Blog ของหน่อยอ่ะนะ...ผู้หญิง งง ๆ ชอบหลงทาง
 
 

หัวใจ....นำพา...อนาคต....ทางใด



....อายุครบ 26 ปีไปเรียบร้อยแล้วจ้า...พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตอีกเช่นเคย...

....บางครั้งก็เราก็เหมือนเด็กงี่เง่าเอาแต่ใจ...ใช้หัวใจในการตัดสินปัญหา...แต่คิดไปคิดมา...เราอยู่ทุกวันนี้ก็ด้วยหัวใจดวงนี้ไม่ใช่หรือ...

....รู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อ ก็หัวใจดวงนี้ที่รู้สึก...รู้สึกดี รู้สึกสนุก ก็หัวใจดวงนี้ที่รู้สึก

....ไม่รู้เลยอนาคตจะเป็นอย่างไร อาจดีขึ้น หรือเลวลง...แต่รู้แค่ว่า

"ต้องการปล่อยหัวใจ จากพันธนากาล คงไว้แค่ความสบายใจ"




 

Create Date : 23 มิถุนายน 2551   
Last Update : 23 มิถุนายน 2551 18:18:01 น.   
Counter : 142 Pageviews.  


จะไม่โทษโชคชะตา โทษฟ้า โทษฝน แต่จะอดทน...อยู่เป็นคนต่อไป


..... เดือนหน้าอายุจะ 26 เต็มแล้ว.....ปี ๆ นึงมันช่างผ่านไปเร็วจัง และปีหน้า เราจะอยู่ที่บริษัทนี้มา ครบ 2 ปีแล้ว....และไม่รู้มันจะจบลง แค่ 2 ปีหรือเปล่า?

.... ทำไมมันเหนื่อยใจแบบนี้ก็ไม่รู้....ทั้ง ๆ ที่เรากำลังทำสิ่งที่ฝัน แต่มันกลับไม่มีความสุขเอาซะเลย...

.... 2 ปีมานี้มีความรู้และประสบการณ์มากมาย....มากจนคิดว่าตัวเองคงไม่มีทางทำได้...

.... แต่ชีวิตย่อมต้องเดินต่อ...ถึงจะทุกข์ไปบ้าง...เสียน้ำตาไปบ้าง....แต่ก็คงต้องสู้ต่อ....

.... อย่างน้อย ชนะคนอื่นไม่ได้....แต่ก็ชนะตัวเองได้.....




 

Create Date : 11 พฤษภาคม 2551   
Last Update : 11 พฤษภาคม 2551 12:30:17 น.   
Counter : 151 Pageviews.  


เด็กน้อยบนดอยใหญ่...แห่งหมู่บ้านซะละวะ

เคยคิดเล่น ๆ มั้ย?

ถ้าชีวิตคุณไม่มีไฟฟ้า...น้ำประปา...ทีวี...คอมพิวเตอร์...อินเทอร์เน็ต และสิ่งความอำนวยสะดวกอื่นๆ คุณจะอยู่อย่างไร?

เราเคยถามตัวเองหลายครั้ง...แต่ทุก ๆ ครั้งเรามักจะบอกตัวเองเสมอว่า...เราอยู่ไม่ได้...

จนวันที่ 5-10 ธันวาคมของปีนี้ที่มาถึง...เราอยากไปหาที่พักผ่อนเพียงเพราะเราเบื่อกับการทำงาน
เบื่อกับสังคม..และอยากอยู่อย่างที่ไม่มีการติดต่อบ้างสักระยะ...

เราไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้มันจะทำให้เราค้นพบ...

ตลอดเวลาเราคิดเสมอว่าสิ่งต่าง ๆ ที่เราบอกว่าขาดมันไม่ได้...แต่กลับมีคนกลุ่มนึง...ที่เค้าไม่เคยมีแม้แต่โอกาสที่จะมีมันเลย...แต่เค้าอยุ่ได้..และอยู่อย่างมีความสุขมากกว่าเราซะอีก...

ใครจะเชื่อ ระยะทาง 12 กม.จากปลายเขา...กว่า 470 กม.จากกรุงเทพ..มันทำให้เราค้นพบอะไรที่เหมือนต่างออกไปอีกโลกนึง..

เราก็เหมือนคนออฟฟิตทั่วไป วันหยุดมีเงินก็อยากไป ต่างประเทศ...ไปเที่ยวที่ดี ๆ สบาย ๆ แต่ที่เหล่านั้นไม่เคยทำให้เราสบายใจสักนิด..เท่า.."หมู่บ้านซะละวะ" หรือ สาละวะ สะละวะ ซาละว่ะ แต่ต้องบอกว่า ก่อนเดินทางเราไปด้วยคำว่า ซะละวะ เราลองหาข้อมูลเกี่ยวกับหมู่บ้านด้วยคำนี้เพื่อเตรียมตัวเดินทางแต่ไม่เจอเลยแม้แต่น้อย(555 ไปโดยไม่รู้ว่าจะลำบากเล้ยยย) หมู่บ้านแสนกันดารห่างไกล

กว่า 7 ชม.ที่เราต้องเดินเท้าเข้าไป เพียงแค่เริ่มชม.ที่ 3 เราเริ่มถามตัวเองว่า "ชั้นมาทำอะไรที่นี่"(ดั่งเพลงพี่เบิร์ดเลยทีเดียว) และชั้นจะเดินมันต่อไปไหวมั้ย...ชั้นจะ ๆ ๆ ๆ อีกมากมาย...แต่ทุกคำตอบของชั้นอยู่ที่ใจ...ว่าชั้นต้องทำได้

ชั้นเดินขึ้นเขาลงห้วย...ต้องใช้คำนี้จิง ๆ กว่า 7 ชม. เมื่อไปถึงชั้นได้เห็นเด็ก มอมแมม เลอะเทอะไปด้วยคราบโคลน..และฝุ่นจากท้องถนน...สิ่งแรกที่คิดคือ เด็กพวกนี้คงไม่ต่างอะไรกับเด็กมอมแมมธรรมดาในกรุงเทพ


แต่ 3 วันบนนั้นทำให้ความคิดชั้นเปลี่ยนไป...เด็กที่นั่นน่ารัก..ใส..และปราศจากสิ่งเจือปนมาก ๆ ชั้นข้ามผ่านสิ่งที่เห็นด้วยตาไปสัมผัสถึงความใสซื่อเหล่านั้นและหลงเสน่ห์เข้าแล้วจริง ๆ ...

เด็กที่พูดภาษาไทยได้เพียงไม่กี่คำ...คำที่ถนัดปากคงเป็นคำว่า สวัสดี แต่เค้าแสดงออกซึ่งความน่ารักออกมากให้เห็นจนอดคิดถึงไม่ได้เลยทีเดียว...

การกลับมาครั้งนี้...คงไม่มีของฝาก...คงไม่มีรูปถ่ายสวย ๆ ...คงไม่มี อะไร ๆ มาเล่าให้ใครๆ ฟัง นอกจากคำว่า...."ประทับใจ"

ปล.ทริปนี้อิชั้นไม่สามารถมีแรงแบกกล้องได้จริง ๆ




 

Create Date : 12 ธันวาคม 2550   
Last Update : 13 ธันวาคม 2550 9:23:45 น.   
Counter : 125 Pageviews.  


...... คำถามที่ไม่อยากตอบ ........


.... มีมั้ย..คำถามที่คุณไม่อยากจะตอบเวลาที่ใครถามคุณ....ฉันมี!

.... เมื่อวันที่ 29 ที่ผ่านมา...ชั้นดีใจ และอดปลื้มใจแทนน้องสาวไม่ได้..ที่มีผู้ชายคนนึงให้เกียรติ และมาสู่ขอ...
.... และมันก็เป็นวันที่ชั้นได้เจอกับญาติ ๆ มากมาย...และคำถามที่ตามมามากมายเช่นกัน....

"มีแฟนหรือยัง...เมื่อไหร่จะแต่ง...เมื่อไหร่จะมี"

ในรอบไม่กี่เดือนที่ผ่านมานี้..ชั้นฟังคำนี้มาแล้วเกือบร้อยครั้งได้มั้ง

และเมื่อวันก่อน...ชั้นเห็นเบอร์แปลกโทรเข้ามา...ก็ได้โทรกลับไปและดีใจมากที่ปลายสายนั้นคือ แหลม..และกิ๊ฟ เพื่อนสมัยมหาลัยของชั้นนี่เอง...
ทั้งสองคนสบายดี...และก็ได้ข่าวคอนเฟิร์มมาว่า "ไอ้เก่ง" เพื่อนสนิทของชั้นแต่งงานแล้ว...

และแน่นอนคำว่า ที่แหลมและกิ๊ฟ ถามชั้นก็คงเหมือน ๆ กับคำถามที่คนอื่นถาม...
"หน่อยมีแฟนหรือยัง..."


และเช้านี้เก่งโทรมา..จากแพร่...ได้คุยกันตามประสาเพื่อนดีใจจัง...ไม่เจอมันนานแล้วเนอะ...ไม่น่าเชื่อมันจะเป็นคนแรกของกลุ่มที่แต่งงานไปก่อน...ตลกดี
คุยไปคุยมาก็ไม่พ้นคำถามเหมือนที่ทุกคนถาม...พร้อมกับบอกว่า...ชั้นแก่แล้ว 5555

- - - - - - - - - - - - - - - -

มันเหงา...แต่ไม่เศร้า...
มันไม่มีใคร...แต่ชั้นก้มีใคร ๆ อยู่รอบตัวมากมาย
คนโสด...ก็มีความสุขนะจ๊ะ..แต่อย่าทัก...




 

Create Date : 04 ธันวาคม 2550   
Last Update : 4 ธันวาคม 2550 11:34:50 น.   
Counter : 122 Pageviews.  


จะทนได้อีกนานมั้ย....?

จะทนได้อีกนานมั้ย...กับความกดดันที่มีอยู่ทุกวัน
จะทนได้อีกนานมั้ย...กับสภาพร่างกายที่เหนื่อยหล้า
จะทนได้อีกนานมั้ย...กับงานที่ท่วมหัว
จะทนได้อีกนานมั้ย...กับที่นี่?




 

Create Date : 14 พฤศจิกายน 2550   
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2550 21:01:41 น.   
Counter : 120 Pageviews.  


1  2  

หน่อยอ่ะนะ
 
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]


ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มีคำมากมาย..
มีความรู้สึกหลากหลาย...
ที่อยู่ในหัวใจชั้น....
[Add หน่อยอ่ะนะ's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com