Group Blog

 
All Blogs

 

แต่งเพลง (มั่ว ๆ) แก้เบื่อ.... ภายใน 10 นาที (Song within 10 minutes)

เบื่อนู่น เบื่อนี่ เบื่อสุด ๆ ไม่อยากออกไปไหนเลย
ออกไปปาร์ตี้ก็เบื่อ (ฝรั่งนี่มันขยันปาร์ตี้จริง ๆ)

คว้ากีตาร์มานั่งเล่นหน้าโน้ตบุค พอดีมีไมค์ก็เลยอัดขำ ๆ
พอหมดไอเดียก็เอากีตาร์มาตีเป็นกลองซะงั้น หึ ๆ
ทุกอย่างเล่นเทคเดียว ไม่ใช้ตัวแทน ไม่ใช้สลิง

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA


แต่ไหงมันออกมาเป็น depapepe หว่า... ปกติไม่ได้เล่นแนวนี้ซะหน่อย...

ปล. เป็นมือเบส เล่นกีตาร์ไม่ค่อยแข็ง (แต่เล่นเบสใช่ว่าจะดี 555)
พอท่อน prechorus กับ chorus ก็หมดมุข solo ซะแล้วครับ...

 

Create Date : 22 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2552 2:24:52 น.  

ต้มสุโค่ย... (super)

ช่วงนี้เลิกงานดึกครับ จะสิ้นปีก็อย่างนี้แหละ project ทั้งหลายก็โหมกระหน่ำซัมเมอร์เซลส์กันชนิดแทบไม่ได้โงหัว (ท่องไว้ในใจว่า แล้วมันจะผ่านไป ๆ สิ่งดี ๆ กำลังจะมา.... ทุกสิ้นเดือน-ถ้าไม่สิ้นใจซะก่อน) ระหว่างทางกลับบ้าน แวะเติมแก๊สใส่รถ ส่วนคนก็หาอาหารใส่ท้องเช่นกัน

ตอนเดินออกมากดตังค์ สายตาก็พลันเห็นคำว่า "ซุปเปอร์" ถ้าเป็นสมัยก่อนซักยี่สิบปีที่แล้ว คงนึกถึงน้ำมัน "ซุปเปอร์" กับ "ธรรมดา" ถ้าจำไม่ผิด มันต่างกันตรงค่าออคเทนกับสารอะไรซักอย่าง ไป ๆ มา ๆ ก็เชียร์กันให้ใช้น้ำมันไร้สาร (ตะกั่ว) แล้วก็เป็น ออคเทน 91/95 e85/e20 โซฮอล ก็ว่ากันไป ตอนนี้เกาหลีฟีเวอร์ เดี๋ยวก็คงมี น้ำมันโซฮี โซฮยอน แถมด้วยโซฮาน (อันหลังนี้ไม่เข้าพวกแฮะ)



แต่ไอ้ซุปเปอร์ที่ผมเห็นนี่มันเป็นอาหารครับ บางคนก็น่าจะรู้จักแล้ว มันก็คือต้มไก่หน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์ แต่ถ้าได้ลองชิมก็จะรู้ว่าเลยว่าทำไมเขาถึงเรียกมันว่า "ซุปเปอร์" เพราะมันทั้งเปรี้ยวทั้งเผ็ด (ไอ้ที่เห็นเขียว ๆ ลอยอยู่น่ะดูดี ๆ นะครับ พริกทั้งนั้น)



ระหว่างกินไปซี้ดไป (เพราะความเผ็ด) ก็สงสัยว่า ไอ้ซุปเปอร์เนี่ย มันมีที่มาจากไหน เพราะตอนเด็ก ๆ ไม่เคยได้ยิน เพิ่งมาเห็นก็ตอนโตแล้ว อย่ากระนั้นเลย กินเสร็จ ซดน้ำอึกใหญ่ (เพราะมันเผ็ด แต่อร่อย...)แล้วก็เดินดุ่ม ๆ ไปถามเจ้าของร้านซะงั้น

ด้วยความเผ็ดของมัน ทำให้ผมคิดว่าซุปเปอร์เป็นอาหารอีสาน แต่พี่เขาบอกว่า "อาหารญี่ปุ่น" ครับ ^$#^%#@%@! หัวแทบจุ่มชามเกาหลา ญี่ปุ่นย่านไหนเขากินเผ็ดขนาดนี้ล่ะพ่อคุณ

ถ้าจะเรียกให้ถูก คงต้องเรียกว่า "Japanese Fusion" ครับ (สิไฮโซบ่พี่น่อง) เพราะส่วนผสมมันคือ น้ำซุป น้ำมะนาว (ห้าช้อนต่อชาม ถึงเปรี้ยวได้ขนาดนั้น) พริกสด ๆ น้ำปลา น้ำตาล ซีอิ้วดำ ตีนไก่ (จะเขียนว่าเท้าก็กะไรอยู่) น่องไก่ เลือดไก่ และพระเอกของเรา "ซอสญี่ปุ่น" ครับ




ไอ้เราก็งงว่ามันญี่ปุ่นตรงไหน เลยหยิบขวดซอสมาดูฉลาก ไม่ยักกะมีภาษาไทยแฮะ แถมดันเขียนว่า Made in Singapore โอ้มายบุ๊ดดา ไทยผลิตฮาร์ดดิสค์ส่งสิงคโปร์ สิงคโปร์ผลิตซอสถั่วเหลือง.... นี่หรือคือ comparative advantage ที่ฉันเรียนในวิชา International Economics???

เจ้าซอสนี่มันรสชาติกลมกล่อมครับ แต่ได้ความหอม เมื่อรวมกับส่วนผสมอื่น ๆ เลยบังเกิดความแซบชนิดใหม่ขึ้นมา ไม่ใช่แบบต้มยำ ส้มตำ ยำยำ หรือมาม่า แต่เป็นความแซบแบบซุปเปอร์นั่นเองงง…. (ทำเสียงแบบทีวีแชมเปี้ยนหน่อย...)

แล้วใครคือผู้บริโภคของอาหารชนิดนี้? พี่เขาว่าหลากหลายครับ ตั้งแต่นักเรียนนักศึกษา (ยกโขยงมาเป็นกลุ่ม แต่สั่งชามเดียว) สาวออฟฟิสผู้รักในความเปรี้ยว คอเบียร์-สุราทั้งหลาย (เปรี้ยวปากวุ้ย) เป็นได้ทั้งอาหารสำหรับครอบครัว เพื่อนฝูง ช่วยเพิ่มรสชาติให้ชีวิตคู่ หรือจะกินริมถนนคนเดียวให้เสียวรถเฉี่ยวเล่นแบบผมก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ (มีโต๊ะในร้านก็ไม่ยอมนั่ง)



ช่วงนี้เศรษฐกิจตกต่ำ พี่เขาก็พลอยกระทบไปด้วย แต่ก่อนขายถึงสี่ทุ่มของก็หมดแล้ว แต่ช่วงนี้ต้องขายไปเลยหลังเที่ยงคืนนู่น เรียกว่าขายกันจนกว่าจะหมด เพราะไม่อยากเก็บของค้างไว้ (มีวิกฤติต้มยำกุ้ง แฮมเบอเกอร์ ต่อไปอาจจจะมีวิกฤติต้มซุปเปอร์...ว่าไปนั่น) เปิดร้านซัก 10-11 โมง เรียกว่าขายกันมาราธอน

คุยได้ซักพัก พอดีมีลูกค้ามาครับ ผมก็เลยแวบออกมา (คุยเพลิน เกือบลืมจ่ายตังค์) เกาหลาซุปเปอร์กับข้าวเปล่าหนึ่งถ้วย ราคา 50 สิบบาทครับ ทั้งอิ่มทั้งแซบ คราวหน้าว่าจะมาขอสูตรไปหัดทำเองมั่ง

อ้อ เกือบลืมบอกไปว่าร้านนี้อยู่ติดปั๊มแก๊สตรงอู่รถเมลล์บางเขนครับ ฝั่งตรงข้ามกรมทหารราบ 11 ก่อนถึงวัดพระศรีมหาธาตุนิดนึง ลงป้ายรถเมลล์ก็เห็นเลย ใครเอารถมาจอดรถในปั๊มก็ได้ คนขายของแท้ต้องมีผ้าโพกหัวสีเขียว (ไม่เหลืองไม่แดง)



และไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว อย่างที่พี่เขายืนยันว่ามันเป็นอาหารญี่ปุ่น เราก็ต้องตั้งชื่อให้มันเป็นญี่ปุ่นครับ ผมจึงขอเรียกต้มซุปเปอร์ว่า ต้ม "สุโค่ยยยยย" (สุดยอด) ในความอร่อยชนิดแสบใส้ (ตอนเขียนนี่ยังแสบ ๆ อยู่เลย แต่ตอนกินมันอร่อยง่ะ...) ด้วยประการฉะนี้แล...

 

Create Date : 18 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2552 0:20:24 น.  

นัท305

Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]


My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed [?]

ชื่อนัท ขับรถเปอโยต์ 305 ก็เลยตั้งชื่อว่า นัท305 เวลาเจอหน้ากันจะได้ทักง่าย ๆ ไงครับ เหอะ ๆ

สารบัญ blog
อยากอ่านอะไร คลิกที่นี่เด้อ
จะได้ไม่งง...

บทความแนะนำ
(เขียนเอง เชียร์เอง)

- วิธีทำกาแฟราคาถูกให้อร่อย...
- แย่จังที่เกิดมาสวย...
- ความ(แอบ)รัก...
- คุณรู้จัก 'เจ้าชายน้อย' ไหมครับ?
- ทุกคนมีพระเจ้าองค์เดียวกัน
- "ปุ่ม" ที่อยู่กลางหลังคนไทย
- ถึงรถจะเก่า แต่เราก็รัก^^
 
Friends' blogs
[Add นัท305's blog to your weblog]
Links
 

 

Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.