The Anatomy of Violence


ชื่อรอง The Biological Roots of Crime บอกทิศทางของหนังสือได้ชัดครับ ผู้เขียนนำเสนอภาพรวมของงานวิจัย (ส่วนใหญ่เป็นของแกเอง) เกี่ยวกับพฤติกรรมต่อต้านสังคม การใช้ความรุนแรง อาชญากรรม ความคิดจิตใจของอาชญากร ทั้งในเชิงจิตวิทยาและประสาทวิทยาศาสตร์ เพื่อบอกข้อความสำคัญแก่เราว่า ฐานของมันอยู่ที่สมอง เมล็ดพันธุ์แห่งความชั่วร้ายถูกฝังไว้ที่สมองผ่านพันธุกรรม และสภาพแวดล้อม อาทิ อาหารการกิน วิธีเลี้ยงดู อุบัติเหตุ พฤติกรรมของแม่และคนรอบข้าง ต่าง ๆ นานา นั่นหมายความว่า ปัจจัยสู่การเป็นฆาตกรถูกสร้างตั้งแต่ก่อนเขาเกิด แต่ก็แน่นอนนะ นี่เป็นคนละอย่างกับการพูดว่า คนที่มีปัจจัยพร้อมเหล่านั้น เมื่อโตขึ้นมา จะต้องประกอบอาชญากรรม เพราะหลังจากที่ผู้เขียนพูดแยกรากแห่งความรุนแรงจากยีน จากการทำงานผิดปกติของสมอง (ซึ่งอาจผิดปกติมาตั้งแต่ก่อนเกิดจากแม่ที่ติดเหล้าหรือสุบบุหรี่จัด เป็นต้น) จากสารอาหาร เช่น ขาดกรดไขมันโอเมก้า-3 (กินปลาน้อย ฯลฯ) แกก็พูดถึงความสัมพันธ์ที่ส่งผลกระทบถึงกันอย่างซับซ้อนระหว่างรากดังว่ากับสังคมอันจะนำไปสู่ความรุนแรง เนื้อหาเหล่านี้ถูกบรรยายอย่างละเอียดและเขียนอย่างดีเยี่ยมใน 8 บทแรก กรณีศึกษาเพียบ ตอนที่แกเล่าถึงฆาตกรบางตอน ให้อารมณ์ประมาณเจสัน กีเดี้ยน กำลังวิเคราะห์แรงจูงใจของคนร้ายใน Criminal Minds อ่านสนุกครับ

พอถึงบทที่ 9 ปมของเรื่องก็เข้าสู่ส่วนสำคัญของงานศึกษา เราจะอยากรู้ต้นกำเนิดของความรุนแรงไปทำไม ถ้าไม่ใช่เพื่อป้องกันการเกิดขึ้นของมัน บทนี้ ผู้เขียนเปิดด้วยผลงานระดับรางวัลสตอกโฮล์มของเดวิด โอลด์ส (เทียบเท่ากับรางวัลโนเบลสาขาอาชญวิทยา แกว่างั้น) ที่สามารถแทรกแซงคุณแม่กลุ่มทดลองจนกระทั่งลดค่าสถิติของพฤติกรรมต่อต้านสังคมในเด็กตอนที่มันโตขึ้นมาได้อย่างมีนัยสำคัญ

บทที่ 10 เป็นคำถามคลาสสิกว่าด้วยเจตจำนงเสรีทางปรัชญา มีตัวอย่างน่าสนใจหนึ่งคือ คุณ Oft ที่เราพบความสัมพันธ์เชิงเหตุกับผลลัพธ์อย่างชัดเจนระหว่างเนื้องอกในสมองกับพฤติกรรมหื่นใส่เด็ก กรณีนี้ แกเดาว่า ผู้อ่านหลายคนคงไม่เห็นด้วยกับที่แกสรุปว่า คุณ Oft จะต้องรับผิดชอบต่อพฤติกรรมดังกล่าว ผมคงอยู่ในกลุ่มผู้อ่านกลุ่มน้อยจากความคาดหมายของแกกระมัง เพราะผมเห็นด้วย ถึงแม้คุณ Oft จะไม่มีตัวเลือกอื่นนอกจากหื่นใส่เด็ก ผม (a compatibilist ?) ก็เห็นว่าเขาต้องรับผิดชอบอยู่ดี มันอาจฟังดูไม่ยุติธรรม และเป็นเรื่องที่เปราะบาง ประเด็นอ่อนไหวนี้ถูกขยายกึ่งนิยายวิทยาศาสตร์ในบทสุดท้าย ลองนึกถึงหนังนัวร์อเมริกันสมัยใหม่อย่าง Minority Report คุณคิดยังไง หากเรามีวิทยาการที่สามารถทำนายได้อย่างแม่นยำว่าคนไหนกำลังจะเป็นฆาตกร เราควรจับเขาขังเสียก่อนดีไหมครับ

ตัวอย่าง

ผมให้



Create Date : 05 กันยายน 2557
Last Update : 5 กันยายน 2557 15:04:33 น.
Counter : 1115 Pageviews.

0 comments
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - ศิลปะในการดำเนินชีวิต :: กะว่าก๋า
(15 ม.ค. 2564 06:51:31 น.)
คนละฟากฟ้า - บทที่ 33 ดอยสะเก็ด
(9 ม.ค. 2564 09:33:49 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - ง่ายงามในความธรรมดา :: กะว่าก๋า
(9 ม.ค. 2564 06:42:05 น.)
น้ำในรอยทราย : ชโนวรรณ วิสุทธิ์ สามปอยหลวง
(8 ม.ค. 2564 12:16:52 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Zol.BlogGang.com

ศล
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]

บทความทั้งหมด