31/03/52 สิ้นเดือนแต่ไม่สิ้นใจ

(แอบเอามาจากบล็อกที่เด็กดี 555+)

สิ้นสุดกันที...ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน
ดูเหมือนจะเป็นเพลงเก่า (มากๆๆๆๆๆเกินกว่าที่จะรู้ได้ 55+)
จากสองบล็อกที่ผ่านมา เหมือนว่าจะอารมณ์คุกรุ่นกันแบบน่ากลัวมาก -*-

ก็จริงแหละ ช่วงหลังจากวันที่ 15 เป็นต้นมา ก็ดูเหมือนจะมีเรื่องเข้ามาตลอด
ให้รู้สึกซึมเศร้า จิตตก ไม่สบายใจจนเสียน้ำตาไปแล้วปี๊บครึ่ง

โดย เฉพาะเมื่อวันอาทิตย์ เหมือนจะเป็นที่สุดแล้ว วันนั้นถึงกับขังตัวเองอยู่ในห้องคอมตลอดบ่าย ไม่ลงไปกินข้าวปลา ร้องไห้ตลอด จนตอนเย็นระบายจนหมดสิ้นประกอบกับได้นอนสักงีบ ทำให้หายดี = =

และได้รู้สัจธรรมว่าการอ่านหนังสือ มันก็เป็นวิธีที่ช่วยรักษาให้หายขาดไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ ^_^

แต่ ตลอดหลายปีที่สิงสถิตอยู่ในโลกอินเตอร์เนท ก็ทำให้ละเลยหนังสือไปได้เหมือนกัน ถึงจะซื้อมาทุกครั้งที่มีงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติก็เถอะ แต่ก็นะ...ใช้เวลาอยู่หน้าคอมมากกว่าหน้าหนังสือผิดกับลิบ -*-

ทำให้ เพิ่งทบทวนได้ว่าการติดคอม มันก็ไม่ได้ทำให้หายเครียด ลั้นลา หลุดจากโลกอันโหดร้ายที่เราเคยเผชิญ โดยเฉพาะเรื่องสังคมเพื่อนตอนม.ต้น

เอา เถอะ ตอนนี้ก็ดีขึ้นเยอะเลย สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำตัวคิดมาก ฟุ้งซ่านและจิตตกมากมายขนาดนี้ บางครั้งการอยู่บ้านก็ไม่ได้เลวร้ายนะ ถ้าใจของเราสงบซะอย่าง

วันที่ 20 เป็นต้นไปคงจะไม่ได้กลับมาแตะคอม - -" ไปเรียนปรับพื้นฐานที่ศิลปากร

ความจริงควรจะอัพนิยายให้เสร็จก่อนนะ 555+ แต่ดูจากสภาวะตอนนี้ คิดว่า Darkness Summer คงเขียนได้ไม่ทันเปิดเทอมแหงๆ

เมื่อไหร่คะแนนโอเน็ตเอเน็ตจะออกหนอ *o*