ได้บทเรียนอะไรจากใจเปื้อนเศร้า มีโอกาสนั่งคุยกับพี่ชายหลังจากไม่ได้ทำมานาน ทั้งๆ ที่ทำงานอยู่ด้วยกันแท้ๆ กลับไม่มีเวลาคุยกันมากนัก พี่ชายเล่าให้ฟังว่า ทุกๆ ครั้งเมื่อขับรถผ่านเห็นรถขนหมูจะรู้สึกเศร้ามากๆ แต่เมื่อวานกลับรู้สึกแตกต่าง รู้สึกว่าหมูช่างมีคุณค่าและทำประโยชน์ให้แก่ผู้คน และอีกไม่นานเราเองก็ต้องตามมันไปเหมือนกัน สุดท้ายทุกชีวิตต้องจากไป คุณค่าที่เหลือไว้จะได้เท่าหมูตัวน้อยที่สละเลือดเนื้อต่อชีวิตผู้คนหรือเปล่าหนอ เป็นเรื่องน่าคิด เราตั้งค่ากับอะไรตั้งมากสุดท้ายทุกชีวิตย่อมเดินทางไปสู่ที่ๆ เดียวกัน ในวันที่ใจเปื้อนเศร้าจนหาตัวเองไม่เจอ โหยหากับอดีตที่สวยงาม ละเลยปัจจุบันเหมือนกับไม่มีวันจะผ่านมันไปได้ กับดักตัวเองทำให้เราอ่อนแอและทุกข์ทน ชีวิตรอให้เราผ่านมันไปให้ได้ ให้เรียนรู้ให้ได้ว่าไม่มีอะไรอยู่ได้ถาวร ต้องจากกันไป ให้ขอบคุณความเศร้าที่ทำให้เราเข้าใจความเป็นไป เวลาที่เหลืออยู่จึงต้องรีบลุกขึ้่นใช้ หายให้เร็ว ชีวิตมันใช้ได้ ถ้าเพียงแต่เราได้ใช้มัน   Create Date : 26 มกราคม 2554 5 comments Last Update : 26 มกราคม 2554 19:04:21 น. Counter : 2806 Pageviews. Share to Facebook Tweet

สวัสดียามค่ำครับ คุณบุป เวลาผมขับรถ แล้วพบรถขนสัตว์ ผมได้แต่ เพียง แผ่ เมตตา ให้ ทุกชีวิตมีค่า มากน้อย ต่างกันไป ชีวิตนี้สั้นนัก เรารู้วันเกิด แต่ วันตาย ไม่มีใครรู้วันตายครับ เว้น เสียแต่ จะฆ่าตัวตายได้สมใจ ซึ่ง บาปมหันต์ เร่งสร้างคุณงาม ความดี เข้าไว้ครับ   โดย: เศษเสี้ยว 26 มกราคม 2554 19:33:43 น.

ขอบคุณมากนะครับที่ทำบุญร่วมกัน ผมกำลังตามหา 2 ยอดบริจาคที่ยังไม่ทราบว่าเป็นของใครอยู่พอดีเลยครับ   โดย: กะว่าก๋า 31 มกราคม 2554 17:29:30 น.

อรุณสวัสดิ์ครับ   โดย: กะว่าก๋า 4 กุมภาพันธ์ 2554 6:45:48 น.

แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ   โดย: bigeye (tewtor ) 17 เมษายน 2554 2:51:07 น.

แวะมาอ่านจร้าขออนุญาตฝากเว็บไว้ในอ้อมกอดน้อยๆด้วยนะครับ|เข้าชมเว็บ บิ๊กอายขอบคุณครับ   โดย: bigeye (tewtor ) 17 เมษายน 2554 3:11:00 น.