบเมื่อได้อ่าน
สบายดีีรึป่าวคะ ถามตามประสาคนอยู่ชายคาเดียวกัน
หลายครั้งที่เดินผ่าน หลายครั้งที่มองเห็น
แต่ไม่กล้าคุยด้วย เอาเป็นว่าขอให้มีความสุขทั้งร่างกาย และจิตใจนะคะ :D


โดย: hahaiiba IP: 61.90.50.244 วันที่: 30 มีนาคม 2548 เวลา:1:39:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

new kid in town
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add new kid in town's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.