สายไม่ลับ...จับร้านเล็ก
สวัสดีค่ะ คิดถึงกันบ้างไหม... ช่วยคิดถึงกันหน่อยนะ สักนิดก็ยังดี

เคยดูหนังแนวสายลับกันไหมค่ะ การจะเป็นสายลับสายสืบที่ดีได้นั้น เราต้องไม่ทำการเปิดเผยตัวให้อีกฝ่ายได้รู้ตัวว่ากำลังถูกติดตามทุกการเคลื่อนไหวอยู่
เปิดร้านอย่างเป็นทางการมาได้ร่วมปีแล้ว และด้วยระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาก็เริ่มมีร้านแนวเดียวกับเราผุดขึ้นเพื่อช่วงชิงส่วนแบ่ง
ทางการตลาดกันหลายร้าน บ้างก็คล้ายกันเด๊ะ บ้างก็แตกต่างกันไป ลูกค้ามีทางเลือกที่มากขึ้น ส่วนร้านที่เปิดมาก่อนเราก็มีอยู่สองสามร้านหลัก ๆ ไม่นับรวมพวกร้านมีแบรนหัวต่างประเทศในห้าง

อยู่มาวันหนึ่งมีลูกค้าสามีภรรยาเข้ามาที่ร้านเรา ตอนนั้นเป็นช่วงบ่ายแก่แล้วลูกค้าไม่มี เราเลยสามารถพุ่งความสนใจไปที่พวกเขาได้(เล่าเหมือนจะจับผิดเลยเนาะ)
คนที่เป็นภรรยาเข้ามายืนดูเค้กในตู้ แล้วคำแรกที่เธอถามก็คือเค็กนี่เนื้อชิฟฟ่อนหรือเนื้อสปันจ์ ถามมาแบบนี้ต้องเป็นผู้มีความรู้ด้านนี้ชัวร์ แต่จะให้รู้จริงก็น่าจะตอบตัวเองได้นี่น่าว่าเค้กเนื้อเบาและฟูฟ่องอย่างชิฟฟ่อน เอามาแต่งหน้ามาสอดไส้ได้อย่างไรกัน เราก็ตอบตามความเป็นจริงว่าสปันจ์ แล้วทั้งสองก็เข้ามานั่งในร้านสั่งเค้กมาคนละชิ้นที่ต่างรสกัน คุณสามีขอเมนูอาหารจากเรา ตอนแรกนึกว่าจะสั่งอาหาร แล้วทั้งสองก็เริ่มกระบวนการชำแหละเมนูร้านเรา เปิดอ่านทุกหน้า ไม่หนำใจคนเป็นสามีสอดส่ายกวาดตามองรูปอาหารที่เราติดไว้ข้างพนังจนทั่ว ดูเมนูเสร็จ ก็มาชำแหละเค้กกัน มองเผิน ๆ อาจนึกว่าเป็นทีมงานที่คุณหมอพรทิพย์ส่งมาก็เป็นได้
พวกเขาทั้งเขี่ยทั้งคุ้ยว่าเราสอดไส้เค้กด้วยอะไร คุ้ยจนพรุนตรวจดูชิ้นเค้กทุกอณููรูขุมขนแล้วก็ลงมือทานกัน
ไอ้เรามันก็ว่างจัด เจอลูกค้ามาแปลก ๆ ก็เลยต้องแอบดูพฤติกรรมเสียหน่อย
พอพวกเขาออกจากร้านไป แม่เราที่กลับจากไปซื้อของทันได้เห็นหลังพวกเขาไวๆ ก็ถามขึ้นว่าลูกเฮีย...มาทำไม พวกเราก็เลยถึงบางอ้อ ขอท้าวความกันเสียหน่อยแต่ก่อนพวกเราทำขนมไทยควบขนมฝรั่งขาย ได้ไปเช่าห้องแถวเฮียคนนี้ทำร้าน ก็ทำฝ้าเพดานใหม่ พนังก็แค่ทาสี แต่ประตูร้านแกเก่ามา ลากแต่ละทีตำร่องมันทุกวัน เราเคยจ่่ายค่าเช่าแกช้าแค่วันเดียว หน้าหงิกหน้างอ นี่ขนาดเซ่นไหว้ด้วยขนมออกบ่อยไปแต่เจ้าที่สามีภรรยาคู่นี้เขาแรง
พวกเราทนอยู่แบบขาดทุนเป็นปี จนทนไม่ไหว ต้องหาทำเลที่มันดีและสภาพห้องดีกว่านี้หน่อยก็เลยย้ายออก แล้วห้องแกก็ว่างเว้นมานานเกือบสามปีเห็นจะได้ อย่างที่บอกว่าบ้านแกเก่ามากและแกก็หน้าหงิกเป็นประจำ ดีกรีความงกพุ่งติดเพดาน เลยไม่มีใครกล้ามาเช่าบ้านแกทำร้านอีก แล้วเมื่อเดือนก่อนก็เห็นแกขึ้นป้ายว่า พบกับร้าน..... เราก็อ้อมีพันธมิตรร่วมชะตากรรมเกิดขึ้นอีกร้านแล้ว
แล้วเฮียแกก็โม้จนมาเข้าหูเราว่า ลูกชายลูกสาวแกกลับมาอยู่ที่บ้านไปเล่าเรียนสูตรอาหารและขนมมาจากสถาบันดังจากกรุงเทพฯ
ฮิฮิ มันก็สถาบันเดียวกันกับที่น้องสาวเราไปเรียนทำขนมนั่นแหละ เอาละสูตรใครก็สูตรใคร เพราะกว่าจะมาเป็นขนมที่ขายอยู่ในร้านอย่างทุกวันนี้ พวกเราก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาหลายตลบแล้ว ไม่ใช่ว่่าสูตรของอาจารย์ไม่ดีน่ะ แต่ด้วยต้นทุนและตลาดผู้บริโภคไม่เหมือนกันเลยต้องมีการปรับกลยุทธ์กันบ้าง

สายลับคู่แรกผ่านไป มาถึงคู่ที่สอง สองคนนี้มาแนวฮาหน่อย คนเป็นภรรยามาเลือกซื้อเค้ก ซื้อคุกกี้ไปหลายอย่าง คนเป็นสามีก็เข้ามานั่งอ่านเมนู แม่เราก็เข้าไปแนะนำว่ามีอะไรอย่างไรบ้าง เขาก็ยิ้ม ครับ...ครับ พอตอนน้องเราถอนเงินให้เขาไป ก็เหลือบไปที่รถของพวกเขาที่จอดอยู้หน้าร้านพอดิบพอดี สติกเกอร์ยี่ห้อร้านเขาอันเบ้อเริ่มติดอยู่ข้างรถ เหมือนเขาจะรู้ก็หันมายิ้มให้พวกเรา พอพวกเขาจากไปแล้วพวกเราก็หัวเราะกันใหญ่ที่พวกเขาช่างเป็นคนเปิดเผยตัวเสียจริง

มาถึงคู่สุดท้าย ผู้ชายเข้ามาุถามเราว่าตู้เค้กสั่งทำหรือเปล่า เราก้บอกว่าซื้อสำเร็จรูป เขายังถามเรามาอีกแหนะว่ากี่พัน โอ้ว...ถามมาได้หลักพัน ขนาดตู้เย็นที่ใช้ในครัวยังเกือบสามหมื่น เราก็ยังไม่ทันได้บอกราคา พวกเขาก็เข้าไปนั่งและสั่งอาหารมากินกัน แล้วก็คุยกันสองคน แล้วไอ้เรามันก็พวกหูผีจมูกมดเสียด้วย ได้ยินว่าเราสั่งซื้อเอาก็ได้อย่าสั่งทำเลย หุหุ อยากจะขอคำแนะนำก็ไม่บอกกันแต่แรก

มาถึงตอนนี้จึงได้รู้ว่ากิจการร้านอาหารร้านขนมและเครื่องดื่มกำลังบูมมากที่บ้านเรา จากที่เป็นจังหวัดเล็ก ๆ พอคนมาเที่ยวมากขึ้นบ้านเมืองก็ขยับขยายตัว ร้านรวงผุดขึ้นมากมาย แต่ก็ใช่ว่าจะกำรี้กำไรมากมาย เพราะตอนนี้ร้านเราก็ยังต้องเช่า ข้าวของก็ขึ้นราคาทุกวันตามราคาน้ำมันที่พุ่งปรี๊ด พุ่งปรี๊ด เอาอย่างง่าย ๆ เส้นสปาเก็ตตี้ปีที่แล้วที่เริ่มทำร้านราคาแ่ค่โลละห้าสิบมาตอนนี้ล่อเข้าไปแปดสิบแล้ว ที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็พออยู่พอกิน ดีกว่าตกงานไม่มีอะไรทำกัน ไม่อยากคิดไปแข่งกับใครด้วย อยากที่จะแข่งกับตัวเอง พัฒนา่ร้านของเราให้เจริญก้าวหน้าขยับขยายร้านมีที่มีทางเป็นของตัวเองได้ก็พอแล้ว
ช่วยอวยพรกันหน่อยแล้วกันนะคะ สาธุ












Create Date : 09 กรกฎาคม 2551
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 11:23:49 น.
Counter : 528 Pageviews.

1 comments
เพลงที่อยากร้องมากที่สุดในตอนนี้ อาจารย์สุวิมล
(24 ก.ค. 2564 11:00:06 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม ที่ 282 "เพลงที่อยากร้องมากที่สุดในตอนนี้" จันทราน็อคเทิร์น
(23 ก.ค. 2564 12:04:40 น.)
Blog 135((D24) พบหมอต้อหิน ความดันตาขวายังสูงอยู่ ประมาณ 35 มม ปรอท(ปกติไม่เกิน22) เริงฤดีนะ
(23 ก.ค. 2564 21:02:20 น.)
No. 1005 หัวอกคนค้าขาย/มนุษย์เงินเดือน ไวน์กับสายน้ำ
(19 ก.ค. 2564 05:23:24 น.)
  
เป็นกำลังใจจ้า กว่าจะสำเร็จได้ ... ต้องฝ่าฟัน
ถ้าไม่รักจริง คงไม่ทำเนอะ ทำเพราะรักยากแค่ไหน ก็อดทนได้

ตอนนี้น้ำมันแพงมาก จนต้องปั่นจักรยานไปทำงานแล้วค่ะ
ดีที่บ้านพักอยู่ภายในหน่วยงาน
โดย: redclick วันที่: 13 กรกฎาคม 2551 เวลา:0:24:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Viromrada.BlogGang.com

นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]

บทความทั้งหมด