Akanishi Jin [KAT-TUN]
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
29 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 

Osahare







oshare แบบละเอียดยิบ ไม่ได้สรุปเอง เอาของคนอื่นมาแปลอีกที

เครดิต nihongofrancais LJ ค่า
แปลโดย jelly_b ณ.บ้านจิน

เริ่มแรกจินออกมาก็ทักทายทุกๆ คน พิธีกรที่ชื่ออุเอดะ (พิธีกรชายที่แก่ที่สุด) ดูท่าทางสนิทสนมกับจินมากกว่าอีกสองคน
อุเอดะบอกว่าจินกับเค้าเคยทำงานด้วยกันตอน 24 Hour Television เมื่อปีที่แล้ว เสร็จแล้วก็แกล้งเรียกจินแบบสนิทสนมว่า จินจิน (อ้ากกกกก!!)
จินก็กวนไม่แพ้กัน แกล้งตอบกลับไปว่า “สวัสดีครับ เป็นครั้งแรกที่ได้พบกัน ยินดีที่ได้รู้จัก” (ไอ้เด็กคนนี้)



จินจิน ของแม่ยก!
จากนั้นจินก็เริ่มโชว์รูปห้องของตัวเองที่ปกติแล้วเค้าจะไม่โชว์ให้ใครดูเลย
จินออกจะเขินหน่อยๆ บอกว่าจริงๆ แล้วมันไม่ค่อยมีอะไรสวยๆ ให้ถ่ายรูปหรอกนะ
รูปแรกเป็นรูปตู้เสื้อผ้า พิธีกรแซวว่า ‘นึกว่าคุณเปิดร้านซักรีดซะอีกนะเนี่ย’ (เพราะเสื้อผ้าในตู้มีถุงพลาสติกคลุมอยู่ด้วยเป็นบางตัว คาดว่าเป็นพวกสูท)



แล้วก็ถามจินว่าได้ขยันเอาผ้าไปร้านซักรีดไรพวกนี้บ้างมั้ย จินก็รีบตอบทันทีว่า ‘ไม่ครับ ส่วนใหญ่แม่ทำให้’
พิธีกรถามถึงแนวการแต่งตัวว่าจินสนใจพวกเสื้อผ้าตามแฟชั่นอะไรพวกนี้บ้างมั้ย
จินบอกว่าไม่ค่อยเท่าไหร่นะ จริงๆ แล้วเค้าชอบเดินไปเดินมาในบ้านโดยใส่แค่กางเกงในกับเสื้อเชิ้ต
หรือแค่ชุด jinbei* แล้วก็ไม่ใส่กางเกงในด้วยซ้ำ (โฮกกกก แม่ยกกำเดาไหล)
[jinbei คือชุดแบบญี่ปุ่นกางเกงหลวมๆ กับเสื้อที่มีเชือกผูก]



อิหนูจินก็แสนจะตรง อธิบายว่าไม่ค่อยชอบความรู้สึกแบบถูก ‘รัด’ ถึงขนาดทำมือให้ดูด้วยว่าตรงส่วนไหน (ส่วนนั้นแหละ) ที่จินไม่ชอบให้มันอึดอัด
พิธีกรก็เลยแซวว่าไม่ต้องทำท่าให้ดูก็รู้แล้วพ่อคุ๊ณณณ



ช็อตระบุสถานที่ที่ไม่ชอบอึดอัด ดูหน้ามัน
นี่ตอนทำท่าประกอบ

ภาพต่อไปที่โชว์คือรูปกีตาร์ จินอธิบายว่าเค้าใช้เอาไว้เวลาแต่งเพลง
แต่พิธีกรดันหันไปสนใจถ่านก้อนนึงที่วางอยู่มุมขวาล่างสุดของรูป



แล้วจินก็อธิบายว่าสงสัยว่าเค้ากำลังจะเปลี่ยนถ่านนาฬิกาปลุกที่วางอยู่แถวๆ นั้นล่ะมั้ง พิธีกรก็แซวอีกว่า ‘สรุปว่านายกำลังจะเปลี่ยนถ่านนาฬิกาแล้วอยู่ๆ ก็ตัดสินใจว่าอยากจะถ่ายรูปขึ้นมางั้นเหรอ ทำไมไม่ทำทีหลังเล่า!’



รูปต่อไปคือรูปคอลเล็คชั่นซีดีกับดีวีดีของจิน พิธีกรถามว่าปกติแล้วชอบฟังเพลงแบบไหน
จินบอกว่าก็พวกฮิปฮอปฝั่งอเมริกาพวกนั้น แต่จริงๆ แล้วก็แค่เปิดเพลงเอาไว้ เฉยๆ ไม่ได้มานั่งฟังจริงๆ จังๆ



จินคิดว่าที่ตัวเองมาฟังเพลงฝรั่งเนี่ยได้แรงบันดาลใจมาจากแม่ตัวเอง
พิธีกรก็เลยแซวว่า ‘นี่นาย รู้สึกว่าแม่นายเนี่ยจะโผล่มาในบทสนทนาบ่อยมากเลยนะ’



(เพิ่มๆ ตรงนี้จากตอนแรกจินเรียกแม่ว่า โอก้าซัง แอบเผลอหลุดเรียกว่า โอก้าจังทีนึง พิธีกรแซวเลย น่าร้ากกกก)

จากนั้นก็ถามจินว่าดูดีวีดีอะไรบ้างล่ะ จินก็พูดถึงดีวีดีของคณะ downtown (เป็นวงตลกๆ ของญี่ปุ่นใช่ป่ะ เหมือนจะคุ้นๆ)
แต่จินก็พูดถึง Cream Strw ซึ่งเป็นคณะตลกที่คุณพิธีกรอุเอดะเป็นสมาชิกอยู่ ว่าจินก็มีดีวีดีเหมือนกัน แต่ว่ายังไม่ได้ดู (จะซื่อไปไหน ไปบอกเค้าอีกว่ายังไม่ได้ดู)

รูปต่อไปเป็นรูปโซนบันเทิงของจิน (โซนบันเทิงอะไรมีแค่ทีวีกะโคมไฟ)
คุณพิธีกรก็ยังไม่เลิกแซวจินซักที บอกว่า ‘ว้าว รูปที่นายถ่ายที่มันไม่มีโฟกัสเลยจริงๆ นะเนี่ย’
จินรีบแก้ตัวว่าเพราะเค้ารีบๆ ถ่ายต่างหากล่ะ แต่พิธีกรก็เถียงบอกว่ามีเวลาขนาดนั่งเปลี่ยนถ่านนาฬิกาแล้วจะยังต้องรีบอะไรอีกล่ะ

แล้วก็ถามจินว่าได้ไปเดินเลือกซื้อเฟอร์นิเจอร์มาใส่ห้องด้วยตัวเองรึเปล่า จินก็ปฏิเสธบอกว่า อันนี้แม่ทำให้อีกแล้วครับ

เป็นลูกที่น่ารักจิงจิ๊งงงง (จริงมั้ยพี่กุ้ง)

คุณแม่น่ารักจิงจิง ทำให้ทุกอย่างเอาผ้าไปร้านซักรีด สอนให้ฟังเพลงฝรั่ง ซื้อเฟอร์นิเจอร์มาให้

จะบอกว่าเค้าก็ทำด้ายยยน้า แม่ไม่ต้องเหนื่อย ฮ่ะๆๆ (นอกรอบมากมาย)

ต่อไปเป็นรูปโซฟาสีขาว นุ่มนิ่มน่านั่ง (อันนี้ข้าพเจ้าเติมเอง)
จินบอกว่าอันนี้เวลาใช้กีต้าร์แต่งเพลงเค้าชอบมานั่งบนโซฟานี้
แต่พอโดนถามว่ามันจำเป็นรึเปล่าที่ต้องมานั่งลงแต่งเพลงตรงนี้อย่างงี้ จินก็ยอมรับว่า จริงๆ ก็ไม่จำเป็นอ่ะไม่ต้องใช้ก็ได้ (กรรม)

รูปสุดท้าย เด็ดสุด เป็นรูปโปสเตอร์สาวผมบลอนด์ยืนหันหลังโชว์ก้นที่ใส่กางเกงใน g-string ตัวเดียว
พิธีกรสองคนเห็นปุ๊บก็ตกใจแล้วก็ตะโกนว่า “นี่แม่นายเหรอ” (จะบ้าเรอะ!!)
จินบอกว่าที่ติดโปสเตอร์ก็เพราะว่ามันช่วยเสริมบรรยากาศของห้อง (เพิ่มมู้ดนั่นเอง)



จากตรงนี้อุเอดะเลยถามจินเกี่ยวกับเสปคสาวบลอนด์ จินก็บอกว่าเค้าคิดว่าสวยดี แต่ไม่คิดว่าจะได้เดทกับสาวผมบลอนด์หรอกนะ

อ้ากกก รูปบาดใจ

พอพิธีกรถามว่า "นี่แม่เหรอ" จินก็ขำใหญ่เลย



ต่อเนื่องจากสาวบลอนด์ก็เลยพูดไปถึงตอนที่จินไปอยู่ที่แอลเอ พิธีกรถามประมาณว่าแล้วตอนไปอยู่แอลเอเจอสาวๆ สวยๆ พวกนี้มีความรู้สึกแบบว่า โอ้ดีจังน้าบ้างป่าว
จินก็ใจถึงเล่าให้ฟังว่าเป็นเหมือนกัน อาหารตาเยอะไปหมดเลย ประมาณนั้น
(อันนี้แปลจากญี่ปุ่นอีกทีเพราะแปลอังกฤษแล้วงงๆ แปลไปแปลมางงหนัก)



แล้วก็พูดถึงชีวิตการเรียนในแอลเอ จินก็บอกว่าไม่เหมือนกันในแต่ละวัน
บางวันก็ไปเรียนที่โรงเรียน บางวันก็มีครูมาสอนที่บ้าน บางทีก็ออกไปเที่ยวกะเพื่อนๆ แล้วก็เรียนภาษาไปในตัว

สรุปแล้วก็คือเป็นประสบการณ์ชีวิตครั้งใหญ่ของจินเพราะเป็นครั้งแรกที่ต้องไปอยู่เมืองนอก
ทำอะไรเองคนเดียว อย่างเช่นต้องกรอกใบสมัครอะไรเองอะไรแบบนั้น ทำให้เค้ารู้ว่าอะไรๆ มันยากแค่ไหน
พิธีกรถามจินว่าแล้วเหงาบ้างมั้ย จินก็บอกตามตรงว่าจริงๆ แล้วก็เหงานะ แล้วเค้าก็เป็นคนที่เหงาง่ายด้วย (น่าจ๋งจ๋าน)



รูปไม่เกี่ยวกะตอนเหงา แต่น่ารัก

ช่วงต่อไปเริ่มที่พิธีกรถามจินว่าเวลาว่างๆ ชอบทำอะไร จินก็บอกว่าก็ไปเที่ยวกับเพื่อนข้างนอกบ้าง หรือเพื่อนมาเที่ยวที่บ้านบ้าง
แล้วก็ไม่ค่อยได้ใช้จ่ายเงินเยอะเท่าไหร่ จินบอกว่าตอนนี้เค้ามีตังค์เก็บอยู่นะ
แล้วก็ไม่เห็นว่าการใช้เงินไปกับเสื้อผ้าแพงๆ แล้วก็เครื่องประดับจะเป็นประโยชน์เท่าไหร่ (จิงง่ะ)

พอถูกถามว่าตอนนี้อยากได้อะไรมากที่สุด จินก็บอกว่า ‘ที่ดิน’ ทุกคนก็ประหลาดใจ
แล้วจินก็อธิบายว่าเค้าจะตั้งจุดมุ่งหมายไปที่สิ่งที่เค้ายังซื้อไม่ได้ณ. ตอนนี้ก่อน
เหตุผลที่อยากได้ที่ดินก็ “เพื่ออนาคตครับ”

แล้วอยากได้อะไรในที่ของตัวเองบ้างล่ะ จินตอบว่าก็พื้นที่ที่แข็งแรงพอที่จะรับแผ่นดินไหวได้ (ฮ่ะๆๆๆ)

อันนี้ตอนบอกว่า "เพื่ออนาคต(ของเรา)ครับ" ฮ่ะๆๆ



จากนั้นพิธีกรชายอีกคนก็โชว์รูปจินตอนเด็กๆ ที่เตรียมมาเอง
จินอธิบายว่ารูปแรกสงสัยเป็นตอนที่จินเจออะไรซักอย่างแล้วแม่แย่งเอาไป
รูปที่สองเป็นรูปตอนจินอายุประมาณแปดหรือเก้าขวบ แล้วพิธีกรก็พูดถึงว่าทรงผมที่เปลี่ยนไปในสองภาพเทียบกันทำให้จินดูเปลี่ยนไปมาก



พิธีกรถามว่าตอนเป็นเด็กประถมจินเป็นพวกตัวป่วนรึเปล่า
จินบอกว่าจริงๆ แล้วเค้าเป็นพวกที่ถูกรังแกตะหาก จินบอกว่ามันก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรหรอกที่เค้าถูกแกล้งน่ะ
ก็อยู่ๆ ก็เริ่มถูกรังแกตั้งแต่ตอนอยู่ประมาณป.สี่

พิธีกรบอกว่าจินมีลักษณะของพวกที่น่าจะเก่งการต่อสู้นี่นา แต่จินบอกว่าเค้าเพิ่งเริ่มจะเป็นแบบนั้นตั้งแต่ตอนอยู่ประมาณม.ต้น
เมื่อตอนที่เค้าซ้อมไอ้คนที่มาแกล้งเค้าแล้วก็สำนึกได้ว่าไอ้การรังแกคนอื่นนั่นแหละเป็นเรื่องของพวกอ่อนแอ

เด็กชายอาคานิชิ

ต่อจากนั้นพิธีกรฟูจิกิก็หยิบหนังสือเมียวโจ้เล่มปี 1998 ที่มีทักกี้ ไอบะ แล้วก็มัตสึจุนขึ้นปกออกมา

จินก็เริ่มนั่งไม่ติดละ ดูหน้าตอนเห็นพิธีกรหยิบหนังสือขึ้นมา



ในเมียวโจ้เล่มนี้มีคอลั่มที่ให้คนอ่านจากทางบ้านส่งรูปของเด็กผู้ชายในห้องเรียนที่เค้าคิดว่าน่ารักมาลงในหนังสือ
แล้วก็มีเด็กผู้หญิงส่งรูปจินมาลง ตั้งแต่จินยังไม่ได้เข้ามาอยู่จอห์นนี่เลย

ในรูปเขียนไว้ว่า “เค้าน่ะพยายามมากๆ เลยนะ ช่วงนี้เค้าก็เริ่มจะสนใจเรื่องเกี่ยวกับวงการบันเทิงมากขึ้นด้วย เค้าดูเท่ห์ใช่มั้ยล่า”
จนตอนนี้จินก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งรูปเค้าไปลง



พิธีกรถามว่าจินเป็นพวกเด็กที่จัดอยู่ในหมวดคนดังเป็นที่กล่าวถึงรึเปล่า
จินปฏิเสธแล้วก็บอกว่าแต่เค้าน่ะเล่นฟุตบอลเก่งกว่าพวกเด็กผู้ชายคนอื่นๆ นะ (ใครถาม)

จากนั้นจินก็เล่าให้ฟังถึงตอนที่เค้าไม่ผ่านออดิชั่นเข้ามาเป็นจูเนียร์เหมือนที่เคยๆ เล่าไปแล้ว
ว่าไปคืนป้ายให้ลุงประหลาดๆ คนนึง แล้วลุงก็บอกว่างั้นเอา you ด้วยละกัน!
จินบอกว่าถ้าเกิดเค้าไปถามคนอื่นว่าจะคืนป้ายหมายเลขได้ที่ไหนแทนที่จะเป็นลุงแปลกๆ คนนั้น ก็คงจะไม่ได้มาเป็นจินวันนี้
สุดท้ายแล้วเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าจงคืนสิ่งที่ตนยืมมาเสมอ



จากนั้นฟูจิกิก็เปิดคลิปจากละครเรื่องแรกที่จินเล่นหลังจากเข้ามาอยู่กับจอห์นนี่ ตั้งแต่ปี 1999 ที่เล่นกับมัตสึจุน
ละครเรื่องนี้จินเล่นตั้งแต่เพิ่งเข้ามาอยู่จอห์นนี่ได้สองสามอาทิตย์เอง (พิธีกรยังบอกเลยว่าเร็วมากๆ เข้ามาก็ได้เล่นเลย)

ทั้งจินแล้วก็พิธีกรพูดกันถึงว่าเค้าแสดงได้แย่แค่ไหน (สมัยนั้นฟันยังไม่ได้โมดิฟายด์เลยอิหนูเอ้ย)

ดูหน้าจินตอนเห็นตัวเองในคลิป อารมณ์แบบไม่ไหวแล้วววว



แถมๆ เด็กชายอาคานิชิตอนอายุ 14

ต่อไปเป็นตอนที่พิธีกรอ่านข้อมูลที่ได้มาจากสมาชิกในวงคัตตุนเกี่ยวกับตัวจิน

ข้อแรกถามอิ้นว่าอะไรที่เค้าอยากให้จินเลิกซักที
ตรงนี้ฮามาก จินขอเดาคำตอบแล้วก็บอกว่า KAT-TUN? ให้เลิกคัตตุน ให้ออกจากวงเหรอ??
ทุกคนก็ขำกันใหญ่ คำตอบของเอ้คือ อยากให้จินเลิกนิสัยเป็นไจแอ้นท์ซักที
ไอ้ที่ชอบพูดหน้าตายว่า “ของๆ ชั้นคือของๆ ชั้น ส่วนของๆ นายก็คือของๆ ชั้นเหมือนกัน” (กร้ากกก นิสัยเหมือนทาคุยะเลย)



ตอนแรกจินก็เหมือนจะงงๆ ไม่รู้ว่าเอ้พูดเรื่องอะไร แต่ก็จำได้ว่าเค้าชอบยืมของคนอื่นโดยไม่ขอก่อน
โดยเฉพาะในคอนเสิร์ตตอนที่เค้าลืมเอาของตัวเองมา แล้วก็เลยไปใช้ของคนอื่น เช่นพวกไดร์เป่าผมอะไรพวกนี้
ตามคำให้การของเพื่อน จินยังชอบยืมตังค์นากามารุประจำ แต่เอ้บอกว่าเค้ายังไม่เคยเห็นว่าจินคืนเลย
จินรีบเถียงว่าเค้าคืนเงินพี่ยูไปหมดแล้วนะเฟ่ย แล้วก็พูดออกมาด้วยเสียงแกล้งๆ ทำเป็นโกรธว่า “อุเอดะจะมารู้เรื่องผมได้ยังไงเล่า”



พยานยังให้การต่ออีกถึงเรื่องที่จินชอบแกล้งชาวบ้านเรื่องกล่องข้าว
มีครั้งนึงจินแอบเอาซูชิหน้าที่ตัวเองชอบออกไปจากกล่องข้าว แล้วก็เอาหน้าธรรมดาที่ตัวเองไม่ชอบเช่นไส้แตงกวาเอามาใส่แทน
แล้วท้ายที่สุดจุนโนะก็เป็นฝ่ายต้องมานั่งกินกล่องข้าวนั้นโดยที่ไม่รู้อะไรเลย


แล้วจินก็พูดถึงตอนที่ใครไม่รู้แกล้งเปลี่ยนเอาเนื้อออกจากกล่องข้าวหน้าเนื้อย่างราคาแพงแล้วเอาเนื้อถูกๆ มาใส่แทนโดยที่เค้าก็ไม่รู้เรื่อง
จนมีคนมาบอกตอนกินเสร็จแล้วนั่นแหละถึงได้รู้ (แล้วไมตอนกินปลาไหลกะน้องลีอาถึงเดาออกอ่ะว่าอันไหนถูกไหนแพง)
จินบอกว่าตัวเองน่ะเป็นคนที่ไม่ชอบไปเป็นภาระของคนอื่นแล้วพิธีกรก็หันไปบอกจินว่า ‘โกหก’

ช่วงสุดท้ายเป็นตอนที่จินเล่าให้ฟังถึงตอนที่ทะเลาะกับจุนโนะด้วยเรื่องวิปครีม
จุนโนะยืนยันว่าจินนั่นแหละเป็นคนทำมันหกแล้วก็ทำท่าทางโมโหแล้วก็เบ่งซะจนจินอารมณ์เสีย
แล้วสุดท้ายก็เลยเตะจุนโนะเข้าให้ แต่จุนโนะไม่ได้ทำอะไรจินกลับเพราะเค้าเป็นคนไม่สู้คน (ฮ่ะๆๆ)

จินพูดว่า “ในตอนแรกๆ จุนโนะเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษในการทำให้คนอื่นโมโหได้”
จินอธิบายว่าจุนโนะเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ใครโมโหหรอกนะ แต่ก็ทำอ่ะ



พอถูกถามว่าพวกเค้าทะเลาะกันเรื่องว่าใครทำพลาดในคอนเสิร์ตบ้างมั้ย จินบอกว่าก็เคยเหมือนกัน แต่ไม่เป็นอีกแล้ว
เพราะทุกคนก็มีหน้าที่ในส่วนของตัวเอง แล้วก็สามารถซ่อนความผิดพลาดนั้นได้ด้วย ‘ลักษณะพิเศษของแต่ละคน’

แล้วพอพิธีกรถามว่าใครเป็นคนที่ทำพลาดมากที่สุดจินก็ตอบว่า ผมเองครับ


อันนี้พูดถึงจุนโนะด้วยอารมณ์คุกรุ่น

หน้าตาหาเรื่องมากมาย ตอนพูดเลียนแบบจุนโนะที่เรียกจินว่า "เน่ อาคานิชิ!!!!"



ข้อมูลสุดท้ายเกี่ยวกับจินมาจากโยโกยาม่าที่เล่นเรื่องยูคังคลับด้วยกัน
พอพิธีกรพูดจบก็ถือโอกาสตอนจินเผลอแล้วก็แอบจับกระดูกไหปลาร้าจินซะ (โดนไปสามรอบถ้วน กระเด้งเป็นกุ้งทุกรอบ)



โยโกยาม่าบอกว่า “พอคุณจับกระดูกไหปลาร้าเค้านะ มันจะตลกดี”
จินบอกว่าเค้าเกลียดมากเลยๆ เวลามีคนทำแบบนี้ ไม่รู้ว่าทำไม แล้วก็ลองไปจับของคนอื่นดูบ้าง
พิธีกรชายทั้งสองคนไม่มีใครมีปฏิกิริยาอะไรเลย (ได้ข่าวว่าหน้ามันตอนไปจับกระดูกเค้านี่เหมือนโดนจับซะเอง ฮามาก)
น่ารักเว้ยยยยยยยยย

http://i206.photobucket.com/albums/bb149/cddee/A5909088-202.jpg


อันนี้หน้าตาเอาเรื่องมากๆ อย่าทำป๋มเลย



สุดท้าย ท้ายสุดจินโชว์ความสามารถพิเศษห่อลิ้นเป็นรูปใบโคลเว่อร์
ซึ่งข้าพเจ้าดูยังไงก็เหมือนขนมทองหยิบหรือทองหยอดของไทย ไอ้สีเหลืองๆ ที่เป็นหยักๆ รูปดอกไม้อ่ะ ฮ่ะๆๆๆๆ






 

Create Date : 29 ตุลาคม 2550
7 comments
Last Update : 29 ตุลาคม 2550 22:15:15 น.
Counter : 1143 Pageviews.

 

พยายามลองนั่งห่อลิ้น
แต่ห่อไม่ได้ อิอิ

 

โดย: โสดในซอย 29 ตุลาคม 2550 23:15:10 น.  

 

จินน่ารักมากที่สุด

 

โดย: มิลล์ IP: 124.121.235.248 23 ธันวาคม 2550 19:48:13 น.  

 

ขอบคุณนะคะ


พอดีแวะเข้ามาอะคะ


จินน่ารักมากๆ เลยคะ

 

โดย: ae IP: 58.9.32.211 20 มกราคม 2551 21:14:05 น.  

 

จินหล่อไดจายยยยยยยยยยยยยยยยยยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

โดย: บิว IP: 61.19.77.38 24 มกราคม 2551 11:58:11 น.  

 

จิน + เมะ




ลัทธิๆ น้อ

 

โดย: dhiharu IP: 222.123.25.227 12 มีนาคม 2551 19:15:21 น.  

 

出会い系サイト

 

โดย: アダルト IP: 124.25.160.59 17 พฤษภาคม 2551 14:46:11 น.  

 

出会い出会い系サイト出会い喫茶出会い掲示板ナンパ出会いカフェ人妻出会い無料系サイト優良出会い系攻略完全無料。アダルトビデオアダルト動画アダルトアニメアダルト画像アダルトサイト無料DVDアダルト風俗サンプル無料風俗優良アダルトサイト比較海外。人妻画像人妻パラダイス知合い人妻援護会人妻コレクション風俗告白。熟女画像東京熟女掲示板動画熟女ビデオおまんこオナニーエロ画像エロフラッシュアニメエロ動画エロゲームエロ漫画無料エロサイト。エッチ画像エッチ動画エッチ小説写真エッチアニメエッチ0930。セックスアナルセックス画像セックス動画セックスフレンドスワッピングSEX写真セックスボランティセックス体位東京セックス仕方SEX。おっぱい画像おっぱい村長おっぱい楽園掲示板おっぱい命おっぱいゲーム。巨乳動画巨乳画像アイドル巨乳掲示板風俗。セフレ募集セフレ掲示板セフレ画像掲示板セフレの作り方出会い無料素人セフレ。童貞狩りエロ漫画童貞狩り童貞喪失童貞オークション素人童貞逆援不倫パートナー不倫出会い人妻不倫不倫を楽しみたい方にはお薦め人妻画像など満載出会いサイトを楽しむならココ出会い系で一緒に遊ぼう

 

โดย: アダルト IP: 124.25.160.59 17 พฤษภาคม 2551 21:22:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


cddee
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




blog นี้ทำเพื่อสนองความบ้า Akanishi Jin โดยเฉพาะ อิอิ ส่วนใหญ่ก็จะเอาไว้อัพเรื่องของจิน อย่างเดียวเลย (บางทีก็อาจอัพอย่างอื่นด้วยแต่คงน้อย เหอๆ)
Friends' blogs
[Add cddee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.